Κυριακή 31 Ιανουαρίου 2010

Ellie Goulding - Starry Eyed (AN21 & Max Vangelis Remix) EXCLUSIVE

Είναι σχεδόν αστείο αλλά για την Ellie Goulding είχα πρωτογράψει πέρυσι τον Απρίλιο ποστάροντας το 'Starry Eyed' που θα είναι τελικά το νέο (!) της single και θα κυκλοφορήσει στις 22 Φεβρουαρίου... φέτος - και βέβαια πολύ πριν μπει στην λίστα και κερδίσει τελικά το βραβείο 'Sound Of 2010' του BBC. Εντάξει, το σύνδρομο 'κατεβάζω-μόνο-ότι-γνωρίζω-ή-ότι-μου-φαίνεται-καλό' θα το πέρασες, ελπίζω απλά τώρα να προσέχεις λιγουλάκι παραπάνω τις αναρτήσεις μου (και, εννοείται, τα κείμενά μου γιατί είμαι ένα εγωκεντρικό γουρούνι). Οι καλύτερες εκτελέσεις του τραγουδιού είναι απ' τον Penguin Prison και απ' τους AN21 & Max Vangelis. Την τελευταία έχει εντάξει τις τελευταίες 2 εβδομάδες ο Pete Tong στην εκπομπή του και έχουν λυσσάξει να την ψάχνουν όλοι μανιωδώς - εννοείται κι εγώ - αλλά μάταια. Είναι house, γεμάτη ευφορικά πιανάκια, στην ετικέτα γράφει 1990 κι έχει μια αίσθηση από Ibiza, Pascha και μεθυσμένες Βορειοευρωπαίες έτοιμες για όλα. Και για να σου εξηγήσω τι σημαίνει το 'αποκλειστικά' όταν το χρησιμοποιώ: το βρίσκεις πρώτα εδώ γενικώς ή το βρίσκεις πρώτα εδώ σε καλή ποιότητα, όχι κλεμμένο (τσέκαρε ημερομηνίες και ώρες). Γιατί στα λέω αυτά; Γιατί εκνευρίζομαι (ελαφρώς) όταν γίνομαι χίλια κομμάτια για να εξασφαλίσω κάτι και μισή ώρα μετά το 'ανεβάζουν' άλλοι ευλογώντας τα γένια τους ισχυριζόμενοι ότι το κατέχουν την πρωτιά - για να μην μιλήσω για τους θρασύτατους ραδιοφωνικούς παραγωγούς, δήθεν γνώστες της μουσικής (χα!), που 'στήνουν' εκπομπές πάνω στο blog μου ξεστομίζοντας οι άθλιοι ακόμη και αυτούσιες ατάκες μου! Αποκλειστικά λοιπόν στο (αγριεμένο σημερα) musicmakesthedifference.

Miike Snow - Silvia (Sebastian Ingrosso & Dirty South Remix) EXCLUSIVE

Μόλις τελείωσε το 'Στην Υγειά Μας' στην ΝΕΤ. Η πρώτη κίνηση που έκανα αμέσως μετά ήταν να βάλω ν' ακούσω το 'Θα Κλείσω Τα Μάτια'. Μεγάλα τα τραγούδια του Μπιθικώτση. Μεγάλη και η εποχή. Τότε οι επιτυχίες ήταν σπουδαίες συνθέσεις, από σημαντικούς δημιουργούς και εκτελεστές. Και με ήθος. Μετά μας έφαγε η μαρμάγκα του lifestyle, των ξέκωλων και του Καρβέλα. Μέχρι που φτάσαμε στις σημερινές αθλιότητες. Είναι πάντως θλιβερό αν συγκρίνεις τα καλλιτεχνικά μεγέθη του χθες με τα σημερινά. Είναι ιδέα μου όμως ή όντως στην χώρα μας τα πράγματα είναι χειρότερα απ' ότι στο εξωτερικό; Που είναι εδώ όλος αυτός ο δημιουργικός οργασμός που υπάρχει στις Σκανδιναβικές χώρες πχ και είναι οι αιτίες κοινωνικές ή άλλης φύσης; Οι Miike Snow είναι τρεις Σουηδοί (πίσω στα δικά μας) και το τρίτο single μέσα απ' το ντεμπούτο τους είναι το 'Silvia'. Η μίξη των Sebastian Ingrosso και Dirty South δεν υπάρχει στο remix package που κυκλοφόρησε (αίσχος!) και είναι το house track που ψάχνουν όλοι αυτήν την περίοδο - δεν μπορείς να φανταστείς όμως!! Έίναι μια θεαματική εκτέλεση με δυνατά beats, σ' ένα πανέμορφο pop τραγούδι στο στυλ των Unkle, που φωνάζει επιτυχία από μακριά και είμαι αφάνταστα χαρούμενος που σου το έχω σε αποκλειστικότητα στο musicmakesthedifference.
Check It!!

Σάββατο 30 Ιανουαρίου 2010

Jump Jump Dance Dance - Show Me The Night (Grum Remix)

Στον δρόμο του Breakbot και όλων των λευκών εραστών του funk του 80, με ηλεκτρονικά πάντα στοιχεία, οι Jump Jump Dance Dance έχουν έναν παιχνιδιάρικο ήχο κι ένα αλάνθαστο ένστικτο για ένα catchy ποπ ρεφρέν. Το νέο τους single 'Show Me The Night' στο remix του υπερ-hyped Βρετανού Grum είναι ένα λαμπερό, feel-good τραγούδι. Εδώ όμως το κρυμμένο μυστικο βρίσκεται αλλού: το ντουέτο από την Καλιφόρνια αποδεικνύει περίτρανα ότι ακόμη και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού υπάρχουν καλλιτέχνες που ψάχνονται μουσικά πέρα απ' την r'n'b, το aor rock και όλη την υπόλοιπη γνωστή αμερικανιά. Βγάλτε λοιπόν παλικάρια τις χοντρές αλυσίδες απ' τον λαιμό σας, κουρέψτε τις Bon-Jovi χαίτες σας, πετάξτε τις καουμπόυκες μπότες σας στα σκουπίδια (απεταξάμην) και ασπαστείτε την μοντερνα electronica!

Παρασκευή 29 Ιανουαρίου 2010

Massive Attack - Paradise Circus (Gui Boratto Remix) EXCLUSIVE

Απογοητεύτηκα απ' το 'Heligoland'. Και έχει όλα τα συστατικά ενός αριστουργήματος: 'έξυπνους' guests όπως η Hope Sandoval και ο Damon Albarn, αρκετό χρόνο προετοιμασίας και άφθονο hype. Το αποτέλεσμα όμως είναι λιγάκι ανέμπνευστο και ξενέρωτο, με εξαίρεση 2-3 tracks. Το πρώτο single 'Paradise Circus' πάντως, ευτύχησε να έχει την τραγουδίστρια των Mazzy Star στα φωνητικά και ένα απίστευτο video clip βασισμένο σε μια συνέντευξη της πρωταγωνίστριας της cult porn ταινίας του 1973 'The Devil In Miss Jones', Georgina Spelvin. Το remix του Gui Boratto (γνωστός μινιμαλάς) θα άξιζε και μόνο γιατί το ότι κάνει τους Massive χορευτικούς αλλά είναι κι ένα υποδειγματικό, ατμοσφαιρικότατο house. Το θέμα είναι ότι με παίδεψε αφάνταστα μέχρι να το βρω. Δεν υπήρχε που-θε-νά ολόκληρο και χρειάστηκε να επιστρατεύσω ότι γνωριμία είχα και δεν είχα για στο παρουσιάσω σήμερα σε αποκλειστικότητα στο musicmakesthedifference. Μην το πεις πουθενά.
Check It!!

Sade - The Moon & The Sky

Ο νέος δίσκος της Sade βγαίνει σε δέκα μέρες. Δεν έχει hype, δεν θα σφαχτούν οι hipsters στην μπλογκόσφαρα για το ποιος θα πρωτοποστάρει το radio-rip ενός track μέσα απ' αυτόν, δεν εχει νέο ήχο, δεν είναι ριζοσπαστικός - και, μεταξύ μας, καθόλου δεν θα ήθελα να ήταν. Τα albums της Sade είναι σαν να έχεις χαθεί στην έρημο και μετά από μέρες πεζοπορίας, διψασμένος κι εξαθλιωμένος, ξαφνικά να βρίσκεις μία όαση με μια λίμνη στο κέντρο της ολόδική σου και τρέχεις να πέσεις μέσα της. Γνώριμη η γεύση του νερού αλλά αυτό δεν στερεί τίποτα απ' την αναγκαιότητα ή την απόλαυσή του. Είναι αργά το βράδυ (ή νωρίς το πρωί), έχω το 'Soldier Of Love' στα χέρια μου και το ακούω για τρίτη συνεχόμενη φορά. Το 'The Moon & The Sky' είναι αυτό που το ανοίγει και η εισαγωγή του μου θυμίζει το 'Fragile' του Sting. Η Sade Adu για άλλη μια φορά ακούγεται σαν θλιμμένη πριγκήπισσα που τραγουδάει το παράπονό της πάνω σε ράθυμα beats. Αυτήν την γυναίκα την αγαπάω.

Goldfrapp - Believer (EXCLUSIVE)

Πω πω, σαν να βλέπω σε fast forward την εφηβεία μου να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μου σαν φιλμ του '82. Ξαναπερνάω μπροστά απ' το υπόγειο που έμεναν κάτι φοιτητές στο στενό κάτω απ' το σπίτι μου και ακουω από μέσα που παίζουν συνεχώς και δυνατά το μαγικό 'Dare' των Human League. Παίρνω λεωφορείο και κατεβαίνω κέντρο - πρώτα στο 'Blow Up', μετά στον 'Πάτση' και καταλήγω στο 'Rock 100' (το παλιό, στον όροφο της Τσιμισκή). Μαλώνω με τον Χ στα διαλείμματα στα Δημήτρια για το ποιοι είναι καλύτεροι ('οι Depeche' - όχι οι Yazoo') και μόλις χτυπήσει το κουδούνι ανεβαίνω θυμωμένος στην τάξη. Μετά το 'Rocket' (ξανα)γυρίζω πίσω με το 'Believer' - που δεν είναι παρά ένα album track. Οι Goldfrapp ετοιμάζονται να βγάλουν τον δίσκο της χρονιάς - αν δεν τό' χεις πάρει χαμπάρι. Αποκλειστικά στο musicmakesthedifference - για λίγο φαντάζομαι...

Curt Smith (Tears For Fears) feat. Zoe Keating - All Is Love

Η καλύτερη (η μόνη) φάση των Tears For Fears για μένα ήταν το 'The Hurting'. Συγκλονιστικό, γεμάτο κρυμμένα μυστικά και ραγισμένη ευαισθησία, album. Μετά ήρθαν τα γκραν-σουξέ. Οκ για το 'Shout', ακόμη και για το 'Sowing The Seeds Of Love' αλλά αυτή η εσωτερικότητα στην pop τους εξαφανίσθηκε με το που ήρθαν οι στερλίνες τον τραπεζικό τους λογαριασμό. Ύστερα διαλύθηκαν και... άστα να πάνε. Ο Curt Smith ήταν αυτός που συμπαθούσα περισσότερο (ο τραγουδιστής του 'Mad World') και φέτος ετοιμάζεται για comeback. Πρώτο δείγμα το 'All Is Love', μια pop-rock μπαλάντα με την συμμετοχή της Zoe Keating και ενώ δεν είναι τίποτα σπουδαίο, η φωνή είναι εκεί. Το θέμα είναι, κλείνεις την πόρτα σ' έναν φίλο απ' τα παλιά που επέστρεψε για να σε δει; Δεν το κάνεις.

Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2010

Broken Bells - The High Road

Έπρεπε να το βάλω νωρίτερα αλλά... ένα μυαλό. Οι Broken Bells είναι το project του Danger Mouse (βλέπε Gnarls Barkley) αλλά με το πραγματικό του όνομα Brian Burton και του James Mercer των Αμερικανών indie rockers The Shins. Το πρώτο τους album θα έχει για τίτλο τ' όνομά τους ενώ το πρώτο single θα είναι τελικά το 'The High Road' που είχαν δώσει σαν free download μέσα απ' το site τους. Η αλήθεια είναι πως καντρίζει κι εγώ με τους γελαδάρηδες δεν τα πάω καλά (έστω κι αν αναγκάζομαι να βλέπω 'Hanna Montana' λόγω των παιδιών στο σπίτι) αλλά ο Danger Mouse βάζει μια ηλεκτρονική νότα ιδιοφυίας που αμέσως δίνει άλλη αίσθηση φρεσκάδας στο αποτέλεσμα. Ο δίσκος θα βγει στις 9 του Μάρτη και αν ψήθηκες (και σου περισσεύει και budget με τέτοια ζόρια που έχουμε) επένδυσε στο περιορισμένων αντιτύπων box set που ήδη μπορείς να προπαραγγείλεις από το site τους.
Check It!!

Stevie Wonder - For Your Love (Nassau Re-Loved Mix)

Αν και όχι από την καλύτερη περίοδο του Stevie Wonder (είναι από το album του 1995 'Conversation Peace') το 'For Your Love' δεν παύει να είναι ένα τρυφερό, χνουδωτό, αγαπησιάρικο τραγούδι για τους αμετανόητα ερωτευμένους - ευτυχώς πολύ λιγότερο μελό από ξενέρωτες σαχλαμάρες του τύπου 'I Just Called To Say I Love You'. Ο Nassau με τ' όνομα (δεν είναι ο γνωστός 'funky' αλλά ένας Γάλλος dj και παραγωγός ονόματι Didier Limonet) το αγκάλιασε με αγάπη, το φρόντισε ώστε να μπορεί να σταθεί στις πιο soulful, house πίστες και το έστειλε έξω στον σκληρό κόσμο, σαν μήνυμα με αποδέκτη εμένα αυτό το μεσημέρι της Πέμπτης που έχω τις μαύρες μου.

Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2010

Breakbot feat. Irfane - Baby I' m Yours EXCLUSIVE

Οι Aeroplane κάθε μήνα κάνουν τα αεροπλανικά τους κόλπα και παραδίδουν μαθήματα για επίδοξους πιλότους χαρίζοντάς μας τ' αγαπημένα τους tracks σ' ένα μιξαριστό set στην σελίδα τους στο soundcloud. Ξέρεις πόσος κόσμος αρπάζει τα τεφτέρια, βγάζει το μολύβι πίσω απ' το αυτί και πιάνει να σημειώνει τα τραγούδια; Σε δεύτερη φάση αρχίζει να τα ψάχνει - πράγμα που μπορεί να πάρει από ώρες μέχρι μήνες (ρώτα κι εμένα που έλιωσα αμέτρητες ιντερνετικές σόλες στο ψάξιμο). Το 'Baby I' m Yours' του frenchman Breakbot ανοίγει το set τους για τον Γενάρη και δεν υπάρχει πουθενά σαν audio αλλά μόνο σε streaming μέτριας ποιότητας. Το λαγωνικό-'τέρας' όμως του musicmakesthedifference σου το εξασφάλισε σε αποκλειστικότητα. Δεν είναι κρίμα αυτό το μικρό αριστούργημα λευκού ηλεκτρονικού funk, era 1985 (βλέπε Cameo), να μένει μόνο για λίγους;

Mehilove - Minutes Of Happiness (Original Mix)

Είναι γνωστό και δεδομένο ότι κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος συνεχώς (χώρια που θα ήτανε και απίστευτα βαρετό) αλλά μπορούμε να είμαστε ευγνώμονες για τα ψήγματα ευτυχίας που γευόμαστε στην καθημερινότητά μας. Απολαμβάνω τόσο πολύ το χιόνι που πέφτει! Ούτε που μ' ενόχλησε που έγινα (ελαφρώς) μούσκεμα με την μηχανή μου στον δρόμο για την δουλειά. Μεσημέρι, απ' το παράθυρο βλέπω τις (ελάχιστες, μη νομίζεις) νιφάδες να πέφτουν και χαζεύω συνεπαρμένος ενώ ταυτόχρονα ακούω το αθώο 'Minutes Of Happiness' του Ουκρανού Mehilove. Πολύ θα ήθελα να το έστρωνε κιόλας αλλά δυστυχώς από αύριο φτιάχνει κάπως ο καιρός. Τώρα όμως νιώθω πέντε χρονών και... τέλεια.

Daft Punk - The Crash

Η επιστροφή των Daft Punk, έστω και για τις ανάγκες του soundtrack της ταινίας 'Tron', είναι ένα εορταστικό γεγονός. Το πρώτο track που διέρρευσε από εκεί ήταν το 'Fragile' πριν από μερικές ημέρες. Μόνο που εκείνο δεν ήταν δικό τους. Είναι τέτοιο το hype που δεν είμαι σίγουρος καν αν και το 'The Crash' τους ανήκει ή είναι κανενός weirdo που εκμεταλλεύεται τον ντόρο για να κάνει γνωστή την δουλειά του (asshole). Παίρνω το ρίσκο όμως γιατί είναι soooo Daft Punk έστω κι αν πάλι είναι fake. Διαρκεί λίγο πάνω από 12 λεπτά, είναι εντελώς κινηματογραφικό (σχεδόν βλέπεις καρέ απ' το film), ιδιαίτερα βατό για τα δικά τους δεδομένα ενώ αν του κάνεις ένα edit αφαιρώντας τους διαστημικούς ήχους και τους αγέρηδες μπορείς μέχρι και να το εντάξεις στα set σου.

Τρίτη 26 Ιανουαρίου 2010

Bomb The Bass - Boy Girl EXCLUSIVE

Η αθώα εποχή της χορευτικής μουσικής όπως την ξέρουμε σήμερα ήταν στα τέλη των eighties. Τότε ανακαλύπταμε τι σημαίνει ο όρος house ή sample. Ο Tim Simenon και οι Bomb The Bass του ήταν το αντίπαλο δέος του Mark Moore και των S'Express του - κάτι σαν Duran Duran vs A-ha της dance. Από τότε πέρασαν αιώνες (υποθέτω τα χρόνια στην μουσική μετράνε περίπου σαν του σκύλου - ή ακόμα χειρότερα) και ο Tim Simenon εξακολουθεί να ηχογραφεί σαν Bomb The Bass. Νέο single (αυτό) και νέο album ('Back To Light'), νέος ήχος, νέες συνεργασίες. Το 'Boy Girl' που ακούς αποκλειστικά στο musicmakesthedifference είναι συμπαραγωγή με τον Βραζιλιάνο πορνοστάρ, ουπς dj και παραγωγό ήθελα να πω, Gui Boratto σκοτεινό και χορευτικό σαν βερολινέζικη νύχτα και τα φωνητικά του Paul Conboy ο ξεναγός σου σ' αυτήν.

Hindi Zahra - Beautiful Tango

Υπάρχουν τραγούδια που μ' ενθουσιάζουν αμέσως όπως το 'Rocket' των Goldfrapp αλλά που κατά κάποιον τρόπο τα περιμένω και δεν με εκπλήσσουν - κι αυτό, όσο κι αν δεν το παραδέχομαι, αφαιρεί κάτι απ' την μαγεία τους. Έτσι κι αλλιώς (κι αυτό ισχύει για όλους τους ανθρώπους) τίποτα δεν μ' αγγίζει όπως τα τραγούδια που άκουγα μικρός ή στην εφηβεία μου - έστω κι αν αυτό ήταν το 'I Should Be So Lucky' (και δεν μιλάω καθόλου προσωπικά). Μοιραία λοιπόν, όσο κι αν το θέλω, τίποτα πια μουσικά δεν μπορεί να με συγκλονίσει - κι αυτό είναι λιγάκι θλιβερό. Βέβαια καμμιά φορά όμως πέφτω πάνω σε κάτι ανέλπιστα καλό, προσωπικό και γλυκό, τρυφερό και ειλικρινές, όπως το 'Beautiful Tango' της πολιτογραφημένης Γαλλίδας Hindi Zahra που μου έφερε στο μυαλό και την Billie Holiday αλλά και την Ayo - και ευτυχώς, γιατί κάτι τέτοιες εκπλήξεις με κάνουν να συνεχίζω να ελπίζω ότι κάτι μπορεί τελικά να με ταρακουνήσει. Προσωπικά μηνύματα για ευαίσθητους παραλήπτες, τραγούδια-μικρά παιδιά, έτοιμα να τα πάρεις αγκαλιά για να τα προστατεύσεις και να τους ψιθυρίσεις τρυφερά 'καληνύχτα'.

The Raveonettes - Last Dance (kap10kurt Dream Mix)

Οι Raveonettes αγαπούν τα 60's, τα convertible αμάξια σε παστέλ χρώματα, την μπριγιαντίνη, τα ασπρόμαυρα γυαλιστερά παπούτσια όπως λατρεύουν και τα κορίτσια με γυαλιά 'πεταλούδα', μαντήλι στα μαλλιά και φούστα στο γόνατο - α, και τα drive-in για το πρώτο ραντεβού μαζί τους! Αν ζούσαν στην Ελλαδα θα ήτανε κολλητοί του Νάστα των Xaxakes αλλά ζούνε στην Νέα-Υόρκη και φτιάχνουν διαβολεμένα κολλητικά sixties τραγουδοποιήματα. Μεγάλο τους hit εδώ το 'Love In A Trashcan' (7ιντσο, κόκκινο βινύλιο, απ' το Juno πριν μερικά από χρόνια) το οποίο ακόμη χορεύεται μανιωδώς. Το νέο τους single 'Last Dance' είναι αυτό ακριβώς που θα περίμενες απ' αυτούς αλλά η εκτέλεση του Γερμανού kap10kurt ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή μια μικρή, ηλεκτρονική, χορευτική, disco έκπληξη που σίγουρα θα τους φέρει πιο κοντά σε διαφορετικό κοινό.
Check It!!

Δευτέρα 25 Ιανουαρίου 2010

Billie Ray Martin - The Crackdown (Original & Phil RetroSpector Mix) Cabaret Voltaire Cover)

Το να πω ότι λατρεύω την Billie Ray Martin είναι λίγο. Αυτή ήταν η ωραιότερη Δευτεριάτικη έκπληξη για μένα. Απλά άφωνος!!


Natalia Lesz - Arabesque (Todd Terry Mix)

Ο Todd Terry μπορεί να υπήρξε ένας γκουρού της house όντας πίσω από ιστορικά projects από τα τέλη των eighties ακόμα ωστόσο μετά την μεγάλη επιτυχία που γνώρισε σαν remixer σε τραγούδια όπως το 'Missing' των Everything But The Girl, άρχισε να επαναλαμβάνεται φρικτά. Και αστεία. Copy-paste, copy-paste, copy-paste, κάπως έτσι πήγαιναν οι παραγωγές του - ξεκινώντας απ' τα φημισμένα του beats. Ξαφνιάστηκα απίστευτα βλέποντάς τον ξανά στο προσκήνιο εν έτη 2010 πίσω από τις εκτελέσεις του 'Arabesque' της Natalia Lesz (της ποιάς;). Το original πάντως είναι μια τύπου Alanis Morissette ηλεκτρονική μπαλάντα (τύπου είπαμε), στην οποία Todd έβαλε τα, γνωστά δυστυχώς, beats του - αν και πάνω τους, για να λέμε και του στραβού το δίκιο, κάθονται μια χαρά τα 'δεν θέλω να χωρίσουμε, σ' αγαπάω τόσο, αχ-βαχ' ποιητικά φωνητικά της. Χορευτικό και moody, θανατηφόρος συνδυασμός για τα εγχώρια ραδιόφωνα.
Check It!!

Infadels - Ghosts

Αύγουστος, Λονδίνο, στην Oxford, ακριβώς απέναντι απ' το Selfridges και έτοιμος ν' ανέβω στο λεωφορείο για το ξενοδοχείο φορτωμένος με τσάντες σαν γαϊδούρι όταν μια κουστωδία από ξωτικά (ένας τύπος γυμνός φορώντας μια προβιά, μια κοπέλα φορώντας μια φούξια γούνα, κάποιος άλλος με κόκκινα κέρατα ντυμένος διάβολος...) με πλησίασαν και μου έδωσαν ένα 7ιντσο και μια αφίσα. Ήταν οι Infadels αυτοπροσώπως και πριν προλάβω να τους φωτογραφίσω (fuck!) εξαφανίστηκαν. Μόλις έπεσα πάνω στο νέο τους single που είναι μεν indie αλλά είναι και αρκετά electro λόγω της παραγωγής του Alex Metric. Το 'Ghosts' έχει σοβαρές πιθανότητες να τους κάνει ευρύτερα γνωστούς ενώ το κεφάτο ρεφρέν του έχει εκνευριστικά κολλήσει στο μυαλό μου απ' το πρωί.

Σάββατο 23 Ιανουαρίου 2010

Mariah Carey - The Impossible (Kris Di Angelis & Ben Dobie 'Pooldisco' Remix)

Η αλήθεια είναι πως αν μαζευτούμε όλοι οι fans του τελευταίου δίσκου της Mariah Carey στην Ελλάδα (για να το περιορίσω) δεν γεμίζουμε ένα αστικό λεοφωρείο - μην σου πω ούτε καν ένα αστικό σαλόνι. Κι όμως. Είχε κάτι. Κονσέπσιουαλ να το πεις; Έβγαζε ένα ενιαίο, λιγάκι seventies, άρωμα - αισθαντική μουσική για να κάνεις έρωτα. Πάντως εμπορικά πήγε εντελώς άπατο. Κάτι για remix albums ψεύδιζε η εταιρία της αλλά, μεταξύ μας, ούτε αυτά τα βλέπω να κυκλοφορούν. Το 'The Impossible' είναι μέσα απ' το 'Memoirs...' και μια εκτέλεση house νομίζω πως του χρειαζότανε. Με τον Kris Di Angelis γνωρίστηκα μέσω της δουλειάς του για την Roisin Murphy. Και εδώ έκανε το θαύμα του και θέλω να το στείλω σαν καρτ-ποστάλ στον Σ που τα τελευταία χρόνια ζει στο Dusseldorf και πεθαίνει για Mariah - το ίδιο και ο Γ που πρέπει να είναι ο μόνος στον πλανήτη που πιστεύει ότι το κορίτσι μας δεν το τρώει τελικά όλο το φαί του (μην σου πω φίλε τρώει και του άντρα της).
Check It!!

Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2010

Goldfrapp - Rocket EXCLUSIVE

Πέρυσι το καλύτερο single της χρονιάς, το 'Anthonio' της Annie (please, δεν θέλω άλλες γκρίνιες και round 1525 γι αυτό, 'οι απόψεις είναι σαν τις κωλοτρυπίδες, όλοι έχουν από μία' - τάδε έφη Clint Eastwood και δεν τα βάζεις με τον Dirty Harry) φάνηκε απ' την αρχή του έτους και μου φαίνεται ότι το ίδιο θα συμβεί και το 2010. Το πιο ξεδιάντροπα πιασάρικο single της καριέρας των Goldfrapp είναι στα χέρια μου και σε αποκλειστικότητα και σε τέλεια ποιότητα. Πρώτη φορά το είχα ακούσει (όπως και το album) πριν από τρεις μήνες μέσω streaming απ' την δισκογραφική τους εταιρία αλλά ήμουν ορκισμένος να μην πω τίποτα. Θέλανε (κι όχι άδικα) το hype να σκάσει ξαφνικά, σαν λαίλαπα και να τα καταπιεί όλα. Στο 'Rocket' η Alison ακούγεται σαν την (συγχωρεμένη) Laura Branigan σ' ένα εκθαμβωτικό, χορευτικό, ηλεκτρονικό, ακαταμάχητο, future classic.
ps: δες και το εξώφυλλο για να ξεχάσεις μια για πάντα την Barbarella.

Madonna feat. Justin Timberlake - Across The Sky

Τί γίνεται τέλος πάντων μ' αυτά τα demos των καλλιτεχνών; Ποιός τ' αφήνει ξέμπαρκα στο διαδίκτυο; Δεν πρέπει η Madonna και η κάθε Madonna να τους αρχίσει στις φάπες; Είναι θέμα ηχολήπτη, παραγωγού, καφετζή; Πάντως κι άλλο ένα ακυκλοφόρητο κομμάτι απ' τα sessions του 'Hard Candy' είναι στα χέρια μου, σε παραγωγή του Timbaland (φυσικά) και με δεύτερα φωνητικά απ' τον γιο της - ουπς, απ' τον Justin Timberlake ήθελα να πω. Μαύρο και γκρουβάτο αλλά όχι τίποτα πρωτότυπο (κλισαδούρα) για τους die-hard, φανατικούς θαυμαστές της φαντάζομαι θα είναι ώρα για party, σαν να ξανάρθαν τα Χριστούγεννα, να κέρδισαν το Λόττο, να γνώρισαν τον Jesus (ή έστω την Λούρδη), κτλ... Όχι πες μου, και μέτριο που είναι, αν ήσουν blogger δεν θα το πόσταρες;

Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2010

Lionrock - Packet Of Peace (Riva Starr Vocal Remix)

Πω πω, πόσα χρόνια πίσω με γύρισε το άκουσμα και μόνο των λέξεων Lionrock και Deconstruction! Θυμάσαι το project του, εξαιρετικά δημοφιλούς τότε, Justin Robertson; Την εταιρία που μας γνώρισε τον Felix και το 'Don' t You Want Me'; Στην χορευτική μουσική τίποτα δεν προλαβαίνει να πιάσει σκόνη και η ανακύκλωση είναι μια έννοια που βρίσκει αμέτρητες καθημερινές εφαρμογές στην δισκογραφία. Το 'Packet Of Peace' ήταν από τις επιτυχίες των Lionrock (που διαλύθηκαν το 1998) και για τις ανάγκες ενός remix project ο εμπνευσμένος και πάντα πρωτότυπος Riva Starr ανέλαβε να το ταξιδέψει στο σήμερα κρατώντας όμως κάτι απ' την αθωότητα της χορευτικής σκηνής του τότε - το 'so nineties' μπάσο και τα παλιακά φωνητικά του για παράδειγμα. Στο καλό τους... συγκινήθηκα.

Marina & The Diamonds - Hollywood (Monarchy Gliese Remix)

Όσο γούσταρα την Marina - '& The Diamonds', καλά ντε, μην φωνάζεις - τόσο δεν μ' άρεσε το 'Hollywood' και το 'επίσημο πρώτο single' τους 'Mowgli' s Road'. Το 'Obsession' κομματάρα, το 'I Am Not A Robot' το ίδιο, τα άλλα... άστα να πάνε. Τρέφω βέβαια ακόμα ελπίδες για το album τους αλλά λίγο λιγότερες. Το remix αυτό του 'Hollywood' απ' το ντουέτο-μυστήριο Monarchy (μία από τις μεγαλύτερες ελπίδες για την pop του 2010 - να πως ασπάστηκα την μοναρχία) το κάνει άλλο τραγούδι! Ηλεκτροπόπ (αδυναμίες είναι αυτές) με σύνθια που μου θύμισαν Jean Michel Jarre και κάνουν μέχρι και τα εκνευριστικά (εδώ) φωνητικά της πατριώτισσας Μαρίνας να ακούγονται cute. Αναζήτησε επίσης και την επίσης πολύ καλή house εκτέλεση από τον Juan MacLean - μην τα περιμένεις και όλα από εμένα! Ωραίοι στίχοι btw.

Marion Cotillard & Franz Ferdinand - The Eyes Of Mars EXCLUSIVE

Άλλο ένα βράδυ ξενυχτώντας, απ' την ανάλαφρη φαιδρότητα της φτηναδούρας του Alter - τι εκπομπή έκτρωμα είναι αυτή η ντροπιαστική κόπια του 'Όλα' (με τον, Δρυμούζη τον λένε θαρρώ) - στο νυχτερινό σερφάρισμα (λίγο τσόντα, λίγο μουσική) και chat με φίλους. Ο J είναι Γάλλος, επίσης της μουσικής βιομηχανίας, με τον οποίο ανταλάσσουμε τραγούδια και μου έδωσε αποκλειστικά για το musicmakesthedifference το τραγούδι της οσκαρούχας ηθοποιού Marion Cotillard (και πολύ hot ξανά λόγω 'Nine') για την προωθητική καμπάνια αρώματος γνωστού οίκου μόδας. 'The Eyes Of Mars' ο τίτλος του που παραπέμπει βέβαια ευθέως στο κλασικό θρίλερ του 1978 με την Faye Dunaway 'The Eyes Of Laura Mars'. Στο πλευρό της οι Franz Ferdinand και ξεκινώντας το τραγούδι μου έφερε συνειρμούς από Blur & Francose Hardy στο 'The End', γρήγορα όμως σπίνταρε κι έγινε ένα γκαζάτο, ανάλαφρο, swinging ροκάκι στο στυλ του Alex και της παρέας του. Θα παίξει και τηλεόραση άρα σίγουρο σουξέ.

Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2010

Rihanna - Redemption Song (For Haiti Relief) (Bob Marley Cover)

Βλέποντας το δράμα των ανθρώπων στην Αϊτή μόνο άφωνο μπορεί να σε αφήσει - και να θέσει σε αμφισβήτηση την πίστη σου στον Θεό (αν πιστεύεις ακόμα βέβαια). Η δική μου κοσμοθεωρία πάντως άλλαξε με το που έγινα πατέρας. Μια τέτοια συγκλονιστική εμπειρία άλλους τους φέρνει πιο κοντά στο Θείο και άλλους τους απομακρύνει. Αυτό που συμβαίνει στην Αϊτή είναι φοβερό και δεν δικαιολογείται από κανένα 'προπατορικό αμάρτημα' - αν με καταλαβαίνεις. Οι καλλιτέχνες κάνουν κι αυτοί ότι μπορούν, με συναυλίες, τραγούδια και δωρεές. Η Rihanna διασκεύασε το classic του Bob Marley 'Redemption Song' με σεβασμό στο αυθεντικό και με μιαν ενδιαφέρουσα ενορχήστρωση, ρυθμικά σχεδόν calypso. Δεν υπάρχει στο τελευταίο της album και πρόκειται να το πει ζωντανά σε λίγες ώρες σε μια ειδική εκπομπή της Oprah αφιερωμένη στην τραγωδία του νησιού. Αυτά.

Gorillaz - Stylo

Κάθε φορά που μπαίνω στο 'δωμάτιο με τους δίσκους' (κωδική ονομασία του άνδρου μου) καμαρώνω για τις βινυλένιες φιγούρες των Gorillaz που δεσπόζουν στον χώρο - σούπερ συλλεκτικές παρακαλώ, πρώτης κοπής και με αυτόγραφο απ' τον Jamie Hewlett τον ίδιο! Απ' τα πιο συναρπαστικά πράγματα που συνέβησαν στην pop τα τελευταία χρόνια, οι virtual Gorillaz αποδείχθηκαν πιο 'αληθινοί' από τα περισσότερα συγκροτήματα της κλάσης τους και επιστρέφουν με νέο δίσκο με τίτλο 'Plastic Beach'. Πρώτο σινγκλάκι μέσα απ' αυτόν το 'Stylo' (τέλειος τίτλος) που ρυθμικά φλερτάρει με την electro (μα, και αυτοί;) αλλά έχει και τον θρυλικό Bobby Womack στα φωνητικά για περισσότερο συναίσθημα - από κοντά και ο Mos Def. Άντε να δούμε κάποια στιγμή (ειδικά μετά την τελευταία, πολυσυζητημένη συνέντευξη του Damon Albarn για κοκαίνες κτλ) τι θα γίνει και με τους Blur...

Τρίτη 19 Ιανουαρίου 2010

Groove Armada feat. Bryan Ferry - Shameless

Όχι ακριβώς το καπνισμένο, ατμοσφαιρικό, funky που θα περίμενες απ' τους Groove Armada και βέβαια έτη φωτός μακριά απ' τις ρετρό διασκευές με τις οποίες είχε καταπιαστεί τελευταία ο Bryan Ferry. Μετά την υπέροχα groovy συνεργασία του με τον Hell ο πιο καλοντυμένος τραγουδιστής όλων των εποχών συνεργάζεται και με το αγαπημένο συγκρότημα του Elton John. Μέσα από το έκτο τους album 'Black Light', το 'Shameless' είναι περισσότερο κουνιστικό και λιγότερο χορευτικό ενώ με το υποβλητικό πιάνο, τον υπνωτικό ρυθμό και τα κινηματογραφικά samples του (ειδικά εκείνα από τους διαλόγους μιας γαλλικής ταινίας) γίνεται ξεδιάντροπα εθιστικό. Πάντως αυτή η αιφνιδιαστική στροφή στην ποιότητα που πήρε τελευταία ο Bryan Ferry μ' έχει κάνει ν' αδημονώ για κάθε επόμενη κίνησή του.
Check It!!

Temposhark - Threads (Morgan Page Remix)

Οι Temposhark είναι το project του Βρετανού Robert Diament και έχουν συνεργαστεί μεταξύ άλλων με τον θρυλικό Youth των Killing Joke (και μετέπειτα φοβερό και τρομερό παραγωγό των early nineties), την Sophie Solomon και την Imogen Heap. Το rock με ηλεκτρονικά στοιχεία που παίζουν τους κάνει μεν εύκολους για τον μέσο ακροατή αλλά όχι συγκλονιστικούς και 'ουάου' - χρειάζονται το κάτι παραπάνω και φοβάμαι πως δεν τό' χουν. Για το νέο τους single 'Threads' που κυκλοφορεί οσονούπω επιστρατεύουν τον Morgan Page που σώζει την κατάσταση, αρπάζει το κορίτσι και σκοτώνει τους κακούς - δηλαδή τους φρεσκάρει αρκετά δίνοντάς τους πόντους με το 'εύκολο' progressive-house στυλάκι του.

Δευτέρα 18 Ιανουαρίου 2010

Billie Ray Martin - The Crackdown Project (Minimix) (Cabaret Voltaire Cover)

Έχει την φήμη της κακοτροπης, υστερικής ντίβας - όχι ο άνθρωπος που θα ήθελες να συναντήσεις πρωινιάτικα. Ενδεικτικό του χαρακτήρα της νομίζω πως είναι η καριέρα της: είκοσι χρόνια και μόλις 4 δίσκοι, ένας με τους S' Express, ένας με τους Electribe 101 και δύο προσωπικοί. Το 2008 ξεκίνησε το project των Opiates το οποίο μετά από την κυκλοφορία ενός 10ιντσου ακόμα εκκρεμεί. Αν σ' αυτά προσθέσεις και τις φωτογραφίσεις της σε στυλ μισότρελης punk ντίβας - για να μην αναφέρω και την συλλεκτική εκείνη σειρά των photos όπου φαίνονται οι τρίχες του αιδοίου της - δεν υπάρχει θέμα, κάτι δεν πάει καλά μαζί της. Γι αυτό ακριβώς όμως και με τρελαίνει. Η νέα της δουλειά έχει τίτλο 'The Crackdown Project' και είναι μια συνεργασία με τον Stephen Mallinder των Cabaret Voltaire, τον Lusty Zanzibar και τους Maertini Broes, κυκλοφορεί σε δύο μέρη (το ένα 15 Φεβρουαρίου και το άλλο ακριβώς έναν μήνα μετά) και σήμερα σου έχω ένα minimix με κάποιες απ' τις εκτελέσεις που θα υπάρχουν σ' αυτά. Τι να να σου πω τώρα γι αυτό... Η Billie eίναι μία απ' τις 3 πιο αγαπημένες μου τραγουδίστριες ever και πάνε χρόνια που της έχω δοθεί ολοκληρωτικά.

Florence & The Machine - Addicted To Love (Robert Palmer Cover)

Ένα από τα live που έγιναν και στεναχωρήθηκα που έχασα ήταν αυτό της Florence και των Machine της. Η θεόρατη, πανύψηλη σαν θεότητα των Βίκινγκς, Florence Welch έχει μια εκπληκτική και ιδιαίτερη φωνή. Στις συναυλίες έχω μάθει πως είναι ακόμα καλύτερη. Οι διασκευές που κάνουν πάντα σ' αυτές είναι από τα highlight τους (κάπως έτσι ηχογράφησαν τελικά και το 'You Got The Love', την μεγαλύτερη επιτυχία που έχουν κάνει ως τώρα) και το 'Addicted To Love' του Robert Palmer δεν αποτελεί εξαίρεση. Αντρικό τραγούδι (θεωρητικά) στην δική τους εκτέλεση αποκτά μιαν άλλη τρυφεράδα και απόγνωση. Αν υπήρξες ποτέ εθισμένος (και ποιός δεν υπήρξε;) στον έρωτα τότε θα του παραδωθείς αμαχητί.

Myah Marie - Chemistry

Εδώ και μερικές μέρες έχω απίστευτο τρέξιμο με τους Liebe (ετοιμάζουμε το πρώτο μας live) και δεν έχω καθόλου χρόνο - δεν απολογούμε, απλά μου λείπει (λίγο) και το μπλογκάρισμα. Απ την άλλη πάλι δεν άκουσα και συγκλονιστικά πράγματα τα τελευταία 24ωρα. Περισσότερο γ-δ κατηγορίας τραγούδια (ούτε καν β) που απλά με κάνουν να θέλω να σηκώσω το χαλί και να τα σπρώξω από κάτω - σαν οικιακή σκόνη. Για να φανταστείς, αυτό το τραγούδι της Αμερικανίδας, νοστιμούλας, μελαχρινής, Myah Marie (παλιά καραβάνα), ούτε που θα μου περνούσε απ' το μυαλό να το βάλω εδώ. Όχι γιατί είναι κακό (για πολύ κόσμο ίσως είναι και θεϊκό) αλλά γιατί το 'Chemistry' είναι στο pop-progressive στυλ που κάνει τα κορίτσια να χορεύουν έκστασιασμένα στα bars και τ' αγόρια να κυκλοφορούν με cabrio αυτοκίνητα και την ένταση του ραδιοφώνου στη διαπασών. Έγκλημα δηλαδή.

Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2010

The Normal - Warm Leatherette (Matthew Stone Mix)

Μόλις προχθές σου έλεγα για το συγκλονιστικό ντοκυμαντέρ του BBC4 'Synth Britannia' και αν ασχολήσαι έστω και περιφερειακά με την μουσική πρέπει να το δεις. Αν οι Kraftwerk είναι οι μπαμπάδες της electronica τότε ο Daniel Miller είναι σίγουρα ο νονός της. Χωρίς αυτόν δεν θα υπήρχε η θρυλική δισκογραφική εταιρία Mute, στέγη των Depeche Mode, των Yazoo, των Erasure, των Nitzer Ebb,των I Start Counting, των Goldfrapp και πάει λέγοντας. Ο ίδιος κράτησε για τον εαυτό του την καρέκλα του ενορχηστρωτή της synth invasion, επιμελήθηκε παραγωγές και remixes ενώ κρυβότανε πίσω από διάφορα projects όπως αυτό των Silicone Teens και βέβαια των Normal πίσω στο 1978 (το πρώτο release της Mute). Το 'Warm Leathertte' είναι ένα ασύλληπτα πρωτοποριακό track, έτη φωτός απ' οτιδήποτε κυκλοφορούσε στην εποχή του, ένα βιομηχανικό σφυροκόπημα γεμάτο ρομποτικά συναισθήματα, που διακεύασε αργότερα η Grace Jones κάνοντάς το χορευτικό hit. 32 χρόνια μετά ο Matthew Stone επιχειρεί να φρεσκάρει το original (το οποίο παραδοξως εξακολουθεί να ακούγεται ανατρεπτικότερο του remix) αλλάζοντάς του το τέμπο κα κάνοντάς το λίγο πιο dubby. Πόσοι θα το καταλάβουν τώρα, είναι ένα άλλο θέμα.
Check It!!

Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2010

In Flagranti feat. Natalia Smash - Ex Ex Ex (Bottin Mix) EXCLUSIVE

Οι In Flagranti, ο Sasha Crnobrnja και ο Alex Gloor, είναι Αμερικανοί, έκαναν (μεταξύ άλλων) ένα φοβερό re-edit στους Rolling Stones σαμπλάροντας το 'She' s A Rainbow' και το νέο τους single λέγεται 'Ex Ex Ex' (που ακούγεται και σαν 'sex, sex, sex' - ειδικά αν αυτό σου λείπει κιόλας). Στα συνοδευτικά remixes του θα βρεις μέχρι και τον Andrew Butler των Hercules & Love Affair - χαλάρωσε όμως, δεν είναι η δική του η καλύτερη εκτέλεση. Ο Ιταλός Bottin ακούγεται ψαγμένος και με εγκυκλοπαιδικές γνώσεις στο θέμα musica και η μίξη του ξεκινάει με κοκόρισμα, σαν το 'Early In The Morning' των Gap Band, και όταν μπαίνουν τα φωνητικά της Natalia Smash (τα 'σπάει' το κορίτσι - προβλέψιμο το λογοπαίγνιο αλλά δεν μπορούσα ν' αντισταθώ!) θυμίζει το 'Wordy Rappinghood' των Tom Tom Club. Στα (πολύ) συν η απίστευτη soft-porn seventies αισθητική των εξωφύλλων τους. Μόνο στο musicmakesthedifference.
Check It!!

Hot Chip - Thieves In The Night

Οι Hot Chip είναι ένα απ' τα επιδραστικότερα γκρουπάκια των zeros, κάτι σαν Μεσσίες της electronica και αν διάβαζες τα σχόλια του διεθνή τύπου τις τελευταίες εβδομάδες θα πρέπει να περίμενες απ' το τέταρτο album τους 'One Life Stand', που κυκλοφορεί στις 8 του Φλεβάρη, να αλλάξει τον ρου της ιστορίας της μουσικής - ίσως και την ζωή σου (αν είσαι αισιόδοξος άνθρωπος). Το πρώτο, ομώνυμο single, δεν εντυπωσίασε (ως ώφειλε;) κι έτσι μαύρα σύννεφα μαζεύτηκαν στον ορίζοντα και εξ αίφνης τους την έπεσαν από παντού (κράτα μικρό καλάθι λέμε). Ο δίσκος τους τελικά είναι πάρα πολύ καλός και, παραδόξως, αρκετά mainstream - κάτι σαν το 'Junior' των Royksopp. Πέθανα με το 'Thieves In The Night' που ανοίγει το cd γιατί πεθαίνω και για Giorgio Moroder, Patrick Cowley και Bobby Orlando - καταλαβαίνεις. Τι ωραία που ξεκίνησε το 2010!!!!

Πέμπτη 14 Ιανουαρίου 2010

Matthias Heilbronn & Joeski - Sabrosito (Original Mix)

Το 'La Mezcla' ήταν για τους περισσότερους house djs το κορυφαίο hit της προηγούμενης χρονιάς. Ξέρεις τί σημαίνει αυτό; Θα βαρεθείς να ακούς φέτος, ίσως και του χρόνου, μονότονα, υπνωτικά tribal με chants. Ο Matthias Heilbronn βέβαια δεν είναι χθεσινός για να ψάχνεται για αρπαχτές (έχω 'ανοίξει' και set του και τον έχω γνωρίσει προσωπικά), ούτε όμως και ο Joeski που είναι μάγος στα ρυθμικά. Και οι δύο μετρούν πολλά χρόνια στον χώρο και είναι υπεύθυνοι για πολλά αγαπημένα τραγούδια (και βράδια γεμάτα ιδρώτα και αλκοόλ). Φέτος συνεργάζονται για πρώτη φορά στο tribal, latin house 'Sabrosito' που είναι ένας φόρος τιμής περισσότερο στις παραγωγές του Joe Claussell παρά σ' αυτές του Michel Cleis. Ίσως απευθύνεται περισσότερο στους πιουρίστες της χορευτικής μουσικής - και σίγουρα όχι στα commercial dancefloors - αλλά είναι το πρώτο χορευτικό masterpiece για το 2010.

Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010

Jason Mraz - Kickin' With You

Δεν συνηθίζω να περιαυτολογώ (αν και η μετριοφροσύνη είναι για τους μέτριους) αλλά πριν από μερικά χρόνια ανακάλυψα το 'Life Is Wondeful' και τον Jason Mraz (με την βοήθεια του φίλου μου Τ). Ήταν απλά ένα album track, ο δημιουργός του ήταν παντελώς άγνωστος ακόμη κι εγώ 'έσπρωξα' το τραγούδι στον σταθμό που δούλευα όσο δεν μπορείς να φανταστείς. Το εντάξαμε στο playlist μας πρώτοι, μας ακολούθησαν κι άλλοι σταθμοί, μπήκε σε τηλεοπτική διαφήμιση, η νιφάδα έγινε χιονοστιβάδα... and the rest is history. Το 'I' m Yours' έσπασε το ρεκόρ παραμονής στο chart του Billboard, ο Jason Mraz δεν είναι πια άγνωστος και αυτό είναι το νέο του τραγούδι μέσα απ' το soundtrack της ρομαντικής κομεντί 'When In Rome' με πρωταγωνιστές τους ανερχόμενους Christen Bell και Josh Duhamel. Πώς είναι εκείνα τα χορταστικά, υπερμεγέθη cookies που πρώτα τα τρως λαίμαργα και μετά λιγώνεσαι και πρέπει να πιεις 3 Νιαγάρες για να έρθεις στα ίσια σου; Έτσι ακριβώς είναι και το 'Kickin' With You', σ' ένα χαλαρό παιχνιδιάρικο στυλάκι, με funky κιθάρες και χαρούμενες τρομπέτες.

Erykah Badu - Telephone (Louie Vega Mix)

Θυμάσαι το Juke-Box στην Αθήνα; Ήταν ένα απ' τα πιο αγαπημένα μου δισκάδικα, βρισκότανε στην Ομήρου και είχε παράδοση στα imports από Αμερική. Σπάω το κεφάλι μου να θυμηθώ το όνομα του ιδιοκτήτη του (σιγά μην θυμηθώ) αλλά ήταν εκείνος που με μύησε στην Erykah Badu πολύ πριν ακούσουμε οτιδήποτε γι αυτήν εδώ στην Ελλάδα. Nu-soul ο ορισμός της μουσικής της και η υπνωτική, α-λα Billie Holiday φωνή της με μάγεψε απ΄τις πρώτες νότες του 'On & On'. Χρυσάφι κόστιζε το ρημάδι το cd αλλά το αγόρασα και καθόλου δεν το μετάνοιωσα! Έκτοτε η Erykah μπορεί να μην μ' ενθουσίασε το ίδιο και στα άλλα album της αλλά της τρέφω πάντα απεριόριστο σεβασμό. Το 'Telephone' της στο remix του 'Little' Louie Vega είναι απ' αυτά τα καλούδια που φτιάχνουν οι djs για να παίζουν στα set τους, το δίνουν σε 2-3 φίλους και μετά το ακούς και στο τελευταίο επαρχιακό μπαράκι (που, εννοείται, μπορεί να 'παίζει' και καλύτερα απ' το 80% των αντίστοιχων φιρμάτων της 'πόλης'). Deep, jazzy, tribal, soulful house, στα καλύτερά της!

Τρίτη 12 Ιανουαρίου 2010

BT feat. Christian Burns - Suddenly EXCLUSIVE

Κάποτε ο BT (συντόμευση του Brian Transaeu) ήταν στην λίστα με τους αγαπημένους μου παραγωγούς, τότε που έδωσε τα φώτα του στην Madonna, την Tori Amos και την Billie Ray Martin (δικό ήταν το 'Deadline For My Memories'). Μετά μου άρχισε κάτι κουραστικά progressive απ' αυτά που αντιπαθώ σχεδόν όσο και τα μπουζουκοχίτ. Black list όπως κατάλαβες. Τα τελευταία χρόνια πάντως ο τύπος ζει στο Seattle (τρίζουν τα κόκκαλα του Kurt Cobain) κι έχει την πολυτέλεια να ασχολείται μόνο μ' αυτό που τον ευχαριστεί, δηλαδή την μουσική και τα νέα τεχνολογικά επιτεύγματα που την αφορούν. Φέτος είπε να μας κάνει την τιμή και να επιστρέψει με νέο διπλό δισκάκι, το 'The Hopeful Machines' - ότι κι αν σημαίνει αυτό. Πρώτο δείγμα μέσα από εκεί το πάααρα πολύ (μέχρι αηδίας δηλαδή) ραδιοφωνικό 'Suddenly' με τα φωνητικά του Christian Burns (θυμάσαι το 'In The Dark' του Tiesto;). Είναι στο electro-rock στυλάκι που αγαπάνε οι Έλληνες και που έκανε επιτυχίες στην χώρα μας τραγούδια σαν το 'Let Go' και το 'First Day' - ετοιμάσου για μεγάλη πλύση εγκεφάλου με άλλα λόγια. Σημερινή αποκλειστικότητα του musicmakesthedifference.

The Dark Esquire - Situation

Μαύρο νταούνιασμα απ' το πρωί και μάλιστα χωρίς κανέναν (σοβαρό ή προφανή) λόγο. Όχι, δεν φταίει η βροχερή μέρα, δεν φταίει η μεθεόρτια κατάθλιψη και δεν μου έχει συμβεί κάτι τραγικό. Αυτό που δεν κοιμάσαι καλά το βράδυ; Που ξυπνάς μ' ένα σφίξιμο στο στήθος; Α να γειά σου. Έτσι. Μόλις έφτασα στο γραφείο ξεκίνησα αμέσως την αυτοψυχανάλυσή μου που γίνεται εδώ στο blog και δεν μου κοστίζει τίποτα - δεν είμαι και κανένας μεγαλοκαρχαρίας τύπου greek-fun, ούτε προσφέρω από εδώ το καινούργιο του Μιχάλη Χατζηγιάννη για να κινδυνεύω (λέμε τώρα). Το 'Situation' δεν είναι διασκευή του classic των Yazoo (θά' θελα) αλλά το νέο single του Αμερικανού Dark Esquire που έκανε τα blogs να παραλληρούν με την νεορομαντική disco του. Κυκλοφορεί και σε μελαγχολική, μπλε γεύση από τον CFCF.

Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2010

Hurts - Blood, Tears & Gold EXCLUSIVE

Μπορεί να έχασαν την πρωτιά από την Ellie Goulding στην λίστα με τα σημαντικότερα ονόματα για το 2010 σύμφωνα με το BBC αλλά όχι και την πρωτιά στην καρδιά των ποπάδων που μεγάλωσαν με με όλα αυτά τα αλαφροίσκιωτα, γεμάτα ευαισθησία και θλίψη, βρετανικά συγκροτήματα των eighties. Οι Hurts καθόλου τυχαία, έγιναν αυτομάτως blog darlings κι έκαναν ένα τσούρμο ανθρώπους να ποστάρουν μανιωδώς στο facebook το βιντεάκι του 'Wonderful Life' τους. Ναι, υπάρχει καλή μουσική εκεί έξω κι όταν την ανακαλύπτουμε συγχρονιζόμαστε όλοι μαζί, μ' έναν μαγικό, σχεδόν υπερφυσικό τρόπο και την μοιραζόμαστε μ' όλους αυτούς που αγαπάμε. Και όχι, οι Hurts δεν είναι one-hit-wonders όπως περίτρανα αποδεικνύει το νέο τους τραγούδι 'Blood, Tears & Gold' που είναι εξαίσιο και εκπληρώνει όλα αυτά που υπόσχονται οι δημιουργοί του. Και δεν είναι καν το νέο τους single! Αποκλειστικά (και σε 320 kbps) στο musicmakesthedifference.

CHAOS Productions - Kesha Just Wants To Have Fun (Kesha vs Cyndi Lauper)

Μου τη δίνουν τα mash-ups (medley τα λέγαμε παλιά και οι Ιταλοί είχαν ντοκτορά στο θέμα) και συνήθως δεν μ' απασχολούν καθόλου. Μερικές φορές όμως η μουσική ή το θέμα από ένα τραγούδι δένουν τόσο τέλεια με τα φωνητικά από ένα άλλο που είναι εντυπωσιακό. Να σου θυμήσω ότι κάποια τέτοια έχουν γίνει και chart-hits. Η 23χρονη Kesha (που κανονικά γράφεται με $ στην θέση του s αλλά δεν της κάνω την χάρη) στρογγυλοκάθεται για άλλη μία εβδομάδα στην κορυφή των αμερικάνικων charts με το 'Tik Tok' και ο Dj Ray από την CHAOS productions είχε την φαεινή ιδέα να το 'παντρέψει' με το 'Girls Just Want To Have Fun' της Cyndi Lauper (ένα από τα καλύτερά μου pop singles ever). Το αποτέλεσμα; Μια λαχταριστή, super-fun, ένοχη απόλαυση που θα κάνει μέχρι και την μίξη του Fred Falke να φαντάζει βαρετή - που, μεταξύ μας, είναι κιόλας. Ενδώστε ακομπλεξάριστα.

Nicole Scherzinger feat. Akon - By My Side

Ότι έχω μια ψιλοαδυναμία (και κόλλημα το λες) με την Nicole Scherzinger των Pussycat Dolls θα τό' χεις καταλάβει. Το θεμα είναι πως όλο λέω να σταματήσω να ποστάρω pop σαχλαμαρίτσες κι όλο πέφτω σε κάτι χαριτωμένα αφελές, γευστικό μεν, τίγκα στην ζάχαρη δε - σαν τις παλιές, καλές τσιχλόφουσκες που τρώγαμε μικροί - και δεν μπορώ να πω όχι (είχα αδυναμία και στις big-bubol βλέπεις). Τούτο εδώ είναι η φρέσκια συνεργασία της με τον Akon (μα, παντού;) με τίτλο 'By Your Side', ενοχικά πιασάρικο και γεμάτο απ' το sex appeal της. Νομίζω ότι θα το ευχαριστηθείς και είναι ότι πρέπει γι αυτό το βαρετό πρωινό Δευτέρας.
ps: μιά απορία μόνο, τον δίσκο της 'Her Name Is Nicole', έχει σκοπό η εταιρία της να τον βγάλει κάποια στιγμή όσο είμαστε εν ζωή;

Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2010

Detachments - The Flowers That Fell (Mirror People Remix)

Να ξεκινήσω λέγοντας ότι ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΜΗΝΑ - προβοκατόρικα δηλαδή, μπας και σου τραβήξω την προσοχή. Υπέροχο συναίσθημα το να ξυπνάς Κυριακή πρωί και στα mail σου να σε περιμένει μια τέτοια έκπληξη. Για τους Βρετανούς Detachments έχω ξαναγράψει με αφορμή το καταπληκτικό mix των Mighty Mouse στο 'Circles' τους. Το θέμα στο 'The Flowers That Fell' (πόσο ποιητικό;) είναι η εκτέλεση απ' τους 'Mirror People', δηλαδή απ' τον Rui Maia. Είναι... το 'The Model' των Kraftwerk αλλά διαβασμένο αλλιώς, μ' έναν δημιουργικό και φρέσκο, όχι κλόπηράιτ και ντεμοντέ, τρόπο. Και έχει πλάκα το timing: μόλις χθες (ξανα)έβλεπα το ε-ξαι-ρε-τι-κό ντοκυμαντέρ 'Synth Britannia' (πρέπει να το δεις) για την ιστορία της σύγχρονης ηλεκτρονικής μουσικής. Φυσικά και οι Kraftwerk τα ξεκίνησαν όλα, είναι οι μπαμπάδες των μεγάλων electropop συγκροτημάτων των eighties και οι παππούδες όλων των σημερινών DIY πιτσιρικάδων. Αααααχχ (παρατεταμένος αναστεναγμός συγκίνησης)...

Σάββατο 9 Ιανουαρίου 2010

De/Vision - Time To Be Alive

Όλοι οι φίλοι μου σήμερα βρίσκονται Βερολίνο για την συναυλία των Depeche Mode. Εγώ ξέμεινα εδώ λόγω δουλειάς και αισθάνομαι σαν τον φτωχό συγγενή. Πριν από λίγο ο φίλος μου Γ με πήρε τηλέφωνο και μου έβαλε ν' ακούσω ολόκληρο το 'Never Let Me Down Again'. Δεν μπορείς να φανταστείς το τι γινότανε. Ή μάλλον μπορείς. Τι χάσαμε τον Μάιο!!! Ας είναι καλά βέβαια ο Dave Gahan στην υγεία του και θα ξανανταμώσουμε, δεν μπορεί. Έτσι δεν συμβαίνει με τους μεγάλους έρωτες; Οι De/Vision ξεκίνησαν την καριέρα τους σαν ένα ακόμη copy-paste συγκρότημα που πατούσε 100% πάνω στους Depeche: μουσική, φωνή, αισθητική. Ξεκίνησαν το 1988 σαν κουαρτέτο ενώ σήμερα απαρτίζονται μόνο από τον Thomas Adam και τον Steffen Keth. Το σημαντικό βέβαια είναι ότι επιβίωσαν, και μάλιστα με επιτυχία, και αντέχουν στον χρόνο από το 1988 που δημιουργήθηκαν μέχρι σήμερα που ετοιμάζονται να κυκλοφορήσουν το album τους 'Popgefahr'. Το 'Time To Be Alive' είναι μέσα από εκεί και, μην σου πω είναι καλύτερο από πολλά τραγούδια του 'Sounds Of The Universe'. Στ' αλήθεια.
Check It!!

Lindstrom & Christabelle - Lovesick

Γνώριμοι επισκέπτες στο musicmakesthedifference οι Νορβηγοί Lindstrom & Christabelle (πες το γρήγορα χωρίς να στραμπουλήξεις την γλώσσα σου!) έβγαλαν μόλις το 'Real Life Is No Cool' (γιατί τέτοια απαισιοδοξία βρε παιδιά;) album τους. Το 'Lovesick' θα είναι το νέο single μέσα απ' αυτό και είναι ήδη στο repeat δεκάδες φορές στο mp3 player μου. Είναι ένα αργό, τεμπέλικο electro, λιγουλάκι funky, με αισθαντικά, spoken φωνητικά από την Christabelle που ακούγεται χαλαρή, αισθαντική και sexy, σαν να σηκώθηκε μόλις απ' το κρεβάτι άρρωστη από έρωτα (ο Lindstrom την κόλλησε). Το album τους κυκλοφορεί και σε limited διπλό cd με τα φοβερά remixes των Aeroplane και των Idjut Boys (τσέκαρε προηγούμενα posts) αλλά και σε τριπλό (!) που περιλαμβάνει και την εξωφρενική, 40λεπτη (καλά διάβασες) διασκευή τους στο 'Little Drummer Boy' και μπορείς να το αγοράσεις μόνο από εδώ. Must (εννοείται).

Sebastian Lind - Stay (Janus Dyg Mix)

Είναι νέος και ωραίος. Ο Δανός Sebastian Lind (τσέκαρε το myspace του) φτιάχνει απλές ηλεκτρονικοακουστικές μπαλάντες, μικρά τραγούδια για μεγάλους έρωτες, δεν στοχεύει στα charts και σίγουρα δεν θα φάει το ψωμί απ' τα παιδιά του Bono. Θα σε βάλει όμως στην παρέα του, η γρατζουνιστή φωνή του θα σου μιλήσει για 'amores perros', για (πολλές) μοναχικές Κυριακές, για σπασμένα χαμόγελα και άδειες αγκαλιές. Αυτό ακριβώς είναι και το 'Stay' με το οποίο μας συστήνεται - εδώ στην εκτέλεση του Janus Dyg. Μετά το σκάσιμο της τσιχλόφουσκας των γκρουπ φτιαγμένων από ρέπλικες που έστησαν τα golden boys των δισκογραφικών, ήρθε η ώρα για όλους τους καλλιτέχνες (με την κλασσική έννοια του όρου) να πάρουν το αίμα τους πίσω. Ήταν μόνο θέμα χρόνου.

Παρασκευή 8 Ιανουαρίου 2010

Usher & Will.I.Am. - Oh My Gosh

Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της r'n'b (για να παραφράσω τον Σαίξπηρ). Ο ερχομός του David Guetta και οι συνεργασίες του με τους Black Eyed Peas, την Kelis και τον Akon (μεταξύ άλλων) έφεραν τα πράγματα τα πάνω, κάτω. Να ξεκινήσω λέγοντας ότι αυτό το αρεντμποχάουζ υβρίδιο δεν μ' αρέσει καθόλου. Απ' την άλλη πάλι η συγκεριμένη μουσική σκηνή έφερνε χασμουρητά και αναδουλειές σε fans και καλλιτέχνες. Και ως γνωστόν 'money makes the world go round'. Έτσι και ο Usher, αφού είδε ότι όλα τα leaks απ' το νέο του album πήγαιναν άκλαφτα είπε να πειραματιστεί κι αυτός με τον Will.I.Am στο πλευρό του. Το αποτέλεσμα είναι χαριτωμένο και εύπεπτο σαν coca-cola μετά από hamburger. Τί να κάνει και ο άνθρωπος, κλέφτης να γίνει;

Music Go Music - Just Me (Leo Zero Remix) EXCLUSIVE

Αν δεν κατέβασες το προηγούμενο single των Music Go Music στο remix των Villa που είχα ποστάρει πριν από λίγο καιρό (και είχα και στα 20 καλύτερα τραγούδια της χρονιάς) δεν φαντάζεσαι τι έχασες. Ο φίλος μου Α ήταν χθες στο μαγαζί που έπαιζα μουσική. Τρελός fan του musicmakesthedifference που κατεβάζει ότι βάζω (αλλά, κλασικά, δεν αφήνει comment). Μου λέει: "κομματάρα! τί είναι αυτό;", του λέω: "είσαι μαλάκας, το έχω 'ανεβάσει' πριν δύο μήνες"! Το 'Warm In The Shadows' είναι αριστούργημα και το 'Just Me', το νέο τους single, στην εκτέλεση των, ultra-hot τελευταία, Leo Zero το πλησιάζει. Ένα φρενήρες νεο-disco που απλώνεται σε εννιάμιση χορταστικά λεπτά και κυκλοφορεί σ' ένα super cool picture disc 12ιντσο που, καλά κατάλαβες, μόλις αγόρασα. Αποκλειστικά, ξέρεις που...

Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2010

Lady Gaga - Bad Romance (MANSTA Edit of Peter Rauhofer Mix) EXCLUSIVE

Όχι άλλο (κάρβουνο) Lady Gaga! Ήμαρτον - θα αναφωνήσουν κάποιοι. Όμως το 'Bad Romance' ήταν από τα καλύτερά μου singles για το 2009 και ένα από αυτά που, αν και παίζει μέχρι και σε trailer του Mega, δεν έχω σιχαθεί ακόμα. Η νέα εκτέλεση του Peter Rauhofer αν και δεν είναι official (την έκανε για προσωπική του χρήση) δίνει μια πιο clubbing διάσταση στο τραγούδι μόνο που κρατάει πάνω από 13 λεπτά - η χαρά του dj (πας τουαλέτα, παίρνεις ποτό απ' το bar, ανταλλάσσεις τηλέφωνα με την εντυπωσιακή ξανθιά δίπλα στο ηχείο κι αυτό ακόμα να τελειώσει!) - και κουράζει. Έφαγα πολύ χρόνο αλλά το έκανα ένα σφιχτό, radio-friendly, MANSTA edit αποκλειστικά για τους αναγνώστες του musicmakesthedifference. Να υποσχεθώ ότι αυτή είναι η τελευταία φορά που ασχολούμαι με το τραγούδι; Φοβάμαι μην σου πω ψέμματα...
ps: το 944 είναι ένα αμερικάνικο περιοδικό τύπου Flaunt που κυκλοφορεί δωρεάν και την φιλοξενεί (και αυτό!) στο εξώφυλλο αυτού του μήνα.

Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2010

Ali Love - Love Harder (Extended Mix)

Ούτε που κατάλαβα πάλι πως πέρασαν οι γιορτές. Η Janet το έθεσε μια χαρά το θέμα: 'funny how time flies when you' re having fun'. Και πάντα περνάω καλά τις γιορτές. Αυτό που με θλίβει λίγο είναι το μετά. Οι απέναντί μας για παράδειγμα, ήδη από σήμερα το απόγευμα άρχισαν να ξεστολίζουν το μπαλκόνι τους. Μα Θεοφάνεια έχουμε ακόμα ρε γαμώτο! Μίζεροι άνθρωποι! Σαν να στόλισαν από υποχρέωση και τώρα βιάζονται να ξεμπερδέψουν και να επιστρέψουν στην καθημερινότητά τους ένα πράμα. Και έτσι είναι γι αυτούς που μαζί με την παιδικότητά τους έχασαν και το feeling, το νόημα των γιορτών. Εγώ το αποφάσισα: θ' ακούω 'Winter Wonerland', 'Last Christmas' και 'Santa Claus Is Coming To Town' μέχρι το Πάσχα! Θ' ακούω όμως και τον Ali Love που έχω σε συμπάθεια από τότε που τον γνώρισα στο 'Do It Again' των Chemical Brothers. Και το περσινό του 'Diminishing Returns' μου άρεσε πολύ γι αυτό και το τίμησα αγοράζοντας το λιμπιστικό μωβ 12" βινύλιό του. Νέο του single το 'Love Harder' (μου θύμησε Ministry και 'Work For Love' αλλά πάλι ίσως φταίει κι ο τίτλος) που είναι ακόμη καλύτερο και θυμίζει γερμανικά italo-disco του '85 - ναι, υπήρχε και τέτοια σχολή - και σκέφτομαι πως με τέτοια δείγματα βάζει σοβαρή υποψηφιότητα και για το album της χρονιάς.

Coury Palermo - Here Comes The Rain Again (Eurythmics Cover)

Είναι μόλις η δεύτερη φορά που το κάνω στην ζωή μου - την πρώτη φορά πριν από μερικούς μήνες αγόρασα κάποιες μίξεις των Mighty Mouse και δεν θα την ξεχάσω ποτέ γιατί αισθάνθηκα (λίγο) μαλάκας. Είχα δηλώσει ότι δεν θα αγοράσω ποτέ mp3 - το να δώσω χρήματα για κάτι μη χειροπιαστό το έβρισκα και το βρίσκω εξωφρενικό (άσε που υπάρχουν και τόσα sites για δωρεάν d/l). Ήταν να μην κάνω την αρχή. Σήμερα ο λόγος που υπέκυψα ξανά ήταν αυτή η διασκευή του 'Here Comes The Rain Again' των Eurythmics. Tο κανονικό είναι απλά συγκλονιστικό ('I want to dive into your ocean, is it raining with you?' - δακρύζω...) και ένας από τους βασικούς λόγους που το 80κάτι υπήρξα ερωτευμένος με την Annie Lennox γι αυτό και πίστευα πως οποιαδήποτε απόπειρα διασκευής του θα ήταν ιεροσυλία. Κι όμως. Ο Αμερικανός Coury Palermo με μια λιτή ενορχήστρωση και μια κιθάρα που υπόσχεται ένα ξέσπασμα που δεν έρχεται ποτέ, βγάζει από το τραγούδι μια πιο τραχιά, ανδρική πλευρά που είναι όμως το ίδιο (για να μην σου πω περισσότερο) συναισθηματικά φορτισμένη με το αυθεντικό. Στο EP του έχει και μια εξίσου φοβερή διασκευή του 'No Ordinary Love' της Sade οπότε υποστήριξε τον καλλιτέχνη και αγόρασέ το από εδώ.