Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2009

8 Names To Watch For In 2010

Είπα να το κάνω κι αυτό. Δεν ήταν εύκολο αλλά ήθελα να ξεχωρίσω μερικά ονόματα, όχι ντε και καλά ότι θα κάνουν επιτυχία μέσα στο 2010 (δεν είμαι και η Βίκυ Παγιατάκη), αλλά που αξίζει να τα προσέξεις λίγο παραπάνω - και βέβαια αποφεύγοντας τις πολύ προφανείς επιλογές τύπου Ellie Goulding και Hurts. Αν είχα περισσότερο χρόνο θα έκανα λίστα με τα 100 αλλά...

Delphic - Submission
Τρίο από το Manchester με ελληνοπρεπέστατο όνομα και περγαμηνές από το BBC (τους συμπεριέλαβε στην longlist του για τα ονόματα που πρέπει να προσέξεις το 2010). Ο ήχος τους συνδιάζει ηλεκτρονικά στοιχεία με καθαρόαιμο, ανεξάρτητο ροκ και το ντεμπούτο album τους 'Acolyte' κυκλοφορεί στις 11 του Γενάρη.
Ou Est Le Swimming Pool - These New Knights

Καχεκτικοί Λονδρέζοι πιτσιρικάδες υπό την υψηλή εποπτεία του μυθικού Trevor Horn. Αν ζούσαν το 80 θα χόρευαν breakdance, θα κυκλοφορούσαν με ghetto blasters στην διαπασών και θα είχαν στα δωμάτιά τους αφίσες του Michael Jackson (άσε που και σήμερα μπορεί να έχουν). Αποκλειστικό track από το musicmakesthedifference και μεσα απ' το επερχόμενο album τους.
Class Actress - Careful What You Say
Brooklyn, έρωτας, electro - συνδυασμός που σκοτώνει, ή μάλλον που λιγώνει ακόμη και τους πιο σκληρόκαρδους. Η Elizabeth Harper είναι η νέα μούσα των φασιονίστας που θα σε κάνει να ξεχάσεις και την Florence και τους Machine της (τους ποιους;). Πρώτο release τους το EP 'Journal Of Ardency' που βγαίνει στις 9 Φεβρουαρίου.
Desire - If I Can' t Hold You
Η μόδα προστάζει electro και τα παρεξηγημένα eighties επιτέλους παίρνουν την εκδίκησή τους. Η Desire είναι μια σαγηνευτική και sexy σειρήνα από την πατρίδα της πολεμοχαρούς σκύλας Sarah Palin (Καναδέζα δηλαδή), που ψιθυρίζει στα γαλλικά ή τραγουδάει στα αγγλικά πάνω σε ατμοσφαιρικά, σχεδόν υποτονικά beats & synths.

Fenech-Soler - Stop & Stare
Αν και ηχογραφούν στην εταιρία του Γάλλου Alan Braxe, είναι Βρετανοί και εκτός από γκρουπάκι είναι και remixers (super η εκτέλεσή τους στο μέτριο 'Hollywood' των Marina & The Diamonds). Το τι θα τους κερδίσει τελικά υποθέτω έχει να κάνει με την επιτυχία τους οπότε ελπίζω να σκίσουν αυτή τη χρονιά γιατί έχουν και το look και το ταλέντο.
Frankie & The Heartstrings - Hunger
Οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι φέρνουν σε Dexys Midnight Runners αλλά εμένα, αν και ο ήχος τους είναι αρκετά sixties, μου θυμίζουν Morrissey και Smiths - μάλλον λόγω του τραγουδιστή τους Frankie Francis, φιγούρας βγαλμένης κατευθείαν μέσα από μυθιστόρημα του Jack Kerouac. Το πρώτο τους live 10ιντσο σε λίγο καιρό θα αξίζει εκατοντάδες ευρώ.
Monarchy - Black The Colour Of My Heart

Οι φήμες οργιάζουν και θέλουν πίσω απ' το ντουέτο των Monarchy να κρύβονται γνωστά ονόματα της electronica - προσωπικά πιστεύω πως είναι μπούρδες. Δεν έχουν καμμιά επίσημη κυκλοφορία μέχρι σήμερα, πράγμα που με κάνει να σκέφτομαι, αν τα demos τους είναι τόσο υπέροχα πως θα μοιαζουν αν τα υποστηρίξει και μια καλή παραγωγή;

The Sound Of Arrows - Into The Clouds (Gold Dust Remix)
Με μια εντελώς νεορομαντική gay αισθητική το ντουέτο των Sound Of Arrows είναι καταδικασμένο να πετύχει. Το 'Into The Clouds' δεν ήταν το πρώτο τους βήμα στην δισκογραφία, ήταν όμως η παρθενική τους συνεργασία με την Neon Gold που έχει τους πιο hot καλλιτέχνες σήμερα. Οι Gold Dust που έκαναν το remix είναι επίσης 'name to watch for' για το 2010.

Τετάρτη 30 Δεκεμβρίου 2009

Aeronautics - Russians (Chris Montana Remix) (Sting Cover)

Μόλις τελείωσα έναν μικρό κατάλογο με καλλιτέχνες που ίσως κάνουν την ανατροπή στο 2010 αλλά και το top-50 των πιο αγαπημένων μου singles για την δεκαετία που σε λίγες ώρες θα αποτελεί παρελθόν. Γιατί μπαίνω σε τέτοιον κόπο; Για τους ίδιους λόγους που ξεκίνησα και το musicmakesthedifference. Μ' αρέσει να μοιράζομαι κομμάτια του εαυτού μου με φίλους που άλλους ξέρω προσωπικά και άλλους όχι, για να με γνωρισεις λίγο καλύτερα, για να αναπτυχθεί μεταξύ μας διάλογος (γιατί ρε mansta αυτό στο top-10 και όχι το άλλο;) και τέτοια. Δίαυλος επικοινωνίας, αυτό δεν είναι τα blogs; Αρκεί ν' αφήνεις και κανένα comment (γανιάζω με το θέμα). Με το δάχτυλο στο refresh λοιπόν και ε-ε-έρχονται (οι αναρτήσεις). Οι Aeronautics τώρα, είναι αγνώστων λοιπών στοιχείων και ο Γερμανός Chris Montana τους έκανε το συγκεκριμένο remix. Το 'Russians' (από τα λιγότερο γνωστά τραγούδια του Sting) το ακούω συνεχώς και μ' αρέσει όλο και πιο πολύ - ωραία beats, riff που μου θύμησε το 'Damned Don' t Cry' των Visage (άκου τώρα!) και φωνητικά αμερικάνικο fm rock του ογδόντα.

Barbara Tucker - Feelin Like A Superstar (Josh Harris Club Mix)

Γιορτινές μέρες είπα να είμαι λίγο πιο χορευτικός, πιο fun, πιο έξω καρδιά βρε αδερφέ - μην φοβάσαι, δεν θα βάλω και το 'Fabulous', πιο χορευτικός είπαμε, όχι πιο trash. Αν έχεις γεννηθεί πριν το 1980 και έχεις βρεθείς έστω και 3 φορές σε club των nineties δεν δικαιολογήσαι να μην γνωρίζεις την Barbara Tucker, την ιαχή 'deep, deep, deep inside, deep, deep, down inside' ή το anthem 'Beautiful People'. Πού είναι στ' αλήθεια οι ντίβες εκείνης της εποχής; Μόνο η Ultra Nate και η Kristine W εξακολουθούν να είναι παραγωγικές - αν και με αμφιβόλου ποιότητας αποτελέσματα. Χάρηκα που βρήκα το καινούργιο της 'βάρβαρης-Βαρβάρας' με τίτλο 'Feelin' Like A Superstar' και με remixer τον Josh Harris. Χαρούμενο disco house (μην σου πω και λιγουλάκι euro), μακριά απ' τις συνεργασίες της με τους MAW αλλά εύπεπτο και feel good. Κι αυτό δεν είναι και λίγο...
Check It!!

Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2009

Paul Harris vs Eurythmics - I Want U (Pitron & Sanna Mix)

Είπαν να αφήσουν το έρημο το 'Sweet Dreams (Are Made Of This)' να ξεκουραστεί λιγάκι (πιο πολυρεμιξαρισμένο τραγούδι ever;) και ν' ασχοληθούν με το 'Love Is Stranger' που είναι απ' τον ίδιο δίσκο των Eurythmics, της ίδιας εποχής και της ίδιας αισθητικής. Ο Pete Tong το έχει λιώσει και είναι το most requested τραγούδι σε όλα τα house forums που επισκέπτομαι τελευταία. Αυτά σαν πρόλογος για το 'I Want You', φράση κλειδί της Annie Lennox και λούπα στο track του Paul Harris. Με συγχωρείς αλλά αυτό δεν το λέω έμπνευση, το λέω αρπαχτή - μην σου πω dj tool για τους περιπετειώδεις djs. Απ' το original προτίμησα αυτό των Pitron & Sanna που το έκαναν λίγο πιο μπητάτο. Τί να πω; Ίσως και να κάνει δουλειά στα clubs. Κατά τ' άλλα να δηλώσω (ξανά-μανά) πως αγαπάω την Annie Lennox και αγαπάω και το 'Love Is A Stranger' απεριόριστα. Απλά όχι έτσι.

Filo & Peri feat. Eric Lumiere - Soul & The Sun (Jerome Isma-Ae Mix)

Άκου να δεις τι μαθαίνεις καμμιά φορά ψάχνοντας. Νεοϋορκεζοι οι Filo & Peri (χάλι όνομα ντουέτου) και με αρκετή πέραση γιατί μπαίνοντας στην σελίδα τους στο myspace είδα ότι πουλάνε ακόμη και t-shirts (και σε πολλά σχέδια μάλιστα). Επίσης, συνεργάζονται μ' έναν Καλιφορνέζο ροκά (my ass δηλαδή, τύπου Rea Garvey - Reamonn) ονόματι Eric Lumiere, με συμπαθητική φωνή και γλυκανάλατη φατσούλα έτοιμη για εξώφυλλο στο Αφισόραμα. Πρώτο (demi)hit τους το 'The Anthem' ενώ τώρα εοιμάζονται να βγάλουν το 'Soul & The Sun', συμπαθητικό μέσα στην ArminVanBuuren-ική pop-dance αφέλειά του. Ο Γερμανός Jerome Isma-Ae (αυτό είναι multi-culti!) είναι πολύ προωθημένος τελευταία και για την περίσταση επιστράτευσε την δισκοθήκη του μπαμπά και το 'Big Love' των Fleetwood Mac - όχι πες μου ότι δεν στο θυμίζει! - και το αποτέλεσμα είναι μια ευχάριστη ραδιοφωνική έκπληξη στο 90' του 2009.

Δευτέρα 28 Δεκεμβρίου 2009

Charlotte Gainsbourg - Heaven Can Wait (Nosaj Thing Remix)

Το τελευταίο album της Charlotte Gainsbourg 'IRM' είναι μια συνεργασία με τον Beck, είναι εκπληκτικό και ιντερνετικά κυκλοφορεί εδώ και μήνες - αν και επισήμως θα βγει στις 25 του Γενάρη στις περισσότερες χώρες. Τι θα κόψει απ' τις πωλήσεις του αυτή η διαρροή, είναι ένα θέμα - όπως και γενικότερα η πειρατεία στην μουσική. Και καλά για τον χ, ψ Χατζηγιάννη, κάνει 3 deals με εταιρίες όπως η Cosmote και με μια καλή χειμερινή σεζόν σε ένα μαγαζί έρχεται στα ίσα του. Όλοι όμως οι μικροί καλλιτέχνες που, μπορεί να επικοινωνούν βέβαια την δουλειά τους μέσω internet αλλά περιμένουν να βγάλουν και το κατιτίς τους από τα συμβόλαια με τις δισκογραφικές και τις πωλήσεις, είναι κρίμα. Μεγάλη ιστορία, το θέμα μου σήμερα είναι η Charlotte και το 'Heaven Can Wait' στην εκτέλεση του Καλιφορνέζου Nosaj Thing που είναι ένα μικρό, προσωπικό, ακουστικό γλύκισμα απ' αυτά που κολλάνε τέλεια τις ώρες που απολαμβάνεις την μοναξιά σου.

One Republic - All The Right Moves (Fred Falke Club Mix) EXCLUSIVE

Με μπερδεύουν οι γιορτές. Όπως και οι διακοπές. Με βγάζουν απ' το πρόγραμμα - και μ' αρέσει το πρόγραμμα και η συνήθεα. Και η βολή μου. Αύριο ξανά στην δουλειά μετά απ' το σύντομο χριστουγεννιάτικο break και αν με ρωτήσεις πως πέρασα τα έχω ακόμη κάπως συγκεχυμένα μέσα μου. Θολά. Είχα τις στιγμές μου. Δεν σου είπα και χρόνια πολλά - καλά κι εσύ δεν μου είπες πως σου φάνηκε η λίστα μου για το 2009, ας μην το κάνουμε θέμα. Τους One Republic τους ξέρεις απ' το 'Apologize' του Timbaland, τον Fred Falke τον ξέρεις απ' το 'Heavy Cross' των Gossip (οι περισσότεροι τουλάχιστον). Τώρα ανέλαβε το remix του τελευταίου τους single 'All The Right Moves' και μπορεί να έβαλε τον αυτόματο για άλλη μια φορά αλλά είναι προτιμότερο να ακούμε αυτόν, δηλαδή τα πιανάκια του και τα ντισκοειδή bassline (που κάνουν και ωραίο κοντράστ με τα rock φωνητικά του Ryan Tedder), απ' το ν΄ακούμε άλλες αθλιότητες - μόλις άκουσα το update του David Guetta στο classic 'You Don' t Know Me' του Armand Van Helden και ήταν ακριβώς αυτό: άθλιο (οπότε μην περιμένεις να το ποστάρω ούτε για πλάκα).

Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου 2009

Κ.Βήτα & Γιάννης Παλαμίδας - Τυχερό Αστέρι

Το 'Τυχερό Αστέρι' είναι ένα τραγούδι ορόσημο για την δεκαετία που φεύγει. Του έχω χαριστεί απ' όταν το πρωτάκουσα στο soundtrack του 'Angel Baby', πίσω στο 2001. Γενικά έχω αδυναμία στον Κωνσταντίνο Βήτα γιατί έχει μια φυσική ευγένεια που την αντιλαμβάνεσαι και απ' την DIY μουσική του. Ο συγκλονιστικός και εξωφρενικά υποτιμημένος Γιάννης Παλαμίδας (η, τριών οκτάβων plus, οπερετική φωνή που έντυσε το μεταμοντέρνο έπος της Λένας Πλάτωνος 'Σαμποτάζ') στο τραγούδι και σε απολύτως ρετρό κλίμα για να συμπλέει με την, τύπου Αττίκ, μελό σύνθεση του Κωνσταντίνου. Μερικά τραγούδια δεν περιγράφονται, απλά βιώνονται και γίνονται αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής σου. Το περασμένο καλοκαίρι το έλεγε live και η Monika στις συναυλίες της αλλά τίποτα δεν συγκρίνεται με την εμπειρία του αυθεντικού. Δεν ξέρω αλλά σημερα μου φαινόταν ταιριαστό να το ποστάρω ('άστρο λαμπρό τους οδηγεί'). Για την καλή μου. Για σένα. Σαν ένα 'χρόνια πολλά'. Καλά Χριστούγεννα σε όλους!

The 50 Best Singles Of 2009

Τα albums (ως γνωστόν - και επιμένω) πέθαναν, ζήτω τα singles! Τέλος χρονιάς και ώρα για τεφτέρια, ισολογισμούς και λίστες. Ναι, το 2009 ήταν μια καλή χρονιά για την μουσική, απλά όχι και για τις μεγάλες δισκογραφικές εταιρίες που συρρικνώνονται μέρα με την μέρα πληρώνοντας δικά τους λάθη του παρελθόντος. Ήταν η χρονιά της 'σπιτικής' μουσικής, φτιαγμένης από nerds και παθιασμένα πιτσιρίκια της διπλανής πόρτας. Μπορεί να μην γίνουν ποτέ αφίσα στο Smash Hits ή στο Bravo (εξάλλου δεν τα πρόλαβαν κιόλας) αλλά τους ανήκει το αύριο στην μουσική. Έχουμε και λέμε:

50) Lily Allen - It' s Not Fair
---------------
49) FrYars feat. Dave Gahan - Visitors (Stephen Hague Mix)
---------------
48) U2 - Get On Your Boots
---------------
47) Toni Braxton feat. Trey Songz - Yesterday
---------------
46) Calvin Harris - I' Not Alone
---------------
45) Sally Shapiro - Love In July
---------------
44) Paloma Faith - New York
---------------
43) Sharam feat. Kid Kudi - She Came Along
---------------
42) Golden Filter - Solid Gold
---------------
41) Depeche Mode - Wrong
---------------
40) Moby - Pale Horses
---------------
39) Florence & The Machine - Rabbit Heart
---------------
38) Simian Mobile Disco fet. Beth Ditto - Cruel Intentions
---------------
37) Jason Mraz - I' m Yours
---------------
36) Empire Of The Sun - We Are The People
---------------
35) The Presets - If I Know You
---------------
34) La Roux - Bulletproof
---------------
33) Royksopp - This Must Be It
---------------
32) Men - Off Our Backs (Pegase Remix)
---------------
31) Anjulie - Love Songs
---------------
30) Miike Snow - Animal (Fred Falke Remix)
---------------
29) Fever Ray - When I Grow Up
---------------
28) Michel Cleis feat. Toto La Mpomposina - La Mezcla
---------------
27) Mika - Rain
---------------
26) Marina & The Diamonds - I Am Not A Robot (Starsmith' s 24 Carat Remix)
---------------
25) Jack Penate - Tonight' s Today
---------------
24) Yeah Yeah Yeahs - Zero
---------------
23) Daniel Merriweather - Impossible
---------------
22) The Sound Of Arrows - Into The Clouds
---------------
21) Polly Scattergood - Other Too Endless (Vince Clarke Remix)
---------------
20) Tiga - Shoes
Το διαστροφικό track μέσα απ' τον δεύτερο και, μεταξύ μας, λίγο χλιαρό δίσκο του Καναδού νάρκισσου. Ηδυπάθεια, πασαλειμένο eyeliner (τρέμε Κοργιαλά) και κοφτερή electro με βλέψεις στα charts. Α, και με τρομερό βιντεάκι και εξαιρετικά remixes. Ποτέ δεν μάθαμε ποια κάνει τα γυναικεία φωνητικά - τουλάχιστον όμως αποκλείσαμε την πιθανότητα του να είναι η Madonna.
---------------
19) Ellie Goulding - Under The Sheets
Το 'Under The Sheets' περισσότερο από ένα κομψό, pop single είναι η παρακαταθήκη του ταλέντου της Λονδρέζας Ellie Goulding που ξεκίνησε να μας απασχολεί πριν κάν ντεμπουτάρει δισκογραφικά στην, hot-hotter-HOTTEST, εταιρία Neon Gold. Τσέκαρε και παλιότερα posts για ν' ακούσεις και άλλα tracks απ' αυτήν - όπως την τέλεια και ακυκλοφόρητη διασκευή της στο 'Black & Gold' του Sam Sparro.
---------------
18) The Horrors - Sea Within' A Sea
Σε παραγωγή του Geoff Barrow των Portishead δεν περίμενες φαντάζομαι και κανένα τραγούδι για ν' ανάψει το πάρτυ. Μαύρο κι άραχνο, ικανό να σε ρίξει σε βαθιά κατάθλιψη, αρκετά Cure και κρυφο-eighties αποτέλεσε το track που τους σύστησε στο μεγάλο κοινό. Σίγουρα όχι για όλες τις ώρες αλλά οπωσδήποτε έπος κι ένα απ' τα φετινά απρόσμενα highlights.
---------------
17) Dennis Ferrer - Hey Hey
Ο Dennis Ferrer έχει πάρει φωτιά εδώ και χρόνια αλλά πόσοι το κατάλαβαν; Το τραγούδι μόλις κυκλοφόρησε απ' την Defected και αρχίζουν να το ανακαλύπτουν, όλοι όμως οι κορυφαίοι djs το είχαν στα playlists τους από τον Σεπτέμβρη. Επίσης είναι και το πιο feel-good τραγούδι της εικοσάδας - τον βλέπεις στο youtube να το τραγουδάει με πάθος και, δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς, χαμογελάς!
---------------
16) Peaches - Lose You
Είναι τρελή, το ξέρω και γι αυτό μ' αρέσει. Το καινούργιο electropop προφίλ της ήταν άψογο και σ' αυτό βοήθησαν οι Soulwax, οι Simian Mobile Disco και όλοι οι άλλοι ήρωες της νέας μουσικής πραγματικότητας. Το πιο απλό πράγμα μπορεί να είναι συνάμα και το πιο τρυφερό και ουσιαστικό: δεν θέλω να σε χάσω. Το ντίσκο μελόδραμα στα καλύτερά του (και με την μάσκαρα να κυλάει χαμηλά στο μάγουλο).

---------------
15) Saint Etienne - Method Of Modern Love (Richard X Join Our Clique Mix)
Ο Richard X φέτος είχε μια εντελώς Saint Etienne χρονιά. Ξαναδούλεψε τα original αρχεία του 'Foxbase Alpha' και το αποτέλεσμα ήταν το 'Foxbase Beta' ενώ τους έκανε κaι την παραγωγή σ' αυτό το φωτεινό, ερωτιάρικο, electro που βάζει ξανά την Sarah Cracknell στον θρόνο της βασίλισσας της discotheque - αν και είχε προηγηθεί και η συνεργασία της με τον Mark Brown. Love, Love, L-O-V-E!!
---------------
14) Music Go Music - Warm In The Shadows (Villa Remix)
Είναι Καναδοί (ακούγονται Ευρωπαίοι) και αν το κανονικό 'Warm In The Shadows' ήταν απλά καλό, απογειώθηκε στα ουράνια με το remix των Βέλγων Villa. Απίστευτο μπάσο (στα όρια της παραμόρφωσης) και στο breakdown τα συγκλονιστικότερα strings που άκουσα φέτος σε τραγούδι. Επίσης, όπως εύστοχα επισήμανε ο φίλος μου blogger Η, τα φωνητικά θυμίζουν Kim Wilde - κι αυτο το έχω στα (πολύ) συν.
---------------
13) Nat King Cole feat. Cee-Lo - Lush Life
Ποτέ δεν φανταζόμουνα ότι ο μπαμπάς της Natalie θα μπορούσε να ακουστεί έτσι και σίγουρα μέσα απ' το project νεκρανάστασης του Nat King Cole δεν περίμενα ότι θα έβρισκα κάτι να με ξετρελάνει. Το 'Lush Life' στα μαγικά χεράκια του Cee-Lo έγινε ένα αριστοκρατικό funk με πλoύσια έγχορδα και μαγικό ρυθμό. Καμμιά φορά από εκεί που δεν το περιμένεις...
---------------
12) Pet Shop Boys - Love etc
Περισσότερο από ένας παιάνας στην δύναμη του έρωτα, της διαφορετικότητας και της επιβίωσης σ' έναν κόσμο βομβαρδισμένο από role models, το 'Love etc' ήταν η (αυτο)επιβεβαίωση ενός μεγάλου (του μεγαλύτερου ίσως) group της electronica για το ότι, είναι εδώ, άντέχουν κι έχουν ακόμη την συνταγή για το τέλειο, επικό, pop ρεφρέν (που όταν καταλάβεις τι λέει θα σε κάνει να δακρύσεις).
---------------
11) House Of House - Rushing To Paradise
Με διαφορά το καλύτερο house track της χρονιάς και η αφορμή που ξεκίνησα το musicmakesthedifference. Απλώνεται σε 13 λεπτά, σχεδόν αυτοσχεδιαστικού, χάους (και house) που περιλαμβάνει απλά μαθήματα μουσικής. Το καλύτερο jazzy πιάνο, τα πιο soulful φωνητικά, τα πιο deep beats, όλα εδώ έχουν θέση και μάλιστα στον υπερθετικό βαθμό τους. Έπος.
---------------
10) Hurts - Wonderful Life
Γιατί κάθε φορά που το ακούω γρατζουνάει πληγές το άτιμο. Γιατί θα μπορούσε όντως να ήταν του Black. Γιατί ξαφνικά όλα τα ελληνικά ραδιόφωνα τους ανακάλυψαν ταυτόχρονα και συμφώνησαν σιωπηρά να επενδύσουν σ' αυτούς πλέκοντάς του διθυράμβους. Γιατί τα παιδιά έχουν όλο το πακέτο (μουσική-στίχους-image) για να κάνουν εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία μέσα στο 2010.
---------------
9) Jay-Z feat. Alicia Keys - Empire State Of Mind
Και πάνω που χάνεις την πίστη και την ελπίδα σου για κάτι φρέσκο στην σύγχρονη r'n'b, έρχεται ο παλιόλυκος ο Jay-Z για να σου θυμήσει ότι είναι ακόμα εδώ. Δεν ξέρω αν είναι οι ρίμες του για το Manhattan και το Central Park ή η Alicia Keys και το 'New York' της στο ρεφρέν αλλά ό συνδυασμός τους είναι η καλύτερη τουριστική διαφήμιση για την πόλη γιατί σε κάνει να θες να πάρεις το επόμενο αεροπλάνο και να χαθείς στο μεγάλο μήλο.
---------------
8) Moby - Mistake (Funkagenda Mix)
Χωρίς να έχει καμμιά φωνή αξιώσεων καταφέρνει να ερμηνεύει τις συνθέσεις του καλύτερα απ' τον καθένα. Ο αγαπημένος vegeterian και ακτιβιστής τραγουδοποιός εκτός απ' το να χτίζει με φοβερή μαεστρία ambient ηχητικά τοπία μπορεί εξίσου καλά να στήνει indie, συναυλιακά hits ξέχειλα από συναίσθημα. Το 'Mistake' έφτανε να το ερωτευτώ απ' την εισαγωγή του κι εκείνο το 'please don' t let me make the same mistake again'...
---------------
7) Antony & The Johnsons - Crazy In Love
Πειράζει που είναι διασκευή στο super hit της Beyonce - και τραγούδι της δεκαετίας (ουπς, προδώθηκα) για το musicmakesthedifference; Ήδη highlight των συναυλιών τους, αποφάσισαν να το ηχογραφήσουν στο στούντιο και να το κυκλοφορήσουν επίημα - και ευτυχώς δηλαδή, γιατί αλλιώς θα χάναμε αυτό το σπάνιας ευαισθησίας σπαραξικάρδιο διαμάντι με την λιτή, σχεδόν κινηματογραφική, ενορχήστρωση.
---------------
6) Ou Est Le Swimming Pool? - Dance The Way I Feel
Ανακάλυψη του θρυλικού Trevor Horn ο οποίος εκτός από παραγωγός είναι και φύλακας-άγγελός τους, οι 3 αντιπαθητικοί σπασίκλες από το βόρειο Λονδίνο αποτελούν την μεγαλύτερη ελπίδα της ηλεκτρονικής μουσικής για το 2010. Στο 'Dance The Way I Feel' ακούγονται σαν οι Visage να συναντούν τους Beastie Boys (στα φωνητικά) σ' ένα ξέφρενο πάρτυ μετά τα γυρίσματα ενός 'The Tube' - ο Jools Holland με την Paula Yates πήγαν για ύπνο.
---------------
5) La Roux - In For The Kill (Skream' s Let' s Get Ravey Mix)
Το ντουέτο απ' την Αγγλία που έβαλε ξανά την electropop στα charts και στον μουσικό χάρτη κάνοντάς την hot 30 χρόνια μετά την δημιουργία της, στο καλύτερο τραγούδι τους. Τόσο 'Blade Runner', τόσο εθιστικό αλλά και τόσο ρετρό που κάνει φουτουριστικό, το 'In For The Kill', ειδικά στην dubstep εκτέλεση του Skream, είναι συγκλονιστικό.
---------------
4) Lady Gaga - Bad Romance (Electrolightz Freak Mix)
Εντυπωσιακότατο και κολλητικότατο (θα το διαπίστωσες ακούγοντας ραδιόφωνα το τελευταίο δίμηνο) το 'Bad Romance' είναι απλά το καλύτερο τραγούδι της μεγαλύτερης star των τελευταίων χρόνων. Οι φαρμακεροί, σαρκαστικοί, πανέξυπνοι στίχοι αλλά και η θεατράλε ερμηνεία της φέρνουν στον νου punk ηρωίδες όπως η Nina Hagen. Η μίξη των Electrolightz είναι βασικά... ντουέτο και τόσο μα τόσο bitchy!
---------------
3) Liebe - Drugs & Models (Original Mix)
Είναι Θεσσαλονικείς, έχουν βρόμικο παρελθόν (και παρόν) σε groups της πόλης και το 'Drugs & Models' ήταν το ντεμπούτο της συνεργασίας τους. Θα σου πω μόνο ότι είναι σαν οι Belle & Sebastien να συναντούν τους Pet Shop Boys, μέσα στο 2010 θα δούμε πολλά πράγματα απ' αυτούς και επειδή είμαι κι εγώ μπλεγμένος στο σχήμα - για την ακρίβεια το 1/3 του) θα περιοριστώ σ' αυτο: αριστούργημα! Αποκλειστικά στο musicmakesthedifference ολόκληρη η κανονική του εκτελεση - ακούω 'επιτέλους';
---------------
2) Gossip - Heavy Cross (Fred Falke Remix)
Η εκδίκηση στον φασισμό της ζυγαριάς και του καθρέφτη. Η Beth Ditto βρίσκεται στην αντίπερα όχθη της σημερινής κοινωνίας των 'next-top-models'. Υπέρβαρη (και το χαίρεται με εκνευριστικά περίσσια αυτοπεποίθηση), προκλητική και με μια από τις καλύτερες φωνές των τελευταίων χρόνων στην rock, επιτέλους φέτος γνώρισε την επιτυχία που της άξιζε. Ο Fred Falke απλά το απογείωσε κάνοντάς το λίγο πιο χορευτικό.
---------------
1) Annie - Anthonio
Η ιστορία πάθους (και λάθους) της άδολης κορασίδας Annie με τον Βραζιλιάνο σάτυρο Anthonio σε παραγωγή του μάγου των synths Richard X είναι ακριβώς όπως θα έπρεπε να είναι η σπαρταριστή, νεανική, παλλόμενη, bubble-pop στις μέρες μας. Τι κρίμα που το κοινό ήταν απασχολημένο με ότι αποφασίσανε άλλοι γι αυτό (πολυφορεμένες μπούρδες δηλαδή) και πέρασε απαρατήρητο. Το καλύτερο των καλύτερων.
---------------

Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2009

Doctor Rockit - Cafe De Flore (Charles Webster New Mix)

Το επόμενο post μου θα είναι το πλήρες top-50 των singles της φετινής χρονιάς, με σχόλια για τα είκοσι πρώτα συν links, συνεχίζω να δουλεύω σε υψηλές ταχύτητες (θα κάψω φλάντζες) για το αντίστοιχο της δεκαετίας και, αν προλάβω, θέλω να κανω και ένα θεματάκι με όλα τα νέα ταλέντα για το 2010. Υπερφιλόδοξος; Θα δείξει. Για σήμερα στο musicmakesthedifference σου έχω τον Doctor Rockit - μην χολοσκάς αν δεν τον ξέρεις, nickname του Matthew Herbert είναι .Τί θες να πεις ότι ούτε αυτόν τον ξέρεις; Έκανε παραγωγή στον πρώτο δίσκο της Roisin Murphy και είναι ο μικρός θεός της new-jazz, abstract, lounge, electro... κτλ, κτλ, από το 1995 που ξεκίνησε την καριέρα του. Το 'Cafe De Flore' (τίτλος εμπνευσμένος απ' το ομώνυμο, ιστορικό, παρισινό καφέ) ήταν μια εντυπωσιακή άσκηση ύφους σε latin-jazz φόρμες ενώ στην εκτέλεση του Charles Webster ένα χαλαρωτικό house και ένα από τα καλύτερα tracks του 2000. Η εκτέλεση αυτή είναι μεν στο στυλ του παλιού αλλά είναι καινούργια και, επίσης, εξαιρετική (μην με ρωτήσεις μόνο τι τους έπιασε και ασχοληθηκαν ξανά μαζι του - αν και μυρίζομαι νέο πακέτο με remixes).

Uffie - Pop The Glock (Mirwais Pop Remix)

Μια Αμερικανίδα (μεγαλωμένη) στο Παρίσι. Η Uffie είναι rapper (μην φανταστείς τίποτα 50 Cent - ούτε καν Mc Solaar) αλλά είναι τόσο ακαταμάχητα fun, τόσο προκλητικά pop, τόσο χαριτωμένα αφελής που θα μπορούσες να την κατατάξεις στην κατηγορία Spice Girls - αλλά θα την αδικούσες κατάφωρα (αν και το rap της έχει μια εφηβική φρεσκάδα). Είναι πολύ πιο intellectual και δεν είναι πιόνι καμμιάς θηριώδους δισκογραφικής. Και η πλάκα είναι ότι το πρώτο της single 'Pop The Glock', πρωτοκυκλοφόρησε το 2006 αλλά τώρα ετοιμάζεται για επιτυχία. Πριν λίγα λεπτά έκανα κι εγώ δωράκι στον εαυτό μου (από το Juno) το ολοκαίνουργιο, λαχταριστό, picture disc 12ιντσο που περιλαμβάνει remixes του Felix Da Housecat (καλούτσικο) και του Mirwais, ex συνεργάτη της Madonna, που είναι και το καλύτερο - αν και ούτε καν 3 λεπτών διάρκειας. Άλλη μία φορά έχω ξαναβάλει βιντεάκι εδώ, δεν το συνηθίζω, οπότε φαντάζεσαι πόσο ενθουσιάστηκα με το συγκεκριμένο.
Check It!!




Uffie Pop The Glock from Uffie on Vimeo.

Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2009

Chris Rea - Driving Home For Christmas (The Revenge Redub)

Είπαμε, έχω αδυναμία στα Χριστούγεννα - μελομακάρονα, τάρανδους, τζάκια, χιόνια, βασιλόπιτες, έλατα, αγκαλίτσες, αϊβασίληδες, κάλαντα, έλκυθρα και όλα τα σχετικά. Θύμα του καταναλωτισμού, ξενόφερτες γιορτές και χαζο(α)μάρες - θα μου πεις. Εντάξει, μ' αρέσει η παράδοση, καραβάκια και τέτοια, αλλά δεν μπορώ ν' αντισταθώ στην ομορφιά μιας καλόγουστα στολισμένης πόλης - έχεις βρεθεί γιορτές στο εξωτερικό; Απ' την άλλη μεριά Χριστούγεννα δεν μου είναι εύκολο να τα σκεφτώ μακριά απ' το σπίτι. Είναι κρύο πράγμα το να ξυπνάς σ έναν ξένο χώρο, ακόμη κι αν αυτός είναι ένα χλιδάτο σαλέ. Γι αυτό και ο Chris Rea, χρόνια τώρα, βρίσκεται στον δρόμο οδηγώντας για το σπίτι. Στο top-10 των δημοφιλέστερων χριστουγεννιάτικων τραγουδιών, το 'Driving Home For Christmas' στα χεράκια των Σκωτσέζων Revenge γίνεται ένα mid-tempo, λικνιστικό, ντισκοειδές dub, όλο γκλίνγκι-γκλίνγκι και παλαμάκια, αλλά χωρίς ίχνος απ' τον Chris - θα είχε φτάσει φαίνεται, επιτέλους, στο σπίτι του.

Villa Nah - Rainmaker (Jori Hulkkonen Remix)

Όσο πλησιάζει το τέλος της χρονιάς τόσο νεκρώνουν και οι κυκλοφορίες - όχι ότι συνέβαιναν και συναρπαστικά πράγματα μέσα στον Δεκέμβρη. Όταν λοιπόν, έτσι στα ξεκούδουνα, πέφτω σε κάτι που είναι εγώ, ενθουσιάζομαι σαν μικρό παιδί. Μόνο που δεν αρχίζω να χοροπηδάω γύρω-γύρω στο σαλόνι και να φωνάζω 'γιούπιιιι'! Πάντα η μουσική ήταν το ναρκωτικό μου αλλα όσο μεγαλώνω ή γίνονται δυσεύρετα τα άτιμα ή έχω χάσει τα τηλέφωνα των καλών ντήλερ. Οι Villa Nah είναι ένα ντουέτο απ' το Ελσίνκι, Φινλαδοί δηλαδή, και φαίνεται ότι αγαπούν τους Depeche Mode αλλά και τον Giorgio Moroder. Το πρώτο τους EP βγήκε τον περασμένο Απρίλιο και τον Φλεβάρη που μας έρχεται θα κυκλοφορήσουν το 'Rainmaker' - όπως κατάλαβες μπαίνουμε με το δεξί στην νέα χρονιά και με ένα single που πιθανότατα θα φιγουράρει στην λίστα με τα καλύτερά μου για το 2010. Η εκτέλεση του Jori Hulkkonen του δίνει μια πιο house χροιά, χωρίς όμως να αλλιώσει τον λυρισμό ή την ταυτότητά του.
Check It!!

Τρίτη 22 Δεκεμβρίου 2009

Wolfmother - White Feather (Tiedye Remix)

Μία από τις κακές συνήθειες που έχω όταν ανεβαίνω Λονδίνο είναι ν' αγοράζω απ' το HMV κάποιες από τις νέες κυκλοφορίες της εβδομάδας στο κουτουρού (μία λίρα τί ψυχή έχει;), έστω κι αν δεν ξέρω τίποτα για το τραγούδι ή καλλιτέχνη. Έμφαση δίνει στα χρωματιστά βινύλια και στα picture discs (ανώριμο και αιώνιο παιδί γαρ). Έτσι ανακάλυψα πριν 4 χρόνια τους Wolfmother (υποθέτω από τον μύθο της λύκαινας που μεγάλωσε τον Ρέμο και τον Ρωμύλο που μετά έχτισαν την Ρώμη) και το single τους 'Woman'. Είναι Αυστραλοί ροκάδες (μην σου πω μεταλλάδες) και ελαφρώς βαρεμένοι - που σε απλά λόγια θα πει πως είναι ικανοί για το καλύτερο αλλά και για το χειρότερο. Τελευταίο τους single το 'White Feather', λίγο ψυχεδελικό στην κανονική του εκτέλεση αλλά τρομερά ενδιαφέρον στο remix των Tiedye που προσθέτουν τάμλας και μια ντεμοντέ funky κιθάρα που, παραδόξως, το κάνει αρκετά lounge και... παραθαλάσσιο.

Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009

Liebe - This Christmas Time EXCLUSIVE

Ότι σου άρεσε στο 'Drugs & Models', τα μελαγχολικά brit-pop φωνητικά, οι αναφορές σε συγκροτήματα όπως οι Pet Shop Boys και οι Saint Etienne συν το γεγονός ότι δεν θυμίζουν ελληνικό συγκρότημα, είναι εδώ. Ολοκαίνουργιο και, φυσικά, αποκλειστικό χριστουγεννιάτικο τραγούδι από τους Liebe δώρο στους αναγνώστες του musicmakesthedifference. Το ντεμπούτο album μας ετοιμάζεται πυρετωδώς αλλά κάπου στο ενδιάμεσο βρέθηκε κι ο χρόνος για ένα εποχικό τραγούδι (απ' αυτά που λατρεύουμε γιατί μας θυμίζουν γιορτές, αγαπημένα πρόσωπα, τζάκια, αγκαλίτσες και άλλα τέτοια ανατριχιαστικά γλυκά - αλλά όχι γλυκερά), το 'This Christmas Time', που ήδη υποστήριξαν με θέρμη τα ραδιόφωνα της πόλης - και τα ευχαριστούμε πολύ. Δεν θα υπάρχει πουθενά, θα το βρεις μόνο εδώ και είμαι τόσο χαρούμενος και υπερήφανος γι αυτό! Εννοείται πως περιμένουμε comments με ευχές και εντυπώσεις!
Καλές γιορτές!!!
ps: ευχαριστούμε και το νέο δημιουργικό γραφείο New Work για το απίθανο logo μας!
Check It!!

Paul Oakenfold feat. Brittany Murphy - Faster Kill Pussycat

Σιχαίνομαι τους επικήδειους γιατί είναι δήθεν. Διαβάζεις ένα site, το nydailynews για παράδειγμα, και δίπλα στο κειμενάκι με την συντριβή του ρεπόρτερ για τον θάνατο μιας νέας ηθοποιού, σου κοτσάρει κι ένα γκάλοπ για να δει από που και αν την θυμάσαι - έτσι ώστε αν αξιζει τον κόπο ν' ασχοληθεί με το θέμα και την επόμενη μέρα. Θλιβερό και ανατριχιαστικά αληθές. Η Brittany Murphy πέθανε πριν από λίγες ώρες, ξημερώματα Κυριακής. Την βρήκε η μητέρα της στο μπάνιο. Ανακοπή. Ήταν μόλις 32 χρόνων και είχε ήδη προλάβει να λάμψει με την δροσιά της στο 'Clueless' και να αναστατώσει εμάς τους άντρες στο 'Sin City'. Κάπου στο ενδιάμεσο είχε τραγουδήσει και στο 'Faster Kill Pussycat' του Paul Oakenfold με εξαιρετικά αποτελέσματα. Όταν φεύγει άδικα ένας νέος άνθρωπος όπως η Brittany Murphy, ο Heath Ledger (γιατί αυτόν θυμήθηκα με το που έμαθα την είδηση) και τόσοι άλλοι, ποτέ δεν παύεις να αναρωτιέσαι τι θα κατάφερνε αν ζούσε περισσότερα χρόνια. Τόσο κρίμα... RIP.

Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009

Vassilikos - You Are My Destiny (Paul Anka Cover)

Περίμενα το σόλο album του Vassilikou των Raining Pleasure τόσο πολύ. Τα τελευταία χρόνια τον είχαμε χασει και οι φήμες για το επόμεο επαγγελματικό του βήμα οργιάζανε. Τελικά η επιστροφή του έγινε σε νέα δισκογραφική (bye-bye EMI, welcome Sony) και, παραδόξως, με διασκευές. Όταν διάβασα το κείμενο του φίλου Γ στην Athens Voice περίπου έναν μήνα πριν την κυκλοφορία του, ενθουσιάστηκα και μ' έκανε ν' αδημονώ πιο πολύ. Μ' αρέσουν οι διασκευές (τό' χω ξαναπεί), απλά να ΄χουν κάτι να πουν, να είναι μια καινούργια πρόταση. Ε, το 'Vintage' δεν είναι. Βαρετό, ψευτοεναλλακτικό, γερασμένο και ώρες ώρες πομπώδες. Δυστυχώς δεν έχει τίποτα φρέσκο ή ανανεωτικό, αντίθετα κάνει τον δημιουργό του ν' ακούγεται σαν να λειτουργεί υπό την επήρρεια βαλεριάνας - νάνι, νάνι του πασά μου. Μοναδική ίσως εξαίρεση το 'You Are My Destiny' του Paul Anka. Σ' αυτήν την τριπαρισμένη εκδοχή του classic, ο crooner και η ορχήστρα του ήπιαν κάτι παραπάνω, τα πήραν στο κρανίο και αποφάσισαν να καταστρέψουν το γαμήλιο γλέντι. Η νύφη ακόμα το φυσάει και δεν κρυώνει. Αυτό μάλιστα!

Sebastien Tellier vs SL3 - L' Amour Et La Violence (Axwell Bootleg Edit) EXCLUSIVE

Καίγομαι. Προσπαθώ να τακτοποιήσω το δωμάτιο με τα βινύλια και τα cd (μέρος τους τουλάχιστον), προσπαθώ να τελειώσω την λίστα με το top-50 της δεκαετίας που φεύγει και να δω και καμμιά ρημαδοταινία που έχω να δω απ' τον 'Αντίχριστο' του Lars Von Trier. Με καταλαβαίνεις, ε; Δεν καταλαβαίνεις, απλά τσεκάρεις συχνά για να δεις τι ανέβασα και απορείς εκνευρισμένος όταν δεν βρίσκεις κάτι καινούργιο αλλά έχω συμβιβαστεί με το θέμα (κρυφομαζοχισμός). Σήμερα σου έχω κάτι σπέσιαλ και αποκλειστικό στο musicmakesthedifference. Η εκτέλεση του Axwell για το 'L' Amour Et La Violence' του Sebastien Tellier ήταν να μπει στο κανονικό release. Έλα όμως που δεν άρεσε στον καλλιτέχνη. Βρε αμάν, βρε ζαμάν, ανένδοτος ο Sebastien. ευτυχώς ο Axwell έδωσε σ' έναν φίλο του που έδωσε σ' έναν άλλον... κι έτσι έφτασε στα χέρια μου. Κακή δουλειά ο μάστορασ δεν έχει κάνει. τα γαλλικά φωνητικά ακούγονται τόσο ερωτικά και τόσο monaco στο κόψιμο που ήταν κεραυνοβόλος έρωτας για μένα. Για σένα;

Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2009

Lady Gaga - Reloaded (Unreleased)

Φυσικά και θα είναι το 'Bad Romance' στην λίστα με τα καλύτερά μου για το 2009, θέλει και ρώτημα; Τζάμπα το κορίτσι λιώνει σόλες από τηλεοπτικά shows σε συναυλίες και τούμπαλιν; Πέρα από πλάκα όμως η Λαίδη μ' αρέσει τρελά. Δεν φταίει το hype, δεν ψήνομαι από τέτοια, η τύπισσα όμως έχει κάτι, πρέπει να το παραδεχτείς. Είναι εκκεντρική (ή το παίζει καλά), έχει φωνάρα και περίσσιο στυλ. Όχι ακριβώς το κορίτσι που θα έδιναν με χαρά οι Ελληνίδες μανάδες στους κανακάρηδές τους (χα!) αλλά οπωσδήποτε star με την παλιά, καλή έννοια του όρου. Το 'Reloaded' είναι εκτός 'Fame', εκτός 'Monster', εκτός... γενικώς, σε παραγωγή του Rodney Jerkins (ψιλοχαμένος τελευταία ή μου φαίνεται;) και πάει σετ με τραπεζομάντηλο - μπιζουτιέρα - βάζο - και τις καινούργιες photos του David Lachapelle (μου έφαγε περισσότερο χρόνο να διαλέξω φωτογραφία απ' το να γράψω το κειμενάκι, έλεος!).

Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2009

Visage - Fade To Grey (Michael Gray Remix)

Αν οι λέξεις blitz και νεορομαντικός δεν σου λένε τίποτα τότε πιθανότατα γεννήθηκες μετά το '80 (μην σου πω '85 και '90) ή απλά όταν μεσουρανούσαν οι Duran Duran εσύ άκουγες Λε-Πα. Ξεπερνώντας ρητορικά ερωτήματα του τύπου αν επιτρέπετε να γίνονται remixes σε τέτοια classics σου θυμίζω ότι οι Visage υπήρξαν το, εγωκεντρικό, όχημα για την επιτυχία του Steve Strange (ίσως η μεγαλύτερη αντιπάθεια του Boy George - για να κάνω και λίγο eighties κουτσομπολιό) - έχοντας στο πλευρό του μερικούς απ' τους καλύτερους μουσικούς της εποχής, όπως ο Barry Adamson και ο Rusty Egan. Το 'Fade To Grey' εκτός απ' το μεγαλύτερο hit τους, είναι κι ένας electropop ύμνος, μοναδικό και ασύλληπτα ανεπανάληπτο. Από το 1980 που κυκλοφόρησε μέχρι και σήμερα ακούγεται το ίδιο φρέσκο και πρωτοποριακό. Οι Bassheads του έκαναν ένα (μέτριο) remix το 1993 οπότε μπορείς να φανταστείς με τι περιέργεια έβαλα ν' ακούσω την εκτέλεση του Michael Gray των Full Intention. Μπράβο, και ξανά μπράβο, στο παλικάρι για τον σεβασμό που έδειξε στο αυθεντικό και για το εμπνευσμένο update του που θα το ταξιδέψει στο 2010!

Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2009

El Perro Del Mar - Change Of Heart (Robyn' s Rakamonie Remix)

Είμαι ερωτευμένος. Όχι με μία μόνο αλλά με ΟΛΕΣ τις Σουηδέζες - και πριν προλάβεις να με πεις λιγούρη, πέφτουλα, greek-καμάκι και τέτοια, σου διευκρινίζω ότι μιλάω για μουσική. Απ' την Annie (χρόνια ασθένεια) στην δεσποσύνη με το διακριτικό και ευκολομνημόνευτο όνομα El Perro Del Mar. Όταν στην συνταγή προστίθεται άλλη μία από δαύτες (τί περιέχει το νερό στην Σουηδία;), η Robyn, τότε το γλύκισμα είναι ακόμη απολαυστικότερο αλλά και ελαφρύ για το στομάχι. Το νέο remix του 'Change Of Heart', που είναι το νέο single της El Perro Den Mar, είναι κοντά στο ύφος του κανονικού (δηλαδή γλυκόπικρη pop για το ημίφως της τετράωρης διάρκειας της μέρας στην πατρίδα τους) αλλά με έξτρα φωνητικά απ' την Robyn, λίγο πιο ζωηρό και φάνκυ, για κορίτσια που τους αρέσει να κοιτούν τον ήλιο κατάματα και να περνούν τα καλοκαίρια τους στην Ελλάδα.

The 50 Best Singles Of 2009: 50 to 21

Το καμπανάκι χτυπούσε εδώ και μέρες, απλά έκανα πως δεν το άκουγα. Η αλήθεια είναι πως βαριόμουνα φρικτά, αλλά από την άλλη η πρώτη χρονιά ύπαρξης του musicmakesthedifference δεν γινότανε να τελειώσει χωρίς το προσωπικό μου chart - που από top-10 έγινε top-20 και αργότερα top-50. Μην ψάχνεις για links, θα σε απογοητεύσω. Σήμερα σου έχω μόνο το πρώτο μέρος της λίστας με τα καλύτερά μου singles για το 2009, από το 50 μέχρι και το 21. Σύντομα και το δεύτερο με το top-20 αναλυτικά. Περιμένω σχόλια και εντυπώσεις.
---------------------------------------
21) Polly Scattergood - Other Too Endless (Vince Clarke Remix)
22) The Sound Of Arrows - Into The Clouds
23) Daniel Merriweather - Impossible
24) Yeah Yeah Yeahs - Zero
25) Jack Penate - Tonight' s Today
26) Marina & The Diamonds - I Am Not A Robot (Starsmith' s 24 Carat Remix)
27) Mika - Rain
28) Michel Cleis feat. Toto La Mpomposina - La Mezcla
29) Fever Ray - When I Grow Up
30) Miike Snow - Animal
31) Anjulie - Love Songs
32) Men - Off Our Backs (Pegase Remix)
33) Royksopp - This Must Be It
34) La Roux - Bulletproof
35) The Presets - If I Know You
36) Empire Of The Sun - We Are The People
37) Jason Mraz - I' m Yours
38) Sharam feat. Kid Kudi - She Came Along
39) Florence & The Machine - Rabbit Heart
40) Moby - Pale Horses
41) Depeche Mode - Wrong
42) Golden Filter - Solid Gold
43) Simian Mobile Disco feat. Beth Ditto - Cruel Intentions
44) Paloma Faith - New York
45) Sally Shapiro - Love In July
46) Calvin Harris - I' m Not Alone
47) Toni Braxton feat. Trey Songz - Yesterday
48) U2 - Get On Your Boots
49) FrYars feat. Dave Gahan - Visitors
50) Lily Allen - It' s Not Fair

Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2009

Mary J.Blige feat. Jazmine Sullivan - Gonna Make It

Και πάνω που είχα επιθυμήσει μια μεγάλη soul παραγωγή (και όχι ένα ακόμα r'n'b της σειράς), έπεσα πάνω στην συνεργασία δύο εκπληκτικών φωνών, της Mary J.Blige και της Jazmine Sullivan. Μία drama queen να τραγουδά με πάθος είναι σούπερ, σκέψου τώρα δύο! Το concept του 'Gonna Make It' είναι 'I Will Survive' - και θα τα καταφέρω, και τίποτα δεν με πτοεί, και θα σε ξεπεράσω, και έχω την δύναμη, και τέτοια... - άρα ελαφρώς ντεμοντέ αλλά παραδόξως πειστικό και (πάντα) επίκαιρο. Φαντάζομαι οι κυρίες που διαβάζουν το blog θα ταυτιστούν ακόμη περισσότερο με τους στίχους και χαίρομαι γι αυτό - female power. Ξέχασα να σου πω επίσης ότι, ευτυχώς, δεν είναι μπαλάντα αλλά mid-tempo και θα υπάρχει σαν bonus track στην limited έκδοση του ολοκαίνουργιου δίσκου της Mary J.Blige (λατρεύω) με τίτλο 'Stronger With Each Tear'.

Bent feat. Jon Marsh - Beautiful Otherness (Tom Middleton Remix)

Οι Beloved είναι ένα απ' τα 5 πιο αγαπημένα μου συγκροτήματα ever και τα τελευταία χρόνια που ο Jon Marsh αφοσιώθηκε περισσότερο στην γυναίκα του Helena και λιγότερο στην μουσική, πολύ μου λείπουν. Και τους Bent τους αγαπάω, απλά για διαφορετικούς λόγους. Το 'Beautiful Otherness' είναι ένα τραγούδι που έκαναν μαζί με τον Jon το 2002 για τις ανάγκες του 'Go! Commando' EP τους και που συμπεριέλαβαν έναν χρόνο μετά στο album 'The Everlasting Blink'. Σε παραγωγή του Stephen Hague (μήπως ο καλύτερος παραγωγός των eighties;) είναι ένα καθαρόαιμο μελαγχολικό pop, με sexy φωνητικά, αισθησιακό ως εκεί που δεν πάει και μοντέρνο σαν να βγήκε χθες. Στα πλαίσια της προώθησης του 'Greatest Hits' (;) τους όμως έβγαλαν 2 promo 12" το ένα εκ των οποίων έχει και την καινούργια χορευτική μίξη του τραγουδιού απ' τον κύριο Cosmos ή αλλιώς Tom Middleton. Με τέτοια εξαίσια πρώτη ύλη δύσκολο να τα πας άσχημα. Και πραγματικά, η εκτέλεσή του είναι τέλεια εστέτ, ιδρωμένη electropop, συναρπαστική και απρόβλεπτη.

Τρίτη 15 Δεκεμβρίου 2009

Faux Love - Desire

Ο Den Harrow με τους Chic συναντούν τον Patrick Cowley και τον Bobby Orlando και όλοι μαζί κλείνονται ένα βροχερό απόγευμα σ' ένα studio στον 21ο όροφο ενός ουρανοξύστη στην Νέα-Υόρκη που βλέπει καρφί Central Park - σαν τα διαμερίσματα των φοιτητών στα serial του Παπακαλιάτη αλλά στο πιο φτωχικό του(!). Ξεκινούν με martini για να καταλήξουν κάνοντας joints και χαζολογώντας για το που πάει η μουσική, αν θα τους θυμάται κανείς σε είκοσι-εικοσιπέντε χρόνια και τέτοια - καλλιτεχνικές ανασφάλειες. Έπειτα άρχισαν να τζαμάρουν (τζαμάρουν, τρόπος του λέγειν) γράφοντας ταυτόχρονα σκόρπια κομμάτια από εδώ κι από εκεί - ένα ρεφρέν, δυο έγχορδα, ένα ρυθμικό - σαν patchwork. Το ξημέρωμα τους βρήκε εξουθενωμένους, με πονοκέφαλο, ανάμεσα σε ποτά, σταχτοδοχεία και κουτιά από μαγνητοταινίες με ολόκληρες ώρες ηχογραφήσεων. Το μόνο που έμεινε απ' την συνεργασία τους είναι αυτό το... απερίγραπτα μαγικό συνοθύλευμα με τον τίτλο 'Desire'. Αλήθεια ή ψέμματα;

Lindstrom & Christabelle - Baby Can' t Stop (Idjut Boys Remix)

Οι Lindstrom & Christabelle απ' το Όσλο της Νορβηγίας φτιάχνουν σπιτική μουσική με επαγγελματικό τρόπο και την μπολιάζουν μ' αυτήν την γλυκιά απροσδιόριστη μελαγχολία που φέρνει στον νου αυτόματα Bent Hammer - ίσως γιατί ο σκηνοθέτης του 'Kitchen Stories' είναι συμπατριώτης τους. Έχω ξαναγράψει για το ζευγάρι με αφορμή ένα remix των Aeroplane αλλά και τώρα που ξαναδιαβάζεις γι αυτούς ένα remix είναι και πάλι η αφορμή, αυτήν την φορά των Idjut Boys (Dan Tyler και Conrad McDonnell) της Nuphonic - τρομερό label, τι θυμήθηκα τώρα... Σου αρέσει ο Michael Jackson; Ακούω φωνές, τσιρίδες, αλαλαγμούς; Τότε θα ενθουσιαστείς με το copy-paste της παραγωγής του Quincy Jones και πως ακούγονται τα γυναικεία φωνητικά πάνω στο καυτό bassline, την ρυθμική κιθάρα και τα επικά horns. Παράξενο αλλά κεφάτο και ανεβαστικό.

Alcazar - Last Christmas (Wham Cover)

Νομίζω ότι έχω γύρω στις 50 με 55 διασκευές του 'Last Christmas', από γιαπωνέζικη pop και γερμανικό metal μέχρι νορβηγικό acoustic και αγγλικό euro. Χρειάζεται να σου πω ότι σαν παιδί του 80 κι εγώ, το έχω σαν το πιο αγαπημένο μου χριστουγεννιάτικο τραγούδι ever; Όταν μπαίνει ο Νοέμβρης πιάνω τον εαυτό μου να ανυπομονεί για τις γιορτές (γενικά) και για να το ξανακούσω (ειδικά). Θα μου πεις γιατί δεν το ακούω άλλη χρονική στιγμή. Ναι, και να γίνω σαν κάτι γραφικούς djs που θεωρούν high το να παίζουν αυτό και το 'Χριστούγεννα΄της Βανδή σε beach bars - δεν έχω χειρότερο. Η πιο gay εκτέλεση του τραγουδιού όμως κυκλοφόρησε στην Φινλανδία από τους Alcazar (θυμάσαι το 'Crying At The Discotheque';) και είναι στο στυλ του κανονικού, αλλά βγάζει ταυτόχρονα και ένα έξω καρδιά συναίσθημα, μια εξτραβαγκάντζα, που θα σε κάνει να ανυπομονείς για να το δεις οπτικοποιημένο!

Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2009

Christopher S feat. Brian - Cosmic Girl

χ, αμάν!' σκέφτηκα όταν είδα τον τίτλο του τραγουδιού. Μα να διασκευάσεις Jamiroquai, γίνεται; Δύσκολα και με θράσος. Ευτυχώς όμως το 'Cosmic Girl' είναι καινούργιο τραγούδι - αν και (συμπτωματικά;) ακριβώς στο στυλάκι του Jay Kay, που θα πει εντελώς παλιομοδίτικη soul-funk-disco. Στα ελβετικά προϊόντα αμέσως μετά τις σοκολάτες (θεϊκές) και τα ρολόγια θα πρέπει να προσθέσεις και τον dj Christopher S και τον τραγουδιστή Brian Stevenson. Η ραδιοφωνική εκτέλεση είναι έτσι όπως σου περιγράφω, γιατί υπάρχουν και 'χορευτικές' εκτελέσεις (μια χαρά χορευτικό είναι και το κανονικό αλλά οι εποχές φαίνεται ότι απαιτούν γκάζια) απ' τον ίδιο τον Christopher S μαζί με τον Mike Candy που είναι πιο up-tempo και γεμάτες απ' τα φασόν ανεβαστικά τρυκ που χρησιμοποιούν όλα τα τραγούδια σήμερα που απευθύνονται σε πίστες. Original και πάλι original.

Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2009

Annie - My Love Is Better (Emperor Machine Vocal Mix)

Η περιπετειώδης ζωή και καριέρα της Annie. Ο μεγαλύτερός της έρωτας υπήρξε ο Erot, θαυμαστός παραγωγός για την Telle (άτυπα μέλη όλοι τους της 'Νορβηγικής μαφίας'), ο οποίος έφυγε από την ζωή πολύ νωρίς, στα 20κάτι του, αφήνοντάς την μόνη να προσπαθεί να επουλώσει τα τραύματά της. Η ίδια ποτέ δεν έπαψε να ασχολείται με την μουσική - αν και η επιτυχία δεν ήταν δίκαιη μαζί της. Η βασίλισσα των bloggers, όπως την έχουν αποκαλέσει, δεν κατάφερε ποτέ να γνωρίσει επιτυχία - μάλιστα η τελευταία της εταιρία η Island την 'άδειασε' χωρίς να κυκλοφορήσει ποτέ το album που ηχογράφησε εκεί 'Don' t Stop' (το οποίο βγήκε τελικά, ελαφρώς διαφοροποιημένο, σε μία μικρότερη έναν χρόνο μετά). Το 'My Love Is Better' είναι μέσα από εκεί και μόλις κυκλοφόρησε σαν single. Οι Βρετανοί Emperor Machine το έκαναν ένα ζουμερο χαουζάκι, ηλεκτρονικό αλλά με jazzy πιανάκια και εκρήξεις στην μπασογραμμή. Δεν θυμάμαι, σου έχω πει πόσο τρελαίνομαι για την Annie;

Better Than Ezra - Juicy (Desperate Housewives Theme)

Να είσαι συγκρότημα των έξι δίσκων, με συμπαθητικό εμπορικό παρελθόν (κάπου χαμηλά στο top 100) και να γίνεσαι γνωστό εξαιτίας της τηλεοπτικής διαφήμισης μιας μεταμοντέρνας σαπουνόπερας είναι λίγο pathetic - για να το θέσω κομψά. Οι Better Than Ezra (και να μην τους έχεις ξανακούσει, δεν θα παρεξηγηθούν) είναι απ' την Νέα Ορλεάνη και παίζουν rock. Το 'Juicy' κυκλοφόρησε το 2005 και στην Αμερική έντυσε μουσικά το trailer της δεύτερης σεζόν του 'Desperate Housewives', το οποίο ξεκινάει αύριο Δευτέρα στον Αντέννα όπου το διαφημίζουν θαρρείς και πρόκειται για το τελευταίο επεισόδιο του 'Lost' (και μάλιστα ενώ στην ΕΤ1 παίζεται ο προτελευταίος κύκλος), οπότε πρέπει να το άκουσες ήδη γύρω στις 723 φορές. Κανονική πλύση εγκεφάλου. Το τραγούδι είναι ένα λευκό funk, με φαλτσέτο φωνητικά, πολύ ρετρό (θα μπορούσε να ηταν Queen, εποχής 'Another One Bites The Dust') και μην παραξενευτείς αν γίνει επιτυχία στην χώρα του μουσακά.

Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2009

Bob Rivers - Just A Little Christmas Blowjob

Αυτό ήταν ένα μικρό, πονηρό τραγουδάκι, 'ζούλα' που λέει κι ο φίλος μου ο Κ, που έλιωνα τις γιορτές - για να καταλάβεις το ακούγαμε και στο αυτοκίνητο οικογενειακώς (καλά, δεν προχώρησε και τόσο πολύ στην ξένη γλώσσα ο μεγάλος μου γιος). Μέχρι προχθες, που το άκουσα να 'ντύνει' ηχητικά βιντεάκι σε τηλεοπτική εκπομπή. Fuck. Λατρεύω τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια, μελό, κλισέ ή ανατρεπτικά μου αρέσουν όλα και έχω μια αρκετά μεγάλη συλλογή από δαύτα - και originals ε; Ο Bob Rivers είναι διάσημος στην Αμερική περισσότερο για την καριέρα του στο ραδιόφωνο αλλά τα τελευταία χρόνια τον έμαθε κι η υπόλοιπη υφήλιος χάρη στις συλλογές του 'Twisted Christmas'. Πώς θα ακουγότανε μια αμερικανίδα νοικοκυρά των sixties αν τραγουδούσε για 'πίπες', έστω και συζυγικές, ως εναλλακτικό ή συμπληρωματικό δώρο στο στεφάνι της; Ότι λένε οι στίχοι του συγκεκριμένου είναι 100% αληθινοί, βγαλμένοι μέσα απ' την ζωή και, κορίτσια, λάβετέ τους υπ' όψιν σας σοβαρά γιατί αποτελούν εγγύηση για χαρούμενες γιορτές!
;-)

Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου 2009

Hell feat. Bryan Ferry - U Can Dance (Carl Craig Remix V.1) EXCLUSIVE

Ο Hell (έκοψε το 'dj') το ονειρεύτηκε πριν από καιρό. Είχε πάει σε συναυλία των Roxy Music στο Apollo του Λονδίνου. Προς μεγάλη του έκπληξη για ζέσταμα παίζει μουσική ο Carl Craig (οι support μπάντες είναι τόσο 'last year') - ένα μινιμαλιστικό set που κάνει το ετερόκλητο κοινό να λικνίζεται ρυθμικά και κάπως λάγνα. Τα φώτα σβήνουν. Πέφτει το μαύρο πανί που κρύβει την σκηνή και από πίσω βγαίνει ο Bryan Ferry, μόνος, φορώντας ένα άψογο ζαχαρί Paul Smith κοστούμι και τραγουδώντας acapella 'ain' t no big thing, to wait for the bell to ring...' ενώ από κάτω το κοινό ουρλιάζει τόσο δυνατά που ο Hell δεν ακούει σχεδόν τίποτα. Με το που μπαίνουν τα drums ο κόσμος είναι πια εκτός ελέγχου. Δίπλα του χορεύει εκστασιασμένη η Amanda Lear. Είναι αλήθεια. Αυτό δεν θυμίζει συναυλία αλλά club!
2009: ο Bryan κάνει τα φωνητικά στο 'U Can Dance', αδιαμφισβήτητο highlight μέσα απ' το album του 'Teufelswerk' που κυκλοφόρησε τον περασμένο Μάρτιο. Από τότε περιμένω να βγει single και, επιτέλους, τον Γενάρη θα κυκλοφορήσει με remixes απ' τον Tim Goldsworth (καλό), Simian Mobile Disco (καλύτερο) και Carl Craig (ΤΕΛΕΙΟ)! Αποκλειστικά στο musicmakesthedifference από τώρα.

Nina Kraviz - Pain In The Ass

Καινούργια net darling (λυσσάξανε τα μουσικά sites) η, εκ του Ζαίρ ορμώμενη παρακαλώ, Nina Kraviz ή Damela - και θεϊκό μωρό να συμπληρώσω επίσης. Κάνει tech-house, κάνει minimal, θα σε γελάσω γιατί τα όρια είναι πραγματικά ρευστά ανάμεσα στα μουσικά είδη στις μέρες μας. Το θέμα είναι ότι τα tracks της δεν είναι άδειες παραγωγές του κώλου (στο θέμα είμαι) κι έτσι το 'Pain In The Ass' έχει κάτι απ' την ποιητική ιδιοσυγκρασία της Laurie Anderson στα σχεδόν παραληρηματικά φωνητικά του μονολόγου της όπου μεταξύ άλλων αναρωτιέται 'What Time Is Love?' ('3am Eternal' baby, θα της απαντούσα) κι απ' την εφευρετικότητα των πρώτων releases της International Deejay Gigolo. Θα βρεις κάτι στις ιστορίες της - και ειδικά στον τρόπο που τις διηγείται - που θα σε βάλει σε mantra, κάνοντας το μυαλό σου να κολλήσει σαν τσίχλα.

Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2009

Pet Shop Boys - Beautiful People (Vinny Vero Club Mix) EXCLUSIVE

Τί να γράψω ξανά για τους Pet Shop Boys αλλά και πώς να αποφύγω το ν' ασχοληθώ μαζί τους; Είναι και πολυγραφότατοι και πολυρεμιξαρισμένοι. Την Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου κυκλοφορούν το Χριστουγεννιάτικο EP τους ενώ στην Γερμανία και μόνο κυκλοφορεί σαν single ένα απ' τα highlights του 'Yes' - που παραδόξως δεν ήταν στο set list της 'Pandemonium' περιοδείας τους - το 'Beautiful People'. Ένα demo του τραγουδιού συνόδευε μόνο την κυκλοφορία αυτή ενώ τώρα, στο ξεκούδουνο, βγήκε ένα promo cd single με 3 εκτελέσεις του τραγουδιού, μία medley με το 'Voodoo Ray' του A Guy Called Gerald (πρωτοποριακό το αυθεντικό, μπερδεμένο τώρα με τα φωνητικά του Neil) και δύο του Vinny Vero, μία club και μία radio. Πανέμορφο pop house που αναδεικνύει την μελωδική γραμμή του τραγουδιού, με όλα τα σωστά στοιχεία σε όλα τα σωστά σημεία. Αποκλειστικά στο musicmakesthedifference.
ps: αν και δεν συνηθίζω να βάζω εξωφυλλάκια το συγκεκριμένο είναι τόσο... pandemonium που δεν κρατήθηκα!

Portishead - Chase The Tear

Αν δεν το κατάλαβες πλησιάζουν Χριστούγεννα. Και να μην το είχες καταλάβει δηλαδή θα το έπαιρνες χαμπάρι απ' όλα τα φιλανθρωπικά (charity τα λένε έξω) singles που κυκλοφορούν - αν η Αγάπη Βαρδινογιάννη είχε καλή φωνή θα μονοπωλούσε το i-tunes. Όχι, δεν ετοιμάζονται για νέο δίσκο οι Portishead, μια συνεργασία με την Διεθνή Αμνηστία έκαναν για την Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Με την διασκευή του 'Glory Box' από τους Eleze (δες προηγούμενο post) να κυριαρχεί στα χορευτικά charts, το 'Chase The Tear' είναι μια καλή ευκαιρία να θυμηθείς το πόσο μεγάλο συγκρότημα είναι οι Portishead. Μπορεί να μην ζευγάρωσαν το μεγαλείο του 'Dummy' αλλά με το που ακούω το χαρακτηριστικό μπάσο του Geoff Barrow και την απόκοσμη φωνή της Beth Gibbons, λύνομαι και περιμένω αχόρταγα το επόμενο βήμα τους.

Moneypenny - Love Will Tear Us Apart (Joy Division Cover)

Το Σικάγο έχει τις δικές του Marsheaux - ή πρέπει να πω ότι η Αθήνα έχει τις δικές της Moneypenny; Τίποτα πιο γοητευτικό από δέκα λεπτεπίλεπτα δάχτυλα που χορεύουν με χάρη πάνω στα πλήκτρα ενός synthesizer. Το δώρο που κάνουν τα κορίτσια τα φετινά Χριστούγεννα στους fans τους είναι ένα double a-side σινγκλάκι (2 hits για ένα δηλαδή) με την διασκευή του Χριστουγεννιάτικου τραγουδιού των Peanuts 'Christmas Time Is Here' και άλλη μία του ιστορικού 'Love Will Tear Us Apart' των Joy Division. Η σκοτεινή ελεγεία για την αγάπη του Ian Curtis θεωρητικά ίσως φαντάζει αταίριαστη πάνω στο φρενήρες ντίσκο ρυθμικό που διάλεξαν τα κορίτσια όμως τα φωνητικά τους (δεν περίμενα ότι θα το πω αυτό) το κάνουν κάπως... διονυσιακό και γοητευτικά διαφορετικό.

Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου 2009

Red Hot Chili Peppers vs The Golden Filter - Tell Me Your Favorite Things (ElectroSound Mash-Up)

Ποτέ δεν Μου άρεσαν τα mash-ups ή τα bootlegs - ειδικά όσα δεν χρησιμοποιούν τα acapella φωνητικά αλλά ακούς και την κανονική παραγωγή του track στο background. Τις περισσότερες φορές είναι κακότεχνα κολάζ από αταίριαστα τραγούδια (και καλά πρωτότυπα), φτηνοδουλειές του ποδαριού από wannabe παραγωγούς του κώλου. Υπάρχουν όμως και οι εξαιρέσεις όπως οι δουλειές των ElectroSound. Ότι κάνουν έχει μια ποιότητα, μια πρωτοτυπία, ένα στυλ - πάντα τα medley τους είναι εμπνευσμένα και ξεχωριστά. Έχει λίγο καιρό που απολαμβάνω το συγκεκριμένο και βρίσκω ότι τα vocals του 'Tell Me Baby' των Red Hot Chilli Peppers δένουν τέλεια με την ηλεκτροντίσκο παραγωγή της Little Boots. Τέλεια όμως. Μπορεί οι ροκάδες fans τους να ξυνιστούν, να το βρουν 'καρέκλα' και να θεωρηθεί μέχρι και ιεροσυλία το αποτέλεσμα (πόσο 'Ποπ & Ροκ' του '85 όμως είναι αυτό;) όμως εγώ το απολαμβάνω ανερυθρίαστα γιατί το βρίσκω σούπερ cool!

Kite - I Give You The Morning

Το μεγαλείο του έρωτα είναι το ότι σου χαρίζει την ψευδαίσθηση της αθανασίας, σε κάνει έναν μικρό Θεό, να πιστεύεις ότι μπορείς να καταφέρεις τα πάντα - όπως το να χαρίσεις στην αγαπημένη σου τ' αστέρια, το φεγγάρι, την νύχτα ολόκληρη. Ο Fred Akerstrom είναι ένας Σουηδός folk τροβαδούρος και ποιητής, γνωστός στην πατρίδα του για τρυφερά, απολύτως προσωπικά, αριστουργήματα όπως το 'Yag Ger Dig Min Morgon'. Ο Nicklas Stenemo και ο Christian Berg είναι μεγαλωμένοι με αναλογικά synths και σούπερ ήρωες του 80 - κάπως σαν κι εμένα όπως θα διαπιστώσεις στην σελίδα τους στο myspace. Στο δεύτερο EP τους (που κυκλοφορεί σε 500 αριθμημένα cd και άλλα τόσα βινύλια) διασκευάζουν το 'Before I Give You The Morning' (όπως μετέφρασαν το ποίημα του συμπατριώτη τους Fred), ντύνοντάς το με αθώες Yazoo μελωδίες που θυμίζουν Sheffield και πρώιμα new-wave συγκροτήματα και που καταφέρνουν να κάνουν ακόμη και τα σουηδικοαγγλικά τους να ακούγονται χαριτωμένα exotic. Τραγούδι του μήνα.

Τρίτη 8 Δεκεμβρίου 2009

Sade - Soldier Of Love

Για μένα θα είναι πάντα η γοργόνα του 'No Ordinary Love'. Το να την αποκαλέσω sexy θα ήταν φτηνό - sexy λες την Scarlett Johansson ή την Ρία ΑντωνίουSade είναι η γυναίκα που θα ήθελες για σύντροφο, το πλάσμα που θα μπορούσες να παντρευτείς. Η αριστοκρατική ομορφιά της, σε συνδυασμό με την βελούδινη φωνή της, την κάνουν απλά ακαταμάχητη. Αισθάνομαι σαν να λείπει απ' την μουσική αιώνες κι από την άλλη νομίζω πως την άκουγα πέντε λεπτά πριν να μου χαϊδεύει τ' αυτιά με τα jazz παιχνιδίσματα του 'Your Love Is King' ή τα calypso λικνίσματα του 'The Sweetest Taboo'. Θεέ μου πόσο ανυπομονώ για το νέο, 6ο album της 'Soldier Of Love'! Ευτυχώς το πρώτο single με τον ίδιο τίτλο σήμερα (επιτέλους) μοιράστηκε σε ραδιόφωνα και media και, αν και έχει ελαφρώς πιο heavy ρυθμό απ' ότι περίμενα (σχεδόν Mattafix λέει ο φίλος μου ο Κ), είναι τόσο ανακουφιστικό το να την ακούω ξανά σε κάτι καινούργιο! Καλώς όρισε!

David Guetta feat. Estelle - One Love (Avicii Remix)

Ένα πουλάκι μου είπε ότι ο David Guetta προσέγγισε τους Black Eyed Peas, τον Akon και τα υπόλοιπα καλόπαιδα του τελευταίου του δίσκου, τάζοντάς τους λαγούς με πετραχήλια - σε απλά ελληνικά: τα οικονόμησαν χοντρά με την συμμετοχή τους. Το θέμα είναι ότι έτσι κατάφερε να περάσει στην A league των καλύτερων και πιο εμπορικών djs στον κόσμο. Το καλύτερο track στο album του 'One Love' για μένα ήταν το ομώνυμο, με μια σχεδόν Bob Sinclarική, πιασάρικη παραγωγή. Ετοιμάζεται να το κυκλοφορήσει σε single και το πρώτο promo πακέτο των remixes ήταν επιεικώς αδιάφορο (μου βάλανε και τον Fatman Scoop σε μία, έλεος!) μόλις όμως έπεσε στα χέρια μου αυτή η εκτέλεση του Avicii. Ευτυχώς κρατάει όλα τα μελωδικότατα φωνητικά της Estelle τα οποία χρησιμοποιεί μόνο στα κοψίματα ενώ μετά η μίξη γίνεται αρκετά pumping για τις σύγχρονες πίστες. Άλλο ένα hit λοιπόν.

Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου 2009

Candi Staton - Musical Freedom (The Shapeshifters Classic Re-Work)

Ένα απ' τα πιο κλασικά τραγούδια της house πρωτοκυκλοφόρησε το 1986 αλλά έκανε επιτυχία 5 χρόνια αργότερα στην bootleg εκτέλεση του Eren που σάμπλαρε το 'Your Love' του Frankie Knuckles - απλά μαθήματα house ιστορίας. Ενδιάμεσα το διασκεύασε ο Paul Simpson με την ίδια την Candi Staton αλλά και με την Adeva διαδίδοντας το μήνυμα: πολιτική και μουσική μπορούν να συναντηθούν και στις πίστες. Έκτοτε ξαναματακυκλοφόρησε κι άλλες φορές (και μάλιστα σε πολλά διαφορετικά remixes - με καλύτερο αυτό των Farley & Heller) ενώ 'έντυσε' χαρακτηριστικά το φινάλε ενός επεισοδίου του 'Sex & The City'. Οι Shapeshifters γενικώς δεν φημίζονται για την πρωτοτυπία τους - αν και ότι κάνουν το κάνουν καλά. Έτσι και με το 'Musical Freedom' (γνωστό και ως 'You Got The Love') που με την κάπως old-school αλλά ταυτόχρονα αρκετά ανανεωτική εκτέλεση που του επιφύλαξαν το ταξίδεψαν μέχρι το 2010.

Mimo - Will You Be There?

Εκδοχή πρώτη: ο Mimo είναι ένας βέρος Καλιφορνέζος που προσπαθεί απεγνωσμένα να βρει ένα παραθυράκι για να τρυπώσει ο καϋμένος στον κόσμο της μουσικής κλείνοντας επιτέλους συμβόλαιο με δισκογραφική εταιρία. Φτιάχνει electropop για την οποία πολλά συγκροτήματα και καλλιτέχνες θα ήταν υπερήφανοι. Είναι ντροπαλός, γι αυτό και στην σελίδα του στο myspace δεν έχει καμμιά photo του αλλά μόνο ένα logo - έτοιμος για τήν πρώτη του επιτυχία σου λέω!
Εκδοχή δεύτερη: ο Mimο στην πραγματικότητα είναι ο Andy Bell των υπερ-υπερ-αγαπημένων μου Erasure σε solo περιπέτεις. Θυμάσαι το 'Electric Blue' του 2005; Ήταν ένα εκπληκτικό album, με συνεργασίες με την Claudia Brucken (Propaganda) και τον Jake Shears (Scissor Sisters) μεταξύ άλλων, που δυστυχώς πέρασε απαρατήρητο κι έτσι είπε στο επόμενο project του να χρησιμοποιήσει το ψευδώνυμο αυτό. Το 'Will You Be There' είναι ένα εκτυφλωτικό electro-disco, έτοιμο σου λέω να κάψει ραδιόφωνα. Θα τα καταφέρει;

Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2009

Sonique - World Of Change

Την θυμάμαι πανύψηλη και λυγερόκορμη, σωστή γαζέλα, να λικνίζεται, να τραγουδάει και να χορεύει στους ρυθμούς του 'Nothing To Lose' των S-Express - το θυμάσαι αλήθεια; Δυστυχώς πέτυχε το συγκρότημα του Mark Moore στα τελειώματά του κι έτσι δεν γεύτηκε καθόλου την δόξα της acid-house. Η επιτυχία βρήκε την Λονδρέζα Sonique στην εναλλακτική της καριέρα ως dj. Πολύ αργότερα γνώρισε επιτυχία σαν τραγουδίστρια με το 'It Feels So Good' κι αυτό σχεδόν έναν χρόνο μετά την κυκλοφορία του. Το νέο της single 'World Of Change' την βρίσκει σε φάση ανάρρωσης: καρκίνος του στήθους η διάγνωση, της αφαιρέθηκε και τώρα τελειώνει και τις χημειοθεραπείες. Η κυκλοφορία του πήγε λίγο πίσω ώστε να μπορέσει να το προωθήσει όπως πρέπει, το track είναι στο στυλ της και γλυκύτατο, οπότε η επιτυχία είναι σχεδόν εγγυημένη. Το σημαντικό είναι τώρα το να γίνει καλά και οι ευχές μας είναι μαζί της.