Michael Jackson - Keep Your Head Up

Ο Michael Jackson ζει! Και θα ζει για πολλά πολλά χρόνια ακόμη - τουλάχιστον όσο μπορεί η σόουμπιζ να τρέφεται από το κουφαρι του. Προσωπικά με ενοχλεί πολύ αυτό, όπως μ' ενοχλέι και η ετήσια αφαίμαξη των fans των Beatles για παραδειγμα. Ναι, κάθε χρόνο κάποια κανούργια έκδοση κυκλοφορεί απ' τα Σκαθάρια. Ο νέος δίσκος του βασιλιά της pop θα βγει στις 15 Δεκμβρίου και φυσικά θα μονοπωλήσει τα charts. Το πρώτο single μέσα από εκεί είναι το μετριότατο 'Breaking News' και ακολουθείται από την φήμη του ότι δεν έιναι αυτός που τραγουδάει αλλά κάποιος μίμος του (δεν το πιστεύω). Πάντως η εταιρία άφησε να διαρρεύσει ένα ακόμη τραγούδι, το 'Keep Your Head Up', προφανώς για να κλεισει στόματα. Εδώ η φωνή του ακούγεται ακμαία και πεντακάθαρη σε μια παλιομοδίτικη soul μπαλάντα που είναι (επιτέλους) ο Michael Jackson που ξέραμε και αγαπήσαμε. Να σου πω την αλήθεια τώρα πια μετά απ' αυτό ανυπομονώ για το 'Michael' (επληκτικό εξώφυλλο btw)!!
Check It!!

Michael Jackson - Beat It (Short Circuit Remix)

Θα πρόσεξες ίσως ότι την προηγούμενη εβδομάδα δεν ασχολήθηκα καθόλου με την επέτειο θανάτου του Michael Jackson. Κι όμως πέρυσι τέτοιες μέρες ήμουν συντετριμμένος. Τί μεσολάβησε λοιπόν, δεν πάει πουθενά το μυαλό σου; Σ' αυτούς τους 12 μήνες ο 'βασιλιάς της pop' σκυλεύτηκε από φίλους και οικογένεια, γνωστούς και άγνωστους, έγινε ντοκιμαντέρ, show και είδωλο (ξανά) για όλους τους λάθος λόγους. 'Ο θάνατος σου, η ζωή μου' είναι στην σόουμπιζ, αυτό το ξέραμε, αλλά καμμιά φορά η δυσωδία με ξεπερνά. Κάπως έτσι έφτασα να αναισθητοποιηθώ στο θέμα Jackson και η 25η Ιουνίου να περάσει στο ντούκου για μένα. Σήμερα κάτι μ' έπιασε όταν έπεσα πάνω σ' ένα τυχαίο περιστατικό: ο μικρός μου έβλεπε το video-clip του 'Beat It' στην τηλεόραση και σιγοτραγουδούσε 'μπείτε' ή κάπως έτσι. Σάστισα. Τα παιδιά δεν ξέρουν από charts και stars, αντιλαμβάνονται τα πράγματα μ' έναν απόλυτα αθώο τρόπο και σκέφτηκα πως αυτό ήταν τελικά ο Michael, ένα σύμβολο πάνω από φυλές, ηλικίες, κοινωνικές τάξεις. Και αυτό θα παραμείνει.

Αυτή η εκτέλεση απ' τον Short Circuit (κατά κόσμον Andrew Verner) του τραγουδιού είναι electro, ανέλπιστα καλή και σύγχρονη, χωρίς μάλιστα να καταλαβαίνεις καν ότι είναι bootleg!

Check It!!

Michael Jackson - You Are Not Alone (Joe Claussell Edit)

Θεωρώ τον Joe Claussell έναν από τους μεγαλύτερους djs στον κόσμο. Συνιδρυτής της δισκογραφικής Ibadan, ιδιοκτήτης της Spiritual Life και της Sacred Rhythm, είναι ένας εκπληκτικός μουσικός και dj που λατρεύει την κουλτούρα και την αισθητική της 'μαμάς' Αφρικής. Πριν από μερικά χρόνια είχα 'ανοίξει' ένα set του και είχα την τύχη να μπω στον mailing list των εταιριών του (και του είμαι ευγνώμων για μερικά θεϊκά promos). Το remix του Frankie Knuckles στο 'You Are Not Alone' του Michael Jackson είναι πλέον κλασικό και ο Joe Claussell του έκανε ένα απίστευτο edit διάρκειας 16 λεπτών (!), με jazzy, 70's οργανάκια και μόνο snippets από τα αυθεντικά φωνητικά. 'Ενα σου λέω: μόλις μου ήρθε σε γιαπωνέζικο, one-sided, συλλεκτικό 12ιντσο. Απλά οργασμικό - αν και για λίγους...
Check It!!

Michael Jackson (Jackson 5) - Forever Came Today (Frankie Knuckles Late Night Antics Remix)

Η μέρα πλησιάζει, τα εκδοτήρια των multiplex πήραν φωτιά, οι κριτικοί την περιμένουν με το τουφέκι και οι fans μ' ανυπομονησία. Η νέα (αλλά σίγουρα όχι και τελευταία) ταινία του Michael Jackson είναι προ των πυλών. Τί περιμένω από αυτήν; Τίποτα και τα πάντα - ίσως λίγη φτηνή συγκίνηση των 9,5 ευρώ και, πάμε παρακάτω. Γιατί όπως αποδείχτηκε κι απ' το 'This Is It', πιθανότατα θα είναι μια ακόμη προσπάθεια της οικογένειας του αποθανόντα για μια, άκομψη για μένα, αρπαχτή. Με πιο πολύ ενδιαφέρον παίρνω στα χέρια μου τα remix series που κυκλοφορούν απανωτά. Το καινούργιο έχει κι αυτό το remix του Frankie Knuckles στο 'Forever Came Today' των Jackson 5 - που ήτανε με την σειρά του διασκευή στο classic των Supremes. Ο Frankie δούλεψε με αγάπη και μεράκι και μας παρέδωσε ένα disco αριστούργημα, γνήσια παλιομοδίτικο, με ένα από τα καλύτερα breakdown που άκουσα εδώ και καιρό, απίστευτα ξεσηκωτικό και στυλάτο. Το ακούς και, είναι αλήθεια, ο Michael ζει!!

Check It!!

Michael Jackson - Remix Suite vol.1 (Dimitri From Paris, Kenny Hayes) EXCLUSIVES

Τα δάκρυα στον τάφο του Michael Jackson δεν έχουν στεγνώσει ακόμα (τον έθαψαν και κατεψυγμένο τον μακαρίτη), το θέμα εξακολουθεί να πουλάει σαν τρελό και λίγο πριν βγει στα σινεμά η ταινία 'This Is It' και σαρώσει τα πάντα, ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει το πρώτο μέρος του 'Remix Suite' project που είναι ότι λέει και ο τίτλος του. Όσο ήταν ζωντανός πρόλαβε καμαρώσει το υλικό του να επαναπροσδιορίζεται από κορυφαίους remixers όπως ο David Morales, οι Farley & Heller, ο Roger Sanchez, ο Frankie Knuckles και τόσοι άλλοι. Τώρα βέβαια που η Sony κατάλαβε ότι έχει στα χέρια της ένα χρυσωρυχείο που πλέον απευθύνεται και στις νεότερες γενιές, εννοείται πως δεν θα το άφηνε ανεκμετάλευτο. Ξεκινώντας απ' το 'Remix Suite' νούμερο ένα και καταλήγοντας στο νούμερο πέντε μερικές εβδομάδες μετά, οι πίστες προβλέπεται να πάρουν φωτιά με φρέσκιες εκτελέσεις αγαπημένων του επιτυχιών! Έχω στα χέρια μου το pt.1 που κάνει focus στα hits των Jackson 5 ('I Want You Back', 'Dancing Machine', 'ABC'). Τα καλύτερα remixes είναι στο πρώτο απ' αυτά όπου ο Dimitri From Paris κρατώντας το ύφος του αυθεντικού και διατηρώντας το χαμηλό του tempo πρόσθεσε βιολιά και άλλα φυσικά όργανα, κάνοντάς το ένα αστραφτερό disco για κρουαζιερόπλοια ενώ ο Kenny Hayes ανέβασε ρυθμούς και του έδωσε μια πιο σύγχρονη, house διάσταση. Αμφότερα αποκλειστικά στο musicmakesthedifference.

Check Dimitri!!

Check Kenny!!

Michael Jackson - Bad (Shamone Vocal Mix)

Και που λες, ο βασικός λόγος που ανεβηκα στο Λονδινο την προηγούμενη εβδομάδα (όχι ότι δεν το κάνω δυο-τρεις φορές ετησίως έτσι κι αλλιώς δηλαδή) ήτανε ο Michael Jackson και η πρώτη από τις πενήντα συναυλίες που θα έδινε εκεί. Βλέπεις τόσα χρόνια δεν είχα καταφέρει να τον απολαύσω ζωντανά και ήτανε ένα απ' τα απωθημένα μου, κάτι σαν κλείσιμο λογαριασμών με το παρελθόν μου. Η μοίρα βέβαια είχε άλλη άποψη γι αυτό - ή ο γιατρός του, ή ο πατέρας του, ή... προσθέστε κατά βούληση. Το σήριαλ με τον θάνατό του μόλις έχει αρχίσει. Έχει πολύ ψωμί ακόμη η υπόθεση για τα media - ειδικά όσο το θέμα όχι απλά πουλάει αλλά ξεσκίζει. Δευτέρα βράδυ έξω από το O2 είχαμε μαζευτεί κάμποσες χιλιάδες fans του απ' όλο τον πλανήτη για να τον τιμήσουμε. Έστω κι έτσι. Χορέψαμε όλες τις επιτυχίες του σαν μια μεγάλη παρέα φίλων και τιμήσαμε νομίζω μ' αυτόν τον τρόπο την απουσία του - ναι, σαν τα βιντεάκια που βλέπεις στο Youtube. Ήμουν κι εγώ εκεί. Ένα από τα classics του που δεν πολυπειράχτηκε από τους remixers από τότε που κυκλοφόρησε είναι το 'Bad' που, αν και ποτέ δεν ήτανε απ' τα πολυαγαπημένα μου, σ' αυτήν την εκτέλεση μου άρεσε πολύ και βρήκα την ευκαιρία να το ξαναπαίξω.

ps: όσο κι αν τον λάτρευα, όσα δάκρυα κι αν έριξα με τον θάνατό του, τώρα νομίζω πως άρχισα να εκνευρίζομαι. Ok, έφυγε, πάει, χάθηκε, μπορούμε να προχωρήσουμε επιτέλους ή το θέμα θα παίζει απ' το Star channel μέχρι ν' αποδημήσω κι εγώ;

Check It!!

James Morrison - Man In The Mirror (Michael Jackson Cover)

Σήμερα είναι τελικά η μέρα. Σήμερα το μυαλό μου είναι στην Neverland. Τις τελευταίες ημέρες δεν ασχολούμαι καθόλου με το θέμα. Προσπαθώ να μην ακούω ειδήσεις, να μην διαβάζω. Χθες ήρθε σπίτι ένας φίλος, ο Κ, ο οποίος εδώ και 6 μέρες ρουφάει κυριολεκτικά κάθε πληροφορία για τον Michael Jackson. Με μύησε κι εμένα σε δυο-τρία πράγματα. Τι συμβαίνει με τα παιδιά του. Τι με την οικογένειά του (ωραίος πατέρας - και μετά σου λένε όλα εδώ πληρώνονται). Τι ασθένεια είχε στ' αλήθεια και άλλαζε το χρώμα της επιδερμίδας του. Πως θα γίνει η κηδεία. Για άλογα. Για την Janet. Για τα ρεκόρ που σπάνε το ένα μετά το άλλο στα charts του Billboard. Για την 'κακιά λούγκρα' Perez Hilton (συγγνώμη για τον κοινωνικό ρατσισμό αλλά δεν χαρακτηρίζεται αλλιώς αυτός ο απόπατος της κοινωνίας).

Δεν με νοιάζει τίποτα. Έχω απλά μια βαθειά θλίψη για τον χαμό του. Για τον χαμό του super-star. Για τον χαμό του μεγάλου παιδιού. Για τον χαμό της εφηβείας μου. Πολλοί σπεύδουν να καρπωθούν, ακούσια και εκούσια, του θανάτου του. Ο James Morrison είχε διασκευάσει το 'Man In The Mirror' πριν από πολύ καιρό και το θυμήθηκα τώρα που ξαναμπήκε στο Αγγλικό chart. Είναι τίμιο, συναισθηματικό και αρκετά πιστό στο αυθεντικό - αν και ποτέ δεν ήτανε από τ' αγαπημένα μου τραγούδια του παντοτινού 'Βασιλιά της pop'.

Check It!!

Michael Jackson Special

Το έμαθα χθες βράδυ αλλά ήμουν μουδιασμένος και σοκαρισμένος. Σήμερα έκλαψα. Φταίνε οι ορμόνες μου, φταίει που πλησιάζω τα σαράντα, φταίει που έχασα την μαμά μου (ναι, μαμά, όχι μητέρα, και ναι, αν δεν μπορώ να εκφραστώ και να είμαι ειλικρινής στο γαμημένο το blog μου πού θα είμαι;) πριν λίγο καιρό, φταίει που ο Michael έγραψε μέσα μου στην εφηβεία μου όπως μόνο αυτά που ζούμε τότε μπορούν να γράψουν - ή ίσως και όλα αυτά μαζί. Ο μεγάλος μου γιος με κοιτούσε μέσα στα μάτια. Τί να του πώ;

Πρώτη τάξη Γυμνασίου και διαγωνισμός χορού σε μια ντίσκο κάπου στην Καλαμαριά. Χόρεψα με την αδελφή μου το 'Billie Jean' (την επόμενη χρονιά χορέψαμε το 'Early In The Morning' των Gap Band - μεγάλες εποχές) και βγήκαμε τρίτοι. Το τραγούδι το είχα γνωρίσει και αγαπήσει από τις εκπομπές του Άκη Έβενη στο ραδιόφωνο (καλή του ώρα) και του Γιώργου Γκούτη στην τηλεόραση (θρυλικό 'Μουσικόραμα'). Μερικές μέρες μετά αγόρασα το 'Thriller' με το χαρτζηλίκι μου και χίλιες δυο στερήσεις. Κάθε τραγούδι του δίσκου κι ένα single, μια τεράστια, παγκόσμια επιτυχία απ' αυτές που δεν υπάρχουν πια - και που super-stars όπως η Madonna γεύτηκαν (αν και όχι στον ίδιο βαθμό) ανακατεύοντας όμως την μουσική με επιχειρηματικό δαιμόνιο, προκλήσεις και μόδα.

Άσπρη κάλτσα (μπουρνουζέ κατά προτίμηση), παντελόνι που να φτάνει μετά βίας στον αστράγαλο, γάντια και λευκές γάζες - η συμβολή του στο στυλ της δεκαετίας. Moonwalking: ο χορός με τα βήματα προς τα πίσω, σαν να κυλάει στο έδαφος, που έμεινε στην ιστορία. Εξαιρετικός χορευτής με φιγούρες που μιμήθηκαν (και ακόμα το κάνουν) παιδια, και μεγαλύτερα παιδιά, σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Μουσικά η συνεργασία του με τον Quincy Jones πήγε την μουσική έτη φωτός μπροστά, μπλέκοντας την soul και την disco με το λευκό rock και την pop μ' έναν τρόπο μοναδικό, που όμοιός του δεν είχε υπάρξει.

Ο Michael Jackson όμως έκανε και κάτι για το οποίο θα τον ευγνωμωνεί για πάντα η μαύρη κοινότητα και όλοι οι σημερινοί έγχρωμοι pop-stars: κατάφερε να γίνει είδωλο πρώτου μεγέθους στα σπίτια των λευκών αστών και των παιδιών τους, κάτι που στο παρελθόν δεν κατάφεραν να κάνουν ακόμη και σπουδαίοι καλλιτέχνες όπως η Diana Ross, ο Marvin Gaye, ο Barry White και τόσοι άλλοι. Οι αφίσες του κοσμούσαν τα δωμάτια πιτσιρικάδων από το Beverly Hills μέχρι το Bronx και αυτό ήταν επίτευγμα.

Δεν θα σου πω τίποτα για την φθορά που άρχισε με το 'Dangerous' και το τέλος που γράφτηκε με το 'Invincible' (σκάνδαλο πρώτου μεγέθους όμως θεωρώ το ότι δεν βγήκε ποτέ δεύτερο single απ' το τελευταίο - αν και σ' αυτό συνεργάστηκε με κορυφαίους παραγωγούς της εποχής σαν τον Rodney Jerkins - σαν να ήθελε ο Tommy Mottola, αφεντικό της Sony, να βάλει την ταφόπλακα στην καριέρα του) γιατί αυτά δεν με αφορούν. Ούτε και οι ιστορίες περί παιδεραστίας. Θεωρώ ότι εμείς οι άνθρωποι, ίσως όχι άδικα με τόσα που συμβαίνουν γύρω μας, έχουμε χάσει την αθωότητά μας. Την παιδική μας ματιά. Μας ήταν δύσκολο να πιστέψουμε πως κάποιος σαν αυτόν, που είχε απωλέσει την παιδική του ηλικία, που είχε έναν πατέρα βάναυσο και καταπιεστή, που χόρευε από μωρό μέχρι να ματώσουν τα πόδια του, που είχε την πρώτη του ερωτική εμπειρία με μια πόρνη με την οποία τον έκλεισε ο πατέρας του σ' ένα δωμάτιο στα δώδεκά του, μπορεί να θέλει να συναναστρέφεται με παιδιά. Να παίζει μαζί τους. Να γελάει. Να 'κλέβει' κάτι απ' την παιδικότητα που ο ίδιος δεν έζησε. Ένας αιώνιος Peter Pan. Πώς να το πιστέψουμε εμείς που ζούμε σ' έναν άλλο κόσμο απ' αυτόν;

Για την ακρίβεια δεν μπορώ να σου πω τίποτα άλλο. Δεν έχω λόγια. Μόνο απέραντη θλίψη. Τον θυμάμαι να χαμογελά και να κοιτάζει την κάμερα χορεύοντας στο video-clip του 'Don' t Stop Till You Get Enough' και σκέφτομαι ότι δεν ήταν τελικά γραφτό να τον δω στις 13 Ιουλίου που ανέβαινα Λονδίνο για την συναυλία του. Ετοίμασα σήμερα (με ότι μυαλό είχα) ένα zip με πολλά αγαπημένα μου remix τραγουδιών του. Κάποια εξαιρετικά σπάνια (σαν το dub του Frankie Knuckles στο 'You Are Not Alone'), κάποια κλασσικά, όπως η αυθεντική 12" εκτέλεση του 'Billie Jean'. Ελπίζω να τα απολάυσεις και να σου θυμίσουν το πόσο πραγματικά τεράστιος καλλιτέχνης και perfrormer ήταν.

Από σήμερα η Neverland είναι έρημη. Στο καλό MJ.

R.I.P.

Check It!!

Michael Jackson - Thriller (Frankie Knuckles & David Morales Def Thrill Mix)

Είτε τον λατρεύεις είτε τον μισείς, η μουσική δεν θα ήταν η ίδια χωρίς αυτόν. Το πρώτο έγχρωμο pop είδωλο μαζικής κατανάλωσης, ένα αιώνιο παιδί, ένας ζωντανός θρύλος, μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, ένας μεγάλος καλλιτέχνης - ο Michael Jackson είναι αυτά και άλλα τόσα και...ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ!! 10 συναυλίες στο στάδιο O2 του Λονδίνου είναι το συγκλονιστικότερο νέο στην μουσική βιομηχανία για το 2009 (τουλάχιστον)! Η προπώληση των εισητηρίων ξεκινά στις 13 Μαρτίου, στις 10 το πρωί ώρα Αγγλίας από το http://michaeljacksonlive.com/, θα κοστίζουν από 50 μέχρι 105 στερλίνες και προβλέπεται τρελό κρασάρισμα στο σύστημα! Λίγο είναι να τον δεις από κοντά να ερμηνεύει το 'Billie Jean'; Μην ακούω κακοήθειες για το πως παραμορφώθηκε, αν θα του πέσει καμμιά μύτη και τέτοια...Ένας είναι ο Michael Jackson και ας του χρεώσαμε την μισή στυλιστική κακογουστιά των 80s - τώρα μου κάνεις τον έξυπνο, τότε όμως τον αποθέωνες (και σίγουρα είχες βάλει και την άσπρη την κάλτσα σου με μαύρο παντελόνι - για να μην σου πω ότι έκανες και moonwalking μπροστά στον καθρέφτη)! Σε βάζω στο κλίμα με μια ακυκλοφόρητη εκτέλεση του 'Thriller' από τον David Morales και τον Frankie Knuckles από ένα φημολογούμενο remix album που θα έβγαζε κάπου στις αρχές των 90s. Είμαι συγκινημένος. Τα λέμε στο O2.

Check It!!