Air - Sing, Sang, Sung

Τι ωραία που ξεκινήσανε τα παλικάρια απ' την Γαλλία, με τα ηλεκτρονικά effects τους, την άψογη χρήση των moog και δουλειές σαν το 'Moon Safari' και το soundtrack της ταινίας 'Virgin Suicides'. Μετά κάτι τους έπιασε με την folk και κάπως σαν να μπήκαν στην εμμηνόπαυση. Το θέμα μ' εμένα είναι πως αν ερωτευτ'ω έστω κι ένα τραγούδι ενός συγκροτήματος δεν παύω ποτέ να έχω πίστη σ' αυτό και να περιμένω... κάτι. Το 'Sing, Sang, Sung' σαν πρώτο σινγκλάκι από τον νέο δίσκο τους 'Love 2', δεν είναι εντυπωσιακό (ως όφειλε;), έχοντας μια λίγο παρωχημένη αφέλεια που μοιάζει αταίριαστη με τις σημερινές ταχύτητες - δες μόνο πόσο γλυκερό δείχνει και το εξωφυλλάκι του ακόμα! Απ' την άλλη όμως έχει κι έναν παλιομοδίτικο λυρισμό που μπορεί και να σου κάνει το 'κλικ'. Τί να πω; Ίσως θα πρέπει να του αφεθείς και να μην χαρίζεται εύκολα σ' ένα κοινό που έχει μάθει σε ευκολίες. Πρέπει να κατηγορηθούν γι αυτό;

Check It!!

Michael Buble - Haven' t Met You Yet

Καναδός (με Ιταλική υπηκοότητα) που πήρε στις πλάτες του εδώ και μερικά χρόνια την αναβίωση των crooners (ίσως και του Rat Pack). Ποτέ δεν ήμουν fan της σχολής ενώ απλά συμπαθητικό έβρισκα τον Harry Connick jr. που προσπάθησε να κάνει ακριβώς ότι και ο Μπουμπλέυ (όπως σωστά προφέρεται το όνομά του - γιατί έχω ακούσει στα ραδιόφωνα τέρατα). Αυτή η light εκδοχή της jazz για μοιραίες γυναίκες και τύπους με ρεπούμπλικες, είναι κάπως δεινοσαυρική για τα δικά μου γούστα και ξεπερασμένη όσο και η ποτοαπαγόρευση - δεν λέω το οικονομικό κραχ του 1929 γιατί μου φαίνεται ότι ξαναφλερτάρουμε μ' αυτό, σχεδόν έναν αιώνα μετά. Ο Michael Buble στις 9 Οκτωβρίου βγάζει νέο δίσκο με τίτλο 'Crazy Love', πρώτο δείγμα του οποίου είναι το 'Haven' t Met You Yet' που, και rock το λες, και country το λες, και πιο μοντέρνο απ' οτιδήποτε έχει κάνει το λες (τρόπος του λέγειν - μην περιμένεις και καμμιά φοβερή ανατροπή). Πάντως το παλικάρι είναι νόστιμο (όπως βλέπεις), έχει καταξιωμένη καριέρα και βλέπω ήδη τις Αμερικανιδούλες να (ξανά)σφάζονται στα πόδια του!

Check It!!

Paul McCartney - Ou Est Le Soleil? (Shep Pettibone Remix)

Καιρό είχα να βάλω κάτι σε classic, ε; Αρχές '90 κι ένα μυστήριο test pressing αρχίζει και δημιουργεί ντόρο στους κύκλους των djs - πράγμα πάντα καλό γιατί ακολουθείται από το ενδιαφέρον των δισκογραφικών εταιριών και συμβόλαια με τεράστια ποσά. 'Ou Est Le Soleil?' αναρωτιέται μια ανδρική (ψιλογνώριμη;) φωνή σ' αυτό το balearic classic που ουρλιάζει Ibiza από μακριά. Latin κιθάρες, πιανάκια, κόνγκας κι ένα χαλαρό bassline σ' αυτό το λιτό classic που επιμελήθηκε ο μεγάλος Shep Pettibone (η ιστορία της χορευτικής μουσικής από τα disco του δεύτερου μισού των seventies μέχρι τις pop παραγωγές για την Madonna στις αρχές του '90) για λογαριασμό του 'σκαθαριού' Paul McCartney (ήταν τελικά ο πιο ταλαντούχος του συγκροτήματος; - μέχρι σήμερα οι απόψεις διείστανται) γιατί αυτός κρυβότανε πίσω απ' αυτό. Πάντως είναι ένα anthem που ακούγεται ασύλληπτα μοντέρνο ακόμη και σήμερα και έντυσε αρκετά μεσημέρια και του φετινού μου καλοκαιριού κάτω από τον ήλιο της Χαλκιδικής.

Check It!!

Baxter - Proof (Lifelike Remix)

Είναι αυτό που λέω, ότι καμμιά φορά σού 'ρχεται απο εκεί που δεν το περιμένεις... Φόλα οι Bad Lieutenant (και το κακό συναπάντημα) αλλά πιο New Order κι απ' τους New Order το remix του Lifelike στο νέο τραγούδι του Φινλανδού Baxter (πρωην Willy Baxter), 'Proof'. Μέχρι και μήνυση μπορεί να του κάνει ο Peter Hook για την χαρακτηριστική χρήση του μπάσου που απογείωσε τραγούδια σαν το 'Bizzare Love Triangle'. Ο Baxter είναι ένας πολυοργανίστας με παρελθόν στην pop σκηνή της χώρας του και συμμετοχές σαν κιμπορντίστας σε διάφορα συγκροτήματα. Το ντεμπούτο του σαν σόλο καλλιτέχνης το έκανε το 2007 ενώ μόλις τώρα κυκλοφόρησε και το ψηφιακό EP 'Proof'. Το θέμα είναι ότι ο Lifelike - που εδώ ακούγεται σαν τον Fred Falke - ξεπέρασε τον εαυτό του μ' αυτό το κομψοτέχνημα Ευρωπαϊκής electropop με μια αύρα από την θρυλική late '70's σκηνή του Sheffield. Είναι ιδέα μου ή ότι καλό ακούμε τα τελευταία χρόνια δεν προέρχεται από τις δύο μουσικές υπερδυνάμεις αλλά από χώρες σαν την Σουηδία, την Ισλανδία και, εσχάτως, την Φινλανδία;

Check It!!

Bad Lieutenant - Sink Or Swim

Είναι μελαγχολικό να βλέπεις συγκροτήματα σαν τους New Order να ξεμαλλιάζονται σαν αντρόγυνα μετά από 30 χρόνια βαρετού, γεμάτου υποχωρήσεις, γάμου. Ο Peter Hook στέλνει φιρμάνει στον Bernard Sumner ότι διαλύει το συγκρότημα - για να του απαντήσει αυτός με την σειρά του: όχι, εγώ διέλυσα πρώτος το συγκρότημα. Και μετά τα γνωστά - άλλος για Χίο τράβηξε κι άλλος για Μυτιλήνη (οι δικηγόροι τρίβουν τα χέρια τους). Ο Bernard έφτιαξε ένα ακόμη mega-group μετά τους Electronic που είχε με τον Johnny Marr (και την συμμετοχή του Neil Tennant των Pet Shop Boys), μαζί με τους άλλους δύο απ' τους New Order και τον Alex James τον μπασίστα των Blur, τους Bad Lieutenant - σαν να λέμε 'κακός μπάτσος'. Ωραίο όνομα, λίγο δήθεν επαναστατικό και αρκετά εξυπνακίστικο, λίγο ποζάτο, αλλά μ' έναν λίγο χαβαλέ τρόπο. Η μουσική τους όμως αν κρίνω απ' το πρώτο τους single 'Sink Or Swim' που βγαίνει 21 Σεπτεμβρίου (για τον τίτλο του ισχύει ότι και για το όνομα του group) τα πράγματα είναι, αν όχι κακά, αδιάφορα. Θυμίζει λίγο και Monaco (side-project του Peter Hook πριν από μερικά χρόνια) στα κακά τους. Ή εγώ είμαι ξυνός σήμερα ή όντως τζάμπα μαζεύτηκαν τόσα ταλέντα για κάτι τόσο θλιβερά μέτριο.

Check It!!

Kiss - Modern Day Delilah EXCLUSIVE

Πιτσιρίκι (πολύ πιτσιρίκι όμως) με την μαμά στο Θυμέλη (αν θυμάμαι καλά) για διπλή προβολή: 'An American Werewolf In London' και 'Endless Love' (και ρομαντζάδα και τρόμος - δύο σε ένα που λένε). Τά 'κανε αυτά η μαμά. Απο αυτήν, και νωρίς-νωρίς, κληρονόμησα την αγάπη για τα θρίλερ. Τί θυμάμαι; Καταρχήν τον ήρωα απ' το πρώτο να ανακαλύπτει το τί του είχε συμβεί έξω από εκείνο το μοιραίο bar (όπου κάτι σμιχτοφρύδηδες έπαιζαν darts) και τη πρώτη του υπέρ-εντυπωσιακή και 'ουάου' μεταμόρφωση σε λυκάνθρωπο. Απ' την δεύτερη πάλι, θυμάμαι το πόσο συγκλονιστικά όμορφη ήτανε η Brooke Shields (ήθελα να την παντρευτώ) και την σκηνή με τον ερωτευμένο πρωταγωνιστή που κλείνεται στο δωμάτιό του και βάζει στην διαπασών το 'I Was Made For Loving You' των Kiss (classic). Αυτό ήτανε το rock για μένα τότε - άντε και Doors και Eagles. Για τους Kiss όμως ένιωθα αλλιώς. Ήτανε κι η μαγεία των καλυμμένων από make-up προσώπων τους - έχω ντυθεί και Gene Simmons κάποιες απόκριες αρκετά φεγγάρια πριν. Έκτοτε η μπάντα έβγαλε το μακιγιάζ και έδειξε το (μεσήλικο) πρόσωπό της. Πάει η μαγεία. Αυτοί οι Kiss που λες, επιστρέφουν με νέο album, το 'Sonic Boom' που κυκλοφορεί στις 6 Οκτωβρίου. Πρώτο single μέσα από εκεί το 'Modern Day Delilah'. Βαρετό, ξεπερασμένο, οπισθδρομικό, ήδη χασμουριέμαι κι ετοιμάζομαι για ύπνο. Ο μόνος λόγος που το ποστάρω είναι γιατί θυμήθηκα την μαμά μου και τις εξόδους μας όταν ήμουνα παιδί...

Check It!!

C.M.I. - Moments In Love (Kut & Swel Mix) (Art Of Noise Cover)

Πολύ απλά, ένα από τα καλύτερα τραγούδια των eighties στην αυθεντική του εκτέλεση από τους Art Of Noise, το group υπερπαραγωγή της θρυλικής ZTT στο οποίο συμμετείχαν ο Trevor Horn, η Anne Dudley, ο Gary Langan και ο Paul Morley. Αυτό ήταν το τραγούδι που χόρεψε στον (πρώτο) γάμο της η Madonna με τον Sean Penn. Μινιμαλιστικό αλλά και επικό συνάμα, έγραψε την δική του ιστορία παρόλο που ποτέ δεν έγινε τεράστια επιτυχία. Δεν ξέρω γιατί, αλλά κάθε φορά που το ακούω η μελωδία του κάμπτει όλες τις συναισθηματικές αντιστάσεις μου, κάνοντάς με ευάλωτο και τρωτό (fuck). Ακόμα και στην άθλια εκτέλεση των Γερμανών C.M.I. - μόνο δες τις φάτσες τους. Ευτυχώς οι Kut & Swel (ποιοί;;) τό 'σωσαν λίγο το πράγμα δίνοντάς του μια πιο τίμια (decent φίλε Κ) διάσταση και κρατώντας όλη την ευαισθησία του αυθεντικού. Θεωρητικά απευθύνεται στα clubs αν και πολύ αμφιβάλλω για το πόσο μπορεί να χορευτεί - αν και με λίγη καλή διάθεση μπορεί κάποιος να ξεφαντώσει ακόμη και με το 'Nothing Compares To You' (τρόπος του λέγειν).

Check It!!

Mariah Carey - I Want To Know What Love Is (Foreigner Cover)

Όπως συζητούσα μόλις χθες με τον φίλο μου τον Γ, η Mariah βρίσκεται στα όρια του να γίνει γραφική. Κοτζάμ μουλάρα, ενώ σαρανταρίζει εξακολουθεί να παριστάνει την μεγαλομπουμπούκα με τα baby-dolls κι όλα τα σχετικά αξεσουάρ. Επίσης το look 'είμαι έτοιμη να πρωταγωνιστήσω στην καινούργια παραγωγή των Brazzers παρέα με καμμιά δεκαριά αφροαμερικανούς' έχει καταντήσει βαρετό ακόμη και για κάποιον που λατρεύει τις τσόντες. Το 'Obsessed' ήταν το πρώτο single μέσα απ' το 'Memoirs Of An Imperfect Angel' - ή μήπως όχι; Μ' αυτά τα κωλο-downloads ο καθένας λέει ότι του φανεί αν δεν πάει καλά σε πωλήσεις. Πώς δεν ήτανε μωρο μου; Τότε γιατί του έκανες βιντεάκι και γιατί το έδωσες για remixes; Η εταιρία της δηλώνει ευθαρσώς ότι το 'I Want To Know What Love Is' (ναι, αυτό των Foreigner) θα είναι τελικά επίσημα-επίσημα, οπότε καλή ακρόαση σε άλλη μια πρωτιά (για να ευλογούμε και τα γένια μας) του musicmakesthedifference. Πάντως εμένα, χωρίς να με ξετρελάνει, μου άρεσε αρκετά γιατί βγάζει κάπως την AOR εϊτίλα του κανονικού και το κάνει ελαφρώς πιο σοφιστικέ και σαλονάτο.

Check It!!

Miike Snow - Animal (Mark Ronson Mix) EXCLUSIVE

'Rare as hells teeth' - μια από τις αγαπημένες μου Αγγλικές φράσεις (φυσικά χωρίς ακριβή μετάφραση στα Ελληνικά). Τρελά σπάνιο, δυσεύρετο, αυτό θα πει πάνω-κάτι και ισχύει στην περίπτωση αυτού του τραγουδιού που ποστάρω σήμερα. Το έπαιξε ο Matt Helders σαν καλεσμένος στο show του Pete Tong της περασμένης Παρασκευής, κι από τότε το ψάχνουν όλοι. Οι Miike Snow (ναι, είναι 'οι' και μάλιστα με δεύτερο 'i' επίτηδες στο πρώτο συνθετικό του ονόματός τους - ουφ!) είναι τρεις, οι δύο εκ των οποίων είναι το δίδυμο παραγωγών Karlsson & Winberg. Με διαφορά το πιο overhyped σχήμα τον τελευταίο χρόνο για τους περισσότερους bloggers (με εξαίρεση ίσως μόνο το troktiko), τελικά δεν κατάφεραν να κάνουν κάτι εντυπωσιακό μιας και η βόμβα του πρώτου, ομώνυμου δίσκου τους το 'Animal' δεν πήγε καλά εμπορικά. Να σου πω την αλήθεια κι εγώ δεν τρελάθηκα και, ίσως κι από αντίδραση επειδή βαρέθηκα να διαβάζω παντού γι αυτούς, δεν το πρόσεξα και πολύ. Mea culpa. Τελικά είναι απίστευτο τραγούδι και μελλοντικό classic. Μέχρι τώρα η καλύτερη εκτέλεση ήταν αυτή του Fred Falke αλλά με τον Mark Ronson στην κονσόλα αντιλαμβάνεσαι ότι μιλάμε για άλλες πιθανότητες επιτυχίας. Η εκτέλεσή του είναι reggae με στοιχεία ska, πολλά φυσικά όργανα και πολύ, πολύ φιλική προς ραδιόφωνα, bars, κτλ. ;Μια ακόμα αποκλειστικότητα εδώ στο musicmakesthedifference. Μην αναρωτιέσαι που το ξετρύπωσα ενώ δεν υπάρχει πουθενά, απλά απόλαυσέ το!.

Check It!!

Steve Angello - La Candela EXCLUSIVE

Ζηλεύω τον Steve Angello. Καταρχήν κάνει ότι κάνω, μόνο που αυτός 'παίζει' σε παγκόσμια κλίμακα. Παράτησε πρόσφατα την Ευρώπη για χάρη των λυγερόκορμων κοριτσιών που κυκλοφορούν στο Los Angeles όπου περνάει τον περισσότερο καιρό του. Επίσης είναι μέλος της 'Σουηδικής μαφίας' μαζί με τα άλλα γνωστά καλόπαιδα. Lucky bastard! Γι αυτό και σ' όλες τις φωτογραφίες του έχει το ύφος γκουρού σε νιρβάνα - επίσης έτσι όπως μάκρυνε το μαλλί του μοιάζει σαν γιεγιές ξεχασμένος από παλιότερες δεκαετίες (και σαν τον Willie Nelson σε νεαρότερη ηλικία τον λες)... Το νέο του τραγούδι 'La Candela' είναι ξεκάθαρα εμπνευσμένο από τον Michel Cleis και τα ethnic chants (και την επιτυχία, να προσθέσω) του 'La Mezcla' - του οποίου μάλιστα έχει κάνει κι ένα re-edit. Το γαμώτο στην ιστορία είναι ότι ετοιμάζεται να βγει τώρα, αρχές Φθινοπώρου, ενώ θα ήθελα να το είχα λιώσει στα καλοκαιρινά sets μου γιατί το κομμάτι φωνάζει Καραϊβική, ψιλή άμμο, κοκοφοίνικες και coctails με βάση τον φρέσκο χυμό καρύδας (τώρα και bar-tender). Αποκλειστικότητα του musicmakesthedifference.

Check It!!

Massive Attack - Splitting The Atom

Την εποχή που τους ανακάλυψα ήμουνα κολλητός με τον Χ και μάλιστα είχαμε αγοράσει μαζί το 'Blue Lines' από το Adrians, ένα δισκάδικο στο Wickford, λίγο έξω απ' το Λονδίνο. Εγώ είχα πάρει το ltd βινύλιο (από τότε, από πάντα, άρρωστος συλλέκτης) με ένα μεγάλο φάκελο από ανακυκλωμένο χαρτί, με το γνωστό logo, που απ' έξω έγραφε μόνο Massive. Το 'Attack' τότε θεωρήθηκε εμπρηστικό λόγω του πολέμου στον Κόλπο και αφαιρέθηκε με συνοπτικές διαδικασίες. Σου λένε, πώς να πει ο παραγωγός στο ραδιόφωνο την λέξη 'επίθεση'; Έτσι είναι οι Άγγλοι, πρώτα την κάνουν και μετά τους βγαίνουν οι ευαισθησίες στο πως θα πουν την λέξη. Πρέπει να σου πω ότι από τότε θεωρώ ότι οι Μπριστολιανοί φίλοι μας έχουν ακολουθήσει, όχι ακριβώς την κατιούσα αλλά μια πορεία πιο σκοτεινή απ' ότι θα περίμενα - ή θα ήθελα. Απ 'τον Άι-Βασίλη φέτος ζήτησα να τους δώσει φώτιση για λιγότερες κιθάρες, λιγότερο θόρυβο και να στείλει για ύπνο την rock πλευρά τους. Και μ' άκουσε. Το νέο τους EP με 4 νέα τραγούδια βγαίνει τον Οκτώβρη (περιλαμβάνoντας συνεργασίες με την Martina Topley-Bird, τον Guy Garvey των Elbow και τον συνήθη ύποπτο Horrace Andy που απλώνει την σκιά του πάνω απ' το πρώτο τραγούδι που διέρρευσε, 'Splitting The Atom') ενώ το album τον Φλεβάρη του 2010 - με το καλό. Από αυτό το δειγμα έχω την αίσθηση ότι θα είναι αριστούργημα! Εσένα πώς σου φάνηκε;

Check It!!

Canyons - Fire Eyes

Χλιαρό, ζεστό, καυτό - περισσότερο κι από 'καυτό' είναι το Νεοϋορκέζικο label DFA (LCD Soundsystem, Hercules & Love Affair, Hot Chip, Holy Ghost! και ο κατάλογος συνεχίζεται...) το οποίο γιορτάζει την 100στή κυκλοφορία του (να τα χιλιάσουν, άξιοι, άξιοι!) με το 12" 'Fire Eyes' των Αυστραλών (τώρα περισσότερα συγκροτήματα από ποτέ - μα τί γίνεται 'down under';) Canyons. Τα παιδιά είναι ταλαντούχοι djs που αγαπούν τις δισκοθήκες των γωνιών τους και τιμούν την house κουλτούρα και παραγωγούς σαν τον Todd Terry ('Can You Feel It?'), που σημαίνει, συγκοπτόμενα beats, πιανάκια και λούπες που θυμίζουν Factory, Troll και Cocus. Η DFA είναι ένα ολόκληρο πακέτο από καλλιτέχνες, djs και παραγωγούς που ότι κάνει το κάνει από μεράκι και αγάπη για την καλή house και αυτό από μόνο του, ανεξάρτητα απ' το αν είναι του στυλ σου ή όχι, είναι άξιο σεβασμού και εξαιρετικά σπάνιο - ειδικά σήμερα που η δισκογραφία όπως την ξέραμε αργοπεθαίνει...

Check It!!

Burns - Teknique

Ποτέ δεν ψήθηκα ιδιαίτερα με τον Burns παρόλο που όλοι τον πούλησαν σαν τον νέο Mylo αλλά πόσους ακόμα Μεσσίες να σηκώσει αυτή η έρημη η electropop; Έχω ακούσει τόσα βαρετά και ανούσια βζζζ, μπλινγκ, τσαφςςς, που μου αρκούν για όλη μου την ζωή κι αυτός ο τύπος δεν μου άρεσε γιατί είχε έλειψη μελωδικότητας στις, κατά τ' άλλα άρτιες, παραγωγές του. Το 'Teknique' είναι ένα απ' τα τραγούδια που περιέχει το EP που μόλις κυκλοφόρησε και που περιέχει 3 καινούργια tracks κι ένα remix απ' τον Fred Falke. Δεν ξέρω γιατί αλλά με το που το άκουσα μ' άρπαξε απ'τα μούτρα με μια επιθετικότητα κι έναν φρενήρη ρυθμό που χρωστάει πολλά, τόσο στην πρώιμη φάση της techno (βλέπε Derrick May) όσο και στα piano house των αρχών του '90 - τα οποία, παρεπιπτόντως, επιστρέφουν δριμύτερα. Αξίζει να δεις και στο vimeo το αριστουργηματικό κλιπάκι του, σκηνοθετημένο απ' τον Thomas Bachellier -μιά πιο zeros εκδοχή του 'Μίσους' του Mathieu Kassovitz.

Check It!!

Richard Grey vs Erick Morillo feat. Maboo & Nicole Da Silva - Say The Word

Ο ντόρος που δημιουργήθηκε γύρω απ' αυτό το τραγούδι τελευταία ήταν τεράστιος! Σχεδόν κράσαρε το beatport χθες με το που, επιτέλους, κυκλοφόρησε! Ύποθέτω έχει να κάνει με την έλειψη καλών vocal house τραγουδιών, όπως βαρέθηκα να λέω τελευταία. Το έπαιξε ο Morillo στο essential mix του για το BBC, και έκτοτε το ψάχνει η υφήλιος! Το καλό με το 'Say The Word' (καμμιά σχέση με το anthem 'The Word Is Love' των Voices Of Life) είναι ότι εκτός απ' το ότι αποτελεί την συνεργασία δύο house θρύλων, είναι το ότι είναι γλυκό εξαιτίας των υπέροχων φωνητικών της Maboo, είναι ταυτόχρονο και σκληρό για τις δύσκολες εκείνες ώρες που ο dj για να γεμίσει το πρόγραμμά του θα πρέπει να βάλει και κάτι άλλο εκτός απ' τα γνωστά Ρουμάνικα με τα ακορντεόν. Κολλητικό σαν την γρίππη των χοίρων (άνοστο αστείο που κάνουν όλοι οι bloggers τελευταία για τα τραγούδια που τους αρέσουν - πιο κρύο κι απ' τις θερμοκρασίες της Σιβηρίας) νομίζω ότι θα παίξει και στην χώρα μας αρκετά - αν φιλοτιμηθούν κι ασχοληθούν μαζί του οι άνθρωποι που πρέπει...

Check It!!

The Phenomenal Handclap Band - You' ll Disappear (Ilya Santana Remix)

Ας πούμε ότι ανακάλυψες το blog μου τυχαία (άσε που δεν βγαίνει στην αναζήτηση στο Google - μου την πέσανε άπειρες φορές οι δισκογραφικές οπότε το αφαίρεσα απ' τις μηχανές αναζήτησης) ή σου μίλησε κάποιος γι αυτό ή το δοκίμασες επειδή διάβασες κάτι στο Facebook, οκ. Λογικό και μέσα στο παιχνίδι το να μπαίνεις και να κατεβάζεις ότι, φαινομενικά, σ΄ενδιαφέρει. Στο φαινομενικά είναι η διαφορά. Άλλη μια φορά έχω γράψει για το θέμα. Καταλαβαίνω το να μην διαβάζεις τα κείμενα (δεν έχεις χρόνο), το να μην αφήνεις comments (βαριέσαι ή δεν θες να προδοθείς ότι με διαβάζεις - ναι, λόγω επαγγελματικού ανταγωνισμού κάποιοι αισθάνονται έτσι) αλλά δεν καταλαβαίνω το να μην κατεβάζεις κάτι μόνο και μόνο επειδή σου είναι άγνωστο. Είσαι μουσικόφιλος, σωστά; Πώς θ' ανακαλύψεις λοιπόν κάτι το καινούργιο; Οι The Phenomenal Handclap Band είναι ένα οκταμελές σχήμα από την Νέα-Υόρκη (σαν μέλη αίρεσης μοιάζουν - ή σαν να ξέμειναν από το Woodstock) και το 'You' ll Disappear' έχει κάτι το χίπικο, το αθώο, το ανέμελο, κυρίως λόγω των φωνητικών αλλά και των ψυχεδελικών 'γουά-γουά' στις κιθάρες - ειδικά στην αυθεντική βερσιόν. Αυτή του Ilya Santana όμως, είναι τόσο... Aeroplane που θα πάθεις! Thanx E!

Check It!!

Royksopp - This Must Be It (Maxime Dangles Remix) EXCLUSIVE

Είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει στην Αττική τα τελευταία 24ωρα! Μένω άφωνος από την πολιτική αναισθησία των ηθικών αυτουργών αλλά ακόμα περισσότερο με σοκάρει το γεγονός ότι οι ίδιοι άνθρωποι που σήμερα βρίσκονται στην θέση των θυμάτων, θα ξαναψηφίσουν τους ίδιους πολιτικούς! Φυσικό είναι. Βρίσκουν και κάνουν. Τελικά ο κάθε λαός έχει όντως την κυβέρνηση που του αξίζει. Είμαστε άξιοι της μοίρας μας. Ήμουν έτοιμος να ποστάρω κάτι τύπου 'Burn Baby, Burn (Disco Inferno)' αλλά νομίζω ότι το, χοντροκομμένα σαρκαστικό, χιούμορ μου θα καταλάβαιναν πολύ λίγοι οπότε αρκούμαι σε κάτι άσχετο αλλά σημαντικό. Τρίτο single για τους Royksopp μέσα από το 'Junior' και, όπως το περίμενα, είναι το μελαγχολικά χορευτικό 'This Must Be It' με τα spooky φωνητικά της Karin Dreijer Αndersson (The Knife, Fever Ray κτλ). Το θέμα βέβαια είναι η επιλογή των remixers και για την δουλειά αυτή κάλεσαν τον Rex The Dog (συμβατική επιλογή) και τον hot Γάλλο Maxime Dangles που θα τους δώσει το απαραίτητο hype. Η εκτέλεσή του είναι γεμάτη ήχους video παιχνιδιών (τιμημένη Atari!) ενώ προς το τέλος της έχει έναν υπέροχα ενοχλητικό ήχο, σαν κάποιος να χτυπάει το θυροτηλέφωνό σου ενώ είσαι έτοιμος να κοιμηθείς (χωρίς να υπάρχει τίποτα το υπέροχο στο να συμβαίνει αυτό). Σημερινή αποκλειστικότητα (για μερικές ώρες φαντάζομαι) του musicmakesthedifference.

Check It!!

Joe & Will Ask? - Fabric Of Win

Παραγωγές για Empire Of The Sun, La Roux, Sharam Jay και Kris Menace, τελευταία οι Joe & Will Ask? κάνουν περισσότερο buzz από ένα εκνευρισμένο σμάρι από μέλισσες. Έχουν αυτό το ηλεκτρονικοακουστικό κάτι στον ήχο τους που κάνει τα τραγούδια τους ακαταμάχητα χορευτικά όμως μ' έναν νωχελικό τρόπο - σαν να χορεύεις με το ζόρι - ενώ εμφανησιακά, όπως όλα τα σχήματα της γενιάς τους, θυμίζουν nerd κολλεγόπαιδα. Έχουν κυκλοφορήσει και κάτι EP's, όχι όμως πολύ σημαντικά - βέβαια αν γίνουν διάσημοι σε λίγα χρόνια θα μοσχοπουλιούνται στο Ebay (τύπου Lemon Jelly κτλ). Το νέο τους single είναι αρκετά pop, πιο σκληρό απ' τα συνηθισμένα τους και τόσο πιασάρικο που μπορεί να κάνει το 'κλικ' στην αγορά και να τους στέψει 'next big thing'. Το υλικό της νίκης και της επιτυχίας ίσως και να είναι από ύφασμα και το 'Fabric Of Win' με τα, σχεδόν εκνευριστικά κολλητικά, γυναικεία φωνητικά του, να γίνει mega hit! Άσχετο: η μπασογραμμή του δεν είναι techno αρχές nineties και εντελώς R & S;

Check It!!

Tiesto feat. Tegan & Sara - Feel It In My Bones

Θεσσαλονίκη 2009: ο κόσμος επιστρέφει απ' τα 'μπάνια του λαού' και πέφτει πάνω σε αφίσες της Luz Casal, του Jose Carreras, του Θάνου Πετρέλη, κάποιων ΔΗΠΕΘΕ στην καθιερωμένη καλοκαιρινή αρπαχτή τους και του Tiesto. Βέβαια... Έχουμε αισθητική, είμαστε πρωτοπόροι εδώ στον Βορρά. Όσον αφορά τώρα κάτι μονδέρνο, θα χρειαστεί να περιμένουμε το Σεπτεμβριάτικο Reworks. Γιατί μη μου πεις ότι όλοι οι παραπάνω απευθύνονται στους trend setters. Για να καταλάβεις, στον Tiesto θα πάει και φιλικό μου ζευγάρι μαζί με τον γιο τους ηλικίας μόλις πεντέμιση ετών. Άκουσε, λέει, το set του απ' τους Ολυμπιακούς αγώνες και φτιάχτηκε άσχημα ο εκκολαπτόμενος clubber. Κατά τ' άλλα ο Tiesto είναι αρκετά πεσμένος έξω και το single του 'I Will Be Here' σχεδόν πέρασε απαρατήρητο. Το νέο του album όμως 'Kaleidoscope' που βγαίνει στις 20 Οκτώβρη, έχει τουλάχιστον ένα εκπληκτικό τραγούδι, αρκετά αλλιώτικο απ' αυτά που μας έχει συνηθίσει, το 'Feel It In My Bones' με την συμμετοχή στα φωνητικά των αδερφών (Μπρόγιερ) Tegan και Sara. Τα indie, κοριτσίστικα φωνητικά τους αλλά και οι, αλά Jacques Lu Cont, πειραγμένες κιθάρες διαφοροποιούν το τραγούδι και από τα υπόλοιπα του δίσκου, και από άλλες δουλειές του superstar dj. Πραγματική έκπληξη!

Check It!!

Crookers feat. Kardinal Offishall & Carla-Marie - Put Your Hands On Me

Πως είναι έτσι η φύση του ανθρώπου! Είσαι σε διακοπές και σου λείπει το internet και το ραχάτι στο σπίτι, επιστρέφεις και βλαστημάς την ώρα και την στιγμή. Το ανικανοποίητο της ανθρώπινης φύσης σ' όλο του το μεγαλείο - ή απλά ξυνομουνίαση όπως συνηθίζω να λέω (sorry κιόλας αν με διαβάζουν μικρά παιδιά). Αναποδιά. Ευτυχώς ο καιρός είναι ακόμη καλός και οι τυχεροί ταξιδευτές του Σαββατοκύριακου συνεχίζουμε να ψιλοβουτάμε, να παρτάρουμε και ν' ανταμώνουμε μ' αγαπημένους φίλους με κάθε ευκαιρία. Κυριακή βράδυ λοιπόν, μόλις έχω επιστρέψει και τσεκάρω mails και φιλικά blogs. Ο N, ένας φίλος από Αγγλία, μου έστειλε το νέο single των Crookers που έκανε πρεμιέρα πριν μία μόλις ώρα στο Radio 1. Τελικά δεν είναι καθόλου κακοφωνίξ όπως φανταζόμουνα (σαν το remix τους στο 'Seven' των αγαπημένων μου Fever Ray) και θα κυκλοφορήσει στις 5 Οκτωβρίου. Μοντέρνο hip-house με ρίμες του Kardinal Offshall και με ζαχαρένια φωνητικά στο ρεφρέν από την Carla-Marie με μεγάλες βλέψεις για τα charts. Το album τους δε, με συμμετοχές ονομάτων όπως η Kelis, οι Soulwax, ο Tim Burgess των Charlatans, ο Pitbull και η Roisin Murphy (!) ή θα είναι αριστούργημα ή θα είναι μεγάλη φόλα - κατά το γνωστό 'όπου λαλούν πολλά κοκκόρια...'.

ps: Μόλις άκουσα μια βροντή. Πάμε για Φθινόπωρο λες;

Check It!!

My Robot Friend feat. Alison Moyet - Waiting EXCLUSIVE

Την είδα, την θαύμασα, της μίλησα, την αγκάλιασα - και δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Όσοι βρέθηκαν στον λόφο της Σάνη την πρώτη του Αυγούστου θα θυμούνται εκείνη την βραδιά για πολύ καιρό. Μάγος στο πιάνο ο Michel Legrand, με ελαφίσια, εφηβική χάρη στα πλήκτρα, συγκλονιστική η Alf μου ερμηνεύοντας μοναδικά, ιστορικά τραγούδια σαν το 'Nobody Knows' και το 'Windmills Of Your Mind'. Είναι αλήθεια, τα λόγια είναι φτωχά. Να σου πω μόνο ότι μου είπε ότι βρίσκεται σε συζητήσεις για να έρθει στην Ελλάδα με τους μουσικούς της το Φθινόπωρο, στα πλαίσια της περιοδείας για τα 25 χρόνια σόλο καριέρας και της κυκλοφορίας ενός 'Best Of', όπως και ότι θέλει να ξανασυνεργαστεί με τον Vince Clarke αλλά όχι σαν Yazoo - το πιο πιθανό μάλιστα είναι να συμμετέχει στο σχήμα και ο, φίλος της πλέον, Andy Bell των Erasure! Για φαντάσου τρίο! Πάντως η electropop ταιριάζει στην Alison και άλλη μια τρανή απόδειξη είναι η συνεργασία της με τον Νεοϋορκέζο Howard Robot ή αλλιώς My Robot Friend (βλέπε 'We' re The Pet Shop Boys'). Το τραγούδι 'Waiting' είναι ένα κομψοτέχνημα διάρκειας μόλις δύο λεπτών, θα υπάρχει στο τρίτο του album με τίτλο 'Soft-Core' που κυκλοφορεί στις 13 Οκτωβρίου και είναι αποκλειστικότητα του musicmakesthedifference!

Check It!!

Bag Raiders - Shooting Stars (Kris Menace Remix)

Γυρίσαμε από διακοπές πάνω στο σημείο εκείνο που άρχισα να βαριέμαι και να αναπολώ ατέλειωτες ώρες αποχαύνωσης μπροστά στην τηλεόραση και στο laptop. Και το μετάνοιωσα. Όλη την ημέρα, στο σπίτι ή στο γραφείο, δεν αντέχω δευτερόλεπτο χωρίς τα ευλογημένα κλιματιστικά. Δουλεύουν non-stop (εκτός απ' την ώρα του ύπνου - είμαι old school σ' αυτό). Και μην ακούσω μαλακίες για το αποτύπωμά μου από άνθρακα στον πλανήτη και τέτοια. Μόνο να ήξερες τι ανακυκλώνω. Για να πιάσεις το νόημα επιστρέφουμε από διακοπές στην Χαλκιδική με τα πλαστικά μπουκάλια που χρησιμοποιήσαμε όλον αυτόν τον καιρό συγκεντρωμένα σε σακούλες (επιεικώς απαράδεκτο να μην έχει στα περισσότερα χωριά κάδους ανακύκλωσης πλαστικού - ειδικά αν αναλογιστείς το τι καταναλώνουμε αυτούς τους 2-3 μήνες). Anyway, σε τέτοια φάση είμαι τώρα, με το air-condition στους 22 βαθμούς (Αλάσκα για τα εξωτερικά δεδομένα) και απολαμβάνω ένα αποβουτυρωμένο γάλα με καφέ που πήρα, 'τύπου' cappuccino και το νέο remix του Kris Menace (το καλύτερό του εδώ και καιρό) στο πολυμπλογκαρισμένο, περσινό, 'Shooting Stars' των Αυστραλών (πάλι;) Bag Raiders. Καθαρή ηδονή.

Check It!!

Yazz - The Only Way Is Up (2009 Τastemakers Club Mix)

Τέλη 80, ο D-Mob και το 'Acieed' του, το Roland 303, οι smileys, οι Jesus σε μπλουζάκια και κονκάρδες, η πρώιμη house, οι ποδηλατικές βερμούδες (έχω βάλει - και χωρίς εσώρουχο μάλιστα), οι σειρήνες, το hip-house κι ένα μάτσο pop-stars γεμάτοι χρώματα και τρέλα! Ανέμεσά τους η Yazz και το #1 'The Only Way Is Up' - ακόμη θυμάμαι τον φίλο μου τον Γ (ηθοποιός σήμερα) να το χορεύει ανοιγοκλείνοντας χαρακτηριστικά τα χέρια όπως αυτή στο κλιπάκι - μαστίχα, κολλάω-ξεκολλάω, έλεγε.Όχι που νόμιζες ότι δεν θα ερχότανε η σειρά του για αναβίωση. Fool! Και άργησε θα έλεγα. Τόσα καιρός και ούτε μια διασκευή του! Απίστευτο! Φέτος όμως, 20 χρόνια μετά, και ο Robbie Rivera (φασαρίας) και οι Soulmakers (ρετρό) και οι Tastemakers (the best) άπλωσαν τα χεράκια τους πάνω του. Μακάρι να ξανακουστεί γιατί λάτρευα και το τραγούδι και την ίδια την Yazz η οποία έκτοτε πειραματίστηκε (ανεπιτυχώς) και με το drum & bass αλλά, κυρίως, με την reggae. Πώς νά 'ναι άραγε σήμερα η δίμετρη θεά - και το σημαντικότερο, θέλω να ξέρω ή θα απογοητευτώ;

Check It!!

MPHO - See Me Now

Καλά που υπάρχουν και τα blogs και ακούμε και κάτι φρέσκο εκτός μουσικής βιομηχανίας, αλλιώς τα τελευταία χρόνια θα περιμέναμε μόνο κάτι Madonna, U2 και λοιπούς Μαθουσάλες των εταιριών για να 'καλύψουμε τις ανάγκες μας' - χε, χε. Όχι ότι και οι bloggers δεν είναι υπεύθυνοι για αρκετές φρικωδίες, μουσικές και άλλες. Αυτός ο Perez Hilton... πιο κακιά 'αδερφή' στο σύμπαν δεν πρέπει να υπάρχει΄- κι ας ακούγομαι homophobic (δεν είμαι). Ευτυχώς έφαγε μια, ηχηρή, σφαλιάρα με το συμβάν του θανάτου του Michael Jackson και τα σχόλιά του για το γεγονός. Άντε, σύντομα και στα αζήτητα - ελπίζω. Η Λονδρέζα MPHO, έχει κάτι από την αλητεία (αλλά όχι και την επαναστατικότητα) της M.I.A. και είναι πολυαγαπημένη και πολυπροωθημένη των απανταχού blogs - όχι απαραίτητα δίκαια. Δεν έπαθα με το 'Box 'n' Locks' - πoιό το νόημα του να χρησιμοποιήσεις αυτούσια την μουσική από ένα τραγούδι σαν το 'Echo Beach' των Martha & The Muffins και απλά να τραγουδάς παύλα μουρμουράς παύλα ραπάρεις πάνω του; - αλλά με εντυπωσίασε η ερμηνεία της στο 'Running Up That Hill' της Kate Bush (ψάξτο στο Youtube). Το νέο της single 'See Me Now' βγαίνει μέσα Σεπτέμβρη και είναι πολύ καλύτερο και μια περιέργεια να σου πω την έχω για το πως θα είναι και το album της...

Check It!!

Paloma Faith - New York (Cutmore Mix)

Ο φίλος blogger Ε έχει λυσσάξει για την Paloma Faith εδώ και μερικούς μήνες - και όχι άδικα. Μου φαίνεται όμως πως τώρα ήρθε πραγματικά η σειρά της. Μια ακραία θεατρική περσόνα σκέτη εξτραβαγκάντζα, με μια βραχνή, χαρακτηριστική φωνή τύπου Amy Winehouse, απ' αυτές που κυνηγάνε τα ραδιόφωνα αλλά που αν δεν κάνουν πρώτα επιτυχία σε Ευρώπη και Αμερική ή έστω αν δεν την εντάξει στις λίστες του το Βρετανικό Radio 1, δεν ασχολούνται μαζί της. Δεν είναι ηλίθιο; True story. Το 'New York' είναι το νέο της single μετά το 'Stone Cold Sober' και κλάσεις ανώτερό του γι αυτό και η εταιρία της το αντιμετώπισε σοβαρότερα, δίνοντας να το ρεμιξάρουν μερικά κορυφαία ονόματα όπως ο Tom Middleton (aka Cosmos - αδιάφορη όμως η εκτέλεσή του) και ο Cutmore ο οποίος αν και δεν έφερε τα πάνω κάτω, έκανε ένα εύκολο, εύπεπτο, ραδιοφωνικό χαουζάκι που είναι καθαρόαιμα pop. Αν ξαφνικά όλοι οι σταθμοί και τα έντυπα της χώρας μας ανακαλυψουν την πιρίτυδα, μείνε ψύχραιμος και απλά μειδίασε.

Check It!!

Blur - The Universal (RussianAdults Remix)

Η πιο cool μπάντα στον πλανήτη (ναι, περισσότερο κι απ' τους Radiohead) μου έλειψε. Έχω τρομερή περιέργεια ν' ακούσω το νέο album που ετοιμάζουν! Στο ενδιάμεσο όμως, 'έπεσε στα χέρια μου' (πόσο άχρηστη και άνευ ουσίας φράση, πες μας : το βρήκα σ' ένα φιλικό blog!) αυτή η αργόσυρτη electro-disco (τολμώ να πω) μίξη του 'The Universal'. Τυπικό μπλογκίστικο remix κάποιου (ή κάποιων) υπέρμετρα καβλωμένου fan (και όχι fun - Θεέ μου, πόσο τσατίζομαι όταν το βλέπω γραμμένο λάθος!) που υπογράφει σαν RussianAdults (!) και που το πείραξε τόσο ώστε και το κινηματογραφικό του συναίσθημα να κρατήσει, και να το κάνει πιο 2009 - που πολλές φορές σημαίνει και πιο 1982, με το comeback των παρεξηγημένων synths της εποχής. Πάντως μετά από τις τόσες φάσεις που πέρασε ο Damon και η παρέα του ελπίζω να επιστρέψουν με κάτι τουλάχιστον εντυπωσιακό και ανάλογο του ταλέντου τους - τώρα αν θα είναι indie, dub, classic rock, ragga ή ότι άλλο τους περάσει απ' το μυαλό, θα σε γελάσω (και δεν το θέλω).

Check It!!

Antony & The Johnsons - Crazy In Love (Beyonce Cover)

Συνεχίζοντας το προηγούμενο ποστ για τις (πολύ) βραδινές εκείνες ώρες που είμαι (είμαστε) πιο ανοιχτοί σε ερεθίσματα, πιο τρωτοί, πιο ευάλωτοι, τέτοια στιγμή βρήκε σήμερα να χτυπήσει ο Antony μαζί με τους Johnnsons του. Εγκληματικά μελαγχολικός, γλυκόπικρος και ευαίσθητος μπορεί, και μπόρεσε, να κάνει ακόμα και το εξωστρεφές, εφηβικό και γεμάτο πάθος, funk ερωτικό παραλλήρημα της Beyonce 'Crazy In Love' να ακούγεται σαν Καρυωτάκης. Καλά, εννοείται πως δεν τον φαντάζεσαι να πέφτει με κόκκινες γόβες και τζιν σορτσάκι στα πεζοδρόμια (τρελή φαντασίωση - όλου του ανδρικού πλυθησμού υποθέτω), αλλά ν' ανοίγει ένα αψέντι και να κατρακυλάει μόνος στην άβυσσο του (ανεκπλήρωτου) έρωτα. Δεν τον έχω δει live ακόμα αλλά είναι απόλυτη προτεραιότητά μου. Το τραγούδι αυτό έχει ένα σκοτεινό, ομιχλώδες video-clip και είναι b-side στο 7ιντσο του 'Aeon' (ή αν προτιμάς double a-side) και κυκλοφορεί σε φετιχιστικό, limited γκρι βινύλιο. Άντε ψάχνε τώρα...

Check It!!

Au Revoir Simone - Shadows (Mark Brydon Remix)

Νομίζεις ότι και καλά κάνεις κάτι το διαφορετικό, η ζωή σου δήθεν είναι ενδιαφέρουσα (συγκρινόμενη με τίνος;) και έχει σασπένς, δουλεύεις στα media (σιγά τα ωά - εντυπωσιακό μόνο αν βρίσκεσαι απ' έξω), μουσική, σινεμά, βόλτες και ποτά κάνουν (κάνουν;) την διαφορά, αλλά μερικές φορές απλά κοροϊδεύεις τον εαυτό σου. Θα μου πεις φίλοι και οικογένεια. Ναι, οκ, αλλά στην απαισιόδοξη εκδοχή της πραγματικότητας ο καθένας μας είναι ολομόναχος. Τέτοιες μαλακίες σκέφτομαι τις μικρές ώρες της νύχτας (ή τις πρώτες της ημέρας) και γι αυτό πρέπει να το κόψω το ξενύχτι. Έλα όμως που είμαι νυχτερινός τύπος και προτιμώ δύο ώρες ησυχίας και μοναξιάς από τις αντίστοιχες σε ύπνο και ξεκούραση! Μη νομίζεις, αύριο το πρωί θα είμαι ξανά πρωταγωνιστής σε διαφήμηση Βιτάμ, όχι υποκριτικά, αλλά γιατί είμαι στ' αλήθεια ευτυχισμένος και η μελαγχολία (κατάλοιπα Smiths και τσαλακωμένης εφηβείας, νομίζω) είναι απλά οι πρώτες σταγόνες της βροχής που με πιάνουν στον δρόμο πριν μπω κάτω από ένα υπόστεγο - my family. Τι τραβάς κι εσύ - ο υπομονετικός, γιατί άλλοι παπάρες πηγαίνουν κατευθεία στο ψητό, δηλαδή στο mp3!

Ένα κειμενάκι του Mixmag με οδήγησε σ' ένα απόσπασμα που άκουσα στο Amazon και ξετρελάθηκα, με αποτέλεσμα να το ψάχνω κολασμένα, η κυκλοφορία του όμως ματαιώθηκε και στο slsk κυκλοφορούσε σε 320 kbps-μαϊμού. Χα! Φυσικά και το βρήκα και φυσικά και δεν είμαι τόσο εγωιστής ώστε να μην το μοιραστώ μαζί σου. Το original 'Shadows' των κοριτσιών είναι ένα σχεδόν νεορομαντικό ποπ τραγούδι που ξεχειλίζει αθωότητα αλλά ο Mark Brydon των Moloko τό 'κανε αγνώριστο - ένα proto-house, pop, balearic... κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο, anthem. Απλά masterpiece - κι ευθύς με το που το έβαλα στο repeat, χαλάρωσα και, λίγο έλειψε να σβήσω το πρώτο μισό του ποστ...

Check It!!

River Ocean feat. India - Love & Happiness (Yemaya Y Ochun) (David Penn Vocal Mix)

Νομίζω πως το τελευταίο καλό (για να μην πω συγκλονιστικό) vocal house που άκουσα ήταν το 'Most Precious Love' των Blaze μαζί με την Barbara Tucker - φυσικά στο remix του Dennis Ferrer. Και έχουν περάσει χρόνια. Παλιά τα πράγματα στην dance σκηνή δεν ήταν έτσι. Μην τα ξαναλέμε. Πάντως αν είναι να ακούσω ή να παίξω κάτι στο set μου, προτιμώ χίλιες φορές να είναι ένα classic που ακούω για νιοστή φορά, παρά ένα χαβαλέ σύγχρονο hit περιορισμένης χρονικής διάρκειας - και αισθητικής να συμπληρώσω. Τυχαίο είναι λες που όλοι, ακόμα κι οι πιτσιρικάδες, ανατρέχουν στα nineties, την χρυσή δεκαετία της χορευτικής μουσικής; Το 'Love & Happiness' των River Ocean (ένα απ' τα πολλά alter ego των θεών Masters At Work) είναι ένα από τα τραγούδια εκείνα που πάντα φέρνουν ευφορία στην πίστα ενώ τα φωνητικά της India είναι απλά ασύλληπτα! Στα πλαίσια της συνεργασίας της Defected με την ιστορική Strictly Rhythm έχουμε και το φρεσκάρισμα κάποιων επιτυχιών του καταλόγου της δεύτερης. Έτσι ο David Penn ανέλαβε το συγκεκριμένο, προσθέτοντάς του πιο σκληρά σύνθια και πιο ηλεκτρονικό bassline, ξεφεύγοντας απ' τον tribal ήχο του αυθεντικού αλλά κρατώντας όλους τους χυμούς του. Κρίμα μόνο που δεν πρόλαβε να βγει στην αρχή του καλοκαιριού...

Check It!!

Mica Paris - The Hardest Thing

Μούσα των eighties, με μια από τις καλύτερες soul φωνές της εποχής που χρύσωσε hits σαν το 'My One Temptation', το 'Breath Life Into Me' και την φανταστική διασκευή που έκανε στο 'One' των U2, αλλά και με συνεργασίες στο ενεργητικό της με τον Omar και τον D'Angelo μεταξύ άλλων, η Mica Paris μου ήταν ανέκαθεν συμπαθής (με τον τρόπο που είναι μια γλυκιά συμμαθήτρια απ' το σχολείο την οποία όμως πρέπει να δεις για να θυμηθείς μετά από τόσα χρόνια). Όταν τεράστια pop ονόματα σαν την Whitney Houston για την οποία έγραφα χθες, παλεύουν να βρουν τον χώρο τους στην σημερινή, fast-food, mp3 εποχή, τι δουλειά έχει τώρα η 'σκονισμένη' Mica; Για να καταλάβεις, το νέο της album βγαίνει σε μικρή εταιρία (λογικό) και μου κόστισε μόλις ένα ευρώ και κάτι στο τελευταίο μου ταξίδι στο Λονδίνο - βλέπε Music & Video Exchange (όσο υπάρχουν κι αυτά ακόμα). Το πρώτο single μέσα απ' αυτό είναι το 'The Hardest Thing', είναι κοντά στον neo-sixties ήχο που, όχι ακριβώς ανακάλυψε αλλά πρωτολάνσαρε ο παμπόνηρος Mark Ronson (Amy Winehouse, Daniel Merriweather κτλ) ενώ υπάρχει και σ' ένα γλυκύτατο house remix που του έκανε ο Stonebridge. Βάλε ένα χεράκι κι εσύ και ίσως γίνει hit - γιατί μη μου πεις ότι έχει περισσότερο ταλέντο ή καλύτερα τραγούδια η κάθε Maria Mena που κάνει επιτυχία στην χώρα μας...

Check It!!

Whitney Houston - Million Dollar Bill

Εντάξει, μπορεί να μην γνωρίσει επιτυχία το νέο πόνημα της Whitney Houston και τελικά οι νοσταλγοί του παρελθόντος ίσως να είναι και λιγότεροι απ' ότι φανταζόμουνα αλλά αυτό δεν έχει καμμία σημασία. Η θέση της στην ιστορία της μουσικής είναι ήδη κατοχυρωμένη. Το πρώτο τραγούδι μέσα απ' το 'I Look To You', η μπαλάντα 'I Didn' t Know My Own Strength', που στάλθηκε στα ραδιόφωνα μπας και τσιμπήσουν και το παίξουν, πήγε άπατο (γνωστή η συνταγή, ακόμα και η Mariah Carey ισχυρίζεται τώρα πως το 'Obsessed' δεν ήταν κανονική κυκλοφορία αλλά μία πρόγευση του επερχόμενου album της) οπότε τώρα η Sony-BMG είπε να δοκιμάσει στην αγορά το uptempo 'Million Dollar Bill' που της έγραψε η Alicia Keys. Μάλλον έχει να κάνει με το ότι γίνομαι λίγο μελούρα τελευταία (ορμόνες;) αλλά δεν κρατήθηκα κι έτσι είπα να το ποστάρω. Αντικειμενικά όμως, έστω κι αν δεν πρόκειται για καμμιά 'ουάου' σύνθεση, είναι τόσο ευχάριστα παλιομοδίτικο που θα σου θυμίσει late seventies-early eighties στιγμές της Motown.

Check It!!

Leona Lewis feat. Justin Timberlake - Don' t Let Me Down

Επέστρεψα (σαν απειλή ακούγεται αυτό)! Φέτος ήταν μάλλον το πιο κουραστικό καλοκαίρι της ζωής μου - προφανώς σε αντιδιαστολή με τον υπέρ-χαλαρό χειμώνα που είχα. Ήταν όμως και το πιο fun καλοκαίρι εδώ και καιρό. Ο συνδυασμός οικογένεια-ανελέητο clubbing ήταν επιτεύξιμος τελικά. Και βέβαια η χαρά (και η ηδονή) του να παίζεις μουσική σ' ένα γκραν-σουξέ μαγαζί. Νομίζω μόνο θετικά μετράω απ' τις φετινές διακοπές. Και φίλους. Πολλούς. Ας μην κάνω ακόμη απολογισμούς όμως. Έχουμε ακόμη μπροστά μας - και ο Κέλσιος δεν είπε την τελευταία του λέξη. Πάντως γύρισα και βρήκα αμέτρητα new releases και πρέπει: α) να τ' ακούσω, β) να επιλέξω τι θα ποστάρω και γ) να το στολίσω και μ' ένα decent κείμενο (λέμε τώρα). Τραγούδια απ' το νέο album της Leona Lewis διαρρέουν το ένα πίσω απ' το άλλο εδώ και καιρό αυτό όμως είναι το πρώτο με το οποίο άξιζε ν' ασχοληθώ. Σε παραγωγή του Timbaland (τώρα επιμελείται και το νέο cd της Βιβής Μαστραλέξη) και με την συμμετοχή του Justin Timberlake είναι πραγματικά καλό και νομίζω ότι σ' αυτό θα συμφωνήσεις κι εσύ. Μένει να δούμε αν θα είναι τελικά και το πρώτο single του δίσκου.

Check It!!

Αλέκα Κανελλίδου - Δεν Είναι Έτσι Η Αγάπη (Tareq Manassu Remix)

Και να που έφτασε η στιγμή για όλα εκείνα τα χαλαρά, βήτα κατηγορίας, εγχώρια ψευδοντίσκο να δικαιωθούν. Εγγύηση αποτελούν για κάθε party το 'Αν Μια μέρα Σε Χάσω' του Πασχάλη, το 'Πιο Δυνατά' της Μπέσσυ (Μπέθυ) Αργυράκη, το 'Μια Σου Λέξη' του Δάκη και τόσα άλλα original ή διασκευές ξένων τραγουδιών εκείνης της εποχής - ακόμα και για έφηβους που δεν μπορούσες να φανταστείς ότι ξέρουν αυτά τα τραγούδια. Στα όρια του kitsch - ή πολλές φορές ξεπερνώντας τα - τραγούδια, καλλιτέχνες, εποχή, αποπνέουν μια αθωότητα που δεν βρίσκεις σήμερα πουθενά. Ακούγομαι νοσταλγικός; Όχι, δεν είμαι τόσο μεγάλος (yet), αλλά είναι τόσο feel-good ρε γαμώτο! Ο Tareq, τραγουδιστής και μέλος των φοβερών και τρομερών TechSoir (από τις πιο πρωτοποριακές μπάντες της εγχώριας electronica), dj σε κορυφαία clubs, ραδιοφωνικός παραγωγός στο www.waveradio.gr και μισός Έλληνας, μισός Ιορδανός, απ' ότι φαίνεται συμμερίζεται τις απόψεις μου κι έτσι επιμελήθηκε αυτό το αποκλειστικό remix στο dance classic (χε, χε) της Αλέκας Κανελλίδου 'Δεν Είναι Έτσι Η Αγάπη' μόνο για το musicmakesthedifference!

We Love Tareq!

ps: Τα ξαναλέμε στις 16 Αυγούστου, ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!!

Check It!!