Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Billy Idol. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Billy Idol. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 6 Μαΐου 2010

Marsheaux - Eyes Without A Face‏ (Billy Idol Cover)

Για τις Marsheaux έχω εκφράσει την άποψή μου (άσχετα με το γεγονός ότι είναι φίλες κι οι δυο τους - plus ο Ν και ο Γ) και δεν υπάρχει τίποτα που θα μπορούσα να προσθέσω. Είναι αντικειμενικά το ελληνικό συγκρότημα με την μεγαλύτερη επιτυχία στο εξωτερικό σήμερα και με fan-clubs σε κάθε γωνιά του πλανήτη να το επιβεβαιώνουν αυτό. Το 'Eyes Without A Face' είναι (για μένα) το καλύτερο τραγούδι του Billy Idol και την διασκευή των κοριτσιών την πρωτοάκουσα πριν από 2 χρόνια όταν υπήρχε στα σκαριά ένα project με διασκευές eighties τραγουδιών που θα κυκλοφορούσε σε cd μαζί με γνωστό μηνιαίο περιοδικό (για τους περίεργους θα είχε μέσα επίσης Ανδριάνα Μπάμπαλη, Gad, Tech-Soir, Fotonovela, Itenef, Mikro και άλλους). Τώρα το τραγούδι αυτό συμπεριλαμβάνεται στην συλλογή 'Peace' που κυκλοφορεί η Διεθνής Αμνηστία, δίπλα σε ακυκλοφόρητες ηχογραφήσεις του Marc Almond, της Sally Shapiro, του Ruichi Sakamoto και του Frankmusik (μεταξύ άλλων) και μπορείς να την αγοράσεις από εδώ. Η εκτέλεσή τους είναι ένα παλιομοδίτικα αιθέριο electropop με girlie φωνητικά, highlight του οποίου είναι το spoken part μετά το 2:57. Δωράκι από τα κορίτσια αποκλειστικά για το musicmakesthedifference.

Σάββατο 2 Μαΐου 2009

Dsico - White Wedding (Billy Idol Cover)

Θυμάσαι τον Billy Idol; Αν είσαι παιδί των eighties (πώς λέμε παιδί των λουλουδιών;) δεν τίθεται θέμα. Αν όχι πάλι, θα μου πεις από πού να τον μάθεις; Οι τελευταίες του δουλειές ήταν αρλούμπες - σαν την διασκευή στο 'Don' t You (Forget About Me)' των Simple Minds. Στην εποχή του όμως ήταν σταρ με τα όλα του! Με τα δερμάτινά του, τις αλυσίδες του, τα σκουλαρίκια του, τα όρθια ξανθά μαλλιά του και φυσικά με την γνωστή του πόζα με τα χείλια σουφρωμένα. Το 'White Wedding' ήταν μια απ' τις επιτυχίες του καί ο Άγγλος Dsico (υποθέτω αναγραμματισμός του disco) του άλλαξε τα φώτα, ευτυχώς όμως κρατώντας το feeling του αυθεντικού. Του κατέβασε το τέμπο, του έβαλε σύνθια, του αφαίρεσε κιθάρες και το έκανε ένα moody, λίγο ρετρό τραγούδι που θα γινόταν επιτυχία αν έμπαινε σε soundtrack ταινίας του Quentin Tarantino. Έχει χιούμορ πάντως ο τυπάς. Στο myspace του περιγράφει την μουσική του σαν 'alternative, pop, electro...garbage'. Στα συν και η μουστάκα.