Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Etienne De Crecy. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Etienne De Crecy. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010

Etienne De Crecy - No Brain (Serge Santiago Remix)

Ο Γάλλος Etienne De Crecy είναι μεγάλη μου συμπάθεια από την εποχή ακόμα των συλλογών 'Super Discount' (sensimilla marijuana) και πολύ χάρηκα όταν έμαθα ότι επέστρεψε με νέο EP - single ουσιαστικά μιας και περιλαμβάνει τέσσερις εκδοχές του 'No Brain'. Ήθελα να βάλω την δική του εκτέλεση ή έστω του Αμερικανού Munk (που καλπάζει προς την κορυφή μετά το remix του στους Yeasayer). Κι όμως. Το καλύτερο remix είναι αυτό του Βρετανού Serge Santiago. Αλήτικη ντίσκο που εξελίσσεται συνεχώς και μετά την μέση θαμπώνει με επικά synths, handclaps (διπλά κι τριπλά παρακαλώ) και σε σημεία θυμίζει soundtrack βιντεοκασέτας. Ακούγεται σαν φυσική συνέχεια των anthems που σκάρωνε ο Giorgio Moroder στα late seventies.
Check It!!

Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2009

Air, Alex Gopher & Etienne De Crecy - Ash Sync (Alex Gopher & Etienne De Crecy Version)

Οι εκπομπές του Σταύρου Θεοδωράκη είναι πάντα τρομερά ενδιαφέρουσες γιατί βγάζουν μια πηγαία, ανυπόκριτη ευαισθησία, μια σπάνια δημοσιογραφική τιμιότητα ενώ έχουν ταυτόχρονα και κάτι το ακατέργαστο που τις κάνει να φαίνονται (και είναι) τίμιες και ειλικρινείς. Γι αυτό και λειτουργούν σαν ντοκιμαντέρ κάνοντάς σε κοινωνό κάθε φορά στους 'πρωταγωνιστές' του. Σήμερα με το 'Χαμόγελο του παιδιού' με τσάκισε. Φταίει και η διαφορετική συναισθηματική προσέγγιση που έχω στα πράγματα από τότε που έγινα γονιός - σημείο ορόσημο στην ζωή μου και η πλήρης μετάλλαξη της κοσμοθεωρίας μου (κυνικός σέ κάποια πράγματα, σκέτη αλοιφή σε κάποια άλλα). Το θέμα είναι ότι έκανα zapping χαλαρός για να σκοτώσω 5-10 λεπτά μέχρι ν' αρχίσω να μπλογκάρω κι έγινα κομμάτια. Τί να σου πω τώρα και για τους Air, τον Etienne De Crecy και τον Alex Gopher; Όλοι κατάγονται απ' την Γαλλία αλλά ο τελευταίος (να κλείσει την πόρτα) κυκλοφορεί ένα διπλό cd με τα καλύτερα remix του - και είναι αρκετά. Αυτή η συνεργασία μου άρεσε γιατί είναι cool και χαλαρή (και αδιάφορη μπορεί να την πει κανείς - πάντως όχι εγώ).