Marchand - Supernova

Θυμώνω πολλές φορές τελευταία και πολύ ευκολα. Βρέθηκα σ' ένα μπαράκι πριν από δυο-τρεις ώρες και έπαιζε μουσική ένας γνωστός μου, ο Α. Άκουσα όλους τους κατά καιρούς φιλοξενούμενους εδώ, από την Sally Shapiro και τους Royksopp μέχρι τους Saint Etienne και την Annie δηλαδή εναλλακτικά, μοντέρνα, ρυθμικά και στυλάτα πράγματα, για κάπως πιο ψαγμένο κοινό. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο το απόλαυσα. Το θέμα είναι ότι στο μαγαζί είμασταν τέσσερις παρέες όλες κι όλες. Φεύγοντας με την μηχανή πέρασα από τα παραλιακά μπαράκια (και δεν εννοώ τα γνωστά στο λιμάνι) και υπήρχαν ένα-δύο που ήταν γεμάτα από γκόμενες με κολάν, κακόγουστες καουμπόυκες μπότες ως το γόνατο και με την ρίζα στο ξανθό μαλλί τους να φωνάζει 'βάψε με'. Η δικτατορία του Σφακιανάκη και του χασάπικου. Έλεος! Άδικο έχω μετά να τα παίρνω; Θα μου πεις, οι φοιτήτριες κι οι φοιτητές που ήρθαν απ' τα χωριά τους περιμένεις να καταλάβουν τον Marchand; Όχι βέβαια, περιμένω όμως έστω και για το περιπετειώδες της νεότητάς τους να θέλουν να διερύνουν τους ορίζοντές τους! Το 'Supernova' είναι... super και ενώ έχει όλα τα στοιχεία της Γαλλικής σχολής (αν και Ολλανδός ο Marchand) θυμίζει τρελά και italo-disco τύπου 'Droid' στα μελό τους. Θεϊκό!

Check It!!