Πάντοτε όταν είναι καλοκαίρι και έχει αυτήν την πνιγηρή, υγρή και αποπνικτική ζέστη μου έρχονται στο μυαλό οι 'Ήσυχες Μέρες Του Αυγούστου' του Παντελή Βούλγαρη. Αυτή έλλειψη διάθεσης για οτιδήποτε, το συναίσθημα του τσιμέντου που σε πνίγει (αν και είμαι κατεξοχήν άνθρωπος της μεγαλούπολης), οι άνθρωποι που λειτουργούν με άλλους κώδικες, τα ανοιχτά παράθυρα, τα πρόσωπα στα μπαλκόνια, όλα μεγεθυμένα. Η ταινία δεν λέει (μόνο) γι αυτά, αλλά τα χαμογελαστά μάτια της Αλέκας Παίζη, σε συνδυασμό με το τραγούδι των τίτλων του Μάνου Χατζιδάκι με τη Νένα Βενετσάνου, είναι για μένα ένα και το αυτό με το καλοκαίρι - κάτι σαν το άρωμα του γιασεμιού για τα θερινά σινεμά. Βάζω ν' ακούσω Marvin Gaye. Ουφ. Έχει κάτι το πένθιμα ερωτικό στην φωνή του ή μου φαίνεται επειδή ξέρω την κατάληξη του; Βάζω Lance Drummonds, που τον ανακάλυψα τελευταία. Ο ήχος του, μαύρος αλλά επειδή τα πιο ωραία είναι τα απρόβλεπτα, προτιμώ την εκτέλεση του Konrad στο τραγούδι του 'Take It There' που είναι ηλεκτρονική και κάνει κοντράστ με τα soul φωνητικά.Πίνω χυμό και χαζεύω απ' το μπαλκόνι τον ουρανό σαν υπνωτισμένος. Όλοι κοιμούνται.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου