Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Bruce Springsteen. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Bruce Springsteen. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 13 Ιουλίου 2010

Bruce Springsteen - Bad Desire (The Dead Rose Music Company Mix) EXCLUSIVE

Δεν θυμάμαι αν στο έχω πει αλλά το πιο αγαπημένο μου τραγούδι απ' τον Bruce Springsteen είναι το 'I' m On Fire'. Μικρό, ερωτικό, ακουστικό rock'n'roll, με μια δόση διαστροφής ('hey little girl, is your daddy home?') στα όρια του ποινικά κολάσιμου (ειδικά στις μέρες μας με τόσα social networks) από έναν άνθρωπο που την δεκαετία του 80 αποκαλούσα 'γελαδάρη'. Μην με παρέξηγείς, μεγάλωσα με new-wave, Αγγλία και ξερό ψωμί, τα τζινς, τα t-shirts και το καουμπόικο στυλάκι του 'αφεντικού' ήταν too much για μένα. Από τότε όμως είχα αδυναμία στο track που έκλεινε το 'Born In The U.S.A.'. Οι Dead Rose Music Company το ξαναβάφτισαν σε 'Bad Desire' και του έβαλαν ένα λάγνο beat που παραπέμπει ευθέως σε σεξουαλική πράξη (ή είναι ιδέα μου;) και θα χόρευα ευχαρίστως και τα 10 plus λεπτά που διαρκεί καθώς θα έβλεπα τις πρώτες ακτίνες του ήλιου σ' ένα open-air club στην Ibiza (ή έστω στην Κρήτη). Ο ορισμός του balearic και σημερινή αποκλειστικότητα του musicmakesthedifference.

Τετάρτη 24 Ιουνίου 2009

White Arrows - I' m On Fire (Bruce Springsteen Cover)

Πρόσφατα έμαθα ότι το κλασσικό εξώφυλλο για το ακόμη κλασσικότερο album του Bruce Springsteen 'Born In The USA' στην εποχή του θεωρήθηκε προσβλητικό για τους Αμερικανούς γιατί, λέει, φαινότανε σαν να κατουράει την σημαία τους. Χριστός κι Απόστολος! Άλλοι πάλι το είχανε θεωρήσει αρκετά gay - δεν θυμάμαι γαμώτο κι απ΄το 'Ψωνηστήρι' με τον Al Pacino, το τι σημαίνει το φουλάρι στην συγκεκριμένη κωλότσεπη... Σημασία έχει ότι μ΄αυτόν τον δίσκο το 'Αφεντικό' έγινε γνωστό στα πέρατα της οικουμένης και, αν και δεν έχω χειρότερο από το Αμερικανικό rock, κάθε τραγούδι του είναι αριστούργημα - κάτι σαν το προσωπικό του 'Thriller'. Αγαπημένο μου track το 'I' m On Fire' που μόλις διασκεύασαν οι Καλιφορνέζοι White Arrows. Και κακώς - αν και δεν είναι κακό. Γιατί αν είναι μάγκα μου να διασκευάσεις κάτι, φρόντισε να το πειράξεις, να το φέρεις ανάποδα, να το βεβηλώσεις. Αλλιώς άστο. Τι το προτείνω τότε. Ε, ευκαιρία να ξανακουστεί με πιο σημερινή παραγωγή. Ευκαιρία για να σιγοψιθυρίσεις στο μωρό σου: hey little girl is your daddy home, did he go and leave you all alone?

Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2009

Bruce Sprinsteen - The Wrestler

Είναι ξημερώματα. Μόλις είδα το 'The Wrestler'. Με γάμησε. Αληθινά. Ο μύθος του αμερικάνικου ονείρου, το κυνήγι της ευτυχίας και οι ιστορίες του Κοέλο για μεσήλικες νοικοκυρές θρυμματίζονται μέσα απ' το βλέμμα του Mickey Rourke, μέσα απ' τον κόκκο της φωτογραφίας στην σκηνοθεσία του Darren Aronofsky. Το στερεότυπο του τέλειου, ανίκητου, υπεράνθρωπου ήρωα δεν πείθει κανέναν, οι ήρωες σήμερα τσαλακώνονται, γονατίζουν και μερικές φορές πνίγονται με τον εμετό τους. Ήμουν αφελής να δηλώνω πως ο Sean Penn, υπεροχος κατά τ' άλλα, άξιζε περισσότερο το Oscar απ' ότι ο Mickey Rourke γιατί απλά ο δεύτερος έπαιζε τον εαυτό του (απ' ότι είχα διαβάσει). Ο Ram του είναι ένας χαρακτήρας που θα κουβαλάς μαζί σου μια ζωή και η ερμηνεία του, σχεδόν μυθική, πέρα απ' οποιοδήποτε βραβείο είναι ερμηνεία ζωής και δεν περιγράφεται. Να το δεις.
Και κανείς καταλληλότερος για την μουσική αποδόμηση του american dream από το 'αφεντικό' Bruce Springsteen που ερμηνεύει το ομώνυμο τραγούδι των τίτλων - συνεπέστατος ακτιβιστής κι ο ίδιος και πάντοτε με έντονο πολιτικό στίγμα.