Vanessa Williams - The Real Thing (Ralphi Rosario Mix)

Στην δεκαετία του ογδόντα στέφθηκε miss America (η πρώτη Αφροαμερικανή στην ιστορία), μετά της αφαίρεσαν τον τίτλο (α ρε άτιμο Playboy, καμμιά να μην σου ξεφεύγει;) κι αυτή έγινε βασίλισσα της pop με πολλά πετυχημένα albums και singles ενώ τα τελευταία χρόνια την βρήκαν στα πλατώ του 'Ugly Betty'. Η καριέρα της (Θεάς) Vanessa Williams είχε πολλά σκαμπανεβάσματα αλλά η ασύληπτη ομορφιά της την βοήθησε στο να μην ξεχαστεί - ακόμα πρωταγωνιστεί σε ανδρικές φαντασιώσεις. Εννοείται πως και εγώ δηλώνω θαυμαστής, μην πω δούλος της. Χάρηκα τρομερά όταν την είδα να παίζει, έστω και σε σαπουνόπερα, αλλά χάρηκα ακόμη περισσότερο όταν είδα ότι επιστρέφει στην δισκογραφία. Ανάμεσα σε νικήτριες talent-shows, 18χρονες σταρλετίτσες και επιστροφές ζωντανων θρύλων δεν ξέρω αν αυτή θα βρει την θέση της στο pop στερέωμα. Πάντως το πρώτο comeback single της 'The Real Thing', αν και δεν έχω ακούσει την κανονική του εκτέλεση, στα remixes του Maurice Joshua, των Soul Seekerz αλλά και του Ralphi Rosario (το καλύτερο απ' όλα) είναι ένα χαουζάκι γλυκό και κολλητικό, φιλικό προς τα ραδιόφωνα, που όταν το ακούς φαντάζεσαι την εντυπωσιακή, πενηντάρα πια, Vanessa να το τραγουδάει καθώς περιφέρεται νωχελικά στην βίλα της στο Beverly Hills, φορώντας ένα μεταξωτό νυχτικό στο χρώμα της άμμου, καθώς ένα ελαφρύ αεράκι κουνάει τις κουρτίνες πίσω της κάνοντάς το ιδανικό σκηνικό για ένα βιντεάκι τύπου 'Total Eclipse Of The Heart' (φεύγω διακοπές το σ/κ και τρελαίνομαι)!

Check It!!

Holy Ghost! - I Will Come Back (Classixx Acapulco Nights Version)

Καταρχήν τσιμπάς από τον τίτλο του remix - 'Acapulco Nights', J.G. Lunghi και 'στην ντισκοτέκ, στην παλιά ντισκοτέκ' - ενώ ακούγοντάς το αντιλαμβάνεσαι όλες εκείνες τις αρετές που έκαναν τους Classixx περιζήτητους remixers στους πιο hyped κύκλους. Τα μελωδικά indie φωνητικά του Nick (το μισό των Νεοϋορκέζων Holy Ghost! - το άλλο μισό είναι ο Alex) δένουν χάρμα με τα ρετρό basslines και τα αεράτα synths των Classixx και το αποτέλεσμα είναι σαν να βουτάς στην θάλασσα απογευματάκι, με τον Κέλσιο σε τρελά κέφια και ενώ έχεις φάει όλη σου την ημέρα πάνω από έναν υπολογιστή. Και ξαφνικά νιώθεις να ξεφορτώνεσαι από πάνω σου κούραση, άγχος και κακή διάθεση με το που βυθίζεις το κεφάλι σου στο νερό κι απομονώνεσαι από τον έξω κόσμο. Ναι. Η ζωή είναι πραγματικά ωραία. Και απλή - σαν την χαζοφωτογραφία των παιδιών από την περιοδεία τους στην Αυστραλία (υποθέτω σε κάποιο διάλειμμα από την μάχη τους με τα κύματα του ωκεανού).

Check It!!

Mika - We Are Golden (Mirwais Vocal Mix)

Νομίζω πως για να καταλάβεις το πόσο γνήσια ιδιοφυής καλλιτέχνης είναι ο Mika θα πρέπει να τον δεις live - ή έστω το dvd με την συναυλία του στο Παρίσι. Χαρισματικός performer, με τρελό γκελ στον κόσμο, διττή σεξουαλικότητα (σαν όλους τους μεγάλους stars) και μπρίο που θα ζήλευαν και τραγουδιστές με πολύχρονη εμπειρία στον χώρο, μ' έκανε να ξανανιώσω fan μετά από πάρα πολλά χρόνια! Το νέο του single 'We Are Golden' το πρωτοάκουσες στο musicmakesthedifference και μόλις έλαβα τα remixes του. Ο Calvin Harris (υπέρ-hot αυτήν την εποχή) το έκανε ένα ηλεκτρονικό disco με λίγο φασαριόζικα, κεντροευρωπαϊκά synth αφήνοντας απέξω το ρεφρέν του, ο Don Diablo...χμμ... τι να σου λέω... το κατέστρεψε, κι έτσι την παρτίδα έσωσε ο Mirwais (μου έλειψε) με το digital house του που κρατάει όλο το μεθυστικό, ψυχεδελικό άρωμα του αυθεντικού (ήδη στα τρία καλύτερα single της χρονιάς και με ένα α-π-ί-σ-τ-ε-υ-τ-ο video clip). Απλά παρακαλάω για το album του να μην μ' απογοητεύσει.

Check It!!

Basement Jaxx feat. Sam Sparro - Feelings Gone

Εντάξει, δεν εντυπωσιάστηκα κιόλας από το 'Raindrops' των Basement Jaxx. Όταν τους γνωρίζεις και τους αγαπάς από τις καλές εποχές της Atlantic Jaxx περιμένεις πάντα περισσότερα, περιμένεις την έκπληξη. Ευτυχώς, το δεύτερο single μέσα απ' το 'Scars' που κυκλοφορεί τον Σεπτέμβρη αλλά ντεμπουτάρισε στο show του Pete Tong θα είναι το εκπληκτικό 'Feelings Gone' με τα λευκά, soul φωνητικά του Sam Sparro. Οι αδυναμίες, όπως ο βήχας, ο έρωτας, εσχάτως και η γρίππη των χοίρων, δεν κρύβονται και ο Sam Sparro είναι δική μου, περισσότερο γιατί πιστεύω πως η εταιρία του τον 'έριξε' και από την φύση μου πάντα πέρνω το μέρος των αδικημένων. Δέκα μέρες ακριβώς λοιπόν μετά το post μου με την, επίσης καταπληκτική, συνεργασία του με τον Beni σου έχω αυτό που όταν με το καλό κυκλοφορήσει θα έχει και remixes του Joakim Garraud και του Λονδρέζου Rusko - κανένα ομως δεν πιάνεται μπροστά στο αυθεντικό, κυρίως γιατί ακούγονται αποπροσανατολισμένα και χάνουν σημαντικό μέρος της ευαισθησίας της μελωδίας του.

Check It!!

Shakira - She Wolf (Moto Blanco Club Mix)

Με την Shakira η σχέση μας πέρασε διάφορες φάσεις(!). Στην αρχή με το 'Καταζητείται, καταζητείται, δεν είναι σπίτι, πού να τον βρω;' δεν ξετρελάθηκα, μετά με το 'Whenever, Wherever' και το 'Objection (Tango)' μου έκανε το πρώτο 'κλικ' ενώ με το 'La Tortura' και το 'Beautiful Liar' της είχα πλέον παραδοθεί αμαχητεί. Η εκρηκτική Κολομβιανή πέρασε κι αυτή από διάφορες φάσεις - όχι μαζί μου - με την τελευταία από αυτές να την βρίσκει στα χνάρια της disco με κάποια funk και electronica στοιχεία. Ο ήχος της πάει. Και δεν το λέω μόνο εγώ αλλά όλοι όσοι άκουσαν το νέο της album. Το 'She Wolf' ή 'Loba' άφησε τους περισσότερους με ανάμεικτα συναισθήματα - αλλά όχι εμένα. Το τραγούδι είναι πονηρό και είναι αυτό που εντώ στο Ελλάντα λέμε grower. Το remix των Moto Blanco είναι πιο uptempo και προφανώς πιο clubby αλλά κάποια στιγμή τα παιδιά πρέπει να καταλάβουν ότι οι παραγωγές τους τελευταία είναι στον αυτόματο πιλότο. Νισάφι. Παρ' όλα αυτά (ξανά ο καλός μου εαυτός) την δουλειά του την κάνει.

ps: έχε το νου σου, το video clip προβλέπεται οργασμικό!

Check It!!

Tuxedomoon - In A Matter Of Speaking (Turbotito Jam Along Rerub)

Οι Tuxedomoon, ή αν προτιμάς Tuxedo Moon, υπήρξαν το όχημα του Blaine Renninger (σχεδόν Έλληνας εδώ και χρόνια) και του κολλητού του από το κολλέγιο Steven Brown. Avant garde του κερατά αλλά εξαιρετικά ενδιαφέροντες - ειδικά για τους πιτσιρικάδες νιουγουεϊβάδες πού έβαζαν λεμόνι αντί για τζελ στα μαλλιά τους και τα Doc.Martens ήταν κάτι σαν προέκταση του ποδιού τους. Μη με ρωτάς αν γνώρισαν επιτυχία, θά 'ναι σαν να μου κάνεις πλάκα. Το υβρίδιο new wave, jazz, synth-pop που έπαιζαν δεν είχε καμμιά ελπίδα στους καταλόγους επιτυχιών. Ένα απ' τα τραγούδια τους όμως ταξίδεψε στο σήμερα χάρη στις διασκευές ταλαντούχων ανθρώπων όπως ο Martin Gore των Depeche Mode και ο Marc Collin των Nouvelle Vague που, επιτέλους, το έκαναν hit! Αν ψάξεις παλιότερες αναρτήσεις μου θα βρεις και μια φανταστική, όσο και σπάνια, διασκευή του απ' την Harriet Smith. Δεν ξέρω αν είναι η μελωδία, οι στίχοι ή και τα δυο μαζί πάντως το τραγούδι μπορεί να μου φέρει δάκρυα στα μάτια σε ανύποπτο χρόνο. Απλό αλλά συγκλονιστικό. Ο Turbotito δοκίμασε να το πειράξει χωρίς να το καταστρέψει και νομίζω πως κατάφερε να κάνει ένα ηλεκτρονικό update που θα σε κάνει να το ακούσεις (ή να το ξανακούσεις) χωρίς να κάνεις χαρακίρι, φας ξυραφάκια, πιεις Χλωρίνη κοκ.

Check It!!

Shovell & The Latin Hooligans - Soul Makossa (Original Mix) (Manu Dibango Cover)

Να ξαναπώ άλλη μια φορά ότι υπήρχε μια εποχή που ο κόσμος χόρευε όλα τα είδη της μουσικής ανεξαιρέτως ή θα ακουστώ γκρινιάρης σαν τον Walter Matthau στο 'Odd Couple' (με το κοινό στον ρόλο του Jack Lemmon); Θυμάμαι το Cocos, κλασσικό, proto-club στην νυχτερινή ζωή της Θεσσαλονίκης στα early nineties. Άκουγες το ψαγμένο reggae της Greensleeves μαζί με το 'Pump It Up' μαζί με τους Love & Rockets μαζί με οτιδήποτε μπορείς να φανταστείς. Για να μην σταματήσω στο 'ο κόσμος χόρευε'. Σήμερα έχουμε progressive-οειδή τραγούδια μαζί με την λαίλαπα του Ελληνικού rap (θά 'ταν αστείο αν δεν ήταν τραγικό κι αν δεν έκανε απελπιστικά πλούσιους όλους αυτούς τους μπαστουνόβλαχους που πλασάρονται και για loverboys και που δεν θα έβρισκαν γκόμενα ούτε στα πιο βαθειά τους όνειρα - 4 με 5 τα ξημερώματα) - άντε και το, μοδάτο τελευταία, rock και αυτό είναι όλο. Δεν θυμάμαι ποιος έπαιζε στο Cocos αλλά θυμάμαι ότι ένα από τα τραγούδια που έβαζε ήταν το 'Soul Makossa' του Manu Dibango. Οι Shovell & The Latin Hooligans το διασκεύασαν και μόλις το κυκλοφόρησαν στην Defected - όπως καταλαβαίνεις πάει δαγκωτό για hit. Αντί για κάποια απ' τις house εκτελέσεις του από τους Chocolate Puma ή τον Dj Spen προτίμησα την κανονική που είναι διαφορετική γιατί θυμίζει την αυθεντική. Λειτουργεί ευεργετικά για τ' αυτιά, ξεπλένοντας τα απ' τα σκουπίδια που αναγκαστικά ακούμε καθημερινά.

Check It!!

Madonna - Celebration (Benny Benassi Mix)

Μόνο με την Madonna γίνεται αυτό. Πριν κυκλοφορήσει το εκάστοτε single της βομβαρδιζόμαστε από fake εκδοχές του (και δώστου να κατεβάζεις σαν τον μαλάκα ότι 'Madonna - Celebration' βρεις στο διαδίκτυο), ακούμε ένα μικρό απόσπασμά του ίσα-ίσα για να καβλώσουμε ενώ σε κάποιες περιπτώσεις όπως τώρα μ' αυτό, διαρρέει πρώτα η dub εκτέλεση (με λίγα δηλαδή φωνητικά). Θα μου πεις, αν αυτή δεν μπορεί να έχει τον έλεγχο στην δουλειά της, τότε ποιός; Με δυο λόγια: υπομονή γιατί το 'Celebration' έχει airdate στις 28 Ιουλίου. Επειδή έχω και μια ευαισθησία με τα νεύρα μου δεν θέλησα να ποστάρω το dub, 20 δευτερόλεπτα του track και ου τω καθεξής. Μόλις όμως βρήκα κάτι αξιοπρεπές, δεν κρατήθηκα. Από πριβέ ακρόαση για fans είναι, από club που το έπαιξε κάποιος είναι, θα σε γελάσω, πάντως έχει συμπαθητικό ήχο και στο background δυο-τρεις 'τρελές' να ψιλοουρλιάζουν. Με το τραγούδι, που είναι σε παραγωγή του Paul Oakenfold, δεν πέθανα κιόλας - σίγουρα δεν είναι 'Hung Up'. Πάντως η γυναίκα σαν επιχειρηματίας δεν παίζεται. Δεύτερη γύρα για την 'Sticky & Sweet' tour της, βγάζει κι άλλο best, τέταρτο στην σειρά αν μετρήσεις και το 'Something To Remember'. Πόσα λεφτά πια θέλει να βγάλει ακόμη;

Check It!!

Whitney Houston - I Look To You EXCLUSIVE

Την προηγούμενη Τρίτη είδα την Whitney Houston στο Λονδίνο (εδώ ο φίλος μου ο Γ αναζητά τα υπογλώσσια - την λατρεύει βλέπεις). Το προηγούμενο βράδυ σε κεντρικό ξενοδοχείο είχε μαζέψει top δημοσιογράφους απ' όλο τον κόσμο, plus μερικούς σελέμπριτις και τους έβαλε ν' ακούσουν το νέο της δίσκο 'I Look To You' που θα βγει την πρώτη του Σεπτέμβρη. Είχε άγχος, σαν πρωτάρα, και στεκότανε πίσω από τις κουρτίνες της σουίτας κρυφοκοιτάζοντας για να δει τις αντιδράσεις που θα είχαν όταν η ίδια δεν είναι μπροστά. Όλοι ενθουσιάστηκαν. Περισσότερο όμως απ' όλους ο sir Philip Green, ιδιοκτήτης του Top Shop, ενός απ' τα κορυφαία μαγαζιά ρούχων στην Oxford Circus. Το επόμενο βράδυ το άνοιξε για να ψωνίσει η σταρ ότι της αρέσει ('ψωνίσει' τρόπος του λέγειν μιας και δεν πλήρωσε λίρα τσακιστή)! Έτυχε να είμαι εκεί και την καμάρωσα. Πώς ήτανε; Λιγότερο junkie και περισσότερο 'θεία' βγαλμένη από πάνελ της Oprah. Έδωσε αυτόγραφα σε όλους, αν και εγώ βαρέθηκα να περιμένω - sorry Γ! Το 'I Look To You' φημολογείται ότι θα είναι τελικά το πρώτο single απ' το ομώνυμο album, ίσως πάλι και όχι - κάτι συζητιέται για το 'Million Dollar Bill'. Είναι κλασική Whitney μπαλάντα και την ακούς πρώτος στο musicmakesthedifference.

Check It!!

Jay-Z feat. Rihanna & Kanye West - Run This Town EXCLUSIVE

Άκυρο, τελικά το 'Death Of Auto Tune' δεν θα είναι το πρώτο single μέσα απ' το νέο δισκάκι του Jay-Z με τίτλο 'Blueprint 3' που θα κυκλοφορήσει στις 11 Σεπτεμβρίου. Μέχρι και κλιπάκι του είχανε κάνει και, παρόλο που έκανε την εμφάνισή του στo top 20 του Billboard, μετά το μετάνιωσαν. Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες - η Whitney Houston για παράδειγμα, μια το ένα τραγούδι λέει πως θα βγάλει single, μια το άλλο. Το θέμα είναι να 'κάτσει' στα ραδιόφωνα. Εκεί είναι το χρήμα - και η μουσική, ειδικά σήμερα, είναι μπίζνα πάνω απ' όλα! Σου λέει, καλός και Άγιος ο Jay-Z, πρωτοπόρος, με το κοινό του, αλλά αν του πετάξουμε και μία Rihanna δίπλα (του χρωστούσε την συμμετοχή από το 'Umbrella' ακόμα - τράμπες είναι αυτές) κι έναν Kanye West (η Ντουντού που πάει παντού) θά 'χουμε ένα εγγυημένο hit για να σπρώξει και το album - κι έτσι επέλεξαν το 'Run This Town'. Το τραγούδι είναι αδιάφορο (λέω εγώ τώρα) αλλά και πάλι, ίσως μετά από καμμιά 300αριά ραδιοφωνικές μεταδόσεις και την θέαση του video clip του ίσως και ν' αλλάξω γνώμη (niet)... Σημερινή αποκλειστικότητα του musicmakesthedifference.
Check It!!

Jason Mraz feat. Jah Cure & Lil Wayne - I' m Yours (Remix)

Η εξίσωση απλή και κατανοητή απ' όλους: καλοκαίρι = reggae. Δεν πιστεύω να διαφωνείς; Με το που ακούς τον ρυθμό της μπαίνεις αυτόματα σε σιέστα, χαλαρώνεις, σε πιάνει ντάγκλα (εμδεχομένως και να σκέφτεσαι μπάφους - χωρίς pro - κοκοφοίνικες και δροσερά, εξωτικά κορίτσια απ' την Τζαμάικα). Ο Jason Mraz απ' την άλλη, φυσιολογικά θα έπρεπε να βγάζει όλη την νερντίλα (εκ του nerd) του κόσμου και λόγω καταγογής και λόγω εμφάνισης - cool τυπάκος που θα μπορούσε νά 'χει ξεφύγει απ' το γύρισμα ταινίας του Judd Apatow. Δικός του και ο ύμνος στην αισιοδοξία 'Life Is Wonderful' - ένα απ' τα τραγούδια που καυχιέμαι πως ανακάλυψα ραδιοφωνικά (περισσότερο με χαρά και λιγότερο με έπαρση). Το 'I' m Yours' θα μπορούσε επίσης να κάνει επιτυχία. Μόνο που δεν έκανε. Αυτή η εκτέλεση είναι ολοκαίνουρια, reggae (όπως θα υπέθεσεις), με τις συμμετοχές-έκπληξη του Jah Cure και του Lil Wayne που το μπολιάζουν, όχι με σκοτεινές ρίμες και επιθετικότητα αλλά με διάχυτο φως και οπτιμισμό, κάνοντάς σε να αγαπάς όλο τον κόσμο!

Check It!!

Martin Brodin & Dumb Dan - Le Voie Le Soleil (Mark Trophy Remix)

Και ξαφνικά θυμήθηκα τα italo-house. Black Box, Mixmaster, 49ers, Starlight - κι αν δεν σου λέει τίποτα ούτε ένα απ' αυτά το ονόματα, όχι πες ρε αθεόφοβε, πότε ακριβώς γεννήθηκες; Ιντερλούδιο: τι ωραία, τι αθώα που ήταν τα πρώτα χρόνια της house - νοσταλγικό, ελαφρώς απλανές βλέμμα καθώς μασουλάω ένα παραδοσιακό 'υποβρύχιο'. Έτσι θα καταλήξουμε εμείς οι 30something μουσικόφιλοι. Αναπολώντας, σαν τις γριές. Γιατί στα λέω όλα αυτά; Πεθύμησα ένα καλό, παλιομοδίτικο πιάνο house. Κι απ' ότι φαίνεται οι παραγωγοί εισάκουσαν τις προσευχές μου. άκου μόνο το 'Sinfonia Della Notte' του Dennis Ferrer (μεγάλο τραγούδι). Ή το remix του Mark Brydon στο 'Shadows' των Au Revoir Simone (ένα από τα επόμενα posts μου). Και βέβαια το 'Le Voie Le Soleil'. Μόνο από τον τίτλο, φτιάχνεσαι! Το breakdown περίπου στην μέση, είναι ένα από τα καλύτερα που άκουσα φέτος. Νομίζω πως αυτός είναι ο ήχος του καλοκαιριού - θα κάνει τα τζιτζίκια να κοκκινίσουν απ' το κακό τους!

Check It!!

Beverly Knight - Beautiful Night

Πόσα χρόνια την θυμάμαι την (καϋμένη την) Beverly Knight να προσπαθεί να γνωρίσει επιτυχία - και να τα κουτσοκαταφέρνει, αφού τόσα χρόνια τώρα εξακολουθεί να δισκογραφεί. Πέρυσι ήταν που διασκεύασε μαζί με τον Bryan Chambers και τους Haji & Emanuel το 'The Pressure' των Sounds Of Blackness με εντυπωσιακά αποτελέσματα. Απλά είναι που πάντα, χρόνια τώρα, η Βρετανική soul υπολείπεται της Αμερικάνικης. Πάντα βρίσκεται λίγο πιο πίσω, σε παραγωγή, σε φωνές, σε επίπεδο 'μαυρίλας'. Είναι πάντα λίγο 'light'. Έκαστος στο είδος του... Το 'Beautiful Night' αμερικανοφέρνει - βέβαια όχι τόσο όσο, αλλά τουλάχιστον είναι ένα αξιοπρεπές ραδιοφωνικό δείγμα σύγχρονης pop-soul, αρκετά πιασάρικο ώστε να της χαρίσει άλλη μία chart επιτυχία. Και της αξίζει γιατί έχει φωνάρα - αρκεί μόνο να θυμηθείς την διασκευή της στο 'Piece Of My Heart' της Janis Joplin.

Check It!!

Sally Shapiro - Love In July (CFCF Remix)

Ο φίλος μου ο Α μαζί με την φίλη μου την Ν παντρεύτηκαν πρόσφατα και για γαμήλιο ταξίδι πήγαν στην Στοκχόλμη στην Σουηδία (και αμέσως μετά Νορβηγία). Εκκεντρικό μεν, λογικό δε, ειδικά αν αναλογιστείς ότι ο Α τρελαίνεται για Σουηδικό metal - μετά τα κεφτεδάκια, τον σολωμό και τα έπιπλα, τώρα και στο headbanging. Κι εγώ μπορεί να έκανα το ίδιο αλλά για τελείως (καλά, όχι και τελείως) διαφορετικούς λόγους. Λατρεύω την παγωμένη electronica του Βορρά! Υπάρχουν τα γνωστά ονόματα που λίγο-πολύ τα ξέρουν όλοι, υπάρχουν και άλλα που πρέπει να ψάξεις για να τ' ανακαλύψεις. Η Sally Shapiro με, ήδη τρία albums (δύο κανονικά και ένα remix), στο ενεργητικό της είναι ένα απ' αυτά. Κορίτσι της διπλανής πόρτας, κλασσική Σουηδέζα τουρίστρια (όχι των φαντασιώσεών σου), με απαλή φωνή που την αισθάνεσαι σαν κοριτσίστικο φιλί στο μάγουλο, έχει νέο single το 'Love In July'. Η καλύτερη εκτέλεση που ξεχειλίζει αθωότητα είναι απ' τον Mark Silver, ή αλλιώς CFCF (Σήφη, Σήφη που έλεγε κι ένας φίλος μου - αν δεν τον ξέρεις, τσέκαρε και σε παλιότερη ανάρτησή μου το τραγούδι του 'You Hear Colours').

Check It!!

Jerome Sydenham - Ecoute

Ωραία, υπάρχει καλή house. Και ποιός ασχολείται μαζί της; Ποιός dj προτιμάει να παίξει κάτι stylish (και επίφοβο για την πίστα) απ' το να αφεθεί στην ευκολία του 'πριονιού', των drum-rolls και των σειρήνων; Ο Έλληνας, αθεράπευτα μπουζουκόβιος (το κακό του γαμημένου lifestyle από το 80κάτι και δώθε - plus η πλύση εγκεφάλου και ο πολτός της λαϊκοπόπ της Heaven και του 'Fame Story') του είναι ευκολότερο να χορέψει με οτιδήποτε κακόγουστα σκληρό και, και καλά, κλαμπίσιο απ' το να αφεθεί σε μουσική, φωνές και beats με συναίσθημα. Μην βλέπεις τα τελευταία χρόνια που ξαναγίνεται μόδα η old school house (πάλι όμως τα ίδια και τα ίδια δέκα, άντε είκοσι, τραγούδια - 'Free', 'Bad Habit' κτλ). Ο Jerome Sydenham, ιδιοκτήτης της εκλεκτικής δισκογραφικής εταιρίας 'Ibadan', στέγης ανθρώπων όπως ο Joe Claussell και ο Dennis Ferrer, είναι ένας από τους ανθρώπους κλειδιά στην dance σκηνή σήμερα. Κολυμπάει στα βαθιά ανάμεσα σε μεγαλοκαρχαρίες (δες μόνο το top 10 των καλύτερων djs παγκοσμίως έτσι όπως βγαίνει απ' το έγκυρο περιοδικό DJ) και ποτέ δεν σε προδίδει αν ψάχνεις κάτι το διαφορετικό. Το 'Ecoute' είναι το νέο του τραγούδι και τα φωνητικά θα σε γυρίσουν χρόνια πίσω - θυμάσαι το 'Get Up' του Byron Stingily;

Check It!!

Pitbull vs Bucketheads - I Know You Want Me (Calle Ocho) (Remix)

Τώρα νομίζω πως το τραβάει ο οργανισμός μου, πως θέλω να προβοκάρω!! Κι όμως, μπορεί ο Armin Van Buuren να μ' εκνευρίζει και να τον θεωρώ λαϊκό ενώ απ' την άλλη να μ' αρέσει ο Pitbull (χα)! Ήταν θέμα χρόνου να γίνει κι αυτό που ποστάρω σήμερα fresh from the vault. Έτσι κι αλλιώς το sample του 'The Bomb' των Bucketheads του Kenny Dope (ή του 'Street Player' των Chicago αν προτιμάς) κρατούσε υπερβολικά ελάχιστα. Οι djs βέβαια τα κολλούσαν μεταξύ τους, αλλά πολύς κόπος - και καθόλου πρωτοτυπία συμπληρών. Έγινε όμως και official αυτή η, κατ' άλλους ανίερη, μίξη για την κυκλοφορία του στην Αγγλία (οσονούπω). Ο Pitbull πρόσθεσε και μερικά 'ζου, ζου, ζου' στην μελωδία του τραγουδιού ενώ ακούγεται μέχρι κι ο Peter Cetera να τραγουδάει 'Street sounds fall Into my mind...', άρα μιλάμε για κανονικό medley. Να δώσουμε ένα ραντεβού να με λιθοβολήσετε ή θα ενδώσεις κι εσύ σ' αυτήν την 'ένοχη απόλαυση'; Μη μου πεις: όλοι έχουμε τραγούδια που λατρεύουμε να μισούμε (να λατρεύουμε). Σωστά;

Check It!!

The Men - I Don' t Depend On You

Και για να κλείνω με το θέμα: το καλύτερο όλων φέτος στο Λονδίνο, και μετά από πολύ καιρό, ήταν το οργασμικό shopping. Απενοχοποίησα τον καταναλωτή μέσα μου και άφησα στην άκρη (αμπελο)φιλοσοφίες και ενδοιασμούς. Οι τιμές (και λόγω εκπτώσεων) ήταν εξευτελιστικές και θα έκαναν το Zara να φαντάzει σαν υποκατάστημα της Prada. Ακριβώς. Πραγματικές εκπτώσεις, όχι σαν τις γιαλαντζί δικές μας. Ήδη οι αρχικές τιμές ακόμη και σε συγκεκριμένες φίρμες, πχ Gap, ήταν φθηνότερες των ελληνικών οπότε όταν μιλάμε για (πραγματικό) 80%, καταλαβαίνεις... Και μετά έχεις τους δικούς μας να κλαίγονται - και δεν μιλάω για τους εγχώριους βιοτέχνες που παλεύουν για το ευρώ. Ε όχι. Χίλιες φορές να κλείσουν όλοι - απ' το να μας κοροϊδεύουν μέσα στα μούτρα μας. Ebay και πάλι Ebay. Δεν είναι τυχαίο που τα τελευταία χρόνια ψωνίζω μόνο απ' το εξωτερικό. Τώρα συγκεκριμένα έφυγα με μία τεράστια, άδεια βαλίτσα την οποία, εννοείται πως γέμισα. Οι Men (άσχετο) είναι ένα alter ego των Human League που θα σε γυρίσει πίσω στο 1979 ενώ το μοναδικό τους single 'I Don' t Depend On You' ακούγεται ξεδιάντροπα σημερινό - άκου μόνο όλα αυτά τα bedroom γκρουπάκια των blogs. Ειδικά φέτος νομίζω πως θα είναι η χρονιά του Phil Oakey (η συμμετοχή του στο 'Symmetry' της Little Boots, η επερχόμενη περιοδεία των Human League και ο νέος δίσκος - είμαι ήδη συγκινημένος) οπότε θυμίσου την καλύτερη ίσως ανδρική φωνή της electro σκηνής των eighties (και όχι μόνο).

Check It!!

Moby - Mistake (Lifelike Remix)

Για πόσο ακόμα το Λονδίνο θα είναι η Μέκκα της δισκογραφίας (αν είναι ακόμη) κανείς δεν γνωρίζει. Μόνο εκεί πάντως σ' ολόκληρη την ευρώπη μπορείς ακόμα να νιώσεις την ηδονή του να αγοράζεις το νέο single του Moby πχ με 0.99 πέννες - ένα ευρώ και κάτι. Ή ένα classic 12ιντσο του 1985 που το έψαχνες χρόνια τώρα σαν τρελός, μόνο με μισή λίρα. Και τι δεν αγόρασα. Παλιά, καινούρια,΄βινύλια, cd ακόμα και dvd ('Little Britain' το κουτί με τις τρεις πρώτες σεζόν με 11μιση ευρώ από το HMV - η μοναδική αλυσίδα δισκοπωλίων που παραμένει ανοιχτή - ξέχνα τα Virgin ή μετέπειτα Zavvi, έκλεισαν). Πήρα και το 7ιντσο του 'Pale Horses' και το album 'Wait For Me' (αμφότερα σε άσπιλο, limited, λευκό βινύλιο) από τον Moby γιατί έβγαλε δισκάρα - κι ας είναι 'Play' part 4). Το ότι έχω ένα blog στο οποίο γράφω για μουσική αλλά μοιράζομαι και mp3s μαζί σας δεν σημαίνει ότι δεν είμαι και σταυροφόρος του να αγοράζουμε την μουσική. Αλλιώς θα πεθάνει. Απλά πράγματα. Το 'Mistake' είναι το νέο του single και ο Lifelike (Laurent Ash) το μετέτρεψε σ' ένα μικρό αριστούργημα της electropop γεμάτο λυρισμό και μελαγχολία. Η δεύτερη καλύτερη δουλειά του μετά το 'In For The Kill' των La Roux (πήρα και το δικό τους album σε βινύλιο απ' το Sister Ray της αγαπημένης Berwick str.).

Check It!!

Mika - We Are Golden EXCLUSIVE

Το χειρότερο με το Λονδίνο αυτήν την εποχή είναι το θέμα με την γρίπη των χοίρων. Η θεωρία για τις ομάδες υψηλού κινδύνου (άτομα με βεβαρημένη υγεία, ηλικιωμένοι κτλ) κατέρρευσε εντυπωσιακά όσο και τραγικά με τον θάνατο ενός υγιέστατου γιατρού και μιας 6χρονης μαθήτριας. Όχι, ο κόσμος δεν κυκλοφορεί εκεί με μάσκες (ακόμα) αλλά θα γίνει στο μέλλον γιατί η Αγγλία είναι η 4η χώρα στον κόσμο με τα περισσότερα κρούσματα ενώ οι νεκροί μέχρι την Παρασκευή που μας πέρασε έφταναν τους 29 (!). Η μεγαλύτερη έννοια μου όπως καταλαβαίνεις ήταν να μην 'εισάγω' στην χώρα μας την ασθένεια και, το σημαντικότερο, μην κολλήσω τα πιτσιρίκια μου! Μέσα σε 4 μέρες θα έπρεπε να εκδηλώσω τα συμπτώματα οπότε, ναι, μπορείς να υποθέσεις ότι επέστρεψα υγιής. Όπως και ο Mika που μόλις σήμερα μοίρασε στα ραδιόφωνα της Γηραιάς Αλβιόνας (μ' αρέσει να την λέω έτσι) το νέο του single 'We Are Golden' που σου έχω αποκλειστικά (για Ελλάδα μιλάμε) στο musicmakesthedifference. Είναι ρετρό, ψυχεδελικό, περισσότερο 'Grace Kelly' και λιγότερο 'Relax' και θυμίζει ένα εκατομμύριο πράγματα αλλά είναι πολύ κολλητικό γαμώτο - όπως ακριβώς φαντάστηκες!

Check It!!

Michael Jackson - Bad (Shamone Vocal Mix)

Και που λες, ο βασικός λόγος που ανεβηκα στο Λονδινο την προηγούμενη εβδομάδα (όχι ότι δεν το κάνω δυο-τρεις φορές ετησίως έτσι κι αλλιώς δηλαδή) ήτανε ο Michael Jackson και η πρώτη από τις πενήντα συναυλίες που θα έδινε εκεί. Βλέπεις τόσα χρόνια δεν είχα καταφέρει να τον απολαύσω ζωντανά και ήτανε ένα απ' τα απωθημένα μου, κάτι σαν κλείσιμο λογαριασμών με το παρελθόν μου. Η μοίρα βέβαια είχε άλλη άποψη γι αυτό - ή ο γιατρός του, ή ο πατέρας του, ή... προσθέστε κατά βούληση. Το σήριαλ με τον θάνατό του μόλις έχει αρχίσει. Έχει πολύ ψωμί ακόμη η υπόθεση για τα media - ειδικά όσο το θέμα όχι απλά πουλάει αλλά ξεσκίζει. Δευτέρα βράδυ έξω από το O2 είχαμε μαζευτεί κάμποσες χιλιάδες fans του απ' όλο τον πλανήτη για να τον τιμήσουμε. Έστω κι έτσι. Χορέψαμε όλες τις επιτυχίες του σαν μια μεγάλη παρέα φίλων και τιμήσαμε νομίζω μ' αυτόν τον τρόπο την απουσία του - ναι, σαν τα βιντεάκια που βλέπεις στο Youtube. Ήμουν κι εγώ εκεί. Ένα από τα classics του που δεν πολυπειράχτηκε από τους remixers από τότε που κυκλοφόρησε είναι το 'Bad' που, αν και ποτέ δεν ήτανε απ' τα πολυαγαπημένα μου, σ' αυτήν την εκτέλεση μου άρεσε πολύ και βρήκα την ευκαιρία να το ξαναπαίξω.

ps: όσο κι αν τον λάτρευα, όσα δάκρυα κι αν έριξα με τον θάνατό του, τώρα νομίζω πως άρχισα να εκνευρίζομαι. Ok, έφυγε, πάει, χάθηκε, μπορούμε να προχωρήσουμε επιτέλους ή το θέμα θα παίζει απ' το Star channel μέχρι ν' αποδημήσω κι εγώ;

Check It!!