Θα πρόσεξες ίσως ότι την προηγούμενη εβδομάδα δεν ασχολήθηκα καθόλου με την επέτειο θανάτου του Michael Jackson. Κι όμως πέρυσι τέτοιες μέρες ήμουν συντετριμμένος. Τί μεσολάβησε λοιπόν, δεν πάει πουθενά το μυαλό σου; Σ' αυτούς τους 12 μήνες ο 'βασιλιάς της pop' σκυλεύτηκε από φίλους και οικογένεια, γνωστούς και άγνωστους, έγινε ντοκιμαντέρ, show και είδωλο (ξανά) για όλους τους λάθος λόγους. 'Ο θάνατος σου, η ζωή μου' είναι στην σόουμπιζ, αυτό το ξέραμε, αλλά καμμιά φορά η δυσωδία με ξεπερνά. Κάπως έτσι έφτασα να αναισθητοποιηθώ στο θέμα Jackson και η 25η Ιουνίου να περάσει στο ντούκου για μένα. Σήμερα κάτι μ' έπιασε όταν έπεσα πάνω σ' ένα τυχαίο περιστατικό: ο μικρός μου έβλεπε το video-clip του 'Beat It' στην τηλεόραση και σιγοτραγουδούσε 'μπείτε' ή κάπως έτσι. Σάστισα. Τα παιδιά δεν ξέρουν από charts και stars, αντιλαμβάνονται τα πράγματα μ' έναν απόλυτα αθώο τρόπο και σκέφτηκα πως αυτό ήταν τελικά ο Michael, ένα σύμβολο πάνω από φυλές, ηλικίες, κοινωνικές τάξεις. Και αυτό θα παραμείνει.Αυτή η εκτέλεση απ' τον Short Circuit (κατά κόσμον Andrew Verner) του τραγουδιού είναι electro, ανέλπιστα καλή και σύγχρονη, χωρίς μάλιστα να καταλαβαίνεις καν ότι είναι bootleg!
