Ένας από τους πρώτους δίσκους που αγόρασα στην ζωή μου, στα οκτώ μου χρόνια, ήταν το 'Hotel California' των Eagles. Φυσικά για το ομώνυμο τραγούδι, γιατί κατά τ' άλλα οι Eagles μου ήταν και μου είναι αδιάφοροι (με εξαίρεση τον Don Henley που τον έχω σε εκτίμηση - βλέπε 'The Boys Of Summer'). Δεν ξέρω γιατί αλλά το 'Hotel California' ασκούσε μια μυστικιστική επιρροή επάνω μου, σε οποιαδήποτε εκτέλεσή του - ναι, και σ' αυτή των Gipsy Kings. Οι Rhythmes Del Mundo είναι Κουβανοί και μάλλον δεν σου λένε τίποτα εκτός αν σου πω τις τέσσερις μαγικές λέξεις: Buena Vista Social Club. Τί σκέφτηκες; Ακριβώς. Καλύτεροι κι από τέλειοι μουσικόί, είχαν ξανακάνει το πείραμα του παντρέματος της pop και του rock με την latin πριν από μερικά χρόνια (θυμίσου την φοβερή εκτέλεση του 'Clocks' παρέα με τους Coldplay τρία χρόνια πριν). Tο ίδιο πράγμα κάνουν και εδώ με τους The Killers μετατρέποντας το γνωστό classic σε έναν ethnic ράθυμο ύμνο, γεμάτο υπέροχες συγχορδίες, σχεδόν παγανιστικό - ειδικά αν αναλογιστείς και την φημολογούμενη διάσταση του τραγουδιού. Το album τους λέγεται 'Classics' θα περιλαμβάνει και συνεργασίες με την Amy Winehouse και τους Rolling Stones και τα έσοδά του θα διατεθούν στο ίδρυμα 'Artists Project Earth' για την σωτηρία του πλανήτη από τις κλιματικές αλλαγές.Τρίτη 30 Ιουνίου 2009
Rhythmes Del Mundo feat. The Killers - Hotel California
Ένας από τους πρώτους δίσκους που αγόρασα στην ζωή μου, στα οκτώ μου χρόνια, ήταν το 'Hotel California' των Eagles. Φυσικά για το ομώνυμο τραγούδι, γιατί κατά τ' άλλα οι Eagles μου ήταν και μου είναι αδιάφοροι (με εξαίρεση τον Don Henley που τον έχω σε εκτίμηση - βλέπε 'The Boys Of Summer'). Δεν ξέρω γιατί αλλά το 'Hotel California' ασκούσε μια μυστικιστική επιρροή επάνω μου, σε οποιαδήποτε εκτέλεσή του - ναι, και σ' αυτή των Gipsy Kings. Οι Rhythmes Del Mundo είναι Κουβανοί και μάλλον δεν σου λένε τίποτα εκτός αν σου πω τις τέσσερις μαγικές λέξεις: Buena Vista Social Club. Τί σκέφτηκες; Ακριβώς. Καλύτεροι κι από τέλειοι μουσικόί, είχαν ξανακάνει το πείραμα του παντρέματος της pop και του rock με την latin πριν από μερικά χρόνια (θυμίσου την φοβερή εκτέλεση του 'Clocks' παρέα με τους Coldplay τρία χρόνια πριν). Tο ίδιο πράγμα κάνουν και εδώ με τους The Killers μετατρέποντας το γνωστό classic σε έναν ethnic ράθυμο ύμνο, γεμάτο υπέροχες συγχορδίες, σχεδόν παγανιστικό - ειδικά αν αναλογιστείς και την φημολογούμενη διάσταση του τραγουδιού. Το album τους λέγεται 'Classics' θα περιλαμβάνει και συνεργασίες με την Amy Winehouse και τους Rolling Stones και τα έσοδά του θα διατεθούν στο ίδρυμα 'Artists Project Earth' για την σωτηρία του πλανήτη από τις κλιματικές αλλαγές.
Ετικέτες
Cover,
Rhythmes Del Mundo,
The Killers
Δευτέρα 29 Ιουνίου 2009
Shakira - Loba (She Wolf)
Μπράβο στην εταιρία της Shakira και στον τρόπο που προωθήθηκε το νέο της single με τίτλο 'She Wolf' - ή 'Loba' στα Ισπανικά. Οι πρώτες πληροφορίες κυκλοφόρησαν πριν από αρκετό καιρό. Μετά άφησαν να διαρρεύσει ένα κομμάτι του video-clip, ύστερα ένα ηχητικό απόσπασμα του τραγουδιού κτλ, με αποτέλεσμα το τεράστιο ενδιαφέρον ακόμη και των πιο αδιάφορων για το comeback της λατίνας τραγουδίστριας - τέτοιο ψήσιμο, τέτοια αγωνία, τόσος ντόρος, ούτε με τα singles της Madonna δεν γινότανε! Εγώ είχα φταχτεί ήδη από τον τίτλο και απ' τα πρώτα 15 δευτερόλεπτα που είχα ακούσει: το track προμηνύονταν ένας disco δυναμίτης, παλιομοδίτικο τόσο, όσο! Και να που σήμερα το έχω στα χέρια μου, φρέσκο-φρέσκο, και είναι ότι ακριβώς περίμενα ακούγοντας το πρώτο δείγμα. Προβλέπεται να γίνει ένα από τα hit της χρονιάς και περιμένουμε στις επόμενες μέρες την αγγλόφωνη εκτέλεσή του αλλά και το video-clip (για ευνόητους, για εμάς τους άρρενες, λόγους). Viva Shakira!!Andy Madadian & Bon Jovi - Stand By Me (Ben E.King Cover)
Ο Andy Madadian είναι superstar στην χώρα του το Ιράν, ο Jon Bon Jovi όταν δεν φωτογραφίζεται για τον Versace και δεν κάνει cameo εμφανίσεις σε σήριαλ και ταινίες είναι τραγουδιστής του super-group Bon Jovi (όπως θα φαντάστηκες ακόμη κι αν δεν τους ξέρεις). Οι δυο τους μπήκαν στο στούντιο μαζί με τον κιθαρίστα Richie Sambora και τους παραγωγούς Don Was και John Shanks για να διασκευάσουν το 'Stand By Me' του Ben E.King. Ο σκοπός φιλανθρωπικός γι αυτό και ιερός. Τα προβλήματα στο Ιράν πολλά, τόσα όσα και ο πλυθησμός του. Και θα αναρωτηθείς: διορθώνονται αυτά με την μουσική; Σαφώς και όχι, αλλά βοηθάει στο να ευαισθητοποιηθούμε εσύ κι εγώ και να σκεφτούμε ότι δεν υπάρχει μόνο ο Δυτικός κόσμος στον πλανήτη. Το τραγούδι ηχογραφήθηκε στις 24 Ιουνίου στο Los Angeles, όχι για να πουληθεί, αλλά για να ακουστεί από τους πολίτες του Ιράν οι οποίοι έχουν την ανάγκη να αισθανθούν ότι όλοι βρισκόμαστε δίπλα τους. Στο Youtube θα βρεις και το βιντεάκι της ηχογράφησης.
Ετικέτες
Andy Madadian,
Ben E.King,
Bon Jovi,
Cover
Gossip - Love Lockdown (Kanye West Cover) EXCLUSIVE
Η Beth Ditto είναι μια γυναίκα που ξεχειλίζει αυτοπεποίθηση, ένα κορίτσι που ξέρει να λέει 'όχι' στις στερήσεις, ένα πρότυπο κατά της ανορεξίας για τα κορίτσια της 'Ανάσας'. 'Τα πάχη μου τα κάλλη μου' πρέπει να είναι το μότο της. Ατίθαση, εκκεντρική, με μια σχεδόν punk συμπεριφορά, ανοιχτά ομοφυλόφιλη, έχει πολλές κακές συνήθειες - μία απ' αυτές είναι να φωτογραφίζεται συχνά-πυκνά γυμνή (σε όλο της το μεγαλείο). Το νέο album του συγκροτήματός της Gossip 'Music For Men' είναι πάρα πολύ δυνατό (αν και όχι τόσο όσο το πρώτο single του 'Heavy Cross') και η φωνή της πραγματικά σπάει κρύσταλλα! Στα πλαίσια των live εμφανίσεων που κάνουν για την προώθησή του λένε και το 'Love Lockdown' του Kanye West - με πάνω από 15 δισκογραφημένες εκτελέσεις είναι σίγουρα ένα απ' τα πιο πολυδιασκευασμένα τραγούδια των τελευταίων χρόνων. Η Beth για άλλη μια φορά τα δίνει όλα ενώ η μπάντα της ζωγραφίζει με πιο rock, σκοτεινές πινελιές το σχεδόν ethnic έπος του Kanye. Πες μου την γνώμη σου.
Ετικέτες
Beth Ditto,
Gossip,
Kanye West
Nelly Furtado - Manos Al Aire (Hands In The Air)
Η Nelly Furtado είναι μία απ' τις μεγάλες μου αδυναμίες από την εποχή ακόμη που τραγουδούσε 'I' m Like A Bird'. Για το κοντράστ της μελαχρινής της επιδερμίδας, με τα υπέροχα γκριζογάλαζα μάτια της. Για το τόσο σέξυ κελαρυστό νιαούρισμα της φωνής της. Για τον αισθησιακό τρόπο που λίκνιζε το (θεϊκό) κορμί της. Ελπίζω να μην ακούγομαι σεξιστής αλλά η άτιμη είναι σκέτο θαύμα! Καναδέζα από Πορτογάλλους γονείς και με ρίζες από το Μεξικό και την Μεγάλη Βρετανία ('Ουάου' - όπως είναι κι ο τίτλος του πρώτου της δίσκου που βγήκε το 2000) έκανε το μεγάλο 'μπαμ' με την βοήθεια του μέντορά της Timbaland, το 2006 με έναν από τους καλύτερους δίσκους των 00's, το 'Loose'. Κάθε single και κάτι το διαφορετικό, κάθε τραγούδι και μία ακόμα επιτυχία. Το νέο της album θα λέγεται 'Mi Plan', θα είναι αμιγώς Ισπανόφωνο και πρώτο single του είναι το funky, κιθαριστικό 'Manos Al Aire (Hands In The Air)' που σου έχω σήμερα στο musicmakesthedifference σε τέλεια ποιότητα (και όχι αυτό που κυκλοφορεί εδώ και λίγο καιρό στο Youtube).ps: να ευχαριστήσω και το 'troktiko.blogspot.com' για την αναδημοσίευση αποσπασμάτων από τα δύο κείμενά μου για τον Michael Jackson.
Ετικέτες
Nelly Furtado
Σάββατο 27 Ιουνίου 2009
Usher, Chris Brown, Diddy, Polow Da Don, Mario Winans, The Game & Boyz II Men - Better On The Other Side (Michael Jackson Tribute)
Ήταν θέμα χρόνου το να συμβεί αυτό αλλά ούτε κι εγώ δεν πίστευα το πόσο γρήγορα έγινε. Είμαι φύση καλοπροαίρετος άνθρωπος έτσι κι αλλιώς αλλά φυσικά και δεν νομίζω ότι κρύβονται υστεροβουλίες και δεύτερες σκέψεις πίσω απ' αυτό το project. Απλά ο Michael Jackson για τους μικρούς φτωχοδιάβολους της Αφροαμερικανικής κοινότητας ήταν ο μικρός Θεός της μουσικής, η προσωποποίηση της ελπίδας, κυριολεκτικά ένας ήρωας με τον τρόπο που ήταν ο Nelson Mandela ή ο Muhammad Ali, με μια μοναδική ικανότητα να συναρπάζει και να εμπνέει ακόμα και τους πιτσιρικάδες που τον έμαθαν στα 00's. Όλοι αυτοί που συμμετέχουν εδώ ήταν πνευματικά του παιδιά - ο Usher, ο Chris Brown, οι Boys II Men, ο Mario Winans, ο Diddi κτλ. Δεν ξέρω περισσότερες πληροφορίες (το τραγούδι, όπως καταλαβαίνεις, μόλις βγήκε από το studio και το mastering) αλλά υποθέτω πως τα χρήματα από τα έσοδα των πωλήσεων θα πάνε σε κάποιο ίδρυμα ('Michael Jackson' φαντάζομαι, ή κάποιο άλλο). Το τραγούδι είναι στ' αλήθεια καλό, όχι μόνο γιατί είμαι συγκινησιακά φορτισμένος (όπως και οι καλλιτέχνες όταν το ηχογραφούσαν - σχεδόν νοιώθεις τον λυγμό να ανεβαίνει σαν κόμπος) αλλά γιατί είναι πιασάρικο και, ευτυχώς, ΟΧΙ άλλη μία θλιβερή, κλαψιάρικη μπαλάντα - tribute. Έτσι θα τό 'θελε κι ο ίδιος 'ο Βασιλιάς της Pop'. Αποκλειστικά στο musicmakesthedifference.
Ετικέτες
Boyz II Men,
Chris Brown,
Diddy,
Mario Winans,
Polow Da Pon,
The Game,
Usher
Παρασκευή 26 Ιουνίου 2009
Michael Jackson Special
Το έμαθα χθες βράδυ αλλά ήμουν μουδιασμένος και σοκαρισμένος. Σήμερα έκλαψα. Φταίνε οι ορμόνες μου, φταίει που πλησιάζω τα σαράντα, φταίει που έχασα την μαμά μου (ναι, μαμά, όχι μητέρα, και ναι, αν δεν μπορώ να εκφραστώ και να είμαι ειλικρινής στο γαμημένο το blog μου πού θα είμαι;) πριν λίγο καιρό, φταίει που ο Michael έγραψε μέσα μου στην εφηβεία μου όπως μόνο αυτά που ζούμε τότε μπορούν να γράψουν - ή ίσως και όλα αυτά μαζί. Ο μεγάλος μου γιος με κοιτούσε μέσα στα μάτια. Τί να του πώ; Πρώτη τάξη Γυμνασίου και διαγωνισμός χορού σε μια ντίσκο κάπου στην Καλαμαριά. Χόρεψα με την αδελφή μου το 'Billie Jean' (την επόμενη χρονιά χορέψαμε το 'Early In The Morning' των Gap Band - μεγάλες εποχές) και βγήκαμε τρίτοι. Το τραγούδι το είχα γνωρίσει και αγαπήσει από τις εκπομπές του Άκη Έβενη στο ραδιόφωνο (καλή του ώρα) και του Γιώργου Γκούτη στην τηλεόραση (θρυλικό 'Μουσικόραμα'). Μερικές μέρες μετά αγόρασα το 'Thriller' με το χαρτζηλίκι μου και χίλιες δυο στερήσεις. Κάθε τραγούδι του δίσκου κι ένα single, μια τεράστια, παγκόσμια επιτυχία απ' αυτές που δεν υπάρχουν πια - και που super-stars όπως η Madonna γεύτηκαν (αν και όχι στον ίδιο βαθμό) ανακατεύοντας όμως την μουσική με επιχειρηματικό δαιμόνιο, προκλήσεις και μόδα.
Άσπρη κάλτσα (μπουρνουζέ κατά προτίμηση), παντελόνι που να φτάνει μετά βίας στον αστράγαλο, γάντια και λευκές γάζες - η συμβολή του στο στυλ της δεκαετίας. Moonwalking: ο χορός με τα βήματα προς τα πίσω, σαν να κυλάει στο έδαφος, που έμεινε στην ιστορία. Εξαιρετικός χορευτής με φιγούρες που μιμήθηκαν (και ακόμα το κάνουν) παιδια, και μεγαλύτερα παιδιά, σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Μουσικά η συνεργασία του με τον Quincy Jones πήγε την μουσική έτη φωτός μπροστά, μπλέκοντας την soul και την disco με το λευκό rock και την pop μ' έναν τρόπο μοναδικό, που όμοιός του δεν είχε υπάρξει.
Ο Michael Jackson όμως έκανε και κάτι για το οποίο θα τον ευγνωμωνεί για πάντα η μαύρη κοινότητα και όλοι οι σημερινοί έγχρωμοι pop-stars: κατάφερε να γίνει είδωλο πρώτου μεγέθους στα σπίτια των λευκών αστών και των παιδιών τους, κάτι που στο παρελθόν δεν κατάφεραν να κάνουν ακόμη και σπουδαίοι καλλιτέχνες όπως η Diana Ross, ο Marvin Gaye, ο Barry White και τόσοι άλλοι. Οι αφίσες του κοσμούσαν τα δωμάτια πιτσιρικάδων από το Beverly Hills μέχρι το Bronx και αυτό ήταν επίτευγμα.
Δεν θα σου πω τίποτα για την φθορά που άρχισε με το 'Dangerous' και το τέλος που γράφτηκε με το 'Invincible' (σκάνδαλο πρώτου μεγέθους όμως θεωρώ το ότι δεν βγήκε ποτέ δεύτερο single απ' το τελευταίο - αν και σ' αυτό συνεργάστηκε με κορυφαίους παραγωγούς της εποχής σαν τον Rodney Jerkins - σαν να ήθελε ο Tommy Mottola, αφεντικό της Sony, να βάλει την ταφόπλακα στην καριέρα του) γιατί αυτά δεν με αφορούν. Ούτε και οι ιστορίες περί παιδεραστίας. Θεωρώ ότι εμείς οι άνθρωποι, ίσως όχι άδικα με τόσα που συμβαίνουν γύρω μας, έχουμε χάσει την αθωότητά μας. Την παιδική μας ματιά. Μας ήταν δύσκολο να πιστέψουμε πως κάποιος σαν αυτόν, που είχε απωλέσει την παιδική του ηλικία, που είχε έναν πατέρα βάναυσο και καταπιεστή, που χόρευε από μωρό μέχρι να ματώσουν τα πόδια του, που είχε την πρώτη του ερωτική εμπειρία με μια πόρνη με την οποία τον έκλεισε ο πατέρας του σ' ένα δωμάτιο στα δώδεκά του, μπορεί να θέλει να συναναστρέφεται με παιδιά. Να παίζει μαζί τους. Να γελάει. Να 'κλέβει' κάτι απ' την παιδικότητα που ο ίδιος δεν έζησε. Ένας αιώνιος Peter Pan. Πώς να το πιστέψουμε εμείς που ζούμε σ' έναν άλλο κόσμο απ' αυτόν;
Για την ακρίβεια δεν μπορώ να σου πω τίποτα άλλο. Δεν έχω λόγια. Μόνο απέραντη θλίψη. Τον θυμάμαι να χαμογελά και να κοιτάζει την κάμερα χορεύοντας στο video-clip του 'Don' t Stop Till You Get Enough' και σκέφτομαι ότι δεν ήταν τελικά γραφτό να τον δω στις 13 Ιουλίου που ανέβαινα Λονδίνο για την συναυλία του. Ετοίμασα σήμερα (με ότι μυαλό είχα) ένα zip με πολλά αγαπημένα μου remix τραγουδιών του. Κάποια εξαιρετικά σπάνια (σαν το dub του Frankie Knuckles στο 'You Are Not Alone'), κάποια κλασσικά, όπως η αυθεντική 12" εκτέλεση του 'Billie Jean'. Ελπίζω να τα απολάυσεις και να σου θυμίσουν το πόσο πραγματικά τεράστιος καλλιτέχνης και perfrormer ήταν.
Από σήμερα η Neverland είναι έρημη. Στο καλό MJ.
R.I.P.
Ετικέτες
Michael Jackson
Πέμπτη 25 Ιουνίου 2009
Sidekick - Deep Fear (DONS Remix)
Ειλικρινά, είμαι τόσα χρόνια μέσα στα media και ώρες-ώρες πάλι απορώ για το πως γίνονται κάποιες επιτυχίες. Εντάξει, η τηλεόραση παίζει τεράστιο ρόλο γιατί όταν σου κάνει πλύση εγκεφάλου με τις διαφημίσεις (τράπεζες, εταιρίες κινητής τηλεφωνίας, γαλακτοκομικά, κτλ) λογικό είναι να σου αποτυπώνεται το τραγούδι που τις ντύνει μουσικά. Εντάξει και με τα παγκόσμια chart hits. Έχουμε όμως και κάτι εγχώρια hits, άλλο πράγμα! Κάτι Ρουμανο-Βουλγαρο-Γερμανο-Ιταλικά τραγούδια, που ακόμη και στην χώρα παραγωγής τους δεν κατάφεραν να ξεχωρίσουν. Κάτι χορευτικά hits του συρμού. Απίστευτες καγκουριές που καταναλώνονται από το κοινό της 'Πολυκατοικίας' και της Σάσας Μπάστα (μπαστάτε παλικάρια)!! Τί ακριβώς έχει δηλαδή το 'Deep Fear' που δεν έχουν ένα εκατομμύριο άλλα progressive (της κακιάς ώρας); Τραγούδι που γράφτηκε σε είκοσι (και πολύ σου βάζω) λεπτά και προορισμένο για να ξεχαστεί μόλις περάσει η μπογιά του. Ξέρω ότι ίσως να την βρίσκεις τώρα μαζί του. Σεβαστό. Τουλάχιστον αυτό το καινούριο remix του Γερμανού DONS του δίνει άλλο χρώμα και το πάει σε πιο house μονοπάτια (ωραίο κόψιμο, by the way). Για όσους πιστούς...Check It!!
Felix Da Housecat - We All Wanna Be Prince
Σεβασμός για τον Felix Da Housecat και τις φανταστικές παραγωγές του (από το dub του 'Die Another Day' της Madonna, στο 'London' των Pet Shop Boys), αλλά μήπως τελευταία έχασε λίγο τον δρόμο του; Νέα φυντάνια, djs και παραγωγοί, διεκδικούν και παίρνουν μερίδιο από την πίτα που ο ίδιος έφτιαξε. Οι τελευταίοι του δίσκοι ήταν λίγο ανέμπνευστοι, λίγο θόρυβος, λίγο αδιάφοροι. Το 'We All Wanna Be Prince' μοιάζει (από τον τίτλο του) και είναι ένας έξυπνος και funky ηλεκτρονικός ύμνος στον Prince που ενέπνευσε εκατοντάδες δημιουργούς τα τελευταία 30 χρόνια. Οι στίχοι έχουν κάτι απ' το 'Hello' των Beloved - άντε και του ψιλοκλεμμένου 'Vogue' της Maddy - αναφέροντας τραγούδια ή στίχους του Πρίγκηπα (Sexy Motherfucker). Μετά απ' αυτό, ανυπομονώ ν' ακούσω ολόκληρο το 'He Was King' που κυκλοφορεί στις 25 Αυγούστου, ελπίζοντας σε ένα ακόμη 'Madame Hollywood' ή έστω ένα 'Silver Shower Scene'.
Ετικέτες
Felix Da Housecat
La Roux - Cover My Eyes
Από μικρός έβρισκα ότι υπάρχει κάτι μαγικό και μυστηριακό στην ηλεκτρονική μουσική - ίσως η υπόσχεση ενός συναρπαστικού και απρόβλεπτου μέλλοντος. Μάλλον γι αυτό έχω και την τρέλα με τα βιβλία επιστημονικής φαντασίας (άντε και τρόμου). Ακόμη νιώθω σαν έφηβος που θέλει να δραπετεύσει, έστω με το μυαλό του, στο μέλλον που πάντα φαντάζει απείρως πιο ενδιαφέρον από το παρόν. Και δεν είμαι ο μόνος. Μου φαίνεται πως έχουν δίκιο τελικά οι γυναίκες που θεωρούν ότι οι άντρες μένουν πάντα παιδιά - ή έστω, έφηβοι. Για αυτές που πρέπει να μας ανέχονται, ίσως είναι κουραστική αυτή η μόνιμη ανωριμότητα, απ' την άλλη όμως σίγουρα είναι και χαριτωμένη και ελκυστική (ε;). Πίσω πάλι στην ηλεκτρονική μουσική που συμβολίζει το αύριο (εδώ και κοντά σαράντα χρόνια), νομίζω πως γι αυτόν ακριβώς τον λόγο οι γυναίκες δεν έκαναν ποτέ καλή electronica. Ίσως όμως η εξαίρεση να είναι στους La Roux η Elly Jackson που την Δευτέρα βγάζει επιτέλους τον πρώτο της δίσκο (αν, και πάλι, πίσω απ' αυτήν κρύβεται ο Ben Langmaid). Ένα από τα καλύτερα τραγούδια του είναι, παραδόξως, το μη χορευτικό αλλά full συναισθηματικό 'Cover My Eyes'. Και όντως, κλείνεις τα μάτια και ταξιδεύεις στο μέλλον που οραματίστηκε ο Philip K.Dick και ο Isaac Asimov.Τετάρτη 24 Ιουνίου 2009
White Arrows - I' m On Fire (Bruce Springsteen Cover)
Πρόσφατα έμαθα ότι το κλασσικό εξώφυλλο για το ακόμη κλασσικότερο album του Bruce Springsteen 'Born In The USA' στην εποχή του θεωρήθηκε προσβλητικό για τους Αμερικανούς γιατί, λέει, φαινότανε σαν να κατουράει την σημαία τους. Χριστός κι Απόστολος! Άλλοι πάλι το είχανε θεωρήσει αρκετά gay - δεν θυμάμαι γαμώτο κι απ΄το 'Ψωνηστήρι' με τον Al Pacino, το τι σημαίνει το φουλάρι στην συγκεκριμένη κωλότσεπη... Σημασία έχει ότι μ΄αυτόν τον δίσκο το 'Αφεντικό' έγινε γνωστό στα πέρατα της οικουμένης και, αν και δεν έχω χειρότερο από το Αμερικανικό rock, κάθε τραγούδι του είναι αριστούργημα - κάτι σαν το προσωπικό του 'Thriller'. Αγαπημένο μου track το 'I' m On Fire' που μόλις διασκεύασαν οι Καλιφορνέζοι White Arrows. Και κακώς - αν και δεν είναι κακό. Γιατί αν είναι μάγκα μου να διασκευάσεις κάτι, φρόντισε να το πειράξεις, να το φέρεις ανάποδα, να το βεβηλώσεις. Αλλιώς άστο. Τι το προτείνω τότε. Ε, ευκαιρία να ξανακουστεί με πιο σημερινή παραγωγή. Ευκαιρία για να σιγοψιθυρίσεις στο μωρό σου: hey little girl is your daddy home, did he go and leave you all alone?
Ετικέτες
Bruce Springsteen,
Cover,
White Arrows
Peaches - Lose You (Slash Fiction Remix)
Με μεγαλύτερα 'καρύδια' από rock-stars τύπου Axl Rose, η Peaches ξεχειλίζει από τεστοστερόνη. Παίζει με την διαφορετικότητά της, φλερτάρει με την αρσενική πλευρά της, έχει κατάμαυρο humour, είναι ερωτική (όχι με τον τρόπο της Scarlett Johansson) αλλά και πρόστυχη, με περσσότερη αυτοπεποίθηση από top-model, την γουστάρω γιατί δεν μοιάζει με καμμία άλλη! Θέλει μαγκιά... Το 'Lose You' το ξεχώρισα πολύ πριν βγει σαν single, με το που άκουσα το 'I Feel Cream' - και φυσικά το μοιράστηκα μαζί σου στο musicmakesthedifference αμέσως. Άρρωστο και συνάμα τρυφερό, νωχελικό αλλά ταυτόχρονακαι χορευτικό. Πώς μπορείς να ξεπεράσεις μία τέτοια κορυφαία παραγωγή; Οι Slash Fiction τα κατάφεραν μ' αυτό το βραδυφλεγές ηλεκτρονικό disco. Αριστούργημα όπως και το video-clip του - αν δεν το έχεις δει ακόμη, γρρρρήγορα στο youtube!ps: όχι, δες μόνο το πως βγαίνει στα live της στην photo επάνω. Θεά. Τελεία.
Ετικέτες
Peaches,
Slash Fiction
Τρίτη 23 Ιουνίου 2009
Demis Roussos - Love Is (Danny Krivit Edit)
Πράγματα που απεύχομαι να συμβούν αυτό το καλοκαίρι στην αναζήτηση δροσιάς για να μην χρειαστεί να πλησιάσω τα Lexotanil (και εγώ αλλά και οι γύρω μου) Νο2788: να μην περάσω την αγωνία της ξαπλώστρας για την παραλία (θα βρω, δεν θα βρω, μ' αγαπά, δεν μ' αγαπά - ο Θεός), το άγχος του τι ώρα να ξεκινήσω για να αποφύγω (που δεν θα αποφύγω τελικά) την κίνηση στον δρόμο για Χαλκιδική και (μασώντας φύλλα δάφνης) του που τελικά να επιλέξω να πάω για να μην δω όλους αυτούς που βλέπω τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου (που ακριβώς αυτούς θα δω και θα βρεθούμε πετσέτα με πετσέτα). 'Οχι. Δεν γκρινιάζω. Είμαι ρεαλιστής. Και να σκεφτείς ότι τουλάχιστον φέτος θα γλιτώσω και κάτι απ' αυτά που σου είπα. Το πιο απολαυστικό μέρος του Σ/Κ εκτός πόλης είναι η επιλογή της μουσικής που θ' ακούμε στο αυτοκίνητο. Αυτό θα είναι ένα απ' τα tracks που θα βάλω στο καινούριο cd. Τον Demi Rousso ίσως τον θυμάσαι από τα διαφημιστικά διαλείμματα της ΥΕΝΕΔ, ίσως πάλι από τις κελεμπίες του ή την φημισμένη του δίαιτα. Ο Ντέμης όμως σίγουρα είναι πολύ περισσότερα. Ένας απ' τους δυο-τρεις ανθρώπους που μας έκαναν περήφανους στο εξωτερικό και ένας καλλιτέχνης που χαίρει εκτίμησης από dj θρύλους σαν τον Danny Krivit που επιμελήθηκε το ολόφρεσκο αυτό remix του 'Love Is' (και ο Dimitri From Paris το δοκίμασε αλλά αυτό κερδίζει την μάχη με διαφορά). Παλιομοδίτικο funk-disco που σε κερδίζει αμέσως με τον αισθαντικό ρυθμό του και τα 'larger than life' φωνητικά του. Αξίζει να επενδύσεις και στο maxi-single - ήδη collectors item. Πάμε τώρα: from souvenir to souvenir my looooooove....
Ετικέτες
Danny Krivit,
Demis Roussos
Hell feat. Billie Ray Martin - Silver Machine
Κάτι περίεργο συμβαίνει με τις πρώτες ζέστες και ο κόσμος εκνευρίζεται εύκολα, λύνει το ζωνάρι του για καυγά, είναι σε υπερένταση, υστεριάζεται. Και σου λένε μετά για το περίφημο Ελληνικό καλοκαίρι, για καμάκι (the Greek way), φλερτ, λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και το κορίτσι σου - ή και το κορίτσι του φίλου σου. Επίσης μ' αρέσει η φήμη της Θεσσαλονίκης ως ερωτική πόλη - άλλη πλάνη κι αυτή. Αν συνδυάσεις δε, καλοκαίρι και Θεσσαλονίκη το coctail γίνεται εκρηκτικό. Συγγνώμη, μπορώ να μην βγω από το γραφείο μου μέχρι να μπει ο Σεπτέμβρης; Μπορώ να ακούω συνεχώς όλες αυτές τις παγωμένες νύμφες του Βορρά σαν την Lykke Li, την Sally Shapiro, την Robyn ακόμη και την Billie Ray Martin; Ειδικά η τελευταία είναι η πιο αγαπημένη μου από τότε που την πρωτοάκουσα στους S'Express. Γιατί εξαφανίστηκε όμως τελευταία γαμώτο; Καλή η καριέρα της ως dj αλλά η γυναίκα έχει χρυσό λαρύγγι! Και με το album των Opiates τι θα γίνει; Ξαναζοχαδιάστηκα. Για τον Dj Hell γνωρίζεις. Το 'Silver Machine' στην Ευρώπη κυκλοφορεί με άλλα φωνητικά. Μόνο στην Ιαπωνία και μόλις τώρα βγήκε με αυτά της Billie. Μου θύμησε τις πρώτες μέρες των Human League - σκοτεινό, πειραματικό, ιδιοφυιές και... παγωμένο, σχεδόν κενό από συναισθήματα. Δηλαδή τέλειο.
Ετικέτες
Billie Ray Martin,
Hell
Δευτέρα 22 Ιουνίου 2009
Soul II Soul - Back To Life (Remix by The Rules)
Σαν χθες θυμάμαι την έκρηξη του groundbeat, τον Jazzie B και τις σοφιστίες του - 'A Happy Face, A Thumpin' Bass, For A Lovin' Race'. Τα κλιπάκια των Soul II Soul. Την αισθητική τους, ενδυματικά αλλά και μουσικά. Τον φρέσκο αέρα ανανέωσης που έφερε αυτή η κολλεκτίβα στην soul - και μάλιστα την Αγγλική που μέχρι τότε ήταν σχεδόν ανυπόστατη. Πολύ καλοί για να κρατήσουν για πολύ καιρό κι έτσι, το χαμόγελο πάγωσε, το μπάσο τους το δανείστηκαν παραγωγοί στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και η γενιά του 'Back To Life' ανακάλυψε άλλα μουσικά είδη. Ο Jazzie B πάντως ζει και βασιλεύει. Εξακολουθεί να έχει το ίδιο μαγαζί με ρούχα στο Λονδίνο ενώ στην μουσική τελευταία φορά τον βρήκα να κάνει φωνητικά στο 'Roots' των Copyright. Το 'Back To Life' πάντως έμαθε στους clubbers εκείνης της εποχής να λικνίζονται στα beats του, να γειώνουν την ενέργειά τους με την μητέρα Γη, να χορεύουν σαν να κάνουν έρωτα. 19 χρόνια μετά οι Rules του άλλαξαν τα φώτα. Η εκτέλεση ξεκινάει σαν bossa και συνεχίζει σε πιο ηλεκτρονικά μονοπάτια. Σίγουρα ανανεωτική και σίγουρα ενδιαφέρουσα σαν εκδοχή (ευκαιρία να ξανακουστεί από ένα άλλο κοινό) αλλά τίποτα δεν συγκρίνεται με το αυθεντικό.
Ετικέτες
Soul II Soul
Terry Lynn & Johan Jugo - Jamaican Girls
Πιστεύεις στις συμπτώσεις; Σου έχει συμβεί, να σκεφτείς κάποιον φίλο ας πούμε, που έχεις να δεις καιρό και να τον συναντήσεις την επόμενη μέρα στον δρόμο σου; Να μελετήσεις κάτι και αυτό μετά από λίγο, τσουπ, να συμβεί; Κι αυτό τώρα, το λες καρμικό, το λες σύμπτωση ή δεν σ' απασχόλησε ποτέ το θέμα; Γράφω, που λες, για τον Dr.Alban και πέφτει στα χέρια μου το medley (δες προηγούμενο post) με τους The Killers. Μερικές μέρες μετά, ξανά-μανά γίνεται το ίδιο με την συνεργασία της Terry Lynn με τον Johan Jugo στο 'Jamaican Girls' που σαμπλάρει (το μάντεψες) Dr.Alban. Και το θέμα είναι ότι είχα να τον σκεφτώ αιώνες - μην σου πω απ' όταν έπαιζα στα set μου το 'Hello Africa'. Και εννοώ στην εποχή του, όχι τώρα σαν 90s flashback. Θα έπρεπε ν' ανησυχώ λες; Χμμ... Μάλλον περισσότερο πρέπει να με φοβίζει η Terry που κινείται στα χνάρια της M.I.A. ποζάροντας με περίστροφα, φτύνοντας ρίμες και εκπροσωπόντας και αυτή το ίδιο gangsta rap-reggae υβρίδιο.
Ετικέτες
Terry Lynn and Johan Jugo
Σάββατο 20 Ιουνίου 2009
George McPhail - The Sessions (Ibiza 2009 - Music Makes The Difference Edition)
Ο George McPhail είναι ένα τρομερό παιδί, καλός φίλος (εκ Σκωτίας) και μοναδικός dj. Την προηγούμενη φορά που είχε χαρίσει ένα αποκλειστικό dj set του στο musicmakesthedifference, αυτό έγινε ανάρπαστο με πάνω από 500 downloads ενώ πήρε θερμότατες κριτικές. Ο George όμως είναι και πολύ φιλότιμο παιδί οπότε μόλις έμαθε για την αγάπη που του δείξατε, μου έστειλε άλλο ένα, φρεσκότατο με τα κορυφαία hits του καλοκαιριού (του φθινοπώρου ή του χειμώνα μην σου πω), ότι πρέπει για το αυτοκίνητο, το σπίτι, την δουλειά, το γυμναστήριο κτλ. Μπείτε να γραφτείτε και στο site του που μόλις άνοιξε: http://www.geomixes.co.uk/ αλλά δείξτε και την ευχαρίστησή σας για το mix του αφήνοντας comments. Thanx mate!!!!TRACKLISTING:
Chocolate Puma & Bingo Players - Disco Electrique (Vocal Mix)
Michael Gray & Danism feat Lisa Millett - Say Yes (Original Mix)
The Face vs Mark Brown & Adam Shaw - Needin U (Original Mix Version 2)Hagenaar & Albrecht feat Radical Noiz - In & Out (Original Mix)
Khassino vs Romina Johnson - Moving Too Fast (Hagenaar & Albrecht Mix)
The Transatlatins feat India - I Can't Live Without Music (Tom Stephan Remix)Fedde Le Grand feat Mitch Crown - Scared of Me (Hardwell Remix)
Black Legend - You See The Trouble With Me (Alex Kenji Remix)
Dirty Vegas - Changes (Esquire Remix)
Kissy Sell Out - This Kiss (Kissy Sell Out & Raul Rincon Mix)
Haji & Emanuel feat Roachford - In The Moment (DBN Remix)
Lissat & Voltaxx - Release Yourself (Skyler Club Mix)
Benny Rodrigues & Kapuchon - The Finger (Radio Slave Remix)
Laidback Luke, Sebastian Ingrosso, Axwell, Steve Angello - Leave The World Behind (Dabruck & Klein Mix)
Chuckie - Aftershock (Can't Fight The Fight The Feeling) (D.O.N.S 303 Remix)
(Δεξί click και 'save as')
Ετικέτες
George McPhail
Rihanna - Te Amo
Συνήθως στα blogs ανά τον κόσμο, κάθε μέρα σκάει κι άλλο κομμάτι από τον Chris Brown ή τον Ne-Yo. Ειλικρινά δεν γνωρίζω τι ακριβώς συμβαίνει μ' αυτούς τους δύο ειδικά. Ή που είναι πολυγραφότατοι (βλέπε Prince) ή που κάποιος βγάζει ένα έξτρα χαρτζηλίκι από το studio που ηχογραφούν. Σαν τέτοια περίπτωση μου κάνει το ολοκαίνουριο της Rihanna με τίτλο 'Te Amo'. Καταρχήν οι στίχοι αν προσέξεις (τι βίτσιο κι αυτό να ακούω θέλω-δεν θέλω προσεκτικά τους στίχους απ' όλα τα αγγλόφωνα τραγούδια!) απευθύνονται σε κοπέλα - εκτός αν η Rihanna μετά τον χωρισμό της αλλαξοπίστησε. Ή ίσως (λέω πάλι) να είναι κάποιο demo που τραγούδησε αυτή σαν δείγμα για κάποιον άλλο καλλιτέχνη. Ουφ. Πολύς προβληματισμός για ένα pop τραγούδι-τσιχλόφουσκα. Είναι φρέσκο, είναι latin, είναι καλοκαιρινό, είναι λικνιστικό, είναι πιασάρικο και δεν θέλει ζοχάδες. Απόλαυσέ το αποκλειστικά στο musicmakesthedifference.
Ετικέτες
Rihanna
Παρασκευή 19 Ιουνίου 2009
Sinead O' Connor - You Made Me The Thief Of Your Heart (Stained Mix)
Η Sinead O' Connor ήταν την προηγούμενη εβδομάδα στην χώρα μας και άνοιξε την συναυλία του Φίλιππου Πλιάτσικα. Πόσο θλιβερό. Όταν ξεκίνησε την καριέρα της υπήρξε απ' τα πιο ελπιδοφόρα ονόματα στην μουσική βιομηχανία. Το 'Nothing Compares To You' του Prince υπήρξε η κορυφή της καριέρας της αλλά και η αρχή του τέλους της. Ακολούθησε η γνωστή ιστορία με το σκίσιμο της εικόνας του Πάππα (δεν νομίζω οι Καθολικοί να της το συγχώρεσαν ποτέ), δυο-τρία ημι-αποτυχημένα album, κάποιες συνεργασίες όπως με τον Jah Wobble, τους Conjure One και τους Afrocelt Sound System και έκτοτε η τύχη της αγνοείται. Μέχρι που ξανακούσαμε γι αυτήν τώρα, με την ιστορία της συναυλίας. Ένας Πλιάτσικας (ποιός;;;;) να μιλάει γι αυτήν στον ενικό, θαρρείς και παίζανε μπάτσες απ' το Δημοτικό, ελαφρώς σνομπ (γαμώ το έντεχνό μου) και βέβαια οι σκέψεις... Τί πήγε στραβά; Φωνάρα, εκκεντρική, υπερ-ταλαντούχα, δεν μπόρεσε να διαχειριστεί την απίστευτη επιτυχία που γνώρισε και... άλλος ένας διάττοντας αστέρας. Δική της έπρεπε να ήταν η συναυλία και δέκα Πλιάτσικες να σφάζονταν στην ποδιά της. Ο φίλος μου ο Κ που την είδε μου μίλησε για μια συγκλονιστική performer που μ' ένα πιάνο έκανε θαύματα. Είμαι σίγουρος ότι θα ήτανε έτσι. Είπε κι αυτό το τραγούδι που λατρεύω απ' την τανία 'In The Name Of The Father'. Fuck. Κάθε φορά συγκινούμαι με την ερμηνεία της, ειδικά σ' αυτό το υπέροχο και εξαιρετικά σπάνιο 12ιντσο mix, που έκανε ο Tim Simenon (Bomb The Bass).
Ετικέτες
Sinead O' Connor,
Tim Simenon
David Guetta feat. Max' C - Where Is The Love (Original Mix)
Το παλικάρι ετοιμάζεται για το Νο1 στην Αγγλία αυτήν την Δευτέρα με την συνεργασία του με την Kelly Rowland, τραγούδι το οποίο σου είχα πρωτοπαρουσιάσει στο musicmakesthedifference εδώ και πολύ καιρό. Δεν ξέρω γιατί, αλλά το 'When Love Takes Over' δεν μου 'κάθεται' να το παίξω στο set μου ενώ έχει όλα εκείνα τα στοιχεία από τα οποία είναι φτιαγμένα τα σουξέ. Το 'Where Is The Love' όμως που είναι μέσα απ' το νέο του album, είναι πραγματικά δυναμίτης (όχι σαν του Τσαλίκη, ήμαρτον)! Η αλήθεια βέβαια είναι ότι 'πριονίζει' κάπως, στο στυλ που γουστάρουν ειδικά οι Έλληνες (αλλά και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι), αλλά είναι τα μαγικά, soulful φωνητικά του Max' C που το ανέβάζουν επίπεδο. Αν είσαι dj δοκίμασέ το στο κοινό σου. Θα εκπλαγείς. Σαν να το ξέρουν χρόνια. Αυτό σημαίνει σε απλά Ελληνικά: instant hit! Περιμένω με ανυπομονησία να βγει σε single για ν' ακούσω και τα remixes του αλλά περισσότερο το (παλιά κι αγαπημένη εκδοχή τραγουδιού) extended!
Ετικέτες
David Guetta,
Max' C
Men - Off Our Backs (Pegase & Good Goose Remixes)
Εδώ και λίγο καιρό θέλω να γράψω κάτι για τους Men και το ξεχνάω (ου γαρ έρχεται μόνον το γήρας)... Το single τους 'Off Our Backs' είναι γαμάτο και ένα απ' τα καλύτερα του 2009 μέχρι τώρα! Οι Men κατάγονται απ' το Brooklyn και πρέπει να έχουν τρελή αδυναμία στους Human League - άχρηστη πληροφορία: μέλη των Human League στις αρχές του 80 έφτιαξαν ένα βραχύβιο γκρουπάκι για ένα μόνο single, με το όνομα (το μάντεψες) The Men. Τα παιδιά είναι μια ultra pop κολλεκτίβα djs και καλλιτεχνών, παίζουν indie χωρίς να φοβούνται να της προσθέσουν τα σύνθια της, έχουν κάτι από την τρέλα των B52's και περιοδεύουν σ' ολόκληρη την Αμερική. Κάθε φορά που ανακαλύπτω κάτι τόσο ωραίο και δυνατό, αναθεματίζω την τύχη μου που δεν γεννήθηκα στη Νέα Υόρκη, στο Λονδίνο ή τέλος πάντων σε κάποια άλλη Μέκκα των τεχνών - με την λογική που δεν γεννήθηκα με το επίθετο Ωνάση, ο μπαμπάς μου δεν είναι πλοιοκτήτης κτλ. Απ' τις δύο εκτελέσεις προτιμώ αυτή των Pegase (άλλο νέο, απίθανο συγκρότημα!) που είναι πιο ηλεκτρονική κρατώντας το ζουμί του τραγουδιού.
Ετικέτες
Good Goose,
Men,
Pegase
Πέμπτη 18 Ιουνίου 2009
Tracey Thorn - It' s All True (Monstr Remix)
Τι απίστευτη βροχή ήταν αυτή χθες! Ο κατακλυσμός του Νώε! Ευτυχώς πρόλαβα στο τσακ να γυρίσω σπίτι με την μηχανή αλλιώς ποιος ξέρει που θα με είχε ξεβράσει ο Νιαγάρας. Μέσα σ' όλα είχαμε και τις διακοπές ρεύματος (χάσαμε το πρώτο μισό του τελευταίου επεισόδιου της σειράς 'Η Χαρά Αγνοείται'). Άστα, δράμα σου λέω. Όταν ξανάρθε το ρεύμα έβαλα ν' ακούσω ένα αγαπημένο μου album, το 'Out Of The Woods' της Tracey Thorn - αν ήτανε 'in' θα ήταν σίγουρα το λάθος μέρος για να βρίσκεσαι χθες το βράδυ. Η φωνή της ακούγεται πάντα τόσο 'δική μου', τόσο συναισθηματική και παρήγορη. Ίσως γι αυτό ακριβώς να κάνει τέτοιο υπέροχο contrast με τα χορευτικά beats. Της πάει η electronica αλλά, δυστυχώς ή ευτυχώς τα νέα τραγούδια που έγραψε και θα κυκλοφορήσουν (ελπίζω) σύντομα, θα σημάνουν την επιστροφή της σε πιο folk καταστάσεις. Ότι και να πει, με ότι είδος μουσικής και ν' ασχοληθεί θα είναι πάντα μία από τις μεγάλες καψούρες μου. Το 'It' s All True' ήταν έτσι κι αλλιώς ένα κομψοτέχνημα. Η νέα εκτέλεση των Monstr θυμίζει κάπως το 'The Chase' του Giorgio Moroder κι είναι μια καλή ευκαιρία να ξανακουστεί - άντε γιατί με τις ταχύτητες της ζωής μας ακόμη και οι αγάπες περνάνε στο fast-forward.
Ετικέτες
Everything But The Girl,
Monstr,
Tracey Thorn
The Killers vs Dr.Alban - Somebody Told Me It' s My Life
Μόλις προχθές μνημόνευσα τον Dr.Alban (καλή του ώρα) στο musicmakesthedifference και θυμήθηκα αυτό το mash-up που βρέθηκε στα χέρια μου πριν λίγο καιρό (και το άκουσε ο φίλος μου ο Θ και έπαθε). Ποιός είπε ότι η μουσική πρέπει να είναι σοβαρή, επαναστατική, εμπνευσμένη, πρωτοποριακή κι ο στόχος όλων των καλλιτεχνών να την πάνε ένα βήμα πιο μπροστά; Μπούρδες. Μερικές φορές το αγνό, ανερυθρίαστο fun - σα να λέμε χαβαλές - είναι το ζητούμενο. Τώρα ποιος άρρωστος μουσικόφιλος παύλα παραγωγός αποφάσισε να παντρέψει τον γιατρό με τους The Killers θα σε γελάσω. Και νόμιζα ότι μόνο εγώ ήμουν αρκετά σχιζοφρενής ώστε ν' ακούω και pop και dance και electro και indie και soul και latin και jazz και r'n'b και euro και... Πάντως τα φωνητικά του Brandon Flowers από το 'Somebody Told Me' κάθονται χάρμα πάνω στο 'It' s My Life' και το κάνουν ένα super ξεσηκωτικό καλοκαιρινό track. Τώρα ή που θα μ' ευγνωμονείς ή που θα με βρίζεις... Περιμένω comments.
Ετικέτες
Dr.Alban,
The Killers
Coolio vs Beat Nouveau feat. Storm Lee - Lady (Mattara Mix) (Modjo Cover)
Αυτά συμβαίνουν μόνο στην τιμημένη Ελλάδα. Ξαφνικά, απ' το πουθενά, θυμηθήκανε όλοι οι djs και παίζουνε το 'I Like Girls' του Coolio - θυμάσαι φαντάζομαι το 'Gangstas Paradise'. Το τραγούδι είναι όντως κομματάρα, sexy με προκλητικούς αλλά όχι χυδαίους στίχους, τρομερό riff (βλέπε τους 'μεγάλους απατεώνες και κλέφτες της Ελληνικής rap' Goin' Through και το τραγούδι τους 'Κάρτα') αλλά είναι και 7 χρόνων τραγούδι! Έλεος! Στα πρώτα r'n'b parties ήταν στο playlist σχεδόν κάθε ξένου jockey που ερχότανε στην χώρα μας. Τώρα γιατί; Επειδή το θυμήθηκε ένα μαγαζί της πόλης με πρόγραμμα-κασέτα και έκανε πλύση εγκεφάλου στο κοινό; Επιστρέφοντας στον Coolio, επέστρεψε με νέο single - νέο τρόπος του λέγειν, γιατί είναι διασκευή στο αγαπημένο 'Lady (Hear Me Tonight)' των Modjo. Λές να επιστρέψει η hip-house σκηνή στα καλά καθούμενα; Με τον Pitbull στα charts και με τον Flo Rida να πειραματίζεται επίσης με την house, ποτέ δεν ξέρεις...
Ετικέτες
Beat Nouveau,
Coolio,
Cover
Τετάρτη 17 Ιουνίου 2009
Mariah Carey feat. Gucci Mane - Obsessed (Official Remix)
Πανικός και χλαπαταγή από χθες το βράδυ που έβαλα την ανάρτηση με το νέο single της Mariah Carey. Λίγα τα comments σας (βαριέστε υποθέτω) εκατοντάδες τα downloads. Anyway, χαίρομαι που χαίρεστε κι έτσι σας έχω άλλη μία αποκλειστικότητα εδώ στο musicmakesthedifference από την αγαπημένη 'μπροστόβαρη' (όπως σεξουαλικά την χαρακτηρίσει ένας φίλος) pop τραγουδίστρια: το επίσημο remix του 'Obsessed', πριν καλά-καλά διαρρεύσει τα κανονικό - απίστευτο, δεν είναι; Με την συμμετοχή του Gucci Mane είναι ότι ακριβώς θα περίμενες από ένα τέτοιο r'n'b τραγούδι - όχι πολλές αλλαγές στην ενορχήστρωση, έξτρα rap φωνητικά στην εισαγωγή του και... bingo! Σημασία έχει ότι είναι τόοοοοοσο φρέσκο, σα να λέμε απευθείας απ' το studio και επειδή οι εταιρίες τις κυκλοφορίες τόσο μεγάλων ονομάτων δεν τις αφήνουν για πλάκα free στο διαδίκτυο, κατέβασε το πριν μου το κατεβάσουν!!!:-)
Ετικέτες
Gucci Mane,
Mariah Carey
Florence & The Machine - Rabbit Heart (Leo Zero Remix)
Μόλις πριν μερικές μέρες έγραφα για την Florence. Τί μεσολάβησε και ξαναγράφω γι αυτήν; Σου έχω το remix που έπαιξε ο Pete Tong στο τελευταίο του show - μάλιστα το είχε ως 'essential new tune' (και ξέρεις τι σημαίνει αυτό). Δεν σου έλεγα ότι κάτι ψήνεται μ' αυτούς και τρώνε τρελή προώθηση; Αλλιώς πως να εκλάβω το γεγονός του ότι υπερ-προωθείται ένα συμπαθητικό τραγουδάκι ως η συγκλονιστική αποκάλυψη που όλοι περιμέναμε; Ο Leo Zero έκανε μία επική εκτέλεση που ανακατεύει με μαεστρία πολλά μουσικά είδη, από την house στο rock και πίσω στην disco, και ίσως γι αυτό να δημιούργησε και τέτοιο τρελό hype. Πάντως στην Ελλάδα, ακόμη και τα εναλλακτικά ραδιόφωνα θα δυσκολευτούν να το εντάξουν στο playlist τους - πολύ μεγάλο, χωρίς ευδιάκριτο ρεφραίν και χωρίς να του έκανε παραγωγή ο Parov Stelar (ήμαρτον με τις εμμονές τους)! Το θέμα είναι ότι στο 'Rabbit Heart' εναποθέτουν όλες τις ελπίδες τους για μια καριέρα στα charts οι Florence & The Machine. Θα τους κάτσει;
Ετικέτες
Florence and The Machine,
Leo Zero
Carl Kennedy & Baby D - Let Me Be Your Fantasy (Original Mix)
Breakbeat, drum 'n' bass, dubstep, υπάρχουν πολλοί για να περιγράψεις τους χτύπους που ξεφεύγουν απ' την πεπατημένη, τα λεγόμενα 4x4 beats - τα πιο συνηθισμένα στην house. Αυτά όμως είναι το αλατοπίπερο ενός εμπνευσμένου dj set και αισθάνομαι τυχερός που στις αρχές των 90's πρόλαβα, μεταξύ άλλων, τους θησαυρούς της XL - καμάρι της οποίας ήταν κι οι Prodigy. Θα ακουστώ νοσταλγικός και βαρετός αν μιλήσω ξανά για την αθώα εποχή της dance (δεν θέλω χασμουρητά) αλλά, γαμώτο μου, έτσι ακριβώς είναι! Θυμήσου όλα εκείνα τα hit της περιόδου και δες τα πως ένα-ένα επανέρχονται. Οι διασκευές και τα ο-Θεός-να-τα-κάνει remixes είναι καθημερινό φαινόμενο αλλά και τα αυθεντικά ακούγονται με χαρά στα πιο ψαγμένα μαγαζιά - άρα next big thing οσονούπω και στα εμπορικά. Μόλις σήμερα αγόρασα από κεντρικό δισκάδικο (κοψοχρονιά) best του Dr.Alban και La Bouche. Μήπως θυμάσαι από εκείνη την εποχή ένα ατμοσφαιρικό breakbeat τραγούδι με τίτλο 'Let Me Be Your Fantasy'; Επανέρχεται δριμύτερο, σε άλλο tempo αλλά με τα αυθεντικά φωνητικά και σε προκαλεί να το θυμηθείς - ή να το γνωρίσεις...
Ετικέτες
Baby D,
Carl Kennedy
Mariah Carey - Obsessed
Νέο single και επιστροφή για μια από τις τελευταίες ντίβες, την Mariah Carey. Σε παραγωγή και σύνθεση των The Dream (βλέπε Rihanna και 'Umbrella') και Tricky Stewart είναι funky αλλά και γλυκατζούρα για να κάνει τα mp3 stores, ειδικά της Αμερικής, να γονατίσουν. Είναι απάντηση στο τραγούδι του Eminem 'Bagpipes From Baghdad' και αν κρίνω από το εξωφυλλάκι του και το video-clip πρέπει να είναι super sexy τονίζοντας, για άλλη μια φορά, το υπεπληθωρικό της μπούστο. Το album 'Memoirs Of An Imperfect Angel' κυκλοφορεί παγκοσμίως στις 25 Αυγούστου και ας ελπίσουμε να είναι πιο ζωηρό και χορευτικό απ' αυτά που μας έχει συνηθίσει τα τελευταία χρόνια. Τo 'Obsessed' πρωτομεταδόθηκε σε Αμερικανικό σταθμό πριν από δύο ώρες και σου το έχω ολόκληρο, με τέλειο ήχο και χωρίς ραδιοφωνικά σήματα σε αποκλειστικότητα στο musicmakesthedifference. Ξέρω ότι με διαβάζουν και αρκετοί φίλοι του χώρου που θα τους χαροποιήσω ιδιαίτερα μ' αυτό. Περιμένω τα comment σας... ps:για τον Γ.
Ετικέτες
Mariah Carey
Τρίτη 16 Ιουνίου 2009
U2 - I' ll Go Crazy If I Don' t Go Crazy Tonight (Dirty South Remix)
Το συγκρότημα που όλοι λατρεύουν να μισούν. Αγαπημένος, όσο και εύκολος, στόχος ο Bono. Λίγο οι οικολογικές ανησυχίες του, λίγο το ότι το παίζει το παιδί της διπλανής πόρτας ('δείτε με, είμαι εκατομμυριούχος, τα λέω με τον Nelson Mandela, τα χώνω στον George Bush αλλά ακόμα πίνω τα μπιρόνια μου μαζί σας σαν κοινός θνητός στις pub του Δουβλίνου') δεν θέλει και πολύ ο άνθρωπος. Εκεί εντοπίζω και το γεγονός της αποτυχίας του τελευταίου τους δίσκου - ίσως και στην κακή επιλογή του πρώτου single (αν και εγώ, το ξαναλέω, λάτρεψα το 'Get On Your Boots' - ενώ σιχαίνομαι το 'Beaytiful Day', άρα δεν είμαι και το μέτρο). Το 'I' ll Go Crazy If I Don' t Go Crazy Tonight' (τι 'Pet Shop Boys' τίτλος είναι αυτός;) είναι μέσα απ' το 'No Line On The Horizon' και οι Dirty South το έκαναν ένα στυλάτο΄και στρωτό house, ακριβώς έτσι όπως θα περίμενες απ' αυτούς, που θα σου θυμίσει τις μέρες που συνεργάζονταν με τον Paul Oakenfold και τον Steve Osbourne γράφοντας ιστορία.
Ετικέτες
Dirty South,
U2
Δευτέρα 15 Ιουνίου 2009
Empire Of The Sun - We Are The People (The Shapeshifters Remix)
Πάντως εγώ δεν έχω πάθει παραλλήρημα με τους Empire Of The Sun όπως οι περισσότεροι μουσικοκριτικοί (και μουσικόφιλοι) στον κόσμο. Διάβαζα τις προάλλες μια συνέντευξη του Κωνσταντίνου Β όπου και αυτός αναφερότανε σ' αυτούς και φοβάμαι ότι είναι σε φάση overhyped γενικώς - κάτι σαν τους φετινούς MGMT (αν και αυτοί είναι τουλάχιστον τρεις κλάσεις ανώτεροι). Φοβάμαι επίσης ότι οι πάντες στην μουσική βιομηχανία, μέσα στον πανικό τους απ' τις ιλλιγιώδεις πτώσεις των πωλήσεων, βιάζονται να βαφτίσουν 'next big thing' οτιδήποτε τους γυαλίσει ή τους ενθουσιάσει πρόσκαιρα. Απ' την άλλη πάλι, συγκροτήματα που έκαναν το 'μπαμ', ξεχνιούνται σχεδόν αμέσως υποβιβάζονται προς χάριν των νέων φυντανιών, πράγμα εντελώς άδικο. Το 'We Are The People' είναι ένα καλό pop τραγούδι. Ως εκεί. Η εκτέλεση των Shapeshifters είναι το ιερό δισκοπότηρο αυτές τις μέρες μιας και έχει διαρρεύσει στο net μόνο κομμένη. Εδώ θα την βρεις ολόκληρη και σε τέλεια ποιότητα - έτσι για να σε φτιάξω. Είναι dance, είναι ανεβαστική, είναι απλή, είναι super!!!
Ετικέτες
Empire Of The Sun,
The Shapeshifters
Coldplay feat. Love Groove - Viva La Vida (Spanish Club Mix)
Μόλις γύρισα από ένα υπέροχο τριήμερο γεμάτο με βουτιές, μουσική, δικούς μου ανθρώπους και (fuck!) αρκετό αλκοόλ. Fuck και για τις θερμίδες (ξέρεις πόσα κουταλάκια ζάχαρης βάζουν σε ένα μοχίτο;) και για το hangover της επόμενης μέρας (που δεν είναι καν 'love' που θά 'λεγε και η Diana Ross). Προσπαθώντας να συνέλθω σου λέω ότι ένα απ' τα τραγούδια που άκουγα συνεχώς ήταν κι αυτό. Το αυθεντικό των Coldplay το ξέρεις - αν και δεν ξέρω αν σου αρέσει. Η μελωδία από τα έγχορδα είναι βάση του τραγουδιού και το στοιχείο που το χαρακτηρίζει - όπως ήταν το πιανάκι στο 'Clocks' κτλ. Απόπειρες για house remixes είχαν γίνει αρκετές, όλες τους όμως κολλούσαν στο γεγονός ότι η παραγωγή του Brian Eno ήταν αρκετά πομπώδης και τα φωνητικά του Chris Martin πολύ μελαγχολικά. Αυτή η φρέσκια εκτέλεση είναι τόσο απλή, σχεδόν παιδική, και ίσως γι αυτό ακριβώς να λειτουργεί. Ένα 'ντάμπα-ντούμπα' beat, ένας τύπος να μουρμουράει στα Ισπανικά, και το αποτέλεσμα σε ταξιδεύει, Ιούνιο μήνα, στα στενα της la rambla, η ζέστη είναι τόσο ερωτική και, είναι ιδέα σου ή αυτή η μελαχροινή με το κόκκινο top δεν έχει πάρει τα μάτια της από πάνω σου;
Ετικέτες
Coldplay
Σάββατο 13 Ιουνίου 2009
Moby - Pale Horses (Gui Boratto Remix)
Ο Moby στο τέλος του μήνα επιστρέφει με νέο δίσκο. Τον άκουσα. Είναι πραγματικά τέλειος. Επιτέλους ο αγαπημένος μας vegeterian ξαναγυρίζει στον ήχο για τον οποίο τον αγαπήσαμε. Φταίει ο David Lynch με τον οποίο κάνει παρέα τελευταία, φταίει η αποτυχία του 'Last Night', θα σε γελάσω. Σημασία έχει πως όλα αυτά τα ταξιδιάρικα έγχορδα, τα καταθλιπτικά φωνητικά και τα μελαγχολικά beats είναι εδώ. Τραγουδάει κι ο ίδιος σε ένα-δύο τραγούδια - μην περιμένεις όμως άλλο ένα 'Extreme Ways'. Το 'Pale Horses' θα είναι τελικά το πρώτο single μέσα απ' το 'Wait For Me' και, πολύ σοφά, επέλεξε τον Gui Boratto για να του κάνει την χορευτική εκτέλεση. Κρατάει απολύτως το συναίσθημα του αυθεντικού, όπως και τα γυναικεία φωνητικά, έβαλε τα γωστά smooth beats του και το αποτέλεσμα φιγουράρει ήδη στις λίστες των μεγαλύτερων djs του πλανήτη
Ετικέτες
Gui Boratto,
Moby
Jack Penate - Be The One
Έχω ξαναγράψει για τον Jack Penate. Εναλλακτικός τυπάκος αλλά με πιθανότητες επιτυχίας. Το 'Tonight' s Today' είναι ήδη ένα απ' τα singles της χρονιάς. Το νέο του θα είναι αυτό, θα κυκλοφορήσει και με remix από τον Armand Van Helden το οποίο πρωτοέπαιξε ο Pete Tong στο show του αυτή την εβδομάδα. Μερικές φορές μια άλλη παραγωγή μπορεί να απογειώσει ένα τραγούδι (και μιλώντας για τον Armand σου θυμίζω την τρανταχτή περίπτωση του remix του στο 'Professional Widow' της Tori Amos που έγινε η μεγαλύτερη επιτυχία στην καριέρα της) αλλά αυτό που έκανε στο 'Be The One' δεν ανήκει σ' αυτές τις περιπτώσεις. Ας είναι. Πάντως ετοιμάζοντας cd με τα τραγούδια που θ ακούμε στο αυτοκίνητο αυτό το Σαββατοκύριακο, αυτό ήταν το πρώτο που έβαλα και το μόνο που με έκανε ν' αδημονώ να το ακούσω με τον ήλιο να μου τυφλώνει τα μάτια και το αεράκι να μου χαϊδεύει το πρόσωπο...
Ετικέτες
Jack Penate
Nouvelle Vague - Blister In The Sun (Violent Femmes Cover)
Μόδα είναι, θα περάσει. Έτσι σκέφτομαι εδώ και μερικά χρόνια όταν ακούω να μου ζητάνε όταν παίζω μουσική James (το 'Laid', το 'Senorita' ή το 'Sit Down' - το live, εννοείται), Red Hot Chilli Peppers, The Killers (φυσικά το 'Mr.Brightside'), AC/DC ( μόνο το 'Thunderstruck') και κάτι ψιλοξεχασμένα μέχρι πρότεινος τραγούδια απ' τα νιάτα μας σαν το 'Blister In The Sun' και το 'Kiss Off' των Violent Femmes. Δυο-τρία μαγαζιά έκαναν το κάκό και, μην βιαστείς να πεις καλύτερα να ακούνε αυτά παρά Μακρόπουλο. Ακριβώς ο ίδιος κόσμος ακούει και τα μεν και τον δε. Είπαμε, μόδα είναι θα περάσει (το καλό που της θέλω). Το 'Blister In The Sun' πάντως, διασκευάστηκε χαρωπά στο νέο, τρίτο album των Nouvelle Vague. Ευτυχώς που δεν το κάνανε κλαψιάρικο και χαλαρό, τύπου 5άστερο ξενοδοχείο στις 2 το πρωί, ένας νυσταγμένος να παίζει πιάνο και μια (υπερ)ώριμη να τραγουδάει. Άντε, ευκαιρία να ακουστεί και σε καμμιά παραλία!
Ετικέτες
Cover,
Nouvelle Vague,
Violent Femmes
Παρασκευή 12 Ιουνίου 2009
Madonna - Beat Goes On (New Unreleased Demo)
Μετά την τεράστια επιτυχία του 'Confessions On A Dancefloor' μόνο ως αποτυχία μπορεί να χαρακτηριστεί ο τελευταίος της δίσκος. Αφού ποτέ δεν της έβγαινε η r'n'b, τί ήθελε και ξαναμπλεκότανε μ' αυτά; Αλλά, είναι γλυκιά (και τεράστια) αν σου κάτσει η επιτυχία στην Αμερική, είναι γνωστό πως αν πετύχεις εκεί κατέκτησες τον κόσμο - αυτός είναι και ο νταλγκάς της τα τελευταία χρόνια. Τέλος πάντων, περσινά, ξυνά σταφύλια. Απορώ όμως με τις κινήσεις της. Ξανά-μανά σε περιοδεία με ρετουσαρισμένη την περσινή συναυλία (δική της επιλογή άραγε;), κυκλοφορία της σε dvd συν ένα 'Greatest Hits' στα σκαριά για τον Σεπτέμβρη (το τέταρτο αν υπολογίσουμε και το 'Something To Remember'). Και στο ενδιαμέσο κυκλοφορούν 'δήθεν τυχαία' demo της, με τέλειο, κρυστάλλινο, ήχο. Σα να λέμε, αν δεν μπορεί η Maddy να προστατευτεί από τα studio με τα οποία συνεργάζεται, τότε ποιός μπορεί; Το 'Beat Goes On' υπήρχε στο 'Hard Candy' και ήταν ένα από τα καλύτερα τραγούδια του, με φωνητικά απ' τον Kanye West, είναι απορίας άξιο το γιατί τελικά δεν βγήκε σε single. Εδώ σε μια αρκετά διαφορετική, πρωτόλεια εκτέλεση, με έχτρα στίχους και με τ-έ-λ-ε-ι-ο ήχο για να γεμίσεις το κενό σου μέχρι ν' ακούσουμε κάτι πραγματικά νέο της.Depeche Mode - Peace (Nomad In The Dark Remix)
Και ξανά προς την δόξα τραβούν... Ας ελπίσουμε να πάνε όλα καλά με την υγεία του Dave και ας προσευχόμαστε (όσοι πιστεύουν) στο να ανακοινώσουν σύντομα τη νέα ημερομηνία για Ελλάδα γιατί αλλιώς με βλέπω να παίρνω το αεροπλάνο και να τους βλέπω κάπου αλλού - για να μην σκάσω. Χαμός προχθές το βράδυ στο Μόναχο όπου αποθεώθηκαν από 60.000 ανθρώπους. Οι Γερμανοί πάντα είχανε μια αδυναμία στην electronica - δεν είναι τυχαία η καταγωγή των Kraftwerk. Νέο single μέσα απ' το 'Sounds Of The Universe', το 'Peace', (δες προηγούμενες αναρτήσεις για το πακέτο με όλα τα remix του) και η εκτέλεση που κάνει πάταγο στην Ευρώπη αυτή την στιγμή δεν περιλαμβάνεται στα cd singles ή στο 7ιντσο που κυκλοφορεί. Σγγνώμη, τι marketing είναι αυτό; Γιατί δεν βάλανε και την 'Nomad In The Dark'; Μπες στο youtube να δεις το τι γίνεται όταν το παίζει ο Sasha στο set του. Χαμός. Αν θες την δική μου γνώμη όμως η εκτέλεση είναι αν όχι κακή, αδιάφορη. Άκου την και πες μου και την γνώμη σου.
Ετικέτες
Dave Gahan,
Depeche Mode,
Martin L.Gore,
Nomad In The Dark
Oasis - (Get Off Your) High Horse Lady (Devendra Banhart Remix)
Αν ήταν να βραβεύσουν κάποια στιγμή τον 'τρελό του χωριού', τον πιο εκκεντρικό καλλιτέχνη, τον πιο γνήσια και δημιουργικά παράλογο νου της διεθνούς μουσικής κοινότητας, οι υποψήφιοι θα ήτανε πολλοί, νικητής όμως μόνο ο Devendra Banhart. Φιγούρα σχεδόν μυθική, νεο-γκουρού της διανόησης, απολαυστικά λοξός, περιφέρει το ταλέντο και την ύπαρξή του (κάτι σαν τον Τσιβιλίκα, με την κουδούνα, στο 'Η Θεία Μου Η Χίπισσα') κάνοντας χρωματιστό και μαγικό τον τραγικά επίπεδο κόσμο της μουσικής. Μποσσανόβες, λάτιν και ροκ γίνονται ένα στον δικό του κόσμο που είναι κάτι σαν παραμύθι του Hans-Christian Andersen σκηνοθετημένο απ' τον Tim Burton. Οι Oasis απ' την άλλη, ξεκίνησαν σαν Beatles-wannabes (ή έτσι τους έκαναν να πιστεύουν) και τα τελευταία χρόνια μου ακούγονται πιο συντηρητικοί κι από τον Cliff Richard. Και ξαφνικά, αποφασίζουν να βγάλουν remix δίσκο, προτείνουν στον Devendra να ρεμιξάρει όποιο τραγούδι ήθελε μέσα απ' το 'Dig Out Your Soul', αυτός επέλεξε το (Get Off Your) High Horse Lady και το αποτέλεσμα είναι τόσο αιθέριο, ταξιδιάρικο, πειραματικό και εμπνευσμένο όσο οι ίδιοι δεν θα μπορούσαν ποτέ να ακουστούν.
Ετικέτες
Devendra Banhart,
Oasis
Πέμπτη 11 Ιουνίου 2009
Prince - 1999 (Scott Wozniak Remix)
Πόσο μακρινό φάνταζε το 1999 πίσω στις αρχές των 80's; Θυμάμαι πόσο μεγάλη σημασία δίναμε στην αλλαγή της χρονιάς, του αιώνα, της χιλιετηρίδας. Computers θα κρασάρανε, ο ουρανός θα έπεφτε να μας πλακώσει, ο εξαποδώς θα σουλατσάριζε ανενόχλητος στην Σκουφά καθώς θα βιώναμε την Αποκάλυψη του Ιωάννη. Τελικά ήταν μια κανονική, βαρετή Πρωτοχρονιά με highlight της το 'best of' των πανηγυριών που στήθηκαν στον πλανήτη για τον εορτασμό της, την επόμενη μέρα στα δελτία ειδήσεων - σκέψου. Ο Prince άλλα περίμενε (όπως κι όλοι μας) κι άλλα τελικά του ήρθανε. Δεν διαχειρίστηκε καλά την επιτυχία του (το καλάμι είναι γλυκό το άτιμο!) και το 1999 μας βρήκε να νοσταλγούμε τις μέρες του 'Purple Rain'. Ολοκαίνουρια εκτέλεση από τον Scott Wozniac ξαναφέρνει το τραγούδι του '1999' στο προσκήνιο, αυτή την φορά όμως δέκα ολόκληρα χρόνια μετά. Ας είναι. Φοβερό garage remix (κι ας είναι bootleg) που θα σε κάνει να νοσταλγήσεις τους 150κάτι πόντους του 'γίγαντα' της μουσικής.
Ετικέτες
Prince,
Scott Wozniak
Lance Drummonds - Take It There (Konrad Remix)
Πάντοτε όταν είναι καλοκαίρι και έχει αυτήν την πνιγηρή, υγρή και αποπνικτική ζέστη μου έρχονται στο μυαλό οι 'Ήσυχες Μέρες Του Αυγούστου' του Παντελή Βούλγαρη. Αυτή έλλειψη διάθεσης για οτιδήποτε, το συναίσθημα του τσιμέντου που σε πνίγει (αν και είμαι κατεξοχήν άνθρωπος της μεγαλούπολης), οι άνθρωποι που λειτουργούν με άλλους κώδικες, τα ανοιχτά παράθυρα, τα πρόσωπα στα μπαλκόνια, όλα μεγεθυμένα. Η ταινία δεν λέει (μόνο) γι αυτά, αλλά τα χαμογελαστά μάτια της Αλέκας Παίζη, σε συνδυασμό με το τραγούδι των τίτλων του Μάνου Χατζιδάκι με τη Νένα Βενετσάνου, είναι για μένα ένα και το αυτό με το καλοκαίρι - κάτι σαν το άρωμα του γιασεμιού για τα θερινά σινεμά. Βάζω ν' ακούσω Marvin Gaye. Ουφ. Έχει κάτι το πένθιμα ερωτικό στην φωνή του ή μου φαίνεται επειδή ξέρω την κατάληξη του; Βάζω Lance Drummonds, που τον ανακάλυψα τελευταία. Ο ήχος του, μαύρος αλλά επειδή τα πιο ωραία είναι τα απρόβλεπτα, προτιμώ την εκτέλεση του Konrad στο τραγούδι του 'Take It There' που είναι ηλεκτρονική και κάνει κοντράστ με τα soul φωνητικά.Πίνω χυμό και χαζεύω απ' το μπαλκόνι τον ουρανό σαν υπνωτισμένος. Όλοι κοιμούνται.
Ετικέτες
Lance Drummonds
Cassie feat. Diddy - Must Be Love (Remix)
Το σεξ ήτανε πάντοτε άρρηγκτα συνδεδεμένο με την rap και την r'nb σκηνή, από τα video του 50 Cent, μέχρι τις τσόντες της εταιρίας πορνό του Snoop Dogg (ναι, έχει και τέτοια), με μέγιστο φετίχ τους κώλους ('I Like Big Butts...etc'). Τελευταία επίσης κάτι παίζει με τα κορίτσια της σύγχρονης soul - από τις γυμνόστηθες φωτογραφίες της Rihanna που έχουν διαρρεύσει (από τον Chris Brown;) μέχρι τις εντελώς γυμνές, αιδοίο φάτσα-κάρτα, της Ciara (δυνατό). Και η Cassie μπήκε στο παιχνίδι που εμείς οι άντρες, τα φαλλοκρατικά γουρούνια, επικροτούμε με τίτλο 'ποια θα δείξει πιο πολλά' (και η photo για του λόγου το αληθές). Η μουσική φυσικά έρχεται σε δεύτερη μοίρα κι έτσι το νέο της single 'Must Be Love' πέρασε σχεδόν στο ντούκου. Οι φήμες την θέλουν να έχει σχέση με τον Diddy (γνωστός loverboy) ο οποίος συμμετέχει στο remix του που είναι πολύ καλύτερο απ' το κανονικό, πιο phat και funky. Να περιμένουμε λες και κανένα video με περιπτύξεις τους;Τετάρτη 10 Ιουνίου 2009
Seb - News For You (Original & Stockholm Syndrome Mixes)
Και να που μερικές φορές οι εκπλήξεις έρχονται από εκεί που δεν τις περιμένεις. Κάθε μέρα ακούω εκατοντάδες τραγούδια (κυριολεκτικά) και ο λόγος είναι, αφενός το ότι λατρεύω την μουσική και το να ανακαλύπτω νέα πράγματα και τάσεις, και αφετέρου το blog που διαβάζεις. Μάλιστα. Τόσο σοβαρά το έχω πάρει. Να σκεφτείς ότι έλειπα το 3ήμερο του Αγίου Πνεύματος και σχεδόν είχα ενοχικό που δεν μπορούσα εκεί που ήμουνα να του κάνω update. Σκέτη διαστροφή. Πίσω στον Seb τώρα. Είναι ένας Λονδρέζος νεαρός που απ' ότι φαίνεται άκουγε με προσοχή τους δίσκους του μπαμπά του από την γνωστή δεκαετία (fan της Sade και του George Michael) και γι αυτό φτιάχνει καλή, μελαγχολική pop που αντέχει και σε ραδιοφωνικά crash-tests (αν βεβαίως τα ραδιόφωνα της κάνουν την τιμή). Στα συν το ότι είναι γλυκούλης και το ότι έχει κερδίσει τα πρώτα θετικά σχόλια από σχετικά sites kai blogs (βλέπε popjustice και hardcandy) στα μείον το ότι ακόμα δεν έχει συμβόλαιο με δισκογραφική και το ότι το όνομά του είναι τόσο κοινότυπο που αν ψάξεις στο Google πχ μπορεί να μην είναι καν στα πρώτα 50 αποτελέσματα. Το original είναι απλό και γλυκό (δεν χρειάζεται κάτι παραπάνω) ενώ το remix των Stockholm Syndrome (νέο όνομα για τους Artful Dodger) είναι πιο χορευτικό και πιο χορταστικό.
Ετικέτες
Seb,
Stockholm Syndrome
Basement Jaxx feat. Santigold - Saga
Ακριβώς στην φάση που τελειώνει η περιοδεία τους στην Γηραιά Αλβιόνα με την συναυλία στο Λοχ Νες της Σκωτίας (άγνωστο στην παράσταση ποιος θα κρατάει τον ρόλο της Νέσι) έσκασε μύτη αυτό το τραγουδάκι απ' το νέο album τους με τίτλο 'Scars' (με κοντινή αλλά άγνωστη ακόμα ημερομηνία εξόδου μιας και αυτή αλλάζει συνεχώς). Μπορεί το πρώτο single μέσα απ' αυτό 'Raindrops' να μην μ' ενθουσίασε όμως για τους Basement Jaxx τρέφω μόνο καλά συναισθήματα. Και σεβασμό. Πρωτοπόροι με κάθε ένα release της εταιρίας τους Atlantic Jaxx (πόσο μπροστά, Θεέ μου!) και με ένα, ακόμη και για τα σημερινά δεδομένα, ευφάνταστο μείγμα από house και latin μουσικές, κατάφεραν όχι μόνο να ξεχωρίσουν από τον σωρό των συγκροτημάτων της dance αλλά και να εδραιωθούν ως σημαντικοί παραγωγοί και remixers. Το 'Saga' είναι μια συνεργασία τους με τους (την) Santigold, έχει στοιχεία reggae και dub και με κάνει να αδημονώ για ν' ακούσω (επιτέλους) και τον υπόλοιπο δίσκο!
Ετικέτες
Basement Jaxx,
Santigold
Τρίτη 9 Ιουνίου 2009
Just Jack - Doctor Doctor (Fred Falke Remix)
Μεγάλη χαρά πήρα πιάνοντας στα χέρια μου το promo σινγκλάκι του Just Jack. Έβαζα το χέρι μου στην φωτιά ότι θα είναι διασκευή στο eighties classic των Thompson Twins (πόσο μου άρεσαν)! Τζίφος. Άλλο τραγούδι τελικά, δικό του, απλά με τον ίδιο τίτλο (αίσχος, όνειδος, και τέτοια). Βέβαια τον Just Jack τον υπερσυμπαθώ γαιτί έχει αυτό το αλήτικο, εγγλέζικο στυλάκι, μου κάνει σούπερ-κουλ, ο τύπος με τον οποίο θα καθόμουνα και θα έπινα pints με τις ώρες σε μία pub του Islington μιλώντας για μουσικές σαν τους ήρωες του Nick Hornby. Το 'Doctor Doctor' στην κανονική του μορφή είναι ένα συμπαθητικό pop-άκι αλλά στο remix του μάστορα Fred Falke νομίζω πως απογειώνεται - του ανεβάζει ρυθμούς, του βάζει σύνθια, το φέρνει γενικά στα μέτρα του (κλισέ-ξεκλισέ τελευταία ο Fred, είναι πάντα ένας από τους καλύτερους Ευρωπαίους παραγωγούς). Δες και την photo του. Jack, σού 'ρχομαι!!!!
Ετικέτες
Fred Falke,
Just Jack
Florence & The Machine - Cosmic Love
Η Florence είναι η νέα media darling αν και, μεταξύ μας, δεν έχω καταλάβει γιατί. Γιατί, ας πούμε, τα Ελληνικά έντυπα πρέπει να παραλληρούν για τον ερχομό της (τους) στην Αθήνα για συναυλία στις 12 Ιουνίου στο Synch; Επειδή είναι η νέα (αυτής της εβδομάδας) αγαπημένη των bloggers; Έχουν υπέροχες promo φωτογραφίες, καλό το 'You Got The Love' όπως και μερικά άλλα τραγούδια τους, θεάρεστο το ότι έρχονται στην χώρα μας, αλλά σ' ένα τόσο υπερπλήρες συναυλιακά καλοκαίρι δεν ξέρω ποιοι θα πάνε να τους δούνε - και η Αθήνα δεν είναι και καμμιά Ευρωπαϊκή μεγαλούπολη να τρέχουν οι μουσικόφιλοι από συναυλία σε συναυλία για να προλάβουν τα νέα trends. Απ' την άλλη το κορίτσι έχει ωραίο look, φρέσκια φάτσα, ωραία φωνή και είναι το 'τώρα' στην μουσική (όχι AC/DC και Scorpions). Η μουσική της (τους) έχει στοιχεία απ' την ψυχεδελική pop των late 70's οπότε κλείνει το μάτι πονηρά και στους λίγο μεγαλύτερους. Το 'Cosmic Love' είναι ενδεικτικό του ύφους τους και θα περιλαμβάνεται στο album τους 'Lungs' που κυκλοφορεί στις 8 Ιουλίου.
Ετικέτες
Florence and The Machine
Σάββατο 6 Ιουνίου 2009
A Very, VERY Special Summer House Lot!!!
Ξημερώματα Σαββάτου, παραμονές Ευρωεκλογών και βέβαια, τριημέρου του Αγίου Πνεύματος. Καταρχήν, δεν θα ψηφίσω γιατί ψηφίζω αρκετά μακριά ώστε να μην αξίζει τον κόπο και τα εισητήρια για να τους τιμωρήσω με την ψήφο μου. Αν όμως ψηφίζεις στην πόλη που ζεις, πρέπει να το κάνεις. Πρέπει να τους δείξεις ότι όλοι δεν είμαστε οι 'Ηλίθιοι' του Λαρς Φον Τρίερ (ούτε καν ο 'Ηλίθιος' του Ντοστογιέφσκι) απ' την μια να μας κλέβουν και να μας κοροϊδεύουν απροκάλυπτα κι απ' την άλλη να στηρίζουμε αυτό το απαρχαιωμένο, δικομματικό σύστημα. Τιμώρισέ τους - όχι όμως με αποχή ή λευκό. Έτσι κερδίζουν αυτοί (και δεν το θέλεις).Αλλαγή θέματος. Ο Κέλσιος θά 'χει τρελά κέφια αυτές τις μέρες και (φτύσε με μην με ματιάξεις) λέω να το εκμεταλλευτώ καταλλήλως. Με χάνεις μέχρι την Δευτέρα το βράδυ. Ίσως και μέχρι την Τρίτη. Αυτές οι τρεις μέρες είναι ουσιαστικά το introduction του καλοκαιριού. Για να μην γκρινιάζεις όμως (για νά 'χω και την θετική σου ενέργεια μαζί μου) και μιας και καλοκαίρι=κέφι και χορός=house, σου έχω και νέο logo του blog μου (ανανέωση - thanx Θάνο!) και ένα χορταστικό post όπως σου είχα υποσχεθεί εδώ και μέρες. Πάμε λοιπόν.
Άξιος συνεχιστής της παράδοσης τραγουδιστών όπως ο Sylvester και ο Byron Stingily, ο Kenny Bobien ηχογραφεί εδώ και πολλά χρόνια - και δεν απογοητεύει σχεδόν ποτέ. Νέο τραγούδι σε νέο, φανταστικό remix.
Το κανονικό το είχες ακούσει στο musicmakesthedifference εδώ και λίγο καιρό. Αυτή η μίξη είναι λίγο πιο γκαζάτη, για πιο έντονα καλοκαιρινά ξεσαλώματα. Χαίρομαι που η Sophie επέστρεψε!
Αν δεν έχει γνωρίσει remixes αυτό το τραγούδι... Το αυθεντικό μας έρχεται από την'αθώα' εποχή της house (σχεδόν προϊστορική θα έλεγα) και σε παραγωγή των μοναδικών Coldcut. Αν και bootleg αυτή η εκτέλεση είναι τόοοσο καλή!!!
Θυμάσαι τον Roachford (Cuddly Toy); Τελικά η χορευτική μουσική του πάει πολύ - και ειδικά η neo-disco των Haji & Emmanuel. Απ' τα καλύτερα vocal που άκουσα τελευταία.
Παραγωγικότατος ο ATFC - αν και δεν του 'βγαίνουν' πάντα οι παραγωγές - στο ολοκαίνουριο single του επιλέγει πιο αυστηρές club φόρμες και το αποτέλεσμα τον (μας) δικαιώνει.
Electro-house από το Αφγανιστάν, και μάλιστα με τις ευλογίες του γκουρού Felix Da Housecat; Φυσικά και γίνεται και είναι και υπέροχο! Απ' τις μεγάλες εκπλήξεις του 2009.
Καμμιά σχέση με το classic της Barbara Tucker - αν και ο Erick Morillo σε γυρίζει ακριβώς στην ίδια εποχή της dance. Η νέα του δουλειά είναι μια ιδέα πιο σκληρή, όπως απαιτούν τα σημερινά dancefloors.
Και κάτι πιο σκληρό και club-friendly. Το συμπάθησα απ' τον τίτλο του ακόμη και, αν και δεν είναι τίποτα σπουδαίο, σε μαγαζί (ή αυτοκίνητο) με το κατάλληλο ηχοσύστημα ακούγεται χάρμα!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

