Ξημερώματα Σαββάτου, παραμονές Ευρωεκλογών και βέβαια, τριημέρου του Αγίου Πνεύματος. Καταρχήν, δεν θα ψηφίσω γιατί ψηφίζω αρκετά μακριά ώστε να μην αξίζει τον κόπο και τα εισητήρια για να τους τιμωρήσω με την ψήφο μου. Αν όμως ψηφίζεις στην πόλη που ζεις, πρέπει να το κάνεις. Πρέπει να τους δείξεις ότι όλοι δεν είμαστε οι 'Ηλίθιοι' του Λαρς Φον Τρίερ (ούτε καν ο 'Ηλίθιος' του Ντοστογιέφσκι) απ' την μια να μας κλέβουν και να μας κοροϊδεύουν απροκάλυπτα κι απ' την άλλη να στηρίζουμε αυτό το απαρχαιωμένο, δικομματικό σύστημα. Τιμώρισέ τους - όχι όμως με αποχή ή λευκό. Έτσι κερδίζουν αυτοί (και δεν το θέλεις).Αλλαγή θέματος. Ο Κέλσιος θά 'χει τρελά κέφια αυτές τις μέρες και (φτύσε με μην με ματιάξεις) λέω να το εκμεταλλευτώ καταλλήλως. Με χάνεις μέχρι την Δευτέρα το βράδυ. Ίσως και μέχρι την Τρίτη. Αυτές οι τρεις μέρες είναι ουσιαστικά το introduction του καλοκαιριού. Για να μην γκρινιάζεις όμως (για νά 'χω και την θετική σου ενέργεια μαζί μου) και μιας και καλοκαίρι=κέφι και χορός=house, σου έχω και νέο logo του blog μου (ανανέωση - thanx Θάνο!) και ένα χορταστικό post όπως σου είχα υποσχεθεί εδώ και μέρες. Πάμε λοιπόν.
Άξιος συνεχιστής της παράδοσης τραγουδιστών όπως ο Sylvester και ο Byron Stingily, ο Kenny Bobien ηχογραφεί εδώ και πολλά χρόνια - και δεν απογοητεύει σχεδόν ποτέ. Νέο τραγούδι σε νέο, φανταστικό remix.
Το κανονικό το είχες ακούσει στο musicmakesthedifference εδώ και λίγο καιρό. Αυτή η μίξη είναι λίγο πιο γκαζάτη, για πιο έντονα καλοκαιρινά ξεσαλώματα. Χαίρομαι που η Sophie επέστρεψε!
Αν δεν έχει γνωρίσει remixes αυτό το τραγούδι... Το αυθεντικό μας έρχεται από την'αθώα' εποχή της house (σχεδόν προϊστορική θα έλεγα) και σε παραγωγή των μοναδικών Coldcut. Αν και bootleg αυτή η εκτέλεση είναι τόοοσο καλή!!!
Θυμάσαι τον Roachford (Cuddly Toy); Τελικά η χορευτική μουσική του πάει πολύ - και ειδικά η neo-disco των Haji & Emmanuel. Απ' τα καλύτερα vocal που άκουσα τελευταία.
Παραγωγικότατος ο ATFC - αν και δεν του 'βγαίνουν' πάντα οι παραγωγές - στο ολοκαίνουριο single του επιλέγει πιο αυστηρές club φόρμες και το αποτέλεσμα τον (μας) δικαιώνει.
Electro-house από το Αφγανιστάν, και μάλιστα με τις ευλογίες του γκουρού Felix Da Housecat; Φυσικά και γίνεται και είναι και υπέροχο! Απ' τις μεγάλες εκπλήξεις του 2009.
Καμμιά σχέση με το classic της Barbara Tucker - αν και ο Erick Morillo σε γυρίζει ακριβώς στην ίδια εποχή της dance. Η νέα του δουλειά είναι μια ιδέα πιο σκληρή, όπως απαιτούν τα σημερινά dancefloors.
Και κάτι πιο σκληρό και club-friendly. Το συμπάθησα απ' τον τίτλο του ακόμη και, αν και δεν είναι τίποτα σπουδαίο, σε μαγαζί (ή αυτοκίνητο) με το κατάλληλο ηχοσύστημα ακούγεται χάρμα!
Μην παραξενεύεσαι που στο πάνθεον των σκοτεινών ηρώων της εφηβείας μου χωρούσε και ο George Michael. Εξακολουθώ να θεωρώ το 'Careless Whisper' την καλύτερη μπαλάντα των eighties και τον ίδιο έναν από τους σημαντικότερους pop συνθέτες και τραγουδιστές ever. Επίσης τον εκτιμώ σαν χαρακτήρα - όσο κι αν ακουστεί προκλητικό αυτό, ειδικά μετά την πρόσφατη σύλληψη και καταδίκη του. Γιατί θέλει αρχίδια για να ζεις την ζωή σου όπως θέλεις αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Ειδικά όταν είσαι διάσημος. Λίγο πριν την επετειακή κυκλοφορία του album του 'Faith' (masterpiece) με μοναδικά καλούδια σαν extras (για ρίξε μια ματιά εδώ), σου έχω το update των Freemasons στο, προκλητικό για την εποχή του, 'I Want Your Sex'. Τίποτα δεν συγκρίνεται με το φάνκυ, Prince-y αυθεντικό αλλά αν είναι να ξαναπαιχτεί σε clubs και ραδίοφωνα χαλάλι του(ς)!
