Αν ήθελα, ξέρεις, ένα στεγνό blog μόνο με links τραγουδιών, άντε και καμμιά πρόταση ενδιάμεσα, θα έκανα ακριβώς κάτι τέτοιο και όχι το musicmakesthedifference. Γιατί στο λέω αυτό; Χμμ, αφού κατά καιρούς σου λέω σκέψεις, πράγματα, κομμάτια (fragments) από την ζωή μου, αυτό θα κάνω και τώρα. Βρίσκομαι σε μια όχι και πολύ ευχάριστη προσωπική στιγμή. Μπαίνω σήμερα για μια εγχείρηση (κερασάκι στην τούρτα - οι τελευταίοι μήνες βλέπεις ήταν γενικώς προβληματικοί, για να το θέσω κομψά) και χρειάζομαι όλη την θετική σου σκέψη. Break λοιπόν για τις επόμενες μέρες. Αν πάνε όλα καλά μέχρι το τέλος της εβδομάδας θα δεις post μου. Θα πάνε όλα καλά (δεν μ' αρέσει να κλαψουρίζω). Μέχρι τότε απόλαυσε το πρώτο μου mixtape για το 2011 που περιλαμβάνει, as always, μερικές αποκλειστικότητες (κύριε πρέσβη μου, μας κακομαθαίνετε!) όπως το remix του V-Sag στο νέο single του φίλου Tareq με φωνητικά από την Νατάσσα Μποφίλιου, τo comeback single της Billie Ray Martin και το ολοκαίνουργιο remix του Ιταλού Bottin. Μαζί θ' ακούσεις και κάποια classics σε edit ή ρεμιξαρισμένα. Εξωφυλλάκι, όπως πάντα, από τα παιδιά της New-Work. Check It!!
Σκέφτομαι πόσο κρίμα είναι για την Billie Ray Martin (και για όλες τις άλλες φωνάρες) που δεν είναι πολυγραφότατη. Έχω μια φιλική σχέση μαζί της και της λέω πολλές φορές ότι πρέπει να τραγουδάει. Οτιδήποτε. Δικά της, διασκευές, τον Εθνικό Ύμνο, οτιδήποτε. Και βέβαια να τα ηχογραφεί. Σαν ντοκουμέντα. Τόσο ξεχωριστή θεωρώ πως είναι η φωνή της. Το νέο της single που βγαίνει τέλος Γενάρη είναι το 'Sweet Suburban Disco' και είναι το καλύτερο και εμπορικότερό της εδώ και πάρα πολύ καιρό. Είχαν το προνόμιο να ακούσω το original όπως και τα φοβερά remixes του εδώ και καιρό - μάλιστα μία εκτέλεσή του θα υπάρχει και στο νέο μου mixtape. Με το δωρεάν d/l ενός προγράμματος για αναπαραγωγή ήχου και εικόνας, μπορείς να αποκτήσεις σαν αντάλλαγμα κι εσύ το τραγούδι σε μια extended εκτέλεση του, έναν ολόκληρο μήνα πριν από την επίσημη κυκλοφορία του! Check It!!
Ποτέ δεν υπήρξα απ' αυτούς που τρελαίνονται για τα ιταλικά τραγούδια, γλώσσα ή μόδα. Μην το γελάς. Έχω φίλους που πίνουν νερό στ' όνομα του Lucio Battisti (και του Al Bano Carrisi μην σου πω) και τρελαίνονται για το φεστιβάλ του San-Remo. Μια γειτονιά είμαστε, τους καταλαβαίνω - χε, χε. Τον Jovanotti τον θυμάσαι, αν τον θυμάσαι, απ' το γηπεδικό'L' Ombelico Del Mondo' αλλά ο Ιταλός rapper και τραγουδιστής ηχογραφεί τακτικά, έχοντας ήδη στο ενεργητικό του καμμιά δεκαπενταριά albums! Το καινούργιο του έχει τίτλο 'Ora' και το πρώτο single μέσα απ' αυτό είναι το 'Tutto L' Amore Che Ho'. Συμπέρασμα πρώτο: ο Jovanotti τραγουδάει μια χαρά (το rapper που λέγαμε μ' έκανε ν' αμφιβάλλω). Συμπέρασμα δεύτερο: αυτό είναι ένα πολύ καλό pop τραγούδι που αν αρχίσει τα plays κανένας Κωστόπουλος το βλέπω hit και στην χώρα μας. Συμπέρασμα τρίτο: ο τύπος δείχνει πραγματικά cool μ' αυτό το μούσι! Check It!!
Οι Cut Copy (φαντάζομαι τους έχει πάρει τ' αυτί σου - lol) είναι Μελβουρνέζοι και μόλις επέστρεψαν με τον τρίτο τους δίσκο 'Zonoscope'. Όταν άκουσα το 'Take Me Over', που ήταν το πρώτο σινγκλάκι μέσα από εκεί, το βρήκα εξόχως pop και εύκολο αλλά τελικά κατέληξα ότι ήταν λίγο ρηχό και το βαρέθηκα στα 5 ακούσματα. Το 'Need You Now' είναι το τραγούδι που ανοίγει τον δίσκο, δεν γνωρίζω αν θα βγει σαν single - αν και για εκεί το βλέπω, βλέπεις του έχουν φτιάξει και εξωφυλλάκι - αλλά γνωρίζω, με σιγουριά αυτήν την φορά, ότι είναι ίσως ότι καλύτερο άκουσα μέχρι τώρα απ' αυτούς. Σε κάποιους έφερε στο μυαλό τους Flock Of Seagulls (μμμ, λες;) αλλά εγώ πιστεύω ότι είναι απλά ένα έξυπνο patchwork των επιρροών τους από την δεκαετία του ογδόντα. Μετά πώς να μην μου αρέσει; Check It!!
Διάβαζα πριν από λίγο για ένα από εκείνα τα ελληνικά σχήματα που κοπιάρουν ανερυθρίαστα τον ήχο των ρουμανοχάουζ. Κανένα πρόβλημα μ' αυτό. Απλά δεν σέβομαι αυτό το είδος της μουσικής και θα στοιχημάτιζα την δισκοθήκη μου ότι δεν θα έχει διάρκεια. Σε αντίθεση με τα italo-disco, για παράδειγμα - μάλωνα γι αυτό τις προάλλες με τον φίλο επιτυχιομάστορα. Εδώ που τα λέμε κανένα είδος χορευτικής μουσικής δεν είχε διάρκεια αν εξαιρέσεις οτιδήποτε έχει να κάνει με ψυχή, aka soul - disco, disco-house, soulful-house κτλ. Γι αυτό και σέβομαι απεριόριστα παραγωγούς όπως ο Sandy Rivera, γνωστός για πολλά ψευδώνυμα, μεταξύ των οποίων και το Kings Of Tomorrow, τους οποίους πιθανότητα θυμάσαι λόγω 'Finally' (anthem). Και μετά απ' αυτήν την τεράστια εισαγωγή, να σου πω ότι επέστρεψαν με το classy & stylish (εδώ οι αγγλικές περιγραφές ταιριάζουν καλύτερα) 'Take Me Back' με τα γεμάτα συναίσθημα φωνητικά της April. Mr.Rivera θέλουμε και album, ε; Check It!!
Πρώτη φορά έχω δύο συνεχόμενα posts για τον ίδιο καλλιτέχνη - και πρώτη φορά συνεχίζω το θέμα της προηγούμενης ανάρτησης. Όσο ακούω το remix των Villa στο 'Rolling In The Deep', τόσο είμαι πεπεισμένος ότι πρόκειται μία από τις καλύτερες παραγωγές των τελευταίων χρόνων. Δεν μοιάζει με τίποτε άλλο, είναι ευρηματικό, εντελώς ξεχωριστό και... επικό! Όταν βρήκα το acapella του τραγουδιού πριν από μερικές εβδομάδες σκέφτηκα ότι θέλω να το 'πειράξω' κι εγώ, αλλά μετά απ' αυτό... που να τολμήσω (lol). Η διασκευή του Σαββάτου σήμερα είναι από την Adele, η οποία στα πλαίσια του βρετανικού Live Lounge για το Radio 1 διασκευάζει Cheryl Cole, απογειώνοντας την σύνθεση (αγνώριστο σου λέω!) και δείχνοντας για άλλη μια φορά ότι είναι φτιαγμένη από την στόφα των θρύλων της μουσικής. Δεν είναι σε τέλεια ποιότητα αλλά πρέπει να το ακούσεις! Check It!!
Βασικά η Adele είναι από τις μεγαλύτερες φωνές που υπάρχουν σήμερα και μαζί με την Beth Ditto οι μόνες εύσωμες νέες τραγουδίστριες - πράγμα που δείχνει ότι ένα ρατσιστικό θεματάκι το έχει η μουσική βιομηχανία. Χαίρομαι τόσο πολύ που επιτέλους κάνει και chart επιτυχία μ' αυτό το υπέροχο τραγούδι. Το remix των Villa - που ξεκίνησαν σαν τρίο αλλά, απ' ότι φαίνεται, το Αεροπλανικό μικρόβιο της φαγωμάρας μετά την επιτυχία υπάρχει παντού - ήταν κάτι που έψαχνε κόσμος και ντουνιάς από τότε που άκουσε ένα μικρό απόσπασμα στην σελίδα τους στο soundcloud. Εννοείται μαζί κι εγώ. Είναι ένα από τα singles της χρονιάς και τώρα απέκτησε κι ένα από τα remixes της χρονιάς, ιδανικό αδερφάκι της εκτέλεσης του Jamie XX. Απλά δεν μπορούσε να λέιπει από εδώ - και το σημαντικότερο, σου το έχω σε 320 kbps, ριπαρισμένο από cd. via Check It!!
Ο Sharam Tayebi ήταν ο ένας απ' τους δύο Deep Dish και τα στοιχήματα έπεφταν βροχή για το ποιος απ' τους δύο ήταν τελικά ο πιο ταλαντούχος και ποιος θα έκανε την μεγαλύτερη σόλο καριέρα. Αν και είναι νωρίς για συμπεράσματα, ο Ιρανός dj έχει ήδη μία pop επιτυχία στο cv του με το 'She Came Along', κάτι που ετοιμάζεται τώρα να επαναλάβει με το νέο του single 'Fun'. Είναι ένα καταπληκτικό pop-house με λαμπερή, ελαφρώς progressive, παραγωγή και δακρύβρεχτα λόγια που έγραψε ο Chris Martin των Coldplay. Στα φωνητικά η Anousheh Khalili που εξελίσσεται σε υπολογίσημη μονάδα στον χώρο της dance - ίσως και όχι μόνο. Σήμερα ξύπνησα δύσκολα (ακόμη νυστάζω) και στραβωμένος τέρμα - που λέει κι ο μικρός μου. Ξέρεις κάτι; Αφού το άκουσα 3-4 φορές, ένιωσα λίιιιγο καλύτερα. Check It!!
Ο Jean Claude Ades είναι Ιταλός αλλά ηχογραφεί στην Γερμανία, ακριβώς όπως κάνει πλέον κι ο δικός μας Nikola Gala, καλός φίλος και αναγνώστης του blog (συναδελφικούς χαιρετισμούς mate)! Αυτοί είναι οι μουσικοί μετανάστες - να τους ξεχωρίζουμε γιατί σε λίγο καιρό πρόκειται να έχουμε και οινομικούς, πολιτικούς, κτλ. Στο νέο του single 'Work Of Art' φιλοξενεί στα φωνητικά την Sam Obernik που είναι άλλη μία από τις αδικημένες περιπτώσεις στην dance σκηνή (αν και σπαταλήθηκε αρκετά σε αδιάφορες, έως κακές, συνεργασίες) και ίσως την θυμάσαι απ' το 'Just Won' t Do' του Tim Deluxe. Ασυνήθιστα αργόμπιτο στην εκτέλεση του video (για σημερινό house) αλλά λίγο πιο pumping εδώ, με τα απαλά φωνητικά της Sam να δεσπόζουν, ήταν μια ευχάριστη έκπληξη για μένα σήμερα!
Έχω ξαναγράψει πολλές φορές (έστω, δυο-τρεις) για τον Γάλλο Allure και είναι από αυτά τα μικρά κολλήματα που χαρακτηρίζουν έναν blogger με άποψη (lol). Ο τύπος δεν πρόκειται να κάνει ποτέ κάτι μεγάλο στην καριέρα του (και γιατί νά 'πρεπε κιόλας; όλοι δεν βραβευόμαστε με Nobel, ούτε κατακτάμε το Everest...) αλλά φαίνεται πολύ... τίμιος. Μοιάζει να ασχολείται με την μουσική καθαρά από αγάπη (ή το πολύ-πολύ για να ρίξει καμμιά γκόμενα - αν και δεν τον κόβω έτσι) κι αυτό με αγγίζει πάρα πολύ. Το 'L' Amiral' είναι το νέο του single (ευκαιρία να ξεσκονίσω τα γαλλικά μου για να κάνω ένα φτηνό λογοπαίγνιο: ακόμη και ο ναύαρχος θέλει τον ρυθμό του) και ενώ στην αρχή θα σου έγραφα ότι αν είχε vocals θα ήταν καλύτερο, τελικά αναθεώρησα: η giallo μελωδία με το πιανάκι είναι τέλεια. Και εκνευριστική. Ή εκνευριστικά τέλεια. Αλήθεια! Check It!!
'The best things in life are free' τραγουδούσε η Janet Jackson με τον Luther Vandross και αυτό είναι αλήθεια (αν και δεν μιλούσαν ακριβώς για μουσική). Οι Metronomy επιστρέφουν με το τρίτο album τους 'The English Rivera', προπομπός του οποίου είναι το single 'She Wants', που θα χαρίσουν δωρεάν απ' το site τους στις 31 Ιανουαρίου. Ο Joseph Mount, η Anna Prior, ο Gbenga Adelekan και ο Oscar Cash ακούγονται πιο ool από ποτέ μ' αυτό το χειροποίητο, στοιχειωμένο, ροκάκι που είναι ποτισμένο με στοιχεία ska (βλέπε κοφτές κιθάρες) και μπορεί να σου κολλήσει στο μυαλό για εβδομάδες. Στα συν το βιντεάκι των Jul & Mat... Check It!!
Σκέψου το 'Grease' αλλά σε queer εκδοχή όπου ο Danny τα έφτιαχνε με τον Kenickie και η Sandy έμενε μπουκάλα και έβρισκε παρηγοριά στην αγκαλιά της Betty. Αυτό ήταν το concept του Seth Borart όταν το 2008 δημιούργησε τους Hunx & The Punx, το ολόδικό του συγκρότημα-tribute στα sixties. Το 2010 βγήκε το 'Gay Singles' και τον Μάρτιο θα κυκλοφορήσουν το 'Too Young To Be In Love' στην Hardly Art. Αυτό είναι το πρώτο single μέσα από εκεί, με την συμμετοχή της Shannon Shaw των Shannon & The Clams. Αν οι Raveonettes έκαναν guest εμφάνιση στο 'Glee' το αποτέλεσμα θα ήταν κάπως έτσι. Αν σου λείπει το χρώμα απ' την σημερινή pop (με την ευρύτερη έννοια) και αν σου αρέσει κάτι αθώο αλλά ταυτόχρονα kinky στα ρεφρέν που σιγοτραγουδάς, τότε το 'Lovers Lane' είναι για σένα. Check It!!
Αυτό δεν είναι τραγούδι, είναι εμμονή - και μην θεωρείς ότι βιάζομαι όταν σου λέω ότι πρόκειται για ένα από τα καλύτερα (αν όχι το καλύτερο) single του 2011 που μόλις ξεκίνησε και το καλύτερο της Lykke Li με διαφορά. Το original είναι κορυφαίο όπως και το πιάνο remix του Magician (πρώην Aeroplane). Η νέα εκτέλεση του Dave Sitek των Αμερικανών Tv On The Radio (και Maximum Balloon τον λες...), το έκανε πιο acoustic και πιο rock, με έμφαση στην μπασοκιθάρα που τρέχει σε όλη την διάρκεια του τραγουδιού. Σχεδόν βλέπεις μπροστά σου την Σουηδέζα τραγουδίστρια να το ερμηνεύει live - ή μήπως έχεις ήδη πατήσει το play από κάτω και την απολαμβάνεις όπως το είπε πριν από λίγο καιρό σ' ένα μικρό gig στην πατρίδα της; Check It!!
Απίστευτη η φωτογραφία των Bag Raiders (τουλάχιστον για μένα). Στο πατρικό μας σαλόνι στις αρχές των eighties ,είχαμε ένα πόστερ-ταπετσαρία μ' ένα χιονισμένο τοπίο (έμπαινες μέσα και σ' έπιανε σύγκρυο) ενώ στο καθιστικό (ναι, άλλο το καλό μας σαλόνι και άλλο το καθημερινό καθιστικό) είχαμε φοινικες και μια εξωτική παραλία σαν κι εκείνες που είχανε παλιά τα φωτογραφεία για background. Σαν κι αυτήν. Στο δωμάτιό μου είχα μία Depeche Mode και μία 'Μάχη Των Πλανητών', κολλημένες με τον ίδιο τρόπο - γι αυτό και φεύγοντας από εκεί τις ξέγραψα και τις ψάχνω ακόμη στο eBay. Το θέμα μου όμως είναι οι Αυστραλοί και... πάλι παρεκτράπηκα. Το ντεμπούτο album τους κυκλοφόρησε σήμερα και είναι γεμάτο απ' τον γνωστό ηλεκτροντίσκο ήχο τους που αγαπάμε. Από εκεί και η συνεργασία τους με τον Λονδρέζο Dan Black στα φωνητικά, στο δεύτερο single του δίσκου, το ανέμελα χορευτικό και πρόσχαρο, 'Sunlight'! Check It!!
Εκκολαπτόμενη super-star τραγουδίστρια (με έμφαση στο τραγουδίστρια, όπως παλιά αλλά και όπως Adele, Amy Winehouse, etc) αρκεί κάποια στιγμή να ξυπνήσει το κοινό και να την ενθρονίσει επιτέλους εκεί με τιμή και δόξα! Αυτό ίσως γίνει σύντομα, με την κυκλοφορία του ντεμπούτου της 'Light After Dark' στις 28 Φεβρουαρίου και μπορείς να το προπαραγγείλεις υπογεγραμμένο από την ίδια εδώ - αυτό για να δεις πόσο σε σκέφτομαι. Μέχρι τότε βάλε στο repeat το ολόφρεσκο 'Lucky' της που δεν έχει καμμιά σχέση με το μέτριο νέο single 'The Last Dance' που θα κυκλοφορήσει (γιατί δεν έβγαλε αυτό, μου λες;) το οποίο είναι totallyKate Bush! Και το καλύτερο; Δεν θα βρίσκεται καν στο album αλλά είναι ένα δωράκι που η ίδια έκανε σήμερα στους fans της!. Αυτή είναι η pop που με κάνει ευτυχισμένο! Check It!!
Θα είμαι ειλικρινής (όπως πάντα) μαζί σου. Περίμενα (ή περιμένω) την Lady Gaga με το πιστόλι στο χέρι, έτοιμος για το πρώτο της ατόπημα και βέβαιος ότι το νέο της τραγούδι-album-κίνηση θα ήταν κακό, επανάληψη, κλεψιά... άθλιο, πώς το λένε; Κι όμως, η πρώτη γεύση που πήρα απ' το βιντεάκι που ετοίμασε για τον Thierry Mugler, αν εξαιρέσεις ότι στο θέμα make-up (που υποθέτω δεν ήταν και δική της ευθύνη) έκλεβε ξεδιάντροπα την Fever Ray, τότε το αποτέλεσμα νομίζω πως αφήνει άφωνο και τον πιο κακόπιστο. Μουσικά αυτό που ακούσαμε είναι εντελώς nineties house (Junior Vasquez, Rollo και τέτοια) ενώ τα επαναλαμβανόμενα γερμανικά φωνητικά της έχουν ένα μπρίο και μια τσαχπινιά που νομίζω δεν μπορείς να τους (της) αντισταθείς! Το τραγούδι λέγεται 'Schei?e', δεν έχω ιδέα πως θα είναι στην original μορφή του αλλά μου φτάνει που απολαμβάνω αυτό το απίστευτο remix σε ποιότητα cd (και όχι αυτό που κυκλοφορεί ριπαρισμένο απ' το video). Το ίδιο κι εσύ! Check It!!
Η ικανότητα του David Lynch να μετατρέπει τα όνειρά του σε εικόνες, έστω και εφιαλτικές, είναι νομίζω αδιαμφισβήτητη. Το σινεμά του βέβαια είναι τόσο ιδιότροπο, ονειρικό και ιδιοσυγκρασιακό, που χωρίζει το κοινό του αυτομάτως σε φανατικούς οπαδούς και ορκισμένους εχθρούς. Όποιος δεν μπορεί να καταλάβει τις ταινίες του, πολύ αμφιβάλλω αν θα κατανοήσει την μουσική του. Και σ' αυτόν τον χώρο βέβαια ο δημιουργός του σύμπαντος του 'Twin Peaks' δεν είναι καινούργιος. Οι εφιαλτικοί ήχοι του 'Eraserhead', αναπόσπαστο κομμάτι του φιλμικού του σύμπαντος, ήταν δικοί του - έστω κι αν δεν εννοείς έτσι εσύ την μουσική. Ο διάσημος σκηνοθέτης μόλις κυκλοφόρησε ένα EP με διάφορα remixes δύο νέων τραγουδιών του. Σ' αυτό θα συναντήσεις, μεταξύ άλλων, τους Underworld, τον Sasha, τους Boys Noize και τον Νορβηγό diskJokke με αυτήν την cosmic disco (αν και σιχαίνομαι τον όρο) εκτέλεση του 'Good Day Today' - ψάξε ν' ακούσεις και την original version του που είναι πολύ πιο pop απ' ότι φαντάζεσαι (πολύ όμως!). via Check It!!
Ο Mathias Modica προηγήθηκε της nu-disco τάσης ή το αντίστροφο; Νομίζω πως ο Γερμανός Munk έκανε και θα έκανε έτσι κι αλλιώς αυτό που ξέρει καλύτερα, ασχέτως μόδας - και ανεξαρτήτως επιτυχίας, μιας και μέχρι σήμερα δεν κατάφερε να γίνει ευρέως γνωστός. Ίσως αυτό βέβαια αλλάξει με το νέο, discotastic, album του 'The Bird & The Beat'. Σ' αυτό συμμετέχουν αρκετοί guests όπως ο Lou Hayter των New Young Pony Club και ο Pollyester των Permanent Vacation. Το πρώτο single μέσα από εκεί θα είναι το 'Keep My Secret' και στην Rory Phillips εκδοχή του είναι τόσο relaxed που δεν μπορείς να το ακούσεις χωρίς να σκεφτείς καλοκαίρι ή ήλιος. Επίσης φαντάζει τόσο απλό που νομίζεις ότι δυο ώρες μπροστά στο Reason είναι αρκετές γι αυτό το αποτέλεσμα - πόσο λάθος όμως κάνεις... Το βρίσκεις πρώτα στο musicmakesthedifference. Check It!!
Πράγματα που έμαθα την εβδομάδα που μας πέρασε: 1) Όταν ένας dj είναι versatile (δεν εννοώ σεξουαλικά βρε, μουσικά!) και προσαρμόζεται ανάλογα με τον χώρο που παίζει μουσική - κάτι που σημαίνει σφαιρικές γνώσεις και ευελιξία - αυτό είναι εις βάρος του και θεωρείται πλέον ντεζαβαντάζ. Ναι, το άκουσα κι αυτό. 2) Μετά το 'Repulsion' του Roman Polanski, κανένας σκηνοθέτης δεν έχει δικαίωμα να κάνει μια ταινία με θέμα το στρίψιμο της βίδας και την κατάβαση στην κόλαση της παράνοιας, γιατί θα συγκριθεί μαζί του και, μοιραία, θα χάσει. Αυτά για τους ξερόλες (Έλληνες) κριτικούς του κινηματογράφου. Γιατί όλοι οι υπόλοιποι πάθαμε πλάκα με το 'Black Swan' του Darren Aronofsky. 3) Όποιος αγόρασε σήμερα εφημερίδα δεν έλεγε "δώσ' τε μου την τάδε" αλλά "θα ήθελα το soundtrack απ' το 'Νησί'". Καθόλου περίεργο που η κυκλοφοριακή τους πτώση αγγίζει πια το 50% σε σχέση με πέρυσι. Δεν πουλάνε δημοσιογραφία πια... 4) Το millefeuille της γυναίκας μου είναι ακόμη καλύτερο απ' του 'Κωνσταντινίδη' (lol). 5) Η βρετανική λογοτεχνία εξακολουθεί να παράγει θαυμάσια διηγήματα με ισχυρές δόσεις κατάμαυρου χιούμορ και γουντυαλλενικής (αυτο)ψυχανάλυσης. Υπέροχος Jonathan Coe! Οι Λονδρέζοι Avatars διαφημίζουν με τον καλύτερο τρόπο τον εαυτό τους χαρίζοντάς μας μέσα απ' το site τους το νέο τραγούδι 'The Book Of Lies' διάρκειας 9 λεπτών. Epic. Check It!!
Πως μπορεί να φτιάξει το, ελαφρώς μίζερο και μουρτζούφλικο, Σαββατιάτικο μεσημέρι σου; Όταν ανοίγοντας τα mails σου βλέπεις ένα δωράκι από τους Mighty Mouse! Και τι δωράκι! Χωρίς να θέλω να σε υποτιμήσω, ανάθεμά με αν είχες ξανακούσει για τους Northend - εκτός αν είσαι junkie της χορευτικής σκηνής και δη της disco των early eighties (για σένα λέω Γ!). Ήταν ένα project του Arthur Baker με φωνητικά από την Michelle Wallace και, ακόμα κι αν όντως τελικά σου είναι παντελώς άγνωστοι, σίγουρα γνωρίζεις το τραγούδι τους 'Happy Days' στο οποίο βασίστηκε το ομώνυμο hit του PJ, 15 ολόκληρα χρόνια πριν. Οι φοβεροί Λονδρέζοι αναστήλωσαν το original (που ήταν ύμνος έτσι κι αλλιώς) και του έδωσαν λίγη από την λάμψη των θρυλικών edits τους. Όχι απλά καλό αλλά οργασμικό! Check It!!
Ο Sammy Banana και η Maggie Horn (πεθαίνω να επαναλαμβάνω τα ονόματά τους, τόσο cool, τόσο... porn!) από το Brooklyn, ξεκίνησαν με mixtapes και διασκευές, έκαναν support στους Chromeo και τελικά κυκλοφόρησαν το πρώτο ολόδικό τους single 'Hold Me' πριν από λίγο καιρό - φυσικά μπορείς να βρεις στο musicmakesthedifference απλά κάνοντας κλικ στό tag με τ' όνομά τους. Σήμερα απ' την ώρα που ξύπνησα τραγουδάω (από μέσα μου) το 'O.N.E.' των Yeasayer και συνειρμικά σκέφτηκα την διασκευή τους στο τραγούδι. Πήραν τα beats απ' το 'Hold Yuh' του Gyptian και πρόσθεσαν τα φωνητικά τους σε μια απρόβλεπτα pop και εντελώς φρέσκια εκδοχή σ' ένα από τα καλύτερα τραγούδια της περασμένης χρονιάς. Και αυτή είναι όπως κατάλαβες η σημερινή διασκευή του Σαββάτου. Check It!!
Ο Jimmy Somerville είναι ένας από τους πολύ αγαπημένους μου καλλιτέχνες για πολλούς και διαφορετικούς λόγους - όποιος πρόλαβε την δεκαετία του ογδόντα, ότι είδος μουσικής κι αν άκουγε, θα συμφωνεί μαζί μου. Φοβερή φωνή, συμμετοχή σε σημαντικά pop σχήματα όπως οι Bronski Beat και οι Communards, σόλο επιτυχίες, ο potatohead όπως είναι το nickname του, τα έκανε όλα. Οι μεγαλύτερες επιτυχίες στην καριέρα του έμελλε να είναι διασκευές αλλά για μένα πάντα η αλήθεια κρύβονταν στα μικρά του μυστικά (το 'Coming', το 'From This Moment On', το 'Control' και πάει λέγοντας). Πριν από μερικές εβδομάδες κυκλοφόρησε στην Γαλλία ένα EP που μου έβγαλε την πίστη μέχρι να το βρω. Ήταν μόνο σε mp3 βλέπεις και δεν μπορούσες να το αγοράσεις από καμμία άλλη χώρα. Μέχρι που άρχισε να πουλιέται το cd single απ' το site του. Το 'Bright Thing' είναι μόνο ένα μικρό δείγμα (και όχι το καλύτερο τραγούδι απ' τα 4 του cd, αν θες να μάθεις πιο είναι αυτό καλό θα ήταν να το αγοράσεις) της εξαιρετικής pop που εξακολουθεί να φτιάχνει. Στ' αλήθεια μας έλειψε... Check It!!
Η MNDR είναι η Amanda Warner και ηχογραφεί για την Green Label. Φήμες την θέλουν next big thing αλλά εγώ κρατάω μικρό καλάθι. Όχι γιατί δεν είναι ταλαντούχα αλλά γιατί το να κάνει κάποιος το μεγάλο 'μπαμ' εξαρτάται από ένα εκατομμύριο παράγοντες - εταιρεία, δουλειά, internet, marketing και πάει λέγοντας... Στα συν το ότι θα είναι το support όνομα στις συναυλίες των Chromeo - οι οποίοι ακόμη περιμένουν να γίνουν super-stars - ούτε η συνεργασία με τους La Roux τους βοήθησε ιδιαίτερα. Το νέο της single πάντως, είναι το 'Cut Me Out', ένα σφιχτό power-pop και τα φωνητικά της φέρνουν στο μυαλό μιαν έφηβη, sexy, εκρηκτική Kim Wilde! Check It!!
Οι Found Sound Orchestra είναι ένα one-man-show κι αυτός ο άνθρωπος δεν είναι άλλος από τον Αυστραλό Larry Swagman (οργασμική η μουσική σκηνή down under). Όχι μακριά από τον ήχο των Avalanches αλλά με μια πιο χίππικη νεο-disco αισθητική, ετοιμάζονται να κάνουν κάτι πρωτότυπο: να κυκλοφορούν ένα καινούργιο τραγούδι κάθε εβδομάδα του χρόνου. Πολυγραφότατος ο τύπος όπως κατάλαβες και με αξιοζήλευτη αυτοπεποίθηση. Για να καταλάβεις την δεύτερη κιόλας εβδομάδα του 2011, αντί για ένα τραγούδι μας έδωσε δύο - και αυτά όπως πάντα δωρεάν μέσα απ' το site του συγκροτήματος. Ενδεικτικά μόνο για σήμερα σου διάλεξα το 'We 'll Never Be Free' που είναι πανέμορφο και χαλαρό - μόνο μην με ρωτάς τι σαμπλάρει, έχει μερικές μέρες που σπάω το κεφάλι μου! Check It!!
Η συνεργασία του Jamie Lewis με την Kim Cooper μας είχε δώσει ένα απ' τα πιο ωραία house classics των τελευταίων χρόνων. Και φυσικά αυτά δεν είναι και πολλά. Ευτυχής συγκυρία λοιπόν όταν η ποιότητα συναντά την εμπορικότητα. Μετά ξαναπροσπάθησαν να επαναλάβουν την συνταγή αλλά δεν τους έκατσε. 2011 και απ' ότι φαίνεται τα τούρκικα σήριαλ δεν έχουν πέραση μόνο στην Ελλάδα. Ναι, το '1001' του τίτλου του νέου τους single στην Purple Music (πάντα), είναι απ' το '1000 και μια νύχτες' και, οποία έκπληξις, η μουσική παραπέμπει στον Αλή-Μπαμπά (για τους κλέφτες θα σε γελάσω) και στην λάγνα Ανατολή. Τώρα πως αυτά ταιριάζουν με τα soulful φωνητικά θα πρέπει να το ακούσεις και να κρίνεις. Εγώ το βρήκα χαριτωμένο (ειδικά στο σημείο που η Kim ψιθυρίζει στ' αραβικά) κι επειδή είχα καιρό να βάλω κάποιο house... Check It!!
Οι Cold War Kids είναι από το Long Beach της Καλιφόρνια (όχι, δεν είναι coctail). Πόσο cool και κινηματογραφικό ακούγεται αυτό; 'Mine Is Yours' θα λέγεται το τρίτο τους album με παραγωγό τον Jacquire King (βλέπε Norah Jones και Kings Of Leon) και οι ίδιοι δηλώνουν γι αυτό ενθουσιασμένοι σαν μικρά παιδιά - κάτι που ονομάζω και καλλιτεχνικό σύνδρομο, μιας και για όλους ανεξαιρέτως, Έλληνες και ξένους, ο τελευταίος τους δίσκος είναι και 'ο καλύτερος'! Το ομώνυμο τραγούδι που άκουσα βέβαια, τουλάχιστον στην εκτέλεση των συμπαθέστατων Passion Pit, είναι χάρμα. Τα, λίγο φωναχτά αλλά με αγορίστικο ράγισμα στα σημεία, φωνητικά κάνουν ενδιαφέρουσα μίξη με την πλαστική παραγωγή του Μιχάλη Αγγελάκου και των φίλων του (ναι, είναι αλήθεια πως υπάρχει ένας Έλληνας παντού...) ενώ το 'what is mine, is yours' ρεφρέν του θα σου κολλήσει στα σίγουρα! Check It!!
Το Ayo είναι όνομα μικρό, κοφτό, ευκολομνημόνευτο. Ευτυχώς που η Νιγηριανογερμανίδα τραγουδίστρια δεν επιχείρησε να κάνει καριέρα με το Joy Olasunmibo Ogunmakin - αν και Ayo είναι η μετάφραση του Joy στην γλώσσα των Yoruba. Το 'Down On My Knees' της έγινε mega-hit την Ελλάδα και σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες και το είχα λατρέψει απ΄την πρώτη στιγμή που το είχα ακούσει (και είχα σκεφτεί ότι άνετα θα μπορούσε να ήταν ο ύμνος του μαζοχισμού). Ε λοιπόν, την ερμηνεύτρια που ήξερες μ' εκείνο το τραγούδι, ξέχασέ την. Τώρα με την καινούργια της δουλειά, πήρε τα πάνω της και θέλει να το ρίξει έξω, θέλει να κάνει sex, θέλει να κάνει ότι γουστάρει... θέλει να χορέψει - και θα το κάνει! Τα reggae στοιχεία στην μουσική της είναι πάλι εδώ. Απλά τώρα ροκάρει και το αποτέλεσμα είναι σίγουρο πως θα ξαφνιάσει. Σου είπα ότι είναι και πανέμορφη έτσι όπως ακτινοβολεί αυτοπεποίθηση; Check It!!
Και πάνω που χρειαζόμασταν κάτι για να μας αναπτερώσει το ηθικό, κάτι για να αναζωπυρώσει το εθνικό μας φρόνημα (ρε γαμώτο) ήρθαν και 2-3 συγκροτήματα που μας έβαλαν ξανά στον παγκόσμιο μουσικό χάρτη. Δεν πρόκειται για την επόμενη Νάνα Μούσχουρη, ούτε για τον επόμενο Βαγγέλη Παπαθανασίου - όχι γιατί είναι άμοιρα ταλέντου τα παιδιά, απλά οι εποχές αυτές για την δισκογραφία γενικώς έχουν περάσει ανεπιστρεπτί) αλλά για ταλαντούχα, εναλλακτικά, νέα παιδιά. Για τους Keep Shelly In Athens τα έχουμε ξαναπεί. Αστραφτεροί και ταχέως ανερχόμενοι. Το πρώτο τους EP με τίτλο 'In Love With Dusk' είναι ήδη sold-out οπότε αν θες να μην κυνηγάς την επόμενη κυκλοφορία τους στο eBay, τότε γρήγορα για το λονδρέζικο Pure Groove γιατί μόνο εκεί θα πωλείται το 7ιντσο με τα 'Hauntin' Me' και 'Song To Cheer You Up'. Το πρώτο είναι ένα haunting, όπως λέει κι ο τίτλος του, τραγούδι, απ' αυτά που σε κάνουν να ονειρεύεσαι με πολύχρωμα pixels. Check It!!
Οι μουσικές του J.Ralph ντύνουν μοναδικά (λένε) το ντοκιμαντέρ 'Wretchers & Jabberers' με θέμα τον αυτισμό. Δύσκολο το θέμα, μεγάλη η άγνοια των πραγματικών του διαστάσεων για τον πολύ κόσμο, αλλά εντυπωσιακά τ' αποτελέσματα για όσους το είδαν (μην ρωτάς πότε θα το δούμε εδώ, έχεις δει πολλά τέτοια να βγαίνουν στις αίθουσες;). Προς το παρόν όλοι εμείς απολαμβάνουμε το soundtrack στο οποίο τραγουδάνε (μεταξύ άλλων) η Norah Jones, η Carly Simon, ο Devendra Banhart, η Lila Dawns και ο Antony Hegarty. Είμαι σίγουρος ότι με την ερμηνεία του στο 'Killing Hardly' θα κάνει τις τρίχες στον σβέρκο σου να βαρέσουν προσοχή. Η φωνή του είναι όπως πάντα απόκοσμα όμορφη και μπορεί να γεμίσει ή ν' αδειάσει την καρδιά σου ακόμη και στην διάρκεια ενός και μόνο τραγουδιού. Με μια λέξη: συγκλονιστικός. Check It!!
Να ξεκινήσω με μια ευχή: να μας ζήσουν τα παιδιά και βίον ανθόσπαρτον! Βλέπεις ο καλός του Patrick Wolf, κάποιος William Charles Pollock, του έκανε πρόταση γάμου ανήμερα την Πρωτοχρονιά. Κορίτσια την τύχη του νά 'χετε και νά 'στε οι επόμενες! Πάντως ο εκκεντρικός καλλιτέχνης μοιάζει να βρίσκεται στην καλύτερή του φάση, όχι μόνο στην προσωπική του ζωή αλλά και στην επαγγελματική, μιας και η καριέρα του προβλέπεται ν' απογειωθεί με το πέμπτο του album 'Lupercalia'. Πρώτο single μέσα απ' αυτό ήταν το εξαιρετικό 'Time Of My Life', ενώ δεύτερο θα είναι το 'The City', ένα εξίσου επικό pop single με εντυπωσιακή ενορχήστρωση και catchy ρεφρέν που λέει 'i won' t let the city destroy our love' (να υποθέσω πως τα παιδιά θα μετακομίσουν στην εξοχή;)... Το βρίσκεις αποκλειστικά (ή πρώτα αν θες) στο musicmakesthedifference. Check It!!
Απορώ πραγματικά πως ξέχασα το 'Love Harder' έξω από τα 50 καλύτερα singles του 2010 (και νά 'ταν και το μόνο...). Πάντως για την ιστορία να σου πω ότι θα το έβαζα λίγο έξω απ' τα 20 πρώτα. Τι να το κάνεις, ο Ali Love δεν μπόρεσε να γνωρίσει επιτυχία πουθενά - κι ας είχε και το hype από την συνεργασία του με τους Chemical Brothers. Το νέο single μέσα από το 'Smoke & Mirrors' είναι το 'Moscow Girl' και δεν νομίζω πως θα πείσει όσους μέχρι τώρα δεν πείσθηκαν παρόλο που συνοδεύεται από μερικά εξαιρετικά remixes από τους Lee Foss, Mustang και Jacques Renault. Το ένα δεύτερο των Runaway είναι αυτό παραδίδει και το καλύτερο mix του πακέτου, φουλ από glitter και νεανική ανεμελειά. Check It!!
Η ιδέα πάρα πολύ απλή. Σου λέει ο Damon Albarn, εφόσον είμαστε μια καρτούν μπάντα μπορούμε να έχουμε όσα φανταστικά μέλη θέλουμε. Προσθέτουμε, αφαιρούμε, δημιουργούμε εικονικές αποχωρήσεις ή καβγάδες και κρατάμε ζεστό το ενδιαφέρον των fans. Έληξε ο διαγωνισμός που προκήρηξε το δημοφιλές virtual συγκρότημα για τον σχεδιασμό του Evangelist όπως θα λέγεται ο πέμπτος Gorillaz, νικητής ήταν ο Jirouta και το αποτέλεσμα το επανασχεδίασε ο Jamie Hewlett. Μουσικά τώρα, το 'Empire Ants' με την συμμετοχή των Σουηδών Little Dragon που υπήρχε στο 'Plastic Beach', έγινε ένα δεν-έχω-λόγια-να-το-περιγράψω αριστούργημα, δροσερό σαν παγωμένη λεμονάδα ένα καλοκαιρινό απόγευμα, γιατί ακριβώς αυτό θα νοσταλγήσεις ακούγοντάς το: καλοκαίρι! via Check It!!
Οι Woods Empire ήταν ένα έγχρωμο soul συγκρότημα που κυκλοφόρησε μόλις ένα album, το 'Universal Love', το 1981 στην Tabu (βλέπε και S.O.S. Band). Ο ήχος τους ήταν γλυκός και sexy αλλά καμμιά φορά το timing δεν βοηθάει κι έτσι ενώ δεν γνώρισαν επιτυχία στην εποχή τους, βρισκόμαστε τώρα, 30 σχεδόν χρόνια μετά, με τους συλλέκτες να σφάζονται στο eBay για το ποιος θα το αποκτήσει. Είναι και η μόδα των old-school γενικώς, από soul και funk μέχρι disco και πρώιμη electronica. Σε όλα αυτά πρόσθεσε και την ιδέα των re-edits που ξεκίνησε απ' τα seventies και επανήλθε δριμύτερη τα τελευταία χρόνια. Άλλα beats, έξτρα ήχοι, λούπες και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί ο dj για να κάνει το track να κολλάει στο set του. Ο Mr.Jazzhole είναι Έλληνας, τον λένε Νίκο Τσίφη, την σελίδα του στο soundcloud την παρακολουθούν απ' τον Dr.Bob Jones μέχρι τον Dimitri From Paris (ζηλεύω!) και μόλις έκανε ένα απίθανο edit στο 'Universal Love' που είναι τόσο επικίνδυνα ερωτικό και sexy, που πρέπει να προσέξεις ποιος κάθεται δίπλα σου (lol)! Check It!!
Όταν το 1992 είχε κυκλοφορήσει το 'Damn I Wish I Was Your Lover' της Sophie B.Hawkins, το είχα ερωτευτεί ακαριαία. Δεν είναι ο ήχος μου αλλά είχα πάθει πλάκα, πώς το λένε; Το ίδιο μου είχε συμβεί με το 'All I Wanna Do' της Sheryl Crow. Πολύ αμερικανιά και τα δύο αλλά είχαν μια τρυφερότητα και μια απόγνωση το πρώτο κι έναν δυναμισμό κι ένα disco feeling το δεύτερο, που με άγγιξαν. Απλά απορώ πως ξεχάστηκαν σαν classics. Ο Matt Palmer είναι ένας νεαρός Νεοϋορκέζος με καθαρό βλέμμα και αγνές προθέσεις. Μόλις έβγαλε το album του 'Let Go' στο οποίο επιχειρεί μια πιο ρετρό και ειλικρινή προσέγγιση της r'n'b μουσικής. Και τα καταφέρνει. Η ολοκαίνουργια διασκευή του στο τραγούδι μπορεί να μην φτάνει το original (δύσκολο με την γεμάτη ένταση ερμηνεία της Sophie) αλλά είναι μια πάρα πολύ καλή εκδοχή του γι' αυτό και είναι η σημερινή διασκευή του Σαββάτου! Check It!!
Σάββατο σήμερα, αλλά όχι οποιοδήποτε Σάββατο. Πρώτη μέρα των εκπτώσεων και η κρίση έχει αρχίσει να μας κάνει να λειτουργούμε σαν γνήσιοι Αμερικανοί - τουτέστιν σε λίγο καιρό θα στήνουμε τσαντήρια έξω απ' τα πολυκαταστήματα ή θα περιμένουμε γυμνοί με την συνοδεία τηλεοπτικών καναλιών, για το πρωινό τους άνοιγμα. Υπερβολές; Απλά κατέβα σήμερα κέντρο. Μαθαίνω επιστρατεύτηκαν έξτρα υπάλληλοι παντού (να και κάτι καλό). Εγώ πάντως δεν ψήνομαι. Έχω χρόνια που κάνω σχεδόν αποκλειστικά e-shopping και αυτά μ' αφήνουν αδιάφορο. Αυτό που θέλω να κάνω σήμερα, επειδή έχει όμορφη μέρα, είναι να πάρω τα πιτσιρίκια και να πάω σε κανένα πάρκο (όχι ότι έχουμε και κανένα της προκοπής αλλά αυτό είναι άλλο θέμα). Πριν φύγω ας σου πω δυο λόγια για τους Knocks που ευτύχησαν να βγάλουν το πρώτο τους single στην Neon Gold και τώρα επιστρέφουν με το 'Dancing With The Dj' σε remix των '96 Bulls (σούπερ όνομα!). Daft Punk κιθάρες και γαλλικός ήχος στο μενού, ότι πρέπει για το μεσημέρι σου. Check It!!
Και μια απορία την είχα για το πως θα διαχειριστούν την επιτυχία του 'Barbra Streisand' (να ευλογήσω και τα γένια μου θυμίζοντάς σου ότι το πρωτάκουσες στο musicmakesthedifference, μήνες πριν γίνει hit) ο Armand Van Helden και ο A-Track. Προτίμησαν τελικά να το παίξουν safe κι έτσι το follow-up του θα είναι το 'You 're Nasty' που είχαμε ακούσει το 2009 σαν πρώτο δείγμα της συνεργασίας τους. Αν με ρωτάς αν θα γίνει το ίδιο χαμός θα σου πω όχι, αν όμως με ρωτάς αν μου αρέσει θα σου γνέψω καταφατικά. Disco γυναικεία φωνητικά σαμπλαρισμένα απ' το 'Nice 'n' Naasty' των Salsoul Orchestra κι ένα σκληρό, ασιντίζον bassline που σε παίρνει απ' τα μούτρα από το πρώτο δευτερόλεπτο. Respect λοιπόν στους Duck Sauce - και ειδικα στον Armand που 20 χρόνια τώρα παραμένει μάχιμος!! Check It!!
Συμπαθέστατος ο Jonathan Jeremiah και αδιαμφισβήτητα ταλαντούχος. Γι' αυτό και είναι τόσο κρίμα που ότι κυκλοφόρησε μέχρι σήμερα δεν τράβηξε. Για να καταλάβεις το ντεμπούτο album του 'Happiness' ήταν έτοιμο και είχε προμοταριστεί από το 2009 αλλά ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει μέσα στο 2011 με τίτλο 'A Solitary Man'. Τα ζόρια της δισκογραφίας (που πληρώνουν οι σημερινοί καλλιτέχνες). Πριν από 3 εβδομάδες αγόρασα το limited 7ιντσο του 'See (It Doesn' t Bother Me)' που είναι μια jazzy κομματάρα και τώρα ετοιμάζεται να βγει το νέο του single 'Lost'. Άλλο ένα πανέμορφο τραγούδι αλλά αναρωτιέμαι (ξανά), υπάρχει χώρος στα σημερινά charts, που ανεβοκατεβάζουν με ευκολία εφήμερες αηδίες, για κάτι ποιοτικό που έρχεται από μια μουσικά αθώα εποχή; (απάντηση: μάλλον όχι.) Check It!!
Οι Senor Stereo είναι ένα τρίο εξ Αμερικής, αν και θα μπορούσαν άνετα να είναι από την Σουηδία, την Νορβηγία ή κάποια άλλη βορειοευρωπαϊκή χώρα, μιας και ο ήχος τους είναι ακριβώς έτσι. Δεν έχουμε δει τα πρόσωπά τους αλλά τους φαντάζομαι. Εντελώς nerds, κολλημένοι με τα notebooks τους, μόνιμα καλωδιωμένοι στο internet ανταλάσσοντας κοφτά tweets με τ' αγαπημένα τους συγκροτήματα. Μόλις κυκλοφόρησε το EP τους 'Unintentional' που περιλαμβάνει remixes τριών τραγουδιών τους από Treasure Fingers, Nadastrom, U-Tern, Craze, Salva και Gigamesh. Ο τελευταίος (που είναι και μέλος του συγκροτήματος - μπερδεύτηκες;) έκανε μία electro-funk εκτέλεση του 'Hot Damn' που μου θύμησε την μίξη των U-Tern στο 'Bang Bang Bang' του Mark Ronson και θα σε βοηθήσει να κάνεις αυτό ακριβώς που λένε κι οι στίχοι του τραγουδιού: leave your worries at the door... Check It!!
Είμαι σε κεντρικό δισκάδικο (ντιβιντάδικο, βιβλιοπωλείο, όπως θες πές το... έτσι όπως έχουν γίνει τα πράγματα) και το μάτι μου πέφτει σε μια ταινία: 'Oscar Et La Dame Rose'. Αδιάφορο εξώφυλλο, μ' έναν πιτσιρικά και μια κυρία αλλά κάτι με τραβάει και διαβάζω υπόθεση. Η επόμενη κίνησή μου ήταν να την πληρώσω στο ταμείο. Ήλπιζα μόνο το film να είναι τελικά αντάξιό του στόρυ του. Και ήταν. Και με το παραπάνω. Η αισθητική του θύμιζε στα σημεία Jean-Pierre Jeunet αλλά νομίζω το βασικό του προτέρημα ήταν το σενάριο. Είχα να κλάψω έτσι, όχι να συγκινηθώ απλώς αλλά να κλάψω, χρόνια. Δεν ήταν μελό, αν και σαφώς η ιστορία ήταν λυπητερή. Μπορείς να πεις πως ήταν αισιόδοξο ή τουλάχιστον θετικό. Ίσως φταίω εγώ. Τα τελευταία χρόνια μ' έπιασε μια πεισματική, παιδιάστικη άρνηση στον θάνατο, την αρρώστια, την φθορά (σωματική και πνευματική). Απλά δενμπορώ να συμβιβαστώ στην ιδέα. Κάποιος θά 'λεγε ότι είμαι πληγωμένος και γι αυτό τά 'βαλα με τον Θεό και δηλώνω άθεος ή αγνωστικιστής. Όμως όχι. Νομίζω πως είναι λιγότερο επιφανειακό το πρόβλημά μου, οι δαίμονές μου, η πανάρχαια και παναθρώπινη σκέψη που ενοχλητικά μου γρατζουνάει το μυαλό. Η απαρχή της φιλοσοφίας... Τι σου τα λέω τώρα όλα αυτά... Ο Σουηδός Copycat πρέπει να πέρασε κι αυτός την φρίκη του, δεν εξηγείται αλλιώς το κείμενο που συνόδευε στο site του το νέο τραγούδι 'A Lonesome New Year'. Απώλεια. Μοναξιά. Φιλία. Άκου το τραγούδι του και κάνε το δικό σου ταξίδι... ps: δες οπωσδήποτε την ταινία. Check It!!
Το 'Glaciers' το άκουσα τον περασμένο Αύγουστου όταν το ντουέτο το έδωσε δωρεάν μέσα απ' το site του και μ' εντυπωσίασε. Η εκτέλεση όμως ήταν κάπως σαν extended κι έτσι περίμενα να γυρίσω με το καλό από τις διακοπές για να βγω προς άγρα της κανονικής μίξης. Τζίφος όμως. Έκτοτε άκουσα και το καινούργιο τους 'Stars In Your Eyes' το οποίο βρήκα αδιάφορο, μέχρι που έπεσα (επιτέλους) πάνω σ' αυτό που έψαχνα εξαρχής. Η Kimberly Wyatt είναι η ξανθιά από τις Pussycat Dolls (τι σου λέω τώρα...) και οι Her Majesty & The Wolves είναι το project της μαζί με τον Spender Zeney των Jupite Rising. Το τραγούδι συμπεριλαμβάνεται στο EP τους (πολύ της μόδας τελευταία) που κυκλοφόρησε σήμερα και περιλαμβάνει από δύο versions των δύο τραγουδιών αλλά το ραδιοφωνικό 'Glaciers' νομίζω πως είναι το ξεκάθαρο highlight του. Check It!!
Οι Super Melody είναι Αυστραλοί, απ' την Μελβούρνη συγκεκριμένα. Που σημαίνει άλλο ένα συγκρότημα απ' την χώρα down under, που τραγουδούσαν και οι Men At Work στα eighties. Εκτός από uber-cool όνομα (συμφωνείς;) έχουν και πολύ ωραίο ήχο με γκρουβάτες μπασογραμμές, φάνκυ κιθάρες και ρολάτα τάμπλας. Το 'I Want Your Blood' είναι ένα από τα highlights μέσα από το album τους 'Destination Unknown' που είναι ένα περίεργο μουσικό μείγμα, κάπως σαν νά 'βαλες στο μπλέντερ αναμνήσεις από το Hacienda του Μάντσεστερ, άμμο από τις παραλίες της Ίμπιζα και μυρωδιά από τα φημισμένα croissant του Jean Millet στην Rue Saint Dominique στο Παρίσι. Indisco είναι η λέξη και οι φίλοι μας οι Super Melody την ξέρουν καλά! Check It!!
Άκουγα το πρωί την εκτέλεση του Fred Falke στο 'We Are Who We R', το τελευταίο (εκνευριστικό) σινγκλάκι της Ke$ha. Μερικά τραγούδια δεν σώζονται με τίποτα. Αλλά κι ο φίλος μας, δεν άφησε καλλιτέχνη για καλλιτέχνη. Και η Άντζελα να του ζητούσε να της κάνει παραγωγή, όχι δεν θα έλεγε. Η λογική του 'τώρα που γυρίζει' με βρίσκει καθολικά αντίθετο. Κι εκεί που έλεγα ότι κάηκε - που κάηκε εδώ που τα λέμε - άκουσα το νέο του single μαζί με τον Burns, follow up του 'Y΄.S.L.M.' (που, για να σου πω την αλήθεια, δεν μου πολυάρεσε). Το 'First Move' βγήκε το 2009 σαν τραγούδι του Burns και remix του Falke αλλά τώρα ετοιμάζεται να ξαναβγεί με την συμμετοχή του Seb (που γνώρισες απ' το αγαπημένο μου προπέρσινο 'News For You') στα φωνητικά. Ετοιμάσου για μια συναρπαστική disco περιπέτεια - και την πρώτη κίνηση στην πίστα εννοείται πως την κάνεις εσύ! Check It!!
Πόσο πεθύμησα το Λονδίνο δεν περιγράφεται - λο ας έχω να πάω μόνο απ' το περασμένο καλοκαίρι! Σήμερα τελειώνει κι η προσφορά της Easy-Jet με το μείον 20% και είμαι σε τρελό πειρασμό. Ναι. Όχι. Ναι. Όχι. Ναι... Δεν ξέρω. Αλήθεια. Μέχρι το βράδυ θ' αποφασίσω. Προς το παρόν παίρνω μια τζούρα βρετανικού, αστικού τοπίου ακούγοντας την Maya Jane Coles. Αν ασχολείσαι με την club σκηνή δεν θα σου είναι άγνωστη. Αν όχι θα έχεις μιια πρώτης τάξεως ευκαιρία να την μάθεις με το 'You' μέσα από το τελευταίο EP της 'Humming Bird' που βγήκε τα Χριστούγεννα. Ξεκινάει κάπως σινεμασκόπ θυμίζοντας το 'Only When I Lose Myself' των Depeche Mode πριν μεταμορφωθεί σ' ένα ποιητικό deep pop (ή house αν προτιμάς) με σέξυ, σχεδόν μιλητά φωνητικά. Χαλαρωτικό και ότι πρέπει για να αποβάλλεις τις μουσικές τοξίνες από τον οργανισμό σου. Check It!!
Ποιος να θυμάται ή ποιος να γνωρίζει τώρα ότι η Αμελί της electro είχε κάνει ντουέτο με την Katy Perry στο 'Hot n Cold'... Και η πλάκα είναι ότι ήταν όμορφο!. Οι hipsters βέβαια την είχαν ανακαλύψει νωρίτερα με το ντεμπούτο album της 'Pop Up'. Για να ακριβολογούμε όμως η Yelle είναι οι Yelle μιας και μαζί με την Julie Budet είναι και ο GrandMarnier (δοκίμασε σε κρέπα με μερέντα, άλλο πράγμα...) και ο Tepr. Το 'Musique' σε παραγωγή Siriusmo απλά πρετοίμασε το έδαφος για το 'Safari Disco Club' που εκτός απ' το βραβείο για τον πιο cult τίτλο τραγουδιού της χρονιάς, διεκδικεί με σοβαρές αξιώσεις και το βραβείο του bubblegum χορευτικού track που άκουσα τους τελευταίους μήνες. Ζαχαρωμένη αφέλεια και ηλεκτρονικά beats σε ισόποσες δόσεις, θα σε κάνει σίγουρα να χαμογελάσεις και να σκεφτείς πως η 14η μέρα του Μάρτη που κυκλοφορεί το ομώνυμο album της (τους) είναι πολύυυυ μακριά!!! Check It!!
Είδε κι απόειδε η Beth με την indie. Τό 'λεγε και το ζώδιό της καθαρά: μπαίνει ο Δίας στον Κρόνο, η κατάλληλη εποχή για αλλαγές. Αν και σιχαινόταν τις αλλαγές. Ακόμη και στο φαγητό. Ειδικά σ' αυτό. Έκλεισε κι ο Αλγερινός στην γωνία κάτω απ' το σπίτι της το deli του... Αίσχος. Αλλά το θέμα είναι η μουσική. Δεν μπορούσε άλλο με τα παιδιά απ' την μπάντα. Δεν την χωρούσε ο τόπος, η πατρίδα, τα ρούχα της. Συνεργάστηκε με Βρετανούς παραγωγούς. Τους καλύτερους της σύστησαν. Simian Mobile Disco με τ' ονομα. Είχε πει κι άλλο δικό τους παλιά αλλά τώρα της διαφεύγει ο τίτλος ('Cruel Intentions'). Πεινάει κιόλας... άστα, σκατά. Πάντως χάρηκε που το EP με τα 4 τραγούδια που έκαναν μαζί βγήκε σήμερα στην Deconstruction. Εκεί που είχε βγει η επιτυχία του Felix το '92 ντε! Έχει και μπόλικο hype - της λένε. Αλλά τί να το κάνεις; Αν ο Αμπντούλ δεν είναι εκεί για να σου φτιάξει το ζουμερό σου donner ακριβώς έτσι όπως το λαχταράς... τί νόημα έχει η ζωή; Check It!!
Τώρα είναι λίγο σουρεάλ αυτό που είδα. Μπεκατώρου-Χωλίδης να διασκευάζουν Madonna και 'Holiday' στο 'Just The 2 Of Us'. Στυλιστικά άνοιξε το Τριώδιο και μύρισε Άνοιξη, ερμηνευτικά η γυναικάρα απ' το Κιλκίς συναντά το πρώτο όνομα του κέντρου στο 17ο χιλιόμετρο Θεσσαλονίκης-Κατερίνης. Έλεος. Θα μου πεις, χιούμορ δεν έχεις; Έχω και πολύ μάλιστα. Αλλά έχει και συγκεκριμένες αντοχές η αισθητική μου. Κλείνω φωνή και βάζω τον Μαντσεστεριανό David Lyre (τον γνωρίσαμε από διασκευές, remixes και φυσικά το blog του) και το νέο του τραγούδι 'In Arms' που θα συμπεριλαμβάνεται στο νέο, ομώνυμο EP του που θα κυκλοφορήσει στις 21 Φεβρουαρίου. Ξεκινάει και λειτουργεί μουσικά, δηλαδή σαν βάλσαμο για την διάθεσή μου. Η ερμηνεία του παραπέμπει άμεσα σε crooners περασμένων δεκαετιών, γεμάτη class και συναίσθημα. Ψάξε και τις εκδοχές του σε τραγούδια των XX, του Tinie Tempah και της Cyndi Lauper. Είναι το ίδιο cool. Check It!!
Οι Keep Shelly In Athens και οι My Drunken Haze είναι τα καλύτερα εξαγώγιμα μουσικά προϊόντα που είχαμε στην χώρα μας εδώ και αιώνες. Τα σημαντικότερα blogs που δείχνουν το μέλλον πίνουν νερό στ' όνομά τους κι αυτό με κάνει, επιτέλους, ξανά αισιόδοξο για την μουσική στην Ελλάδα. Οι μεν πρώτοι ασχολούνται με την lo-fi electronica δωματίου, ενώ οι δεύτεροι είναι πιο κοντά σε μια folk-rock αισθητική με γενναίες δόσεις μελαγχολίας. Ο Σπύρος και η Σόφι διασκεύασαν το 'Too Afraid To Love You' των Black Keys κάνοντάς το μια κατάμαυρη ελεγεία για τον έρωτα, διάρκειας σχεδόν δέκα λεπτών. Σου λέω προκαταβολικά ότι όπως κάθε ιδιοφυές έργο τέχνης δεν απευθύνεται σε όλους (δεν θά 'πρεπε κιόλας), οπότε μην περιμένεις κάτι εύκολο που θα σε κερδίσει απ' το πρώτο άκουσμα. Πάντως καλά θα κάνεις ν' αρχίσεις να τους παρακολουθείς γιατί τα παιδιά μόλις ξεκίνησαν. ps: link updated με την τελική εκτέλεση όπως μου την έστειλαν μόλις οι My Drunken Haze - και τους ευχαριστώ!!! Check It!!
Κανονικά για να καταλάβεις θα έπρεπε να σου πω το στόρυ από την αρχή και να καταλήξω στο πως ο φίλος μου ο Δ όταν ήθελε να με κράξει για περιέργειες που ακούω και ενίοτε παίζω, έφερνε σαν παράδειγμα την Lykke Li - την οποία συμπάθησα, για να μην πω ερωτεύτηκα, κεραυνοβόλα με το πρώτο single της 'Little Bit' το 2007. Από τότε η Li Lykke Timotej Zachrisson (όπως είναι το πλήρες σουηδικό της όνομα) είναι για μένα σταθερή αξία - έστω κι αν κυκλοφόρησε μόλις ένα album. Το δεύτερο, με τίτλο 'Wounded Rhymes', θα κυκλοφορήσει την πρώτη μέρα του Μάρτη και το νέο single μέσα απ' αυτό θα είναι το 'I Follow Rivers' που βγαίνει ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου. Φοβερό ποπάκι, πιο γλυκό και φιλικό στον μέσο ακροατή απ' το προηγούμενο 'Get Some', θα έχει κι ένα α-π-ί-σ-τ-ε-υ-τ-ο remix από τον Magician (ex-Aeroplane) που καβάτζωσε ήδη μια θέση στα καλύτερα της χρονιάς που μόλις ξεκίνησε! Check It!!
Η γεματούλα κοκκινομάλλα των Go-Go' s μεταμορφώθηκε σε sex-symbol στα μισά της δεκαετίας του ογδόντα γνωρίζοντας τεράστια επιτυχία. Κάπου στα nineties την χάσαμε και την ξανασυνάντησα αρκετά χρόνια μετά στα Χανιά, στο αεροδρόμιο, ολόγυμνη - στο stand με Ξένο Τύπο και στο εξώφυλλο του αμερικανικού Playboy (τί νόμιζες;). Το 2007 επιχείρησε να κάνει ένα ευρωπαϊκό comeback μ' ένα γαλλόφωνο album με τίτλο 'Voila' που περιλάμβανε κάποιες διασκευές της σε γνωστά classics. Παραδόξως ο δίσκος ήταν αρκετά αξιοπρεπής αν και δεν ασχολήθηκε κανείς μαζί του. Το 'Sous Le Ciel De Paris' είναι το θρυλικό τραγούδι της Edith Piaf και δεν τίθεται θέμα σύγκρισης για όποιον έχει έστω και ελάχιστη νοημοσύνη - δεν αναμετριέσαι με τους μύθους - παραδόξως όμως είναι αρκετά ευχάριστο και η κατάλληλη ευκαιρία να την θυμηθείς τώρα που ξεκινάει πανευρωπαϊκή περιοδεία. Μετά το break των γιορτών όπως κατάλαβες επέστρεψε και η διασκευή του Σαββάτου. Check It!!
1) Yazoo - Upstairs At Eric's
2) The Human League - Dare
3) Erasure - Chorus
4) Pet Shop Boys - Please
5) Duran Duran - Rio
6) Depeche Mode - A Broken Frame
7) The Smiths - Hatful Of Hollow
8) The Beloved - Happiness
9) Electribe 101 - Electribal Memories
10) Λένα Πλάτωνος - Σαμποτάζ
