Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2010

Hot Chip - Thieves In The Night

Οι Hot Chip είναι ένα απ' τα επιδραστικότερα γκρουπάκια των zeros, κάτι σαν Μεσσίες της electronica και αν διάβαζες τα σχόλια του διεθνή τύπου τις τελευταίες εβδομάδες θα πρέπει να περίμενες απ' το τέταρτο album τους 'One Life Stand', που κυκλοφορεί στις 8 του Φλεβάρη, να αλλάξει τον ρου της ιστορίας της μουσικής - ίσως και την ζωή σου (αν είσαι αισιόδοξος άνθρωπος). Το πρώτο, ομώνυμο single, δεν εντυπωσίασε (ως ώφειλε;) κι έτσι μαύρα σύννεφα μαζεύτηκαν στον ορίζοντα και εξ αίφνης τους την έπεσαν από παντού (κράτα μικρό καλάθι λέμε). Ο δίσκος τους τελικά είναι πάρα πολύ καλός και, παραδόξως, αρκετά mainstream - κάτι σαν το 'Junior' των Royksopp. Πέθανα με το 'Thieves In The Night' που ανοίγει το cd γιατί πεθαίνω και για Giorgio Moroder, Patrick Cowley και Bobby Orlando - καταλαβαίνεις. Τι ωραία που ξεκίνησε το 2010!!!!

Πέμπτη 14 Ιανουαρίου 2010

Matthias Heilbronn & Joeski - Sabrosito (Original Mix)

Το 'La Mezcla' ήταν για τους περισσότερους house djs το κορυφαίο hit της προηγούμενης χρονιάς. Ξέρεις τί σημαίνει αυτό; Θα βαρεθείς να ακούς φέτος, ίσως και του χρόνου, μονότονα, υπνωτικά tribal με chants. Ο Matthias Heilbronn βέβαια δεν είναι χθεσινός για να ψάχνεται για αρπαχτές (έχω 'ανοίξει' και set του και τον έχω γνωρίσει προσωπικά), ούτε όμως και ο Joeski που είναι μάγος στα ρυθμικά. Και οι δύο μετρούν πολλά χρόνια στον χώρο και είναι υπεύθυνοι για πολλά αγαπημένα τραγούδια (και βράδια γεμάτα ιδρώτα και αλκοόλ). Φέτος συνεργάζονται για πρώτη φορά στο tribal, latin house 'Sabrosito' που είναι ένας φόρος τιμής περισσότερο στις παραγωγές του Joe Claussell παρά σ' αυτές του Michel Cleis. Ίσως απευθύνεται περισσότερο στους πιουρίστες της χορευτικής μουσικής - και σίγουρα όχι στα commercial dancefloors - αλλά είναι το πρώτο χορευτικό masterpiece για το 2010.

Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010

Jason Mraz - Kickin' With You

Δεν συνηθίζω να περιαυτολογώ (αν και η μετριοφροσύνη είναι για τους μέτριους) αλλά πριν από μερικά χρόνια ανακάλυψα το 'Life Is Wondeful' και τον Jason Mraz (με την βοήθεια του φίλου μου Τ). Ήταν απλά ένα album track, ο δημιουργός του ήταν παντελώς άγνωστος ακόμη κι εγώ 'έσπρωξα' το τραγούδι στον σταθμό που δούλευα όσο δεν μπορείς να φανταστείς. Το εντάξαμε στο playlist μας πρώτοι, μας ακολούθησαν κι άλλοι σταθμοί, μπήκε σε τηλεοπτική διαφήμιση, η νιφάδα έγινε χιονοστιβάδα... and the rest is history. Το 'I' m Yours' έσπασε το ρεκόρ παραμονής στο chart του Billboard, ο Jason Mraz δεν είναι πια άγνωστος και αυτό είναι το νέο του τραγούδι μέσα απ' το soundtrack της ρομαντικής κομεντί 'When In Rome' με πρωταγωνιστές τους ανερχόμενους Christen Bell και Josh Duhamel. Πώς είναι εκείνα τα χορταστικά, υπερμεγέθη cookies που πρώτα τα τρως λαίμαργα και μετά λιγώνεσαι και πρέπει να πιεις 3 Νιαγάρες για να έρθεις στα ίσια σου; Έτσι ακριβώς είναι και το 'Kickin' With You', σ' ένα χαλαρό παιχνιδιάρικο στυλάκι, με funky κιθάρες και χαρούμενες τρομπέτες.

Erykah Badu - Telephone (Louie Vega Mix)

Θυμάσαι το Juke-Box στην Αθήνα; Ήταν ένα απ' τα πιο αγαπημένα μου δισκάδικα, βρισκότανε στην Ομήρου και είχε παράδοση στα imports από Αμερική. Σπάω το κεφάλι μου να θυμηθώ το όνομα του ιδιοκτήτη του (σιγά μην θυμηθώ) αλλά ήταν εκείνος που με μύησε στην Erykah Badu πολύ πριν ακούσουμε οτιδήποτε γι αυτήν εδώ στην Ελλάδα. Nu-soul ο ορισμός της μουσικής της και η υπνωτική, α-λα Billie Holiday φωνή της με μάγεψε απ΄τις πρώτες νότες του 'On & On'. Χρυσάφι κόστιζε το ρημάδι το cd αλλά το αγόρασα και καθόλου δεν το μετάνοιωσα! Έκτοτε η Erykah μπορεί να μην μ' ενθουσίασε το ίδιο και στα άλλα album της αλλά της τρέφω πάντα απεριόριστο σεβασμό. Το 'Telephone' της στο remix του 'Little' Louie Vega είναι απ' αυτά τα καλούδια που φτιάχνουν οι djs για να παίζουν στα set τους, το δίνουν σε 2-3 φίλους και μετά το ακούς και στο τελευταίο επαρχιακό μπαράκι (που, εννοείται, μπορεί να 'παίζει' και καλύτερα απ' το 80% των αντίστοιχων φιρμάτων της 'πόλης'). Deep, jazzy, tribal, soulful house, στα καλύτερά της!

Τρίτη 12 Ιανουαρίου 2010

BT feat. Christian Burns - Suddenly EXCLUSIVE

Κάποτε ο BT (συντόμευση του Brian Transaeu) ήταν στην λίστα με τους αγαπημένους μου παραγωγούς, τότε που έδωσε τα φώτα του στην Madonna, την Tori Amos και την Billie Ray Martin (δικό ήταν το 'Deadline For My Memories'). Μετά μου άρχισε κάτι κουραστικά progressive απ' αυτά που αντιπαθώ σχεδόν όσο και τα μπουζουκοχίτ. Black list όπως κατάλαβες. Τα τελευταία χρόνια πάντως ο τύπος ζει στο Seattle (τρίζουν τα κόκκαλα του Kurt Cobain) κι έχει την πολυτέλεια να ασχολείται μόνο μ' αυτό που τον ευχαριστεί, δηλαδή την μουσική και τα νέα τεχνολογικά επιτεύγματα που την αφορούν. Φέτος είπε να μας κάνει την τιμή και να επιστρέψει με νέο διπλό δισκάκι, το 'The Hopeful Machines' - ότι κι αν σημαίνει αυτό. Πρώτο δείγμα μέσα από εκεί το πάααρα πολύ (μέχρι αηδίας δηλαδή) ραδιοφωνικό 'Suddenly' με τα φωνητικά του Christian Burns (θυμάσαι το 'In The Dark' του Tiesto;). Είναι στο electro-rock στυλάκι που αγαπάνε οι Έλληνες και που έκανε επιτυχίες στην χώρα μας τραγούδια σαν το 'Let Go' και το 'First Day' - ετοιμάσου για μεγάλη πλύση εγκεφάλου με άλλα λόγια. Σημερινή αποκλειστικότητα του musicmakesthedifference.

The Dark Esquire - Situation

Μαύρο νταούνιασμα απ' το πρωί και μάλιστα χωρίς κανέναν (σοβαρό ή προφανή) λόγο. Όχι, δεν φταίει η βροχερή μέρα, δεν φταίει η μεθεόρτια κατάθλιψη και δεν μου έχει συμβεί κάτι τραγικό. Αυτό που δεν κοιμάσαι καλά το βράδυ; Που ξυπνάς μ' ένα σφίξιμο στο στήθος; Α να γειά σου. Έτσι. Μόλις έφτασα στο γραφείο ξεκίνησα αμέσως την αυτοψυχανάλυσή μου που γίνεται εδώ στο blog και δεν μου κοστίζει τίποτα - δεν είμαι και κανένας μεγαλοκαρχαρίας τύπου greek-fun, ούτε προσφέρω από εδώ το καινούργιο του Μιχάλη Χατζηγιάννη για να κινδυνεύω (λέμε τώρα). Το 'Situation' δεν είναι διασκευή του classic των Yazoo (θά' θελα) αλλά το νέο single του Αμερικανού Dark Esquire που έκανε τα blogs να παραλληρούν με την νεορομαντική disco του. Κυκλοφορεί και σε μελαγχολική, μπλε γεύση από τον CFCF.

Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2010

Hurts - Blood, Tears & Gold EXCLUSIVE

Μπορεί να έχασαν την πρωτιά από την Ellie Goulding στην λίστα με τα σημαντικότερα ονόματα για το 2010 σύμφωνα με το BBC αλλά όχι και την πρωτιά στην καρδιά των ποπάδων που μεγάλωσαν με με όλα αυτά τα αλαφροίσκιωτα, γεμάτα ευαισθησία και θλίψη, βρετανικά συγκροτήματα των eighties. Οι Hurts καθόλου τυχαία, έγιναν αυτομάτως blog darlings κι έκαναν ένα τσούρμο ανθρώπους να ποστάρουν μανιωδώς στο facebook το βιντεάκι του 'Wonderful Life' τους. Ναι, υπάρχει καλή μουσική εκεί έξω κι όταν την ανακαλύπτουμε συγχρονιζόμαστε όλοι μαζί, μ' έναν μαγικό, σχεδόν υπερφυσικό τρόπο και την μοιραζόμαστε μ' όλους αυτούς που αγαπάμε. Και όχι, οι Hurts δεν είναι one-hit-wonders όπως περίτρανα αποδεικνύει το νέο τους τραγούδι 'Blood, Tears & Gold' που είναι εξαίσιο και εκπληρώνει όλα αυτά που υπόσχονται οι δημιουργοί του. Και δεν είναι καν το νέο τους single! Αποκλειστικά (και σε 320 kbps) στο musicmakesthedifference.

CHAOS Productions - Kesha Just Wants To Have Fun (Kesha vs Cyndi Lauper)

Μου τη δίνουν τα mash-ups (medley τα λέγαμε παλιά και οι Ιταλοί είχαν ντοκτορά στο θέμα) και συνήθως δεν μ' απασχολούν καθόλου. Μερικές φορές όμως η μουσική ή το θέμα από ένα τραγούδι δένουν τόσο τέλεια με τα φωνητικά από ένα άλλο που είναι εντυπωσιακό. Να σου θυμήσω ότι κάποια τέτοια έχουν γίνει και chart-hits. Η 23χρονη Kesha (που κανονικά γράφεται με $ στην θέση του s αλλά δεν της κάνω την χάρη) στρογγυλοκάθεται για άλλη μία εβδομάδα στην κορυφή των αμερικάνικων charts με το 'Tik Tok' και ο Dj Ray από την CHAOS productions είχε την φαεινή ιδέα να το 'παντρέψει' με το 'Girls Just Want To Have Fun' της Cyndi Lauper (ένα από τα καλύτερά μου pop singles ever). Το αποτέλεσμα; Μια λαχταριστή, super-fun, ένοχη απόλαυση που θα κάνει μέχρι και την μίξη του Fred Falke να φαντάζει βαρετή - που, μεταξύ μας, είναι κιόλας. Ενδώστε ακομπλεξάριστα.

Nicole Scherzinger feat. Akon - By My Side

Ότι έχω μια ψιλοαδυναμία (και κόλλημα το λες) με την Nicole Scherzinger των Pussycat Dolls θα τό' χεις καταλάβει. Το θεμα είναι πως όλο λέω να σταματήσω να ποστάρω pop σαχλαμαρίτσες κι όλο πέφτω σε κάτι χαριτωμένα αφελές, γευστικό μεν, τίγκα στην ζάχαρη δε - σαν τις παλιές, καλές τσιχλόφουσκες που τρώγαμε μικροί - και δεν μπορώ να πω όχι (είχα αδυναμία και στις big-bubol βλέπεις). Τούτο εδώ είναι η φρέσκια συνεργασία της με τον Akon (μα, παντού;) με τίτλο 'By Your Side', ενοχικά πιασάρικο και γεμάτο απ' το sex appeal της. Νομίζω ότι θα το ευχαριστηθείς και είναι ότι πρέπει γι αυτό το βαρετό πρωινό Δευτέρας.
ps: μιά απορία μόνο, τον δίσκο της 'Her Name Is Nicole', έχει σκοπό η εταιρία της να τον βγάλει κάποια στιγμή όσο είμαστε εν ζωή;

Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2010

Detachments - The Flowers That Fell (Mirror People Remix)

Να ξεκινήσω λέγοντας ότι ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΜΗΝΑ - προβοκατόρικα δηλαδή, μπας και σου τραβήξω την προσοχή. Υπέροχο συναίσθημα το να ξυπνάς Κυριακή πρωί και στα mail σου να σε περιμένει μια τέτοια έκπληξη. Για τους Βρετανούς Detachments έχω ξαναγράψει με αφορμή το καταπληκτικό mix των Mighty Mouse στο 'Circles' τους. Το θέμα στο 'The Flowers That Fell' (πόσο ποιητικό;) είναι η εκτέλεση απ' τους 'Mirror People', δηλαδή απ' τον Rui Maia. Είναι... το 'The Model' των Kraftwerk αλλά διαβασμένο αλλιώς, μ' έναν δημιουργικό και φρέσκο, όχι κλόπηράιτ και ντεμοντέ, τρόπο. Και έχει πλάκα το timing: μόλις χθες (ξανα)έβλεπα το ε-ξαι-ρε-τι-κό ντοκυμαντέρ 'Synth Britannia' (πρέπει να το δεις) για την ιστορία της σύγχρονης ηλεκτρονικής μουσικής. Φυσικά και οι Kraftwerk τα ξεκίνησαν όλα, είναι οι μπαμπάδες των μεγάλων electropop συγκροτημάτων των eighties και οι παππούδες όλων των σημερινών DIY πιτσιρικάδων. Αααααχχ (παρατεταμένος αναστεναγμός συγκίνησης)...

Σάββατο 9 Ιανουαρίου 2010

De/Vision - Time To Be Alive

Όλοι οι φίλοι μου σήμερα βρίσκονται Βερολίνο για την συναυλία των Depeche Mode. Εγώ ξέμεινα εδώ λόγω δουλειάς και αισθάνομαι σαν τον φτωχό συγγενή. Πριν από λίγο ο φίλος μου Γ με πήρε τηλέφωνο και μου έβαλε ν' ακούσω ολόκληρο το 'Never Let Me Down Again'. Δεν μπορείς να φανταστείς το τι γινότανε. Ή μάλλον μπορείς. Τι χάσαμε τον Μάιο!!! Ας είναι καλά βέβαια ο Dave Gahan στην υγεία του και θα ξανανταμώσουμε, δεν μπορεί. Έτσι δεν συμβαίνει με τους μεγάλους έρωτες; Οι De/Vision ξεκίνησαν την καριέρα τους σαν ένα ακόμη copy-paste συγκρότημα που πατούσε 100% πάνω στους Depeche: μουσική, φωνή, αισθητική. Ξεκίνησαν το 1988 σαν κουαρτέτο ενώ σήμερα απαρτίζονται μόνο από τον Thomas Adam και τον Steffen Keth. Το σημαντικό βέβαια είναι ότι επιβίωσαν, και μάλιστα με επιτυχία, και αντέχουν στον χρόνο από το 1988 που δημιουργήθηκαν μέχρι σήμερα που ετοιμάζονται να κυκλοφορήσουν το album τους 'Popgefahr'. Το 'Time To Be Alive' είναι μέσα από εκεί και, μην σου πω είναι καλύτερο από πολλά τραγούδια του 'Sounds Of The Universe'. Στ' αλήθεια.
Check It!!

Lindstrom & Christabelle - Lovesick

Γνώριμοι επισκέπτες στο musicmakesthedifference οι Νορβηγοί Lindstrom & Christabelle (πες το γρήγορα χωρίς να στραμπουλήξεις την γλώσσα σου!) έβγαλαν μόλις το 'Real Life Is No Cool' (γιατί τέτοια απαισιοδοξία βρε παιδιά;) album τους. Το 'Lovesick' θα είναι το νέο single μέσα απ' αυτό και είναι ήδη στο repeat δεκάδες φορές στο mp3 player μου. Είναι ένα αργό, τεμπέλικο electro, λιγουλάκι funky, με αισθαντικά, spoken φωνητικά από την Christabelle που ακούγεται χαλαρή, αισθαντική και sexy, σαν να σηκώθηκε μόλις απ' το κρεβάτι άρρωστη από έρωτα (ο Lindstrom την κόλλησε). Το album τους κυκλοφορεί και σε limited διπλό cd με τα φοβερά remixes των Aeroplane και των Idjut Boys (τσέκαρε προηγούμενα posts) αλλά και σε τριπλό (!) που περιλαμβάνει και την εξωφρενική, 40λεπτη (καλά διάβασες) διασκευή τους στο 'Little Drummer Boy' και μπορείς να το αγοράσεις μόνο από εδώ. Must (εννοείται).

Sebastian Lind - Stay (Janus Dyg Mix)

Είναι νέος και ωραίος. Ο Δανός Sebastian Lind (τσέκαρε το myspace του) φτιάχνει απλές ηλεκτρονικοακουστικές μπαλάντες, μικρά τραγούδια για μεγάλους έρωτες, δεν στοχεύει στα charts και σίγουρα δεν θα φάει το ψωμί απ' τα παιδιά του Bono. Θα σε βάλει όμως στην παρέα του, η γρατζουνιστή φωνή του θα σου μιλήσει για 'amores perros', για (πολλές) μοναχικές Κυριακές, για σπασμένα χαμόγελα και άδειες αγκαλιές. Αυτό ακριβώς είναι και το 'Stay' με το οποίο μας συστήνεται - εδώ στην εκτέλεση του Janus Dyg. Μετά το σκάσιμο της τσιχλόφουσκας των γκρουπ φτιαγμένων από ρέπλικες που έστησαν τα golden boys των δισκογραφικών, ήρθε η ώρα για όλους τους καλλιτέχνες (με την κλασσική έννοια του όρου) να πάρουν το αίμα τους πίσω. Ήταν μόνο θέμα χρόνου.

Παρασκευή 8 Ιανουαρίου 2010

Usher & Will.I.Am. - Oh My Gosh

Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της r'n'b (για να παραφράσω τον Σαίξπηρ). Ο ερχομός του David Guetta και οι συνεργασίες του με τους Black Eyed Peas, την Kelis και τον Akon (μεταξύ άλλων) έφεραν τα πράγματα τα πάνω, κάτω. Να ξεκινήσω λέγοντας ότι αυτό το αρεντμποχάουζ υβρίδιο δεν μ' αρέσει καθόλου. Απ' την άλλη πάλι η συγκεριμένη μουσική σκηνή έφερνε χασμουρητά και αναδουλειές σε fans και καλλιτέχνες. Και ως γνωστόν 'money makes the world go round'. Έτσι και ο Usher, αφού είδε ότι όλα τα leaks απ' το νέο του album πήγαιναν άκλαφτα είπε να πειραματιστεί κι αυτός με τον Will.I.Am στο πλευρό του. Το αποτέλεσμα είναι χαριτωμένο και εύπεπτο σαν coca-cola μετά από hamburger. Τί να κάνει και ο άνθρωπος, κλέφτης να γίνει;

Music Go Music - Just Me (Leo Zero Remix) EXCLUSIVE

Αν δεν κατέβασες το προηγούμενο single των Music Go Music στο remix των Villa που είχα ποστάρει πριν από λίγο καιρό (και είχα και στα 20 καλύτερα τραγούδια της χρονιάς) δεν φαντάζεσαι τι έχασες. Ο φίλος μου Α ήταν χθες στο μαγαζί που έπαιζα μουσική. Τρελός fan του musicmakesthedifference που κατεβάζει ότι βάζω (αλλά, κλασικά, δεν αφήνει comment). Μου λέει: "κομματάρα! τί είναι αυτό;", του λέω: "είσαι μαλάκας, το έχω 'ανεβάσει' πριν δύο μήνες"! Το 'Warm In The Shadows' είναι αριστούργημα και το 'Just Me', το νέο τους single, στην εκτέλεση των, ultra-hot τελευταία, Leo Zero το πλησιάζει. Ένα φρενήρες νεο-disco που απλώνεται σε εννιάμιση χορταστικά λεπτά και κυκλοφορεί σ' ένα super cool picture disc 12ιντσο που, καλά κατάλαβες, μόλις αγόρασα. Αποκλειστικά, ξέρεις που...

Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2010

Lady Gaga - Bad Romance (MANSTA Edit of Peter Rauhofer Mix) EXCLUSIVE

Όχι άλλο (κάρβουνο) Lady Gaga! Ήμαρτον - θα αναφωνήσουν κάποιοι. Όμως το 'Bad Romance' ήταν από τα καλύτερά μου singles για το 2009 και ένα από αυτά που, αν και παίζει μέχρι και σε trailer του Mega, δεν έχω σιχαθεί ακόμα. Η νέα εκτέλεση του Peter Rauhofer αν και δεν είναι official (την έκανε για προσωπική του χρήση) δίνει μια πιο clubbing διάσταση στο τραγούδι μόνο που κρατάει πάνω από 13 λεπτά - η χαρά του dj (πας τουαλέτα, παίρνεις ποτό απ' το bar, ανταλλάσσεις τηλέφωνα με την εντυπωσιακή ξανθιά δίπλα στο ηχείο κι αυτό ακόμα να τελειώσει!) - και κουράζει. Έφαγα πολύ χρόνο αλλά το έκανα ένα σφιχτό, radio-friendly, MANSTA edit αποκλειστικά για τους αναγνώστες του musicmakesthedifference. Να υποσχεθώ ότι αυτή είναι η τελευταία φορά που ασχολούμαι με το τραγούδι; Φοβάμαι μην σου πω ψέμματα...
ps: το 944 είναι ένα αμερικάνικο περιοδικό τύπου Flaunt που κυκλοφορεί δωρεάν και την φιλοξενεί (και αυτό!) στο εξώφυλλο αυτού του μήνα.

Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2010

Ali Love - Love Harder (Extended Mix)

Ούτε που κατάλαβα πάλι πως πέρασαν οι γιορτές. Η Janet το έθεσε μια χαρά το θέμα: 'funny how time flies when you' re having fun'. Και πάντα περνάω καλά τις γιορτές. Αυτό που με θλίβει λίγο είναι το μετά. Οι απέναντί μας για παράδειγμα, ήδη από σήμερα το απόγευμα άρχισαν να ξεστολίζουν το μπαλκόνι τους. Μα Θεοφάνεια έχουμε ακόμα ρε γαμώτο! Μίζεροι άνθρωποι! Σαν να στόλισαν από υποχρέωση και τώρα βιάζονται να ξεμπερδέψουν και να επιστρέψουν στην καθημερινότητά τους ένα πράμα. Και έτσι είναι γι αυτούς που μαζί με την παιδικότητά τους έχασαν και το feeling, το νόημα των γιορτών. Εγώ το αποφάσισα: θ' ακούω 'Winter Wonerland', 'Last Christmas' και 'Santa Claus Is Coming To Town' μέχρι το Πάσχα! Θ' ακούω όμως και τον Ali Love που έχω σε συμπάθεια από τότε που τον γνώρισα στο 'Do It Again' των Chemical Brothers. Και το περσινό του 'Diminishing Returns' μου άρεσε πολύ γι αυτό και το τίμησα αγοράζοντας το λιμπιστικό μωβ 12" βινύλιό του. Νέο του single το 'Love Harder' (μου θύμησε Ministry και 'Work For Love' αλλά πάλι ίσως φταίει κι ο τίτλος) που είναι ακόμη καλύτερο και θυμίζει γερμανικά italo-disco του '85 - ναι, υπήρχε και τέτοια σχολή - και σκέφτομαι πως με τέτοια δείγματα βάζει σοβαρή υποψηφιότητα και για το album της χρονιάς.

Coury Palermo - Here Comes The Rain Again (Eurythmics Cover)

Είναι μόλις η δεύτερη φορά που το κάνω στην ζωή μου - την πρώτη φορά πριν από μερικούς μήνες αγόρασα κάποιες μίξεις των Mighty Mouse και δεν θα την ξεχάσω ποτέ γιατί αισθάνθηκα (λίγο) μαλάκας. Είχα δηλώσει ότι δεν θα αγοράσω ποτέ mp3 - το να δώσω χρήματα για κάτι μη χειροπιαστό το έβρισκα και το βρίσκω εξωφρενικό (άσε που υπάρχουν και τόσα sites για δωρεάν d/l). Ήταν να μην κάνω την αρχή. Σήμερα ο λόγος που υπέκυψα ξανά ήταν αυτή η διασκευή του 'Here Comes The Rain Again' των Eurythmics. Tο κανονικό είναι απλά συγκλονιστικό ('I want to dive into your ocean, is it raining with you?' - δακρύζω...) και ένας από τους βασικούς λόγους που το 80κάτι υπήρξα ερωτευμένος με την Annie Lennox γι αυτό και πίστευα πως οποιαδήποτε απόπειρα διασκευής του θα ήταν ιεροσυλία. Κι όμως. Ο Αμερικανός Coury Palermo με μια λιτή ενορχήστρωση και μια κιθάρα που υπόσχεται ένα ξέσπασμα που δεν έρχεται ποτέ, βγάζει από το τραγούδι μια πιο τραχιά, ανδρική πλευρά που είναι όμως το ίδιο (για να μην σου πω περισσότερο) συναισθηματικά φορτισμένη με το αυθεντικό. Στο EP του έχει και μια εξίσου φοβερή διασκευή του 'No Ordinary Love' της Sade οπότε υποστήριξε τον καλλιτέχνη και αγόρασέ το από εδώ.

Τρίτη 5 Ιανουαρίου 2010

Favretto feat. Ann Lee - I Get The Feeling (Extended Mix)

Καταρχήν να αποδώσω έναν φόρο τιμής στις παλιές, κλασικές, extended εκτελέσεις τραγουδιών από την δεκαετία του 70. Μετά ήρθαν τα remixes που άρχισαν να αλλάζουν τα φώτα (αύριο είναι και των Φώτων - άσχετο!) στα τραγούδια, αλλοιώνοντάς τα σε βαθμό κακουργήματος. Ένα sample, μία λούπα από το αρχικό track δικαιολογούσε τον τίτλο του 'remix'. Ήμαρτον! Στο διαταύτα τώρα, αυτό είναι ένα τραγούδι που αν σε δύο μήνες γίνει επιτυχία (λέμε τώρα) μπορεί και να μ' εκνευρίζει αλλά τώρα που το άκουσα το βρήκα αρκετά happy για να συνοδεύει ότι κάνω στο γραφείο - background μουσική (με την καλή έννοια). Κατά τ' άλλα είναι δουλειά του Ιταλού dj Favretto και της Ann Lee (όχι, δεν είναι Γιαπωνέζα) με την γλυκύτατη φωνή που σε συνδυασμό με το α-λα Scotch, italo-disco, καρτούν εξωφυλλάκι του με έπεισαν να το ποστάρω.

Bearcraft - Dark Night (Special 12'' Disco Version)

Ο Bearcraft δεν έχει καμμιά σχέση με αρκούδες. Ούτε με αρκούδους (gay αργκό). Είναι Καναδός (Καναδέζος που λέει κι ένας φίλος) αλλά σχιστομάτης (;) και ηχογραφεί στο υπόγειο του σπιτιού του μ' ένα μικρόφωνο, ένα laptop κι ότι άλλο μπορεί να βρει. Αυτό λέγεται σπιτική μουσική και μάλιστα από έναν τυπάκο χωρίς καθόλου μουσικές γνώσεις - αν αυτό δεν είναι DIY, τότε τί είναι; Το μέλλον της μουσικής χωρίς αμφιβολία. Το 'Dark Night' είναι ένα, διόλου σκοτεινό, εμμ... ντίσκο (όπως κατάλαβες κι απ' τον τίτλο της μίξης) με indie, λίγο cockney - λίγο british, θλιμμένα φωνητικά, σαν το σούρουπο στην πατρίδα του αγναντεύοντας τις αχανείς εκτάσεις πάγου (αν είσαι τυχερός βλέπεις και φώκιες). Ψάξε κι άλλα τραγούδια του και τσέκαρε οπωσδήποτε την σελίδα του στο myspace.