Το 'Poem Without Words' της Anne Clark είναι, εκτός απ' αυτό που λέει ο τίτλος του, ένα προσωπικό μου κόλλημα, ένα τραγούδι που ερωτεύτηκα γιατί ήταν ταξιδιάρικο μ' έναν Michael Nyman τρόπο. Μετά ήρθε η διασκευή των Terminal που κι εκείνη την δέχτηκα με χαρά - κι ας ήταν στα όρια του euro (όχι του νομίσματος). Τώρα έγινε απλώς house στα χέρια των Ιταλών Ranucci και Pelusi ή αλλιώς Promise Land. Μην τρομάζεις, είναι απλό και όμορφο και αν το δεις ακομπλεξάριστα (επειδή μπορεί να γίνει και άκρως εμπορικό) θα το καταευχαριστηθείς, ακριβώς όπως κι εγώ.
