Willy Joy - Woman Like Me (Fragments: 57)

Σήμερα, Τρίτη βράδυ, έκανα την πρώτη μου βόλτα στο κέντρο της πόλης, μετά την εγχείρηση της πρηγούμενης εβδομάδας. Είναι γνωστό ότι η Πέμπτη για παράδειγμα, που παλιότερα ήταν η ιδανική μέρα εξόδου, είναι πεσμένη. Πολύ. Αυτό που είδα όμως σήμερα σχεδόν με τρόμαξε. Αν έχεις βρεθεί σε κάποια τουριστική πόλη της Βουλγαρίας (απ' αυτές που δουλεύουν με τα εμπορικά καταστήματα τα πρωινά και με τα μπαροκλαμπάκια των ξενοδοχείων τα βράδια) κάποια στιγμή τα τελευταία χρόνια, τότε η εικόνα θα σου είναι οικεία. Νέκρα. Και μια μελαγχολία. Σαν μια οικονομικά ξεζουμισμένη επαρχιακή πόλη (πρόσεξε, όχι δυτικού τύπου) που έχασε το χαμόγελο και, το κυριότερο, την αισιοδοξία της. Αυτή είναι η Θεσσαλονίκη και, το κυριότερο, τα χειρότερα είναι αυτά ή όχι; Στο αμάξι ακούγαμε το νέο single του Willy Joy απ΄το Chicago και η ζεστασιά του ήχου με το σαξόφωνο και τα abstract beats του, έκαναν το κοντράστ σχεδόν αφόρητο. Είχα δει και το κλιπ που τού 'κανε ο Mark Newman νωρίτερα, καταλαβαίνεις (μα τι παραλία!)...
Check It!!