Το αυθεντικό των New Order είναι ένα τραγούδι ορόσημο, ένα αριστούργημα, ένα διαχρονικό ηλεκτρονικό κομψοτέχνημα, ένα απ' τα πιο επιδραστικά tracks στην pop μουσική ever. Πατώντας στις indie καταβολές τους λόγω Joy Division αλλά μπολιάζοντάς τες και με την disco μουσικής της εποχής (βλέπε Bobby Orlando) έφτιαξαν κάτι πίσω στο 1983, την σημασία του οποίου νομίζω πως ούτε κι οι ίδιοι δεν κατάλαβαν τότε. Το πιο καλοπουλημένο 12ιντσο όλων των εποχών, ένα από τα πιο όμορφα, minimal εξώφυλλα από τον Peter Saville (αυτό με το κοπτικό και την δισκέτα), το γεγονός ότι δεν είχε κανονικό ρεφραίν συν το ότι ποτέ δεν βγήκε σε συμβατική ραδιοφωνική εκτέλεση των τριών, τεσσάρων λεπτών, όλα συνέβαλαν στον μύθο του.
Άντε πες μου τώρα πως διασκευάζεις κάτι τέτοιο...Ο Kurd Maverick με περισσή αυτοπεποίθηση απλώνει τα χεράκια του πάνω του και φτιάχνει μια εκδοχή που άλλοι θα την απορρίψουν σαν ιεροσυλία κι άλλοι θα την δεχτούν σαν μια ευκαιρία για τους νεότερους να μάθουν κάτι κλασικό. Διάλεξε στρατόπεδο.
