Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2009

Madonna & Akon - Celebration (Akon Edit) EXCLUSIVE

Βγάζει η πριγκήπισσα single και πηγαίνει κατευθείαν στο Αμερικάνικο #1, βγάζει η βασίλισσα και παλεύει η δόλια να μπει στο top 10 - ποιός είπε ότι η ζωή είναι πάντα δίκαιη με τις μεσήλικες pop-stars; Η αλήθεια είναι πως η Maddy τα θέλει όλα (όχι πως δεν της αξίζουν). Και την οικογένεια (τα πιτσιρίκια, έστω) και τον Jesus και τον θαυμασμό και την επιτυχία και όλα. Γίνεται; Αυτή πιστεύει πως ναι. Τι συμβαίνει τώρα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και δεν μπορεί να κάνει έναν πάταγο της προκοπής, δεν καταλαβαίνω. Τι r'n'b δοκίμασε, τι disco, τι house, τι συνεργασίες έκανε, τι... ό,τι φαντάζεσαι. Τίποτα. Ακόμη και οι gays που πάντα την λάτρευαν σαν Θεά τώρα έχουν στρέψει την προσοχή τους στην Lady Gaga (μην σου πω και στην Taylor Swift). Το 'Celebration' όσο κι αν σπρώχτηκε από ραδιόφωνα, blogs και έντυπα, ακόμη και με δύο video-clips (στο ένα εκ των οποίων η Λούρδη 'έπαιζε' την μαμά στο 'Like A Virgin') δεν τράβηξε. Τώρα, τόσο καιρό μετά, αποφάσισε να το κάνει ντουέτο με τον Akon μπολιάζοντάς το με το γνωστό pop-r'n'b ύφος του - λίγο αργά όμως. Αποκλειστικότητα (τουλάχιστον μέχρι να το κατεβάσει ο πρώτος και να το μοιράσει) του musicmakesthedifference.

Wale feat. Bun B - Mirrors

Ο mansta σας φίλες και φίλοι (κατάλοιπο προεκλογικής περιόδου) είναι έτοιμος να τα παρατήσει. Blog γιοκ soon (σαν Κινέζικο ακούστηκε). Μπόλεκ και Λόλεκ, Ρήγας και Αποστόλου, Φάννυ και Αλέξανδρος, τέτζερης και καπάκι, Αναστασιάδης και Περρής, Simon και Garfunkel, Τομ και Τζέρυ, Άντζελα και Τρούπης, κώλος και βρακί και τώρα, Ecovag και george kiris. Δεν κατάλαβες; Πήγαινε λίγο πίσω και διάβασε τα σχόλιά τους στις τελευταίες μου αναρτήσεις. Είναι έτοιμοι σου λέω να πάρουν επάξια την σκυτάλη! Τους πετάς τις μουσικές πληροφορίες (στα μούτρα - sooo brazzers), τους δίνεις το θέμα και έτοιμο το σενάριο! Ο Νταλί θα ήταν υπερήφανος γι αυτούς τους camp μαστόρους του σουρεαλισμού, που αν ζούσαν στην εποχή του θα ήταν από τους πρώτους καλεσμένους των θρυλικών parties του μαζί με την Αμάντα Ληρ και τον Ζαν Κοκτώ. Άξιοι συνεχιστές όλων των προαναφερθέντων ντουέτων (λέμε τώρα) είναι ο Wale με τον Bun B που ετοιμάζονται να κυκλοφορήσουν το single τους 'Mirrors' σε παραγωγή του φοβερού και τρομερού Mark Ronson (Κρασόσπιτη και Καλόκαιρος), με μυρωδιά από 70s blaxploitation ταινίες.
ps: η πρόταση παιδιά, όντως ισχύει.

The Saturdays - Beggin' (Frankie Valli & The Four Seasons Cover)

Ένας φίλος από την Σουηδία μου είχε πρωτοδώσει το remix του Pilooski στο 'Beggin' του Frankie Valli (ήταν φίλοι με τον Γάλλο dj και παραγωγό) αρκετούς μήνες πριν κυκλοφορήσει. Είχα πάθει πλάκα - αν και ποτε δεν φανταζόμουνα ότι θα γνώριζε στην χώρα μας τετοια επιτυχία. Έκτοτε το σιχάθηκα (το άκουγες από γ' κατηγορίας τραγουδιστές σε μπουζουξίδικα μέχρι το τελευταίο επαρχιακό μπαράκι - ανάμεσα σε Πλούταρχο και Σφακιανάκη). Νόμιζα ότι θα το ξανακούσω την επόμενη δεκαετία με το καλό, αλλά να που οι Saturdays με μια σχεδόν unplugged εκτέλεση μ' έκαναν να αναθεωρήσω. Όχι βέβαια γιατί το είπαν ανατρεπτικά (ένα τσούρμο κοριτσάκια είναι, όχι η Aretha Franklin) αλλά γιατί το είπαν απλά και αθώα - τις φαντάζεσαι σ' ένα δωμάτιο, ίσως μαζί με τ' αγόρια τους, να το τραγουδάνε χαλαρά μεταξύ τους. Το τραγούδι περιλαμβάνεται σ' ένα cd που κυκλοφορεί από το Βρετανικό δισκάδικο HMV (και που πουλιέται μόνο σ' αυτό έναντι μόνο 5 στερλινών), με τίτλο 'My Inspirations', στο οποίο γνωστοί καλλιτέχνες διασκευάζουν αγαπημένα τους τραγούδια.

Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2009

Timbaland feat. Justin Timberlake - Carry Out

Ο Timbaland με κούρασε. Αναμφισβήτητα είναι πανέξυπνος και ταλαντούχος σαν παραγωγός αλλά σπαταλάει το ταλέντο του δεξιά κι αριστερά φροντίζοντας μόνο να γεμίζει την τσέπη του με ζεστά, πράσινα δολλάρια - γιατί μη μου πεις ότι συνεργάστηκε με τον Dima Bilan από εσωτερική ανάγκη για καλλιτεχνική αναζήτηση. Έτσι όμως χάνει το κύρος του και κάνει τον τίτλο του 'next Dr.Dre' να φαντάζει ολοένα και πιο απόμακρος. Βρήκε μια φόρμουλα και 'φοράει' το τέμπο του 'Give It To Me' στα μισά τραγούδια του. Νισάφι. Στην ίδια κατηγορία ετοιμάζεται να μπει κι ο Justin Timberlake (του οποίου δηλώνω fan) ο οποίος αν δεν μοιράζεται το κρεβάτι του με την κάθε Ciara, τότε είναι απλά μπούφος και θα βρεθεί σύντομα να κοιτάζει κατάματα την άβυσσο. Η συνεργασία τους μέσα απ' το 'Shock Value 2' (έχω μεγάλη περιέργεια να δω πως θα παει εμπορικά αυτό το album που τελευταία διαρρέει κάθε μέρα τραγούδι-τραγούδι) παραδόξως είναι ενδιαφέρουσα (αν και όχι συγκλονιστική) γιατί έχει κάτι από ρετρό funk τύπου Prince.
ps: ναι, ο Justin είναι στην photo, απ' την ταινία 'Love Guru'. Θεός;;;

Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2009

Dj Delicious & Till West - NYPD (Original Mix)

Σήμερα ανακοινώθηκε η λίστα του περιοδικού DJ με τους καλύτερους jockeys στον κόσμο έτσι όπως ψηφίστηκαν από το κοινό. Δεν χρειάζεται να σου πω ότι όλοι οι άνθρωποι του χώρου δίνουν γη και ύδωρ για να υπάρχει το όνομά τους μέσα - σε περίοπτη, εννοείται, θέση. Στην κορυφή για άλλη μια χρονιά ο Armin Van Buuren και ενώ μέσα υπάρχουν κλασσικά όλοι οι γνωστοί-άγνωστοι από τον χώρο της progressive-electronica-dubstep-συμπλήρωσε κατά βούληση, λείπουν οι old school djs με τους οποίους μεγαλώσαμε - έξωαπ' τους 100 ο Morales κι ο Knuckles. Ήταν χειρότεροι απ' τον Bobina (#16); Δεν νομίζω. Απλά έτσι όπως διεξάγεται η ψηφοφορία τα τελευταία χρόνια, σαφώς και είναι διαβλητή. Ψηφίζει όποιος θέλει μέσω internet - οπότε αν με θέλετε στην λίστα του χρόνου, λέω να ξεκνήσω από τώρα την προπαγάνδα. Μιλώντας για dance, ότι πιο hot υπάρχει σήμερα στον πλανήτη είναι αυτή η συνεργασία του Dj Delicious με τον Till West (Γερμανοί αμφότεροι) στο 'NYPD' που παίζουν στα sets τους οι Swedish Mafia, ο Pete Tong, ο Tocadisco και τόσοι άλλοι. Πρωτότυπο δεν το λες αλλά αν έπαιζα σε εμπορικό club σίγουρα θα έλιωνα αυτό το funky, απίστευτα πιασάρικο track που θα γίνει σίγουρα super hit (τρέμε 'Deep Fear').

Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2009

Robbie Williams - Last Days Of Disco

Το προηγούμενο album του Robbie Williams, το 'Rudebox', ήταν το καλυτερο της καριέρας του - ενστάσεις δεκτές στα comments. Το τι φλας έφαγαν οι δισκοκριτικοί και το ξέσκισαν στο θάψιμο ή τι παραπάνω περίμεναν οι fans του και δεν το αγόρασαν, θα σε γελάσω. Είχε εκπληκτικές παραγωγές από super-stars σαν τους Pet Shop Boys και εμπνευσμένες διασκευές σαν το 'Lovelight'. Μάλλον θα έπρεπε να πέφτει στα πατώματα οδυρόμενος σε μπαλάντες τύπου 'Angels' ή να κοιταζει αλλήθωρα και λάγνα την κάμερα σε ραδιοφωνικά χιτάκια τύπου 'Feel' - υπέροχα, κατά τ' άλλα, και τα δύο. Το νέο του album 'Reality Killed The Video Star' έφτασε χθες στα χέρια μου. Και είναι τραγικό. Η παραγωγή του Trevor Horn πομπώδης αλλά και ξεπερασμένη (κλέβει μέχρι και τον εαυτό του στο 'Owner Of A Lonely Heart', εεε, 'Do You Mind' ήθελα να πω), οι συνθέσεις είνι για b-sides των Jonas Brothers ενώ ο ίδιος φαίνεται να αποχαιρέτησε για τα καλά τον κωλοπαιδισμό του και χαμογελά (ευτυχισμένος;) καλογυαλισμένος, γοητευτικός και ευνουχισμένος, στις νέες promo φωτογραφίες του. Το 'Last Days Of Disco' ξεχωρίζει (όπως και ένα-δύο άλλα tracks) περισσότερο για τον προβοκατόρικο τίτλο του (φαντάζεσαι έναν σούπερ-χορευτικό δυναμίτη) και λιγότερο γιατί είναι αριστούργημα. Κρίμα και πάλι κρίμα.

Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2009

Lindstrom & Christabelle - Baby Can' t Stop (Aeroplane Remix)

Το επόμενο Σαββατοκύριακο κατεβαίνω Αθήνα για Beyonce. Ο φίλος μου ο Β την είδε στο Λονδίνο και μου είπε πως ήταν καλύτερη κι από την Madonna - και τον πιστεύω γιατί έχει δει την βασίλισσα πάνω από 5 φορές ζωντανά (την μία μαζί μου στην Βαρκελώνη). Τί διάολο, να λες ότι ασχολείσαι με την μουσική επαγγελματικά και να χάνεις τέτοια συναυλία, γίνεται; Δεν γίνεται. Έμαθα όμως πως μια μέρα πριν, στο μπαράκι του Hilton (της Paris ντε!) θα παίξουν οι Aeroplane. Τους είχα δει την Άνοιξη στην αποθήκη Β στο λιμάνι (διάβασε παλιότερο post μου με το remix τους στο 'Paris') και ανυπομονώ να τους ξαναδώ (sooo happy, δύο σ' ένα). Από σινγκλάκια και remixes καλά πάνε, δίσκο να δούμε πότε θα βγάλουν. Τρώω τα νύχια μου. Το 'Baby Can' t Stop' των Νορβηγών Lindstrom & Christabelle είναι η πιο πρόσφατη παραγωγή τους (μαζί με το 'Bodies' του Robbie Williams) κι είναι γεμάτο ρετρό handclaps και κολλητικά ριφάκια που φωνάζουν από μακριά italo-disco.

Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2009

Young Soul Rebels - I Got Soul (The Killers Cover)

Τα φιλανθρωπικά super groups ήταν στα ντουζένια τους στα eighties με συγκροτήματα όπως οι USA For Africa και οι Band Aid, ενώ μετά τα naughties το φαινόμενο υποχώρησε. Εκ των πραγμάτων τέτοιες προσπάθειες αντιμετωπίζονται τουλάχιστον με συμπάθεια ενώ περιπτώσεις σαν των νεοσύστατων Young Soul Rebels σε κερδίζουν με το 'καλημέρα'. Η VV Brown, ο Frankmusik, η Pixie Lot και μια πλειάδα νέων καλλιτεχνών από την Βρετανία διασκευάζουν το 'All These Things That I' ve Done' των Killers (το οποίο νομίζω πως εξαρχής θα έπρεπε να λέγεται 'I Got Soul') για λογαριασμό της οργάνωσης War Child που φροντίζει ώστε τα παιδιά που είχαν την ατυχία να βρεθούν σε πόλεμο, να αποκτήσουν καταφύγιο, τροφή και μόρφωση. Μακάρι να σκίσει σε πωλήσεις στην Αγγλία (γιατί μόνο εκεί θα κυκλοφορήσει) γιατί εκτός από τρυφερό και ανθρώπινο σαν κίνηση είναι πραγματικά καλό και σαν τραγούδι από μόνο του.

Bertie Blackman - Thump (Wild Turkeys Remix)

Πω πω, αυτή η ντάγκλα με τις μαζεμένες αργίες, να μην θες να κουνήσεις τα πόδια σου ούτε να πας μέχρι την κουζίνα - κι η προοπτική της εκδρομής, όσο θελκτική φάνταζε την προηγούμενη εβδομάδα τόσο απόμακρη πιθανότητα μοιάζει σήμερα. Από καναπέ σε καναπέ, από 'Cars' σε 'Shawn The Sheep', απ' το remastered διπλό 'Rio' των Duran Duran σε φρέσκα blog-songs, σερνόμαστε οικογενειακώς. Η Bertie Blackman συνεχίζει την Αυστραλιανή εισβολή στον κόσμο της μουσικής και το τραγούδι της 'Thump' είναι μέσα από τον τρίτο δίσκο της 'Secrets & Lies'. Η μίξη των Wild Turkeys βωλόδερνε στο iphone μου εδώ και λίγο καιρό αλλά, βλέπεις, ακόμα δεν το πήρε χαμπάρι κανείς. Το κανονικό είναι ένα ψιλοσυνηθισμένο ροκάκι, απ' αυτά που δεν μ' εντυπωσιάζουν και ενώ οι remixers ουσιαστικά πρόσθεσαν ένα ψεύτικο 'τσούκου-τσούκου' μπιτάκι, ένα ψηφιακό μπάσο κι ένα μπλιπ εδώ κι ένα εκεί, ως εκ θαύματος το μετέτρεψαν σ' ένα μικρό pop κομψοτέχνημα.

Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2009

Kasper Bjorke - Young Again (Serge Santiago Italo Boot Remix)

Η Δανία, μαζί με την Ελβετία και κανα-δυό άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, φαντάζει τόσο βαρετή στα μάτια μου που θα προτιμούσα να κατάπινα ένα κουβά ξυραφάκια απ' το να ζούσα εκεί. Για μουσική σκηνή, ούτε λόγος. Περισσότερη ζωή έχουν τα κοιμητήρια στην Θέρμη από την Κοπεγχάγη. Boring. Έλα όμως που ο 33χρονος dj και παραγωγός Kasper Bjorke είναι από εκεί! Το ντεμπούτο album του θα βγει ως το τέλος του χρόνου και το νέο του single θα είναι το 'Young Again' (υπέροχο τραγούδι αλλά και video-clip). Ο Serge Santiago είναι remixer και πρωη συνεργάτης του Radio Slave - άρα καταλαβαίνεις ότι τα μπιμπλίκια και τα φουτουριστικά disco είναι το στοιχειο του (μου). Η εκτέλεσή του είναι εντελώς Human League (circa 1978-1980) αλλά πιο χορευτική και είναι ο ορισμός του τι ακριβώς γουστάρω χθες, σήμερα, πάντα. Από τις κορυφαίες παραγωγές και τραγούδια της χρονιάς το έχω στο repeat συνεχώς! Thanx H!

Antony & The Roma Sinfonietta Orchestra - Nessun Dorma EXCLUSIVE

Είμαι στον τέταρτο κύκλο του 'How I Met Your Mother' και, πολύ απλά, δεν μπορώ να σταματήσω να βλέπω. Είναι εθιστικό γιατί είναι γρήγορο και έξυπνο ενώ συνδυάζει, με τον τρόπο που το έκαναν στο 'Friends' (το καλύτερό μου με διαφορά), χιούμορ και συναίσθημα. Επίσης να καταθέσω ότι ο Neil Patrick Harris είναι ο πιο legendary κωμικός της νέας γενιάς - ήταν ο παρουσιαστής των φετινών Emmy. Είναι αποδεκτό πλέον ότι τα σήριαλ είναι ο νέος κινηματογράφος - κι όχι άδικα. Προσεγμένα σενάρια, εντυπωσιακή αισθητική, δυνατό cast και κινηματογραφική αισθητική: αυτό είναι το πακέτο τους και σε συνδυασμό με την οικονομική κατάσταση των τελευταίων χρόνων φαντάζει ως η απόλυτη διασκέδαση (μετά το σεξ). Πριν επιστρεψω σ' ένα ακόμη επεισόδιο σου προτείνω την επική διασκευή που έκανε ο Antony, χωρίς τους Johnsons αλλά με την Roma Sinfonietta Orchestra, στο κλασσικό 'Nessun Dorma' για τις ανάγκες τηλεοπτικής διαφήμισης του καφέ Lavazza. Μένω μ' ανοιχτό το στόμα σε κάθε ερμηνεία του που κινείται με άνεση από το goth στην όπερα με μοναδικές δραματουργικές κορυφώσεις και το συγκεκριμένο τραγούδι μοιάζει σα να βγήκε από αιματοβαμμένη σκηνή ταινίας του Dario Argento. Αποκλειστικά στο musicmakesthedifference.

Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2009

Femii - Pole Dancer

Τελευταία κάτι γίνεται με το πάντρεμα της r'n'b με την electro και η πλάκα είναι ότι λειτουργεί κιόλας - τρανό παράδειγμα ο Taio Cruz και η υπερμεγέθης επιτυχία του. Στα βήματά του απ' ότι φαίνεται βαδίζει και ο, νέος και εξαιρετικά ταλαντούχος, Femii. Η Αγγλία δεν φημίζεται κιόλας για παράδοση στην soul - πάντα ήταν κάπως νερωμένη με δόσεις pop, χάνοντας σε αυθεντικότητα. Το 'Pole Dancer' είναι το πρώτο του single και κυκλοφορεί στις 9 Νοεμβρίου. Μου θύμισε K-Maro και 'Femme Like You' (το λάτρευα τότε αυτό το τραγούδι), που με την σειρά του θύμιζε παραγωγές του Nile Rodgers των αρχών του 80 (πράγμα καλό). Έχει και remixes των Digital Dog αλλά είναι λίγο ισοπεδωτικά οπότε αν είναι ενέδωσε στο αυθεντικό που έχει και τα φόντα να γίνει hit. Αγνόησε μόνο το στυλάκι του (αποτριχωμένο στην εντέλεια στήθος και υφάκι 'φέρτε μου τον Usher να τον δαγκώσω').

Frankie Knuckles & The Shapeshifters - The Ones You Love

Απόγευμα Σαββάτου, βγαίνω με τα παιδιά στο πάρκο, παίζουμε για λίγο μπάλλα αλλά μετά έρχονται κάτι συμμαθητές τους και αρχίζουν τα σουτάκια μεταξύ τους. Εγώ ξαπλώνω σ' ένα παγκάκι και χαζεύω τα σύννεφα που κυριολεκτικά τρέχουν από πάνω μας. Η ξαφνική σκοτεινιά που προμηνύει καταιγίδα, σε συνδυασμό με το ψυχρό αεράκι που αισθάνομαι στο πρόσωπό μου και η εικόνα από του ουρανού, είναι νομίζω η καλύτερη (προσωπική) στιγμή μου εδώ και εβδομάδες. Όταν άρχισε να ψιχαλίζει φύγαμε σφαίρα για το σπίτι κι εγώ ένοιωθα ανακουφιστικά χαλαρός. Ανοίγοντας το mailbox μου πέφτω σ' αυτην την απροσδόκητη συνεργασία του Frankie Knuckles (είναι οι μέρες του μου φαίνεται, πρώτα η Whitney Houston, μετά ο Michael Jackson και τώρα αυτό) και των Shapeshifters στο 'The Ones You Love'. Πιο disco απ' ότι περίμενα, πιο εμπνευσμένο απ' ότι φανταζόμουνα και πιο πιασάρικο απ' ότι προσδοκούσα, με τα υπέροχα φωνητικά της Jenna Gibbons και τον θρυλικό Eric Kupper στα πλήκτρα, είναι ένα σύγχρονο classic vocal house.

Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2009

Mapei - Public Enemy

Αλητεία είναι η λέξη που μου ήρθε στο μυαλό ακούγοντας το 'Cocoa Butter Diaries' EP της Mapei. Η τύπισσα είναι Σουηδέζα (αλλά όχι όπως θα φαντασιωνόσουνα ερωτικά μια Σουηδέζα - είναι έγχρωμη) και έχει μέσα της περισσότερη ενέργεια, αυθάδεια και κωλοπαιδισμό από 100 Guns 'n' Roses. Την παρομοιάζουν με την M.I.A. και δεν έχουν άδικο. Είναι της ίδιας φιλοσοφίας - γυναίκες όχι απλά χειραφετημένες αλλά καταπιεσμένες και γι αυτό ζοχαδιασμένες και επικίνδυνες (εκρηκτικός συνδυασμός - δεν θά' θελες να βρεθείς στον δρόμο τους). Τώρα το πως καλλιέργησε τέτοια συναισθήματα στην νερόβραστη Στοκχόλμη, θα σε γελάσω. Το 'Public Enemy' δεν ξέρω αν μιλάει για την ίδια (θα μπορούσε) αλλά είναι γεμάτο ωμή, ακατέργαστη ενέργεια και δεν μπορώ να καταλήξω αν αυτό με τρελαίνει ή μου την σπάει.

B.B.E. - 7 Days & One Week (Genji Yoshida Remix)

Από τις εποχές που η δισκογραφική εταιρία Positiva μεσουρανούσε μας έρχεται αυτό το club classic. Είναι απ' αυτά τα τραγούδια που ξετρελαίνουν τους Έλληνες clubbers - και ίσως όχι άδικα. Η μελωδία του '7 Days & One Week' αποδείχτηκε ανθεκτική στον χρόνο, γράφοντας στην συλλογική μνήμη των clubbers. Κατά καιρούς το έχουν 'πειράξει' επίσημα και ανεπίσημα διάφοροι παραγωγόί με αμφίβολα αποτελέσματα αλλά ο Genji Yoshida (Γερμανός αλλά, το μάντεψες, με Ιαπωνική καταγωγή) το φρέσκαρε στο γνωστό, λίγο progressive λίγο minimal, στυλ του και μ' έκανε να το συμπαθήσω γιατί:
α) δεν ξεπέρασε τα 130 bpm
β) κράτησε ατόφιο το riff του τραγουδιού (αν και θα το προτιμούσα χωρίς τα φωνητικά)
γ) το έκανε ν' ακούγεται λίγο πιο σοβαρό (μέχρι και μελαγχολικό το λες)
δ) (last but not least) δεν το έκανε πριόνι!!!

Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2009

Frankmusik - 3 Little Words (Saint Etienne Remix)

Σε μια φάση Saint Etienne-ίασης ακούω συνεχώς το άψογο 'Foxbase Beta' και σκέφτομαι πόσο πρωτοπόριακό συγκρότημα ήταν. Τους θυμάμαι στον Μύλο (τους είχα πάρει συνέντευξη τότε και ανταλλάξαμε τηλέφωνα με τον Bob και τον Pete - αν και δεν βρεθήκαμε ποτέ) σε μια απ' τις ωραιότερες συναυλίες της ζωής μου. Ακόμα θυμάμαι τον ποδαρόδρομο που ρίξαμε με την Σ και την Κ γιατί, βλέπεις, είχαν απεργία τα taxi εκείνο το βράδυ. Ο Frankmusik απ' την άλλη, θεωρώ πως είναι ένας υπερεκτιμημένος δανδής της electronica, ένας nerd των notebooks με ταλέντο, τόσο στο να ενορχηστρώνει μια εθιστική μελωδία, όσο και μια ελεγχόμενη φασαρία - όπως στο πρόσφατο remix του για τους Erasure. Το '3 Little Words' έχει καιρό που πρωτοβγήκε σαν single αλλά η αποτυχία του (κρίμα) έκανε την εταιρία του να προσπαθήσει να το ξαναπουσάρει με νέες εκτελέσεις. Αυτή των Saint Etienne συνδυάζει ακουστική κιθάρα με πιανάκια και disco beats βγάζοντας όλη την σοφιστικέ γοητεία του τραγουδιού.

Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2009

Michael Jackson (Jackson 5) - Forever Came Today (Frankie Knuckles Late Night Antics Remix)

Η μέρα πλησιάζει, τα εκδοτήρια των multiplex πήραν φωτιά, οι κριτικοί την περιμένουν με το τουφέκι και οι fans μ' ανυπομονησία. Η νέα (αλλά σίγουρα όχι και τελευταία) ταινία του Michael Jackson είναι προ των πυλών. Τί περιμένω από αυτήν; Τίποτα και τα πάντα - ίσως λίγη φτηνή συγκίνηση των 9,5 ευρώ και, πάμε παρακάτω. Γιατί όπως αποδείχτηκε κι απ' το 'This Is It', πιθανότατα θα είναι μια ακόμη προσπάθεια της οικογένειας του αποθανόντα για μια, άκομψη για μένα, αρπαχτή. Με πιο πολύ ενδιαφέρον παίρνω στα χέρια μου τα remix series που κυκλοφορούν απανωτά. Το καινούργιο έχει κι αυτό το remix του Frankie Knuckles στο 'Forever Came Today' των Jackson 5 - που ήτανε με την σειρά του διασκευή στο classic των Supremes. Ο Frankie δούλεψε με αγάπη και μεράκι και μας παρέδωσε ένα disco αριστούργημα, γνήσια παλιομοδίτικο, με ένα από τα καλύτερα breakdown που άκουσα εδώ και καιρό, απίστευτα ξεσηκωτικό και στυλάτο. Το ακούς και, είναι αλήθεια, ο Michael ζει!!

Chelxia Chan - By Chance (Martin Buttrich Remix)

Τετάρτη ήταν ανέκαθεν η χειρότερή μου μέρα - πολύ μακριά και απ' το προηγούμενο και απ' το επόμενο Σαββατοκύριακο (κι άσε τoυς Boomtown Rats να γκρινιάζουν για τις Δευτέρες). Ξυπνάω και είμαι όλο ουφ και ουφ. Και προσπαθώ ρε γαμώτο να καταπολεμήσω αυτήν την οκνηρία της ημέρας - πχ σήμερα ξεκίνησα με δυνατό καφέ, γυμναστήριο και 'ηθικόν ακμαιότατον'. Τζίφος. Σέρνομαι. Ευτυχώς φτάνοντας στο γραφείο με περιμένουν πάντα μουσικές που ευελπιστώ να μου φτάξουν την διάθεση. Δεν συμβαίνει πάντα αλλά να που σήμερα η Chelxia Chan (με τ' όνομα) μου χαμογέλασε. Τώρα από που ξεφύτρωσε αυτή η τύπισσα θα σε γελάσω - και δεν το θέλω. Μοιάζει Κινέζα, Γιαπωνέζα, κάτι σε σχιστομάτα πάντως και είναι πιανίστρια. Ο Martin Buttrich απ' την άλλη ('πλούσιος κώλος' σημαίνει το επίθετό του ή είναι ιδεά μου;) είναι Γερμανός και οι παραγωγές του είναι πάντα στυλάτες και κινούνται στα όρια της deep ηλεκτρονικής house. Το 'By Chance' είναι ένα απ' τα πιο ταξιδιάρικα τραγούδια που άκουσα φέτος και θα ακουγότανε το ίδιο τέλεια σ' ένα club του Βερολίνου ή σε μια παραλία του Αγίου Δομίνικου. Αν το ανακαλύψουν τα 'εναλλακτικά' ραδιόφωνα θα το τσακίσουν.

Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2009

The Postmarks - No One Said This Would Be Easy

'Κόκκινο κρασί και φίλοι, βροχερές μέρες και έναστρες νύχτες, ήσυχα βράδια και υπέροχα γεύματα, η εξοχή και η θάλασσα, το Φθινόπωρο και η Άνοιξη, γενικά η θαυμάσια τέχνη του να ονειρεύεσαι'. Έτσι περιγράφουν οι ίδιοι την μουσική και τις επιρροές τους στην σελίδα τους στο myspace και ειλικρινά, τα δικά μου λόγια μοιάζουν υπερβολικά φτωχά. Στην μουσική των Postmarks θα βρεις ψήγματα απ' την ρομαντική pop των Pale Fountains, απ' την sixties αφέλεια των Cardigans κι από τα γκρίζα χρώματα των Belle & Sebastian. Πίστεψέ με, το rock, κλασσικό ή indie, μ' έχει κουράσει τόσο πολύ (ίσως γιατί έχουμε ακούσει τα πάντα που μπορούν να παιχτούν από φυσικά όργανα) που χασμουριέμαι στις πρώτες νότες ενός κιθαριστικού σόλο. Αν όμως, όπως στο 'No One Said This Would Be Easy', ο συνδυασμός περιλαμβάνει μελοδραματικά έγχορδα αλλά και μια σπάνια, αέρινη ευαισθησία, τότε το αποτέλεσμα αλλάζει εντελώς κι εσύ δεν μπορείς παρά ν' ανοίξεις διάπλατα την καρδιά σου και να το αφήσεις να φωλιάσει.

Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2009

Lady Gaga - Bad Romance (Full Version)

Δεν θέλω να βγάζω τα μάτια μου ασχολούμενος με κάτι που θα διαβάσεις και σ' ένα εκατομμύριο άλλα blogs και μπουζουκοσάιτς αλλά σήμερα δεν μπορούσα να αντισταθώ. Το νέο single της θεότρελης, υπερταλαντούχας, ασχημούτσικης, εκκεντρικής, υπερβολικής, Madonna-wannabe τραγουδίστριας Lady Gaga. Το 'Bad Romance' είναι το νέο της single και θα περιλαμβάνεται στην νέα, ενισχυμένη έκδοση του ντεμπούτου της με τον τίτλο 'The Fame Monster'. Από το πρωί αδελφές και παλικάρια γίνανε μαλλιά κουβάρια στην μπλογκόσφαιρα για το ποιος θα το πρωτοποστάρει, όλοι βέβαια σε 160 kbps, αλλά εδώ θα το βρεις σε 320 και μάλιστα στην full version του, με 30" έξτρα 'ο, ο, ο' της Λαίδης. Το τραγούδι είναι νομίζω ο ορισμός της pop, λίγο στυλάτο, λίγο kitsch, με σαρκαστικούς στίχους που δεν ξέρω κατά πόσο θ' αγγίξουν τα πιτσιρίκια που φτιάχνουν τα hits με τα d/l τους ('θέλω την ασχήμεια, θέλω την αρρώστια σου'), εννοείται electropop όπως και τα προηγούμενά της αλλά αυτήν την φορά με Ρουμάνικες, folk επιρροές και αδιανόητα πιασάρικο. Θα στο πω αλλιώς: είναι ένα από τα καλύτερα singles της χρονιάς και ακριβώς γι αυτό και δεν μπόρεσα ν' αντισταθώ, οπότε...

Snow Patrol - Just Say Yes (Thin White Duke Club Mix)

Δεν μπορώ να πω ότι πεθαίνω για τον ήχο των Snow Patrol, αν και ο τραγουδιστής τους Gary Lightbody έχει μια εύθραυστη μελαγχολία στην φωνή του που κάπως με αγγίζει. Όπως και νά' χει πάντως είναι από τα σπουδαία συγκροτήματα της rock σήμερα με δώδεκα χρόνια ιστορίας - αν και σ' αυτά τα χρόνια αλλάξανε πολλές φορές σύνθεση με μόνο σταθερό μέλος τον Gary. Το 'Just Say Yes' (ο τίτλος του με γύρισε στις κλασσικές, early nineties συλλογές της Αμερικάνικης Sire) είναι το νέο τους single και είναι ο προπομπός ενός greatest hits δίσκου με τίτλο 'Up To Now'. Το ότι ζήλεψαν την δόξα των Killers είναι προφανές - γι αυτό και δανείστηκαν τον ήχο και τον παραγωγό τους Jacques Lu Cont για να επιμεληθεί το remix του. Δεν είναι κακό, απλά είναι ίδιο Killers αλλά πάλι ίσως μ' αυτήν την εκτέλεση αυξηθούν τα plays του στα πιο εμπορικά και λιγότερο alternative ραδιόφωνα.

Jodie Kean - Mad World

Μερικά πράγματα στην μουσική λειτουργούν συνειρμικά στο μυαλό μου, ακριβώς σαν τα σκυλιά του Παβλόφ: βλέπω 'Mad World' και αμέσως σκέφτομαι Tears For Fears - άντε και 'Donnie Darco'. Όμως όχι. Η Jodie Kean είναι μια ανερχόμενη (μικρή) Ολλανδέζα, παραδ΄ξως λευκή, με μαύρη γουργουριστή φωνή και λουλουδάτα φορέματα βγαλμένα απ' τον Αμερικάνικο νότο του '30, που τραγουδάει για τον τρελό και μοναχικό κόσμο μας (ώχου το)! Το τραγούδι είναι γλυκό σαν ζαχαρωτό, funky σαν τις καλές μέρες της θρυλικής Acid Jazz, των Galliano και των Brand New Heavies και πάω στοίχημα ότι θα σου φτάξει την Δευτέρα όπως ακριβώς έκανε και με την δική μου.
ps: έχει και τέλεια remixes από τους Kraak & Smaak, αλλά δεν μπορώ να τα ποστάρω όλα, μπορώ;

Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2009

M - Pop Muzik (Todd Terje Remix)

Ακριβώς τριάντα χρόνια πριν η μπάντα M από την Γηραιά Αλβιόνα με frontman τον Robin Scott έγραφαν μουσική ιστορία με ένα πρωτοποριακό τραγούδι που δεν έμοιαζε με κανένα άλλο, ούτε στην δομή, ούτε στο στυλ αλλά ούτε και στον ήχο (είχε και καταπληκτικό video-clip). Το τραγούδι αυτό ήταν το more-than-just-a-classic 'Pop Muzik' που σκαρφάλωσε στο #2 του Αγγλικού chart και στο #1 του Αμερικάνικου. Έκτοτε διασκευάστηκε από αμέτρητους καλλιτέχνες (μία από τις καλύτερες ήταν αυτή των U2) αλλά και ξανακυκλοφορούσε από καιρό σε καιρό με νέα remixes - μάλιστα το 1989 ξανάγινε hit σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες. Αυτά από το 'μουσικό σου Αλμανάκ' (εμένα δηλαδή) και πάμε τώρα στο φρέσκο remix του Todd Terje (photo), ο οποίος είναι Νορβηγός κι έχει μια παράφορη αγάπη για τα classics (για αυτό και τα 'πειράζει' - υπέροχα πάντα). Τα τελευταία χρόνια στα set μου έχω σε μόνιμη βάση πολλά δικά του re-edits ή remixes και σίγουρα το συγκεκριμένο πρόκειται να το 'λιώσω' μέσα στους επόμενους μήνες!!

Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2009

Calvin Harris - Flashback (Eric Prydz Remix) EXCLUSIVE

Και πάμε στο αγαπημένο θέμα του blogger σας: beeps & bleeps. Σ' αυτό το βασίλειο στρατηγική θέση κατέχει ο Calvin Harris με τον οποίο συμβαίνει το εξής παράδοξο: το πρώτο του album με όλα τα αριστουργηματικά singles που αγαπήσαμε πέρασε σχεδόν στο ντούκου ενώ γνώρισε την εμπορική αποθέωση με το, μετριότερο, δεύτερο. Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες. Εγώ εξακολουθώ να τον αγαπώ και να τον θεωρώ μέλος μιας τεράστιας οικογένειας με παππούδες τους Kraftwerk, γονείς τους Human League, τους Depeche Mode, τους Soft Cell, τους OMD και τους Yazoo και παιδιά τον Mylo, τον Fred Falke, τους Cicada, τους Presets και τόσα άλλα. Το ολοκαίνουργιο σινγκλάκι του Calvin Harris με τον εμπνευσμένο τίτλο 'Flashback' (πρέπει να κάνω περισσότερα γαμώτο) ευτύχισε να πέσει στα χεράκια του Eric Prydz (ίσως ο πιο πολυχορεμένος παραγωγός στην χώρα μας) ο οποίος κάνει εύκολα το καλύτερο remix του - κι ο Pete Tong τον επιβραβεύει κάνοντάς το 'essential tune' αυτής της εβδομάδας. Ολόκληρο και ριπαρισμένο απ' το promo cd μου, αποκλειστικά στο musicmakesthedifference.

Chromeo - Night By Night (Skream Remix)

Κυριολεκτικά με το ένα μάτι ανοιχτό (και το άλλο μισόκλειστο), αισθάνομαι ότι τελευταία που δουλεύω περισσότερο, με το musicmakesthedifference είμαι στα όρια του ψυχαναγκασμού. Θα μπορέσω αύριο (σε λίγες ώρες δηλαδή) Σάββατο να γράψω κάτι; Αν δεν προλάβω και πιάσουμε Κυριακή, δεν είναι κρίμα για τους 2, 50, 700 που το παρακολουθούν (κι ας μην αφήνουν comments); Και ενώ εκεί έξω υπάρχει φοβερή αγνωμοσύνη (μα, 1000 d/l και 2 comments;;;), σκέφτομαι αν αξίζει τελικά. Το θέμα είναι τι κάνω τώρα. Να το αφήσω να ξεφτίσει (με τίποτα, είμαι πολύ εγωιστής για κάτι τέτοιο) ή απλώς να το αντιμετωπίσω λίγο πιο χαλαρά. Μπα, μου φαίνεται ότι κάποια στιγμή αν είναι θα κοπεί μαχαίρι - ίσως κάνοντας delete την σελίδα και τα θέματα. Είδωμεν... Οι Chromeo είναι απ' το Montreal και δεν κρατάνε ακριβώς και μυστικό το ότι είναι fans του Πρίγκηπα. Λάτρεψα πέρυσι το 'Needy Girl' τους στο remix των Lifelike και το ίδιο μου συνέβει με το 'Night By Night' - funky disco του 80m με wah-wah κιθάρες, σαν να βγήκε από ταινία με τον Michael J.Fox (ή έστω απ' το soundtrack του 'Footloose'). Ο Skream είναι αυτός που έκανε την απόλυτη, dubstep, εκτέλεση του 'In For The Kill' των (της) La Roux και η συνεργασία του με τους Chromeo σ' αυτό πραγματικά 'σκοτώνει'!

Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2009

Ben' s Brother feat. Anastacia - Stalemate EXCLUSIVE

Ο αδερφός του Ben είναι... πέντε Άγγλοι που πήραν τ' όνομά τους απ' τον μεγάλο αδερφό του ιδρυτή τους Jamie Hartman. Μέχρι τώρα δεν έκαναν κανένα σοβαρό 'μπαμ' ούτε εμπορικό αλλά ούτε και καλλιτεχνικό. Και γιατί ασχολούμαι μαζί τους; - θα ρωτήσεις, και ειδικά αφού δεν έχουν synths στον ήχο τους ενώ δεν είναι ούτε και dance. Γιατί έχω αδυναμία στην Anastacia και πιο συγκεκριμένα στην φωνή της (για να εξηγούμαστε) από τότε που την πρωτάκουσα στο Λονδίνο στο 'I' m Outta Love' και νόμισα ότι ήταν κάποια σοβαρή, οπωσδήποτε έγχρωμη, ανταγωνίστρια της Jocelyn Brown - αν και, όπως αποδείχτηκε είχε (για μένα) αναντίστοιχη καριέρα με όλα αυτά τα χλιαρά rock-soul τραγούδια στο ρεπερτόριό της. Στην κανονική του εκτέλεση το 'Stalemate' μέσα απ' τον δίσκο των Ben' s Brother 'Battling Giants' έχει την Joss Stone στα φωνητικά αλλά στην single version προτίμησαν την Anastacia. Μια ραδιοφωνική rock μπαλάντα, όχι μακριά από την συνεργασία της με τον Ben Moody στο παρελθόν, για τον φίλο μου Η και σημερινή αποκλειστικότητα του musicmakesthedifference.
Check It!!

Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2009

Lauryn Hill vs Deadmau5 - Moar Doo Wop 'n' Whatever (The Hood Internet Mash)

Μην σου φανεί υπερβολικό αλλά ο βασικός λόγος που ήθελα να πάω στο φετινό Eject δεν ήταν όπως ίσως θα νόμιζες οι Royksopp (αν και τους λατρεύω) αλλά η Lauryn Hill. Ποτέ δεν ξετρελάθηκα με τους Fugees (καλοί ήταν) αλλά το πρώτο solo album της 'The Miseducation Of Lauryn Hill' είναι ένα από τα δέκα καλύτερα ντεμπούτα ever. Έκτοτε βέβαια, κυκλοφόρησε ένα unplugged cd (χασμουρητά μεσημεριάτικα) και μετά αφοσιώθηκε στην φαμίλια της με τον Marley τον νεότερο. Κρίμα γιατί τέτοια ταλέντα δεν πρέπει να σπαταλάνε ή (ακόμα χειρότερα) να αγνοούν το χάρισμά τους ώστε όταν κάποια στιγμή φεύγουν απ' την ζωή να έχουν αφήσει πίσω τους μια σοβαρή παρακαταθήκη. Για τον Deadmau5 σου έχω ξαναπεί: δεν μ' εντυπωσιάζει - ούτε καν μ' αρέσει τις πιο πολλές φορές. Πολύ φασαρία (και hype) για το τίποτα. Αυτό το bootleg όμως είναι πολύ ενδιαφέρον γιατί συνδυάζει τα μαγικά φωνητικά της Lauryn στο πρώτο της solo hit με την, σχεδόν Daft Punk, σύνθεση του 'ποντικιού'.

Blake Lewis - Sad Song (David Tort Vocal Mix)

Κάθε χώρα έχει το talent show (και αντίστοιχα τα ταλέντα) που της αξίζουν. Στο 'America' s Got Talent' θυμάμαι, είχε έναν βλαχο-Τεξανό που ήταν δεξιοτέχνης στο λάσσο. Εμείς πχ, δεν θα είχαμε να στείλουμε κάτι τέτοιο - αν και έχουμε ωραιότατους και εντυπωσιακούς τσολιάδες. Στο τραγούδι πάλι τα πράγματα είναι πάνω-κάτω τα ίδια. Εμείς (η Ευρώπη γενικά) έχουμε το τιμημένο X-Factor ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες το 'American Idol' (μην λείψει ο γεωγραφικός προσδιορισμός απ' το κάθε show και μπερδευτούν τα μπαστουνόβλαχοι). Στο τελευταίο θριάμβευσε φτάνοντας στον τελικό (δεν κέρδισε όμως) ο Blake Lewis ο οποίος εκτός απ' το να τραγουδάει καλά κάνει το ίδιο πετυχημένα και beatboxing. Το single του 'Sad Song' πήγε συμπαθητικά μόνο στο χορευτικό chart του Billboard και το προσπέρασα αδιάφορα μέχρι που άκουσα αυτήν την καινούργια μίξη για το Ευρωπαϊκό release από τον David Tort. Το κοντράστ της σκληρής αλλά παιχνιδιάρικης χορευτικής παραγωγής του Tort με την σχεδόν indie φωνή του Lewis κάνουν έναν ευρηματικό συνδυασμό και επειδή πάσχουμε κι από καλά χορευτικά tracks...

Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2009

Shakira feat. Wyclef Jean - Spy

Κυριακή βράδυ έπεσε στα χέρια μου το 'This Is It' του Michael Jackson και, στ' αλήθεια, το περίμενα σαν τρελός. Το τραγούδι είναι νερόβραστο, ξεπερασμένο, κάκιστο κι έτσι προτίμησα να μην το ποστάρω απ' το να το κάνω και να το θάψω. Κρίμα για τον Michael, κρίμα για τα κοράκια που λέγονται οικογένειά του, κρίμα γενικώς. Το τι μελάνι (μεταφορικά μιλώντας, ποιο μελάνι στις μέρες του net...) χύθηκε αυτές τις μέρες, δεν λέγεται. Και που να δεις τι θα γίνει μόλις βγεί η αρπαχτή, εεε, ερμ, ταινία ήθελα να πω, στα σινεμά. Τέλος πάντων, νομίζω ότι το θέμα είναι στα όρια του να κουράσει και μιας και το θέμα μου δεν είναι αυτό αλλά η Shakira, πάμε στο δια ταύτα. Το ολοκαίνουργιο album της 'She Wolf' ακούω συνέχεια τις τελευταίες μέρες και, ενώ δεν είναι κακό, δεν με ξετρέλανε. Το ντουέτο της όμως με τον Wyclef Jean (ναι, ξανά), είναι ένα καλογυαλισμένο funky, έτοιμο hit, η εισαγωγή του οποίου είναι ίδια με αυτή του 'Billie Jean' του μακαρίτη. Είδες πως τελικά όλα συνδέονται...
ps: απίστευτη η φωτογράφισή της για το καινούργιο τεύχος του ID - αλλά τι σου λέω, ματάκια έχεις...

Pet Shop Boys - Heart (Stuart Price Remix)

Οι Pet Shop Boys για τρίτη φορά στην Ελλάδα! Για σένα που μόλις επέστρεψες από τον Πλούτωνα, οι συναυλίες τους στα πλαίσια της 'Pandemonium' tour τους, θα γίνουν την Παρασκευή 20 Νοεμβρίου στην Αθήνα και μια μέρα μετά στην Θεσσαλονίκη ενώ από σήμερα ξεκινά η προπώληση των εισητηρίων. Ειδικά αν δεν τους έχεις ξαναδεί πρέπει να το κάνεις γιατί η συγκεκριμένη τουρνέ έχει εκπληκτικά σκηνικά αλλά και πολλά αγαπημένα τραγούδια τους σε φρεσκαρισμένες εκτελέσεις. Ο Stuart Price έχει αναλάβει αυτόν τον τομέοα κάτι αρκετά δύσκολο μιας και τα τραγούδια τους είναι τόσο γνωστά και τόσο πολυακουσμένα που μια άλλη ματιά σ' αυτά ίσως και να ξένιζε τους fans. Όμως όχι, ο Jacques Lu Cont τα πείραξε τόσο όσο (θυμίσου και την 'Confessions On A Dancefloor' περιοδεία της Madonna) και το 'Heart' που σου έχω εδώ θα σε βάλει στο κλίμα και θα σε κάνει να ξεσκονίσεις για τα καλά όλα τα βινύλιά τους απ' το 'Please' μέχρι το 'Yes'. Pet Shop Boys, με μια πρόταση: το σπουδαιότερο, καθορόαιμα pop, συγκρότημα των τελευταίων 25 χρόνων. Μην τους χάσεις.

Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2009

CFCF - Big Love (Fleetwood Mac Cover)

CFCF σημαίνει Mark Silver που με την σειρά του σημαίνει αστική electronica για τους ανθρώπους των μεγαλουπόλεων. Όποιος είπέ ότι τα σύνθς είναι κρύα και δεν βγάζουν συναισθήματα μπορεί τώρα να φάει το καπέλο του. Αυτός είναι ο ήχος των zeros και αν και πατάει γερά στο παρελθόν, κάνει ένα 'τζουπ' και πετάγεται στο μέλλον. Ο CFCF, λατρεμένος nerd (τί άλλο θα μπορούσε να ήταν;), λατρεύει τα eighties και δεν το κρύβει διασκευάζοντας Fleetwood Mac (καθόλου παρωχημένοι και kitsch) και 'Big Love'. Το τραγούδι αυτό πάντα είχε ξεχωριστή θέση στην καρδιά των clubbers (βλέπε και remix του απ' τους Deep Dish) αλλά τώρα έγινε ένα αφαιρετικό, moody κομψοτέχνημα. Κάντε αδέλφια μου υπομονή! Το album του 'Continent' κυκλοφορεί όπου νά 'ναι!!!

Anjulie - Love Songs

Έπεσα κατά λάθος πάνω στο remix των Bimbo Jones του 'Love Songs' και μου έκανε αμέσως κλικ η μελωδία, η φωνή και, παραδόξως, οι στίχοι. Έχω αιώνες να προσέξω στίχους σε αγγλόφωνο τραγούδι - εκτός κι αν είναι απλοί ή προκλητικοί, που σημαίνει 'i love you' ή αντίστοιχα 'fuck you' (ίσως και δυο-τρεις ακόμη προτάσεις στο ενδιάμεσο). Επειδή πάντα μ' αρέσει να ψάχνω και ν' ανακαλύπτω πράγματα (τι σου λέω τώρα, θαρρείς και δεν ξέρεις τι διαβάζεις) έμαθα για την Anjulie (μου θυμίζει αντζούγια) ότι είναι Καναδέζα κι ότι προαλοίφεται για μεγάλη star. Η φωνή της έχει κάτι απ' το οικείο γουργούρισμα της Billie Holiday ή αν θες της Erykah Badu και οι στίχοι της: 'I fall so easy for cheesy things in life, Sad, sad movies make me cry, Pretty people I admire, I used to hate' είναι σκέτη ζάχαρη - αν και, αν το ενορχήστρωνα εγώ θα του πρόσθετα κι ένα εντελώς κινηματογραφικό τσέλο, εκεί, κάπου στην μέση. Αν η ταινία 'Amelie' ήταν τραγούδι θα ήταν αυτό.

Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2009

Ellie Goulding - Under The Sheets

Για την Ellie Goulding είχα πρωτογράψει πριν μερικούς μήνες. Είχα μαγευτεί άπό την pop αθωότητα των φωνητικών της, κάτι μεταξύ Lily Allen και Kate Nash, αλλά και από την εντυπωσιακή διασκευή του 'Black & Gold' του Sam Sparro. Έκτοτε την ξέχασα και δεν με απασχόλησε ξανά - χείμαρρος οι πληροφορίες και τα πρόσωπα, που να προλάβεις να εστιάσεις... Όλο αυτό το διάστημα η 22χρονη Λονδρέζα ετοίμαζε το ντεμπούτο album της του οποίου πρώτο single θα είναι το 'Under The Sheets'. Η μουσική της είναι βασικά ακουστική αλλά με ηλεκτρονικά στοιχεία και μια κοριτσίστικη αθωότητα. Σε πρώτο επίπεδο όμως, γιατί πίσω απ' τα ροδαλά όμοργα μαγουλάκια της κρύβεται μια κοφτερή, σκαμπρόζικη γλώσσα που αυθαδιάζει μ έναν χαριτωμένο, σχεδόν παιδικό, τρόπο. Ανυπομονώ για τον δίσκο της που θα έχει και την συνεργασία της με τον Frankmusik, αλλά κάνω υπομονή απολαμβάνοντας αυτό.

Air, Alex Gopher & Etienne De Crecy - Ash Sync (Alex Gopher & Etienne De Crecy Version)

Οι εκπομπές του Σταύρου Θεοδωράκη είναι πάντα τρομερά ενδιαφέρουσες γιατί βγάζουν μια πηγαία, ανυπόκριτη ευαισθησία, μια σπάνια δημοσιογραφική τιμιότητα ενώ έχουν ταυτόχρονα και κάτι το ακατέργαστο που τις κάνει να φαίνονται (και είναι) τίμιες και ειλικρινείς. Γι αυτό και λειτουργούν σαν ντοκιμαντέρ κάνοντάς σε κοινωνό κάθε φορά στους 'πρωταγωνιστές' του. Σήμερα με το 'Χαμόγελο του παιδιού' με τσάκισε. Φταίει και η διαφορετική συναισθηματική προσέγγιση που έχω στα πράγματα από τότε που έγινα γονιός - σημείο ορόσημο στην ζωή μου και η πλήρης μετάλλαξη της κοσμοθεωρίας μου (κυνικός σέ κάποια πράγματα, σκέτη αλοιφή σε κάποια άλλα). Το θέμα είναι ότι έκανα zapping χαλαρός για να σκοτώσω 5-10 λεπτά μέχρι ν' αρχίσω να μπλογκάρω κι έγινα κομμάτια. Τί να σου πω τώρα και για τους Air, τον Etienne De Crecy και τον Alex Gopher; Όλοι κατάγονται απ' την Γαλλία αλλά ο τελευταίος (να κλείσει την πόρτα) κυκλοφορεί ένα διπλό cd με τα καλύτερα remix του - και είναι αρκετά. Αυτή η συνεργασία μου άρεσε γιατί είναι cool και χαλαρή (και αδιάφορη μπορεί να την πει κανείς - πάντως όχι εγώ).

Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2009

Mariah Carey feat. OJ Da Juiceman, Big Boi & Gucci Mane - H.A.T.E. U (Remix) EXCLUSIVE

Γιατί όλοι έπεσαν πάνω στην Mariah να την φάνε με το 'Memoirs Of An Imperfect Angel', ακόμη δεν το έχω καταλάβει. Αυτό το στυλ της ρετρό soul και τα kitty-kitty φωνητικά της είναι ότι πρέπει για βράδια χαλαρού sex μπροστά στο τζάκι - αν προσθέσεις δε κι ένα σαλέ, το αποτέλεσμα γίνεται σχεδόν ξελιγωτικά ερωτικό. Δηλαδή την διαφορά στον δίσκο θα την έκαναν τα τραγούδια με τον Timbaland; Ακούω 'boring' απ' την γαλαρία; Καλά, κι εγώ απ' την άλλη να ασχολούμαι για νιοστή φορά μαζί της, αυτό που το πας; Δεν ξέρω αν η αιτία εντοπίζεται στο remix-σταθμός του Morales στο 'Dreamlover' της ή στην φωτό που ανέβασα μαζί με την ανάρτηση. Ακόμα το ψάχνω. Γεγονός πάντως είναι πως το νέο της single θα είναι το 'H.A.T.E. U' του οποίου το πιο uptempo remix, με όλον αυτό τον συρφετό από rappers, σου έχω ήδη και αποκλειστικά στο musicmakesthedifference. Θέλω όμως την γνώμη σου και για το album της...

Michel Cleis feat. Toto La Momposina - La Mezcla (Copyright Main Mix)

Λίγο θυμωμένος, λίγο νυσταγμένος και λίγο απογοητευμένος (απ' τους ανθρώπους, την ζωή, τον χειμώνα που δεν λέει να μπει, τους από κάτω μας που τέσσερις μήνες τώρα δεν λένε να τελειώσουν την @^%$%#$$^@ την ανακαίνιση, το cd του Mika που χάθηκε στο ταχυδρομείο - ήταν και με αυτόγραφό του, fuck!) και λέω: πριν κοιμηθώ ας ποστάρω κι αυτό που ξέρω ότι θα χαροποιήσει όλους αυτούς που το εκτίμησαν, από την Άνοιξη ακόμα, που προκάλεσε αίσθηση στο Winter Miami Conferance όπως επίσης και την φίλη μου την Α. Αν δεν έχεις το αυθεντικό δωδεκάλεπτο club mix του 'La Mezcla' τότε τσέκαρε παλιότερη ανάρτηση (ελπίζω να λειτουργεί το link) γιατί ήταν το μόνο που άξιζε απ' το πρώτο πακέτο των remixes. Μέχρι τώρα. Γιατί οι Copyright στο ολόφρεσκο αυτό remix έκαναν αυτό που ξέρουν να κάνουν καλά: χαρούμενη, ανεβαστική, καλοκαιρινή house, ικανή να φέρει τον ήλιο της Καραϊβικής σ' ένα club, στο αυτοκίνητο ή και στο δωμάτιό σου. Κυκλοφορεί σύντομα από την ιστορική Strictly Rhythm.

Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2009

Ou Est Le Swimming Pool? - The Key EXCLUSIVE

Αυτή είναι μια αποκλειστικότητα του musicmakesthedifference για την οποία είμαι πραγματικά υπερήφανος. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα απ' την αρχή. Οι Ou Est Le Swimming Pool? είναι ένα τρίο απ' το Camden Town του βόρειου Λονδίνου (πεθαίνω για τις φάτσες τους), που τους ανακάλυψε και τους ανέλαβε προσωπικά ο Trevor Horn (τους κάνει και την παραγωγή). Το τραγούδι τους 'Dance The Way I Feel' που αρχικά κυκλοφόρησε σε ltd 7ιντσο πριν ενάμιση μήνα κι ετοιμάζεται να ξαναβγει, επίσημα αυτήν την φορά, στις 8 Νοεμβρίου, είναι αναμφίβολα ένα από τα singles της χρονιάς. Για να καταλάβεις πόσο τους πιστεύει η εταιρία τους, ξαναγύρισαν το video clip του τραγουδιού κάνοντάς το πιο mainstream - το αρχικό ήταν πολύ avant garde για τα charts (κάνε και μόνος σου την σύγκριση παλιού-καινούργιου στο youtube). Το συγκρότημα είναι με διαφορά ότι πιο ενδιαφέρον άκουσα εδώ και αιώνες (δηλαδή τα τελευταία χρόνια) και παίζουν electropop όπως την ξέραμe στα eighties αλλά μ' έναν ανανεωτικό τρόπο. Γαμάτοι! Το 'The Key' είναι μέσα από το ντεμπούτο album τους που θα βγει μέσα στο 2010 (το έχω ήδη στα χέρια μου μέσα απ' το studio) και ή εισαγωγή του είναι ίδια μ' αυτή του 'See You' των Depeche Mode.

Marchand - Supernova

Θυμώνω πολλές φορές τελευταία και πολύ ευκολα. Βρέθηκα σ' ένα μπαράκι πριν από δυο-τρεις ώρες και έπαιζε μουσική ένας γνωστός μου, ο Α. Άκουσα όλους τους κατά καιρούς φιλοξενούμενους εδώ, από την Sally Shapiro και τους Royksopp μέχρι τους Saint Etienne και την Annie δηλαδή εναλλακτικά, μοντέρνα, ρυθμικά και στυλάτα πράγματα, για κάπως πιο ψαγμένο κοινό. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο το απόλαυσα. Το θέμα είναι ότι στο μαγαζί είμασταν τέσσερις παρέες όλες κι όλες. Φεύγοντας με την μηχανή πέρασα από τα παραλιακά μπαράκια (και δεν εννοώ τα γνωστά στο λιμάνι) και υπήρχαν ένα-δύο που ήταν γεμάτα από γκόμενες με κολάν, κακόγουστες καουμπόυκες μπότες ως το γόνατο και με την ρίζα στο ξανθό μαλλί τους να φωνάζει 'βάψε με'. Η δικτατορία του Σφακιανάκη και του χασάπικου. Έλεος! Άδικο έχω μετά να τα παίρνω; Θα μου πεις, οι φοιτήτριες κι οι φοιτητές που ήρθαν απ' τα χωριά τους περιμένεις να καταλάβουν τον Marchand; Όχι βέβαια, περιμένω όμως έστω και για το περιπετειώδες της νεότητάς τους να θέλουν να διερύνουν τους ορίζοντές τους! Το 'Supernova' είναι... super και ενώ έχει όλα τα στοιχεία της Γαλλικής σχολής (αν και Ολλανδός ο Marchand) θυμίζει τρελά και italo-disco τύπου 'Droid' στα μελό τους. Θεϊκό!

Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2009

Saint Etienne - Spring (Air France Remix)

Από μέρα σε μέρα περιμένω να μου έρθει η ειδική έκδοση του 'Foxbase Beta' με το extra cd και τα ακυκλοφόρητα τραγούδια - ήδη μαγεύτηκα με το αυθεντικό demo του 'Kiss & Make Up'. Ο Richard X όπως θα διαπίστωσες από προηγούμενο post μου, έκανε θαύματα. Οι Saint Etienne γενικά είναι μέσα στην καρδιά μου από τότε που άκουσα τις πρώτες νότες του 'Only Love Can Break Your Heart' το οποίο ακόμη θεωρώ πως είναι από τις διασκευές που είναι καλύτερες κι από τα αυθεντικά. Για να το προμοτάρουν στην πατρίδα τους την Αγγλία κυκλοφόρησαν σε μόλις 200 αντίτυπα ένα 12" που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων κι αυτό το remix στο τραγούδι 'Spring' που ανέκαθεν ήταν ένα από τα highlights του 'Foxbase Alpha'. Οι Σουηδοί (μα πάλι;) Air France δεν έκαναν και συγκλονιστικά πράγματα σε ένα ούτως ή άλλως εκπληκτικό τραγούδι, οπότε δες το απλά σαν μια ευκαιρία για να το μάθει περισσότερος κόσμος. Ultra cool και ultra αποκλειστικότητα του musicmakesthedifference!!

Madonna - Miles Away (Lost Daze Remix)

Ο Λαζόπουλος μου αρέσει πάρα πολύ. Βρέθηκα μαζί του σε παρέα φίλων καλοκαίρι στις αρχές του 90 όταν η συγχωρεμένη η Βουγιουκλάκη έπαιζε 'Αντιγόνη' και ο Εθνικός μας Λάκης πήγαινε να την δει στην Καβάλα νομίζω, γιατί την έχασε στην Θεσσαλονίκη. Πιτσιρικάδες την εποχή εκείνη, ο Γ, ο άλλος Γ, η Δ κι εγώ είμασταν θεότρελοι (τότε) αλλά αυτός ήτανε πιο τρελός απ' όλους μας! Ξημερώματα, μετά από ανελέητο clubbing, στο τζιπάκι ενός φίλου και καθισμένος στο πίσω κάθισμα έκανε την Αλίκη πειράζοντας τον κόσμο απ' τα διπλανά αυτοκίνητα. Μας κοβότανε η ανάσα απ' τα γέλια. Ακόμα μου συμβαίνει στο 'Τσαντίρι' του. Γελάω αβίαστα με το ευφυές του χιούμορ. Συνδυασμός που σκοτώνει: ευστροφία, οξεία αντίληψη, ευαισθησία και κοφτερή πένα. Τέτοιο τεράστιο ταλέντο λογικό είναι να έχει φανατικούς υποστηρικτές (οι περισσότεροι) όσο και φανατικούς εχθρούς. Στην πρώτη στραβοτιμονιά είμαι σίγουρος ότι θα του την πέσουνε σαν τα σκυλιά. Ας ελπίσουμε αυτή ν' αργήσει. Και απ' τον Λάκη... στην Madge - πόσο σιχαίνεται που την αποκαλούσαν έτσι στην Αγγλία! Η εκτέλεση των Lost Daze στο 'Miles Away' είναι η καλύτερη όλων (κι ας άργησε σχεδόν έναν χρόνο), κάργα χορευτική και καβλωτικά ακυκλοφόρητη.

Loleatta Holloway - Love Sensation (Midnight Express Dark Room Mix)

Οι πιουρίστες της house αγγίζουν τον οργασμό στο άκουσμα και μόνο του ονόματος της Θεάς Loleatta Holloway. Δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα κοντινότερο σε θρύλο για την γυναίκα που υπήρξε η βασίλισσα της Salsoul, το πρότυπο της Martha Wash και της Jocelyn Brown, η φωνή πίσω απ' το αυθεντικό 'Ride On Time' των Black Box - που σάμπλαρε το 'Love Sensation' της. Το τελευταίο ετοιμάζεται για νιοστή φορά να ξαναματακυκλοφορήσει. Ανακύκλωση είναι η λέξη αλλά τουλάχιστον θα μάθουν οι πιτσιρικάδες τις συγκλονιστικές τσιρίδες της που συνδέθηκαν άρρηκτα με την σκηνή του clubbing για σχεδόν τρεις δεκαετίες. Η συγκεκριμένη εκτέλεση είναι αρκετά pumping για τα σύγχρονα dancefloors (δεν σου λέω πολύ για να μην νομίζεις ότι είναι τίποτα Ρουμάνικο - σκέψου κάτι σαν τις παραγωγές του David Penn) αλλά το highlight του τραγουδιού εξακολουθεί να είναι η larger-than-life Loleatta.

Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2009

Usher - Papers EXCLUSIVE

Το έχω ξαναπεί αλλά, τί γίνεται επιτέλους μ' αυτά τα blogs; Έχω βρει τουλάχιστον 15 νέα τραγούδια του Usher τους τελευταίους μήνες και όλα υποτίθεται πως ήταν forthcoming singles. Τζίφος. Έχω καταλλήξει στο ότι οι ίδιοι τα αφήνουν να διαρρεύσουν τεστάροντας έτσι την αγορά - και τα νεύρα μας. Ο Usher είναι αστέρι αλλά θέλει προσοχή για να μην χάσει την λάμψη του. Το 'Papers' είναι το πρώτο δείγμα απ' το καινούργιο του album (μέχρι να αλλάξει γνώμη η εταιρία, ο manager, ο σκύλος του, κοκ) και παραδόξως δεν είναι χορευτικό - και δεν έχει guest τον Flo Rida ή τον Pitbull να συμπληρώσω. Θυμάσαι το 'You Make Me Wanna' που υπήρξε η πρώτη του επιτυχία; Το λάτρευα, και σ' αυτόν τον ήχο της, πιο κυριλέ και λιγότερο street, soul επέστρεψε. Το 'Papers' μπορεί να μην είναι από τα τραγούδια που θα σ' εντυπωσιάσουν με το πρώτο άκουσμα αλλά δεν θα διαφωνήσεις πως και αυτό το στυλ του πάει αφάνταστα. Αποκλειστικά στο musicmakesthedifference.

Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2009

Huggy & Dean Newton feat. Sam Obernik - Get Lifted (Indian Summer) (Seamus Haji Vocal Edit)

Τελικά η χώρα μας είναι ένα απέραντο 'Je T' Aime'. Βλέπω X-Factor και φρικάρω μ' όλους αυτούς που παρελαύνουν από εκεί. Νιώθω αμήχανα και άβολα παρακολουθώντας τους. Στην καθημερινή ζωή (ειδικά σήμερα με τα τοπικά 'νούμερα') πού είναι όλοι αυτοί; Έχουν φίλους, και αν ναι, αυτοί τους θεωρούν νορμάλ; Τί τους λένε όταν τους ξαναβλέπουν μετά την προβολή του επεισόδιου που 'παίζουν'; Είσαι ηλίθια (λέγεται); Το τραγούδι των Huggy & Dean Newton κυκλοφορεί στο διαδίκτυο εδώ και λίγο καιρό σε διάφορες εκτελέσεις, απ' όλες όμως ένιωθα πάντα ότι κάτι έλειπε. Η μελωδία στα φωνητικά της Sam Obernik (βλέπε Tim Deluxe και 'It Just Won' t Do' - θυμάσαι;) ήταν το βασικό του αβαντάζ, αλλά από παραγωγή τζίφος. Μέχρι που το ανέλαβε ο Seamus Haji (κάτι σαν Joey Negro wannabe - βαρετός και προβλέψιμος μετά τα δυο-τρία πρώτα remixes του που ακούς) και, surprise-surprise, έκανε την διαφορά. Μπορεί και πάλι να έβαλε τον 'ντίσκο αυτόματο' στην παραγωγή αλλά τουλάχιστον ανέδειξε όλο το feeling της μελωδίας του τραγουδιού.

Zoot Woman - Lonely By Your Side

Ήθελα να βάλω αυτό το τραγούδι στο musicmakesthedifference εδώ και μήνες αλλά κάτι γινότανε, κάποιο exclusive προέκυπτε η μ' έπιανε μια βαρεμάρα και το άφηνα για άλλη φορά. Νομίζω πως τώρα ήρθε η ώρα του βασικά γιατί βρίσκω έως εκνευριστικό το γεγονός ότι δεν ασχολείται μαζί τους ψυχή ζώσα και δεν μπορώ να καταλάβω το γιατί. Μέλος και δημιουργός τους είναι ο υπερ-διάσημος, υπερ-επιτυχημένος, υπερ-hot, Stuart Price ή αλλιώς Jacques Lu Cont ή αλλιώς Les Rhythmes Digitales ή αλλιώς Thin White Duke, ή αλλιώς... Zoot Woman (πόσα alter-egos !!) οπότε μετά την φασαρία με τις παραγωγές του στην Madonna και στους Killers θα έπρεπε να γίνει χαμός - τουλάχιστον στους σχετικούς κύκλους της electronica, σε περιοδικά και blogs σ' ολόκληρο τον κόσμο. Το συγκρότημα υφίσταται από το 1995 (!!!) και το υπέροχο και φιλικό στα ραδιόφωνα single τους 'Lonely By Your Side' περιλαμβάνεται στο επίσης πολύ καλό 'Things Are What They Used To Be'.

Chew Fu & Steve Clisby - Purple Rain (Prince Cover) EXCLUSIVE

Αναμφίβολα η περίοδος του 'Purple Rain' υπήρξε η δημιουργικότερη για τον μικρόσωμο πρίγκηπα. Μετά το άστρο του εκτινάχθηκε στην στρατόσφαιρα, με αποτέλεσμα το να ασχολούμαστε περισσότερο με τα καπρίτσια του και τις ερωτικές του συντρόφους παρά με την μουσική του - αν και το peak της καριέρας του κράτησε σχεδόν μέχρι (ή έστω μέχρι) το 'Diamonds & Pearls'. Θα μπορούσες να φανταστείς το ομώνυμο τραγούδι από την ταινία του 1984 σαν ένα χορευτικό track; Προφανώς ο πιτσιρικάς Chew Fu (πως λέμε kung fu, Bruce Lee κτλ - αααιιιιια!!), πολύ hot παραγωγός τελευταία με συνεργασίες που περιλαμβάνουν την Mariah Carey και τους Black Eyed Peas, κάπως έτσι το φαντάστηκε: χορευτικό, με τα ηλεκτρονικά (λιγότερο θορυβώδη, ευτυχώς) beats του και τα φωνητικά του Steve Clisby - σίγουρα 'λίγα' απέναντι στα αυθεντικά, αλλά σιγά μην τού 'δινε τα δικαιώματα ο Prince για επίσημο remix...

Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2009

G-Bani - Τα Χαρτιά & MC Yinka - Χαιρετισμός


Στην χώρα μας υπάρχει το rap της πίστας, των αθλητικών labels των χιλίων ευρώ που πνιγμένο στα γαρίφαλα και στο δήθεν δυσκολεύεται ν' ανασάνει πόσο περισσότερο ν' αφουγκραστεί αυτό που υποτίθεται πως πρεσβεύει - ποια κοινωνική ανισότητα μου λες, σημασία έχει ο NiVo (με τ' όνομα), αυτός ο ανεκδιήγητος μπούφος, να γαμήσει άλλη μια μοντέλα (κατηγορία 'Κούγια' - μην ψάχνεις διαφορές μεταξύ τους, δεν έχουν). Υπάρχουν κι οι άλλοι όμως, οι Active Member, οι Ρόδες, ο έγχρωμος Έλληνας MC Yinka και ο Αλβανός G-Bani. Πολιτική και rap φτιάχνουν ένα χαρμάνι ικανό να δυναμιτίσει κοινωνίες, να ταρακουνήσει συνειδήσεις, να βάλει το λιθαράκι για έναν καλύτερο κόσμο, χωρίς μίση, ρατσισμό, κοινωνικές ανίσότητες. Πες μου μόνο ότι ψηφίζεις τον Καρατζαφέρη. Πριν το κάνεις, αν είσαι σκεπτόμενο άτομο (που είσαι για να έφτασες μέχρι εδώ στο κείμενο και να μην πήγες κατευθείαν στο download), κάνε μου την χάρη και άκουσε την ιστορία από την πλευρά του G-Bani ('καμμιά ζωή δεν είναι λαθραία') κι από την πλευρά του MC Yinka (συνεργάτης του Πλιάτσικα μιλάει για τις αθλιότητες που υφίστανται οι μετανάστες) και μετά κάνε το καθήκον σου σήμερα μέρα που είναι. Δεν γίνεται στην πατρίδα της Δημοκρατίας να τρέφουμε το αυγό του φιδιού. Ας βγάλουμε τους Πλεύρηδες απ' την ζωή μας!
ps: εξαιρετικά σπάνια ποστάρω κάτι ελληνικό και πάντα υπάρχει λόγος. Ελπίζω να μην ακούστηκα διδακτικός, δεν είχα τέτοια πρόθεση...

Beautiful Small Machines feat. Simon Le Bon - Simple Joys

Βρίσκομαι σε μια φάση Ντουρανίασης - ανίατη ασθένεια για τα παιδιά του 80 και άγνωστη στα πιτσιρίκια. Μόλις κυκλοφόρησε σε dvd στην Αγγλία μια ακυκλοφόρητη συναυλία των Duran Duran του 1982 στο Hammersmith Odeon (καταλαβαίνεις, η εποχή που τους έκανε super-stars, εννοείται πολύ πριν το 'Arena' που σήμανε την αντίστροφη μετρηση) και η απόλυτη έκδοση του 'Rio' (ένα από τα δέκα καλύτερά μου albums όλων των εποχών, όπως μπορείς να δεις και στην μπροστινή σελίδα του blog) σε διπλό cd με demo, 12ιντσες μίξεις κτλ που μπορούν να στείλουν ξεχασμένες Durannies και νυν νοικοκυρές για διπλό bypass. Τώρα βλέπω το dvd και τους καμαρώνω - όμορφοι, καβλωμένοι, άφθαρτοι, ταλαντούχοι 25άρηδες, με όλο τον κόσμο στα πόδια τους, φλερτάρουν με τις fans τους γεμάτοι ηδυπάθεια. Και να σκεφτείς ότι ήταν ένα boy band (όπως κατά μία έννοια ήταν κι οι Beatles) αλλά ήταν ταυτόχρονα και πραγματικοί μουσικοί και συνθέτες, όχι τριμμαρισμένα 20άχρονα που τραγουδάνε όλα μαζί συνθέσεις άλλων καθώς χορεύουν με μισοσκισμένα μπλουζάκια. Η κατρακύλα ξεκίνησε με τους New Kids On The Block ('τους ποιούς;' ακούω να λες) αλλά θα το πιάσω άλλη στιγμή το θέμα. Ο Simon Le Bon συνεργάζεται με τους Νεοϋορκέζους Beautiful Small Machines σ' αυτήν την μέτρια μπαλάντα νέου τύπου - folk με ηλεκτρονικά γεμίσματα. Και μόνο που τον ακούω συγκινούμαι...

Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2009

Priscilla Renea - Dollhouse

Τις Εκλογές τις αντιμετωπίζω περίπου σαν την Eurovision - και δεν εννοώ ως προς την σοβαρότητα του γεγονότος. Κυριακή, από το απόγευμα, παλουκώνομαι μπροστά στην τηλεόραση και δεν το κουνάω ρούπι. Πεθαίνω να βλέπω τους, μέχρι πρότινος 100% βέβαιους για την νίκη, πολιτικάντηδες που βρίσκονται στο στρατόπεδο των χαμένων να δικαιολογούνται ('μα φυσικά και τα βλέπαμε τα σημάδια, το μήνυμα του λαού ελήφθη, ανασυντασόμαστε και θα διεκδικήσουμε σύντομα την εξουσία' και τέτοια) ενώ τρέχουν σχεδόν κάθιδροι από κανάλι σε κανάλι, από πάνελ σε πάνελ. Ακόμη καλύτερα θα περάσουμε ειδικά αν πέσουν εντελώς έξω τα exit polls - θυμάσαι στις προηγούμενες εκλογές... Ας ελπίσουμε μόνο να μην έχουμε καμμιά κακή έκπληξη - κανένα τρελό ποσοστό του ΛΑΟΣ πχ. Αυτό είναι το μόνο που μπορεί να μου χαλάσει την διάθεση. Η Priscilla Renea είναι το νέο έγχρωμο αστέρι των charts (την προορίζουν για ψηλά) και το πρώτο της single 'Dollhouse' βγάζει μια ωμή, εφηβική ενέργεια και είναι ένα υβρίδιο pop, rock και soul - ακριβώς σαν ν' ακούς Pink. Ακριβώς όμως.

Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2009

Whitney Houston - Million Dollar Bill (Frankie Knuckles Directors Club Cut) EXCLUSIVE

Ξημερώματα Παρασκευής κι εγώ χαμένος σε αμέτρητα downloads να προσπαθώ να βγάλω άκρη. Την μια με Ελληνικά συγκροτήματα του 60, την άλλη με upfront house, κοντεύω να χάσω την μπάλα - ευτυχώς όμως, όχι και την διάθεσή μου. Αυτή η ώρα που όλοι κοιμούνται είναι για μένα σχεδόν ιερή. Να προσπαθείς ν' ακούσεις σιγά-σιγά (πολλές φορές το μόνο που ακούς είναι τα snares) για να βγάλεις άκρη. Σπάνια δίνω σε τραγούδι δεύτερη ευκαιρία. Μετά από τόσους αιώνες πάνω σ' αυτόν τον πλανήτη ('True Blood' - δες το στον Αντέννα οπωσδήποτε) έχω μάθει να ξεχωρίζω τα καλά απ' τα μέτρια σε 10"-15" - τα κακά πάλι, φωνάζουν από μακριά. Το 'Million Dollar Bill' της Whitney Houston είναι ένα καλό single και γι αυτό το είχα ποστάρει στην κανονική του βερσιόν. Η εκτέλεση των Freemasons χωρίς να ήταν κακή, ήταν αφόρητα ίδια με τα άλλα τους και, μοιραία, βαρετή. Το νέο όμως πακέτο με remixes περιλαμβάνει και Frankie Knuckles - για μας τους πιουρίστες της house, - ισοδύναμος με Θεός. Πάλι έκανε απίστευτη δουλειά και εδώ και λίγη ώρα μπροστά στο laptop δεν χορταίνω να το ακούω! Κάτι σαν ιντερνετικό δώρο για τα γενέθλια του φίλου μου του Γ και αποκλειστικότητα του musicmakesthedifference.
Check It!!