Πέμπτη 16 Σεπτεμβρίου 2010

CocoRosie - R.I.P. Burn Face

Οι Γαλλιδούλες CocoRosie αγαπούν τον μεσαίωνα και τις ιστορίες με θαρραλέους ιππότες, δυστυχισμένες πριγκήπισσες κλεισμένες σε κάστρα, απειλητικούς δράκους και (οπωσδήποτε) happy endings. Η μουσική γι αυτές είναι λύτρωση, είναι ο (μοναδικός) τρόπος για να ταξιδεύουν στον χρόνο και τους είναι αδιάφορο αν θα είναι ντυμένες με κρινολίνα ή με κουρέλια γιατί αντιμετωπίζουν την εμπειρία με χιούμορ - και το ίδιο απαιτούν κι από εμάς. Το album τους 'Grey Oceans' (τίτλος εμπνευσμένος απ' την cult ταινία-ντοκιμαντέρ 'Grey Gardens' να υποθέσω;) κυκλοφόρησε τον Μάιο και αν το 'R.I.P. Burn Face' με τα καμπανάκια, τα σκιαχτικά φωνητικά και τον υπνωτικό του ρυθμό σου κάνει το κλικ τότε αξίζει να το ψάξεις.

Jamiroquai - White Knuckle Ride (Alan Braxe Remix) (Fragments: 38)

Παράγινε το κακό με τους άσχετους και τους δήθεν που για να αισθάνονται μέσα στα πράγματα συγκρίνουν τους σημερινούς αστέρες της pop με αυτούς του παρελθόντος. Εντάξει, αναγνωρίζω το ντεζαβαντάζ του ότι όλα λίγο-πολύ έχουν γίνει οπότε μοιραία οι σημερινοί καλλιτέχνες δυσκολεύονται να ξεχωρίσουν. Απ' την άλλη όμως δεν μπορείς να μην αναγνωρίσεις την υπεροχή των Duran Duran και των A-Ha (τυχαία δύο boy bands του '80) απέναντι στους μεταγενέστερους Boyzone και Backstreet Boys (μεταξύ άλλων). Οι μεν ήταν μουσικοί ενώ οι δε βοκαλίστες και δημιούργημα των εταιριών (οι οποίες τώρα τρώνε τα σωθικά τους προσπαθώντας να αντιμετωπίσουν την κρίση που οι ίδιες δημιούργησαν).
Άντε μετά να βρεθεί χώρος στα charts ανάμεσα στην Justin Bieber και στους JLS για τον Jamiroquai! Το τελευταίο του single 'White Knuckle Ride' ήταν προβλέψιμα feel-good και η νέα εκτέλεση του Γάλλου Alan Braxe το φρεσκάρει ευχάριστα, χωρίς πολλά-πολλά φίλτρα, κρατώντας το disco στυλ του!

Groove Armada feat. Will Young - History (Dirty Vegas Remix)

Πόσο χάλια promotion είχε το 'Black Light' των Groove Armada για να μην πουλήσει άντερα; Θα μπορούσε να γίνει η εμπορική επιτυχία της χρονιάς - γιατί καλλιτεχνική ήταν σίγουρα. Τόσα πολλά καλά τραγούδια συγκεντρωμένα νομίζω πως είχα ν' ακούσω καιρό. Και να έφταιγε η κακή επιλογή του πρώτου και του δεύτερου single, το 'History', ακόμη και με τα δεδομένα των σκουπιδοcharts, δεν θα έπρεπε να καρφωθεί στο #1 και να ξεχάσει να κατέβει; Ο Will Young σ' αυτό ακούγεται σαν ένας μεταμοντέρνος Jimmy Somerville και το τραγούδι το ίδιο σαν το 'Small Town Boy' σε πιο χαμηλές στροφές. Μέχρι τώρα καμμία εκτέλεση δεν πλησίαζε καν το feeling της αυθεντικής αλλά αυτή η νέα από τους Dirty Vegas (ποτέ δεν με τρέλαναν) είναι ένα γλυκόπικρο συναισθηματικό ταξίδι στην πίστα γεμάτο συγκινήσεις (ειδικά με το κόψιμο στην μέση σχεδόν βούρκωσα).

Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου 2010

Glee Cast - Empire State Of Mind (Jay-Z & Alicia Keys Cover)

Φυσικά και δεν είναι καλύτερo από το original του Jay-Z και της Alicia Keys, δηλαδή εσύ τί περίμενες; Απλά εδώ και κάποιους μήνες έχω φάει κόλλημα με το queerest of the queer σήριαλ όλων των εποχών (όχι, δεν υπερβάλλω). Εντάξει, είμαι ερωτευμένος και με την Quinn Fabray, παίζει κι αυτό ρόλο, το παραδέχομαι. Είναι και η Sue Sylvester (καλύτερος κωμικός χαρακτήρας... ever;). Ε, πολύ θέλει; Η ιστορία πάντως της χορωδίας του σχολείου ήρθε την κατάλληλη χρονική στιγμή για να μιλήσει για ρατσισμό, ομοφοβία, εφηβικές εγκυμοσύνες και άλλα ωραία που συμβαίνουν στην αμερικανική (και όχι μόνο) κοινωνία σήμερα. Κατέβασέ το και για πότε θα εθιστείς δεν θα το πάρεις χαμπάρι! Λίγο πριν τα καινούργια επεισόδια μας δίνουν την διασκευή τους στο 'Empire State Of Mind' και μας κάνουν να μετράμε αντίστροφα τις μέρες μέχρι την 21η του Σεπτέμβρη!

Jamie Woon - Night Air EXCLUSIVE

Δεν ξέρω κατά πόσο είναι έτοιμος ο μέσος pop ακροατής ν' αγκαλιάσει τον Jamie Woon (ούτε που μ' ενδιαφέρει κιόλας), εγώ πάντως τον σφιχταγκάλιασα και τον φίλησα, σαν παλιοί γνωστοί που ξαναβρεθήκαμε μετά από καιρό. Γιατί βλέπεις η μουσική του αγαπιέται παράφορα και μιλάει κατευθείαν στην ψυχή δίνοντάς σου την ψευδαίσθηση ότι ο δημιουργός της είναι άνθρωπος δικός σου. Όπως στην photo είναι χωμένος βαθιά μέσα στο Hyde Park (σαν γνήσιος Londoner) στο σημείο εκείνο που δεν ακούγονται ήχοι αυτοκινήτων και το μόνο που προδίδει πόλη είναι το κτίριο στο background, έτσι και οι δημιουργίες του σε βυθίζουν σ' ένα, αυτιστικό σχεδόν, πολύχρωμο σύμπαν συναισθημάτων. Το 'Night Air' το έψαχνα σαν τρελός γιατί είναι ίσως το single της χρονιάς για μένα, θα κυκλοφορήσει σε περιορισμένα αντίτυπα στις 11 Οκτωβρίου αλλά εσύ το βρίσκεις από σήμερα και αποκλειστικά στο musicmakesthedifference.
Check It!!

I Blame Coco - Quicker (Quicker Milk & Sugar Full Vocal Mix)

Αυτό είναι το τελευταίο σινγκλάκι της I Blame Coco μετά από το 'Caesar' με την Robyn και το 'Self Machine' και μάλλον είναι το καλύτερό της. Μέχρι τώρα από νταβαντούρι και φασαρία τα πήγε μια χαρά (όλοι έγραψαν δυο γραμμές για την κόρη του Sting) αλλά στα charts δυστυχώς τζίφος - και είναι κρίμα γιατί η μικρή δεν είναι άμοιρη ταλέντου και ομορφιάς. Η μίξη των Milk & Sugar (επιτέλους, ξανακούμε κάτι καλό απ' αυτούς μετά από αιώνες!) στο τραγούδι είναι ολόφρεσκια και του δίνει μια άλλη διάσταση μιας και το κάνει χορευτικό - οι κιθάρες θυμίζουν Chris Rea και 'On The Beach' ενώ στο σύνολό του δεν είναι μακριά απ' την συνεργασία Finley Quaye, Beth Orton & William Orbit στο 'Dice' (εγώ φταίω που μού 'ρχονται απανωτοί συνειρμοί;).

Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 2010

Detachments - Holiday Romance (Fragments: 37)

Βαριέμαι, δυο φίλοι μαλώνουν στο facebook, 'τί θα γίνει, ακόμα το βιντεάκι για το 'History';', 'με τον Will Young στα φωνητικά είναι πεταμένα λεφτά', δυο άλλοι προσπαθούν να βρούν links για το album των Detachments (this weeks holy grail - ενώ κυκλοφορεί στις 20 του μήνα, ακόμη να διαρρεύσει!), στην τηλεόραση ο Παναθηναϊκός κάνει ότι μπορεί (είναι αρκετό;), η φαμίλια σύσσωμη κοιμάται, κάνω tweeting (και σκέφτομαι τι αποκλειστικότητες να δώσω από εκεί για να σε δελεάσω - lol), ακούω τον πρώτο δίσκο των Spandau Ballet από τις καινούργιες remastered εκδόσεις που κυκλοφόρησαν (εξαιρετική δουλειά), περιμένω ν' αρχίσει το 'Law & Order' (δεν το πιστεύω ότι κόλλησα!!) και... βαριέμαι.
ps: το 'Holiday Romance' απλά δεν μπορούσε να λείπει απ' το musicmakesthedifference αλλά τα remixes δεν μου άρεσαν και μόλις σήμερα κατόρθωσα να βρω το εκπληκτικό, εντελώς electropop του '81, original σε ποιότητα cd. Αναμφισβήτητα ένα από τα singles της χρονιάς.
Check It!!

Hope feat. Jason Mraz - Love Love Love (Fragments: 36)

Είναι αστείο αλλά σκεφτόμουν τι ωραίο όνομα είναι το Hope για τραγουδίστρια και μετά σκέφτηκα την δικιά μας Ελπίδα (φωνάρα btw και αν ψάξεις την δισκογραφία της θα εκπλαγείς με μερικά εντυπωσιακά funk που ερμήνευσε στα τέλη των seventies - τόσο Minnie Riperton!) και μετά θυμήθηκα το πικαπάκι που είχα πιτσιρικάς, απ' αυτά με το ηχείο-καπάκι που οι δίσκοι 33 στροφών πετούσαν από το πλάι κάνοντας αεροπλανικά και μετά έπιασα το album με τις παιδικές μου φωτογραφίες και έβαλα ν ακούσω το single της Καλιφορνέζας Hope (από εκεί δεν ξεκίνησα;) που το λέει όμορφα παρέα με τον Jason Mraz (του έχω μεγάλη συμπάθεια) και γέμισα φως και αισιοδοξία τραγουδώντας μαζί τους στον reggae-pop ρυθμό του 'Love Love Love' και σκέφτηκα πως αν αυτό δεν γίνει επιτυχία τότε θα πρέπει να κάνεις αμέσως delete το musicmakesthedifference απ' τα favourites του υπολογιστή σου, εντάξει;

Chromeo feat. Ezra Koenig (Vampire Weekend) - I Could Be Wrong

Οι Chromeo πρώτα και πάνω απ' όλα είναι fun. Αγνό, ακομπλεξάριστο, ανερυθρίαστο fun. Το album τους 'Business Casual' είναι ρυθμικό και ευχάριστα νοσταλγικό, προορισμένο να συντροφεύει βόλτες με το αυτοκίνητο στην ύπαιθρο ή jogging στην καρδιά της πόλης. Την συνεργασία τους όμως με τον Ezra Koenig, τραγουδιστή των Vampire Weekend, στο 'I Could Be Wrong' που σου έχω σήμερα ΔΕΝ θα την βρεις στο cd που μόλις κυκλοφόρησε αλλά μόνο στην digital εκδοχή του. Highlight το παλιακό σαξόφωνο στα μισά του τραγουδιού (πόσα τέτοια κοψίματα θυμάσαι από τα eighties;) αλλά και ο διάλογος με τον Ezra για το κορίτσι που τους ταλαιπωρεί, είναι όλα τα λεφτά!!
Check It!!

Zac Poor - She' ll Be Breaking Hearts

Aπ' τις πρώτες νότες αυτού του track συνειδητοποίησα πόσο καιρό είχα ν' ακούσω ένα δυνατό (και αξιοπρεπές) pop τραγούδι με προοπτικές για να γίνει μεγάλο σουξέ αλλά που να μην προσβάλει και την αισθητική μου σαν τις σαχλαμάρες μιας χρήσης που έχουν κατακλύσει τα charts τα τελευταία χρόνια. Το 'She' ll Be Breaking Hearts' του Zac Poor, ένα ζαχαρωμένο pop-soul, έχει όλα τα φόντα για να κάνει επιτυχία - και να σκεφτείς ότι δεν είναι καν το καλύτερο τραγούδι του πρώτου album του τραγουδοποιού από την Montana (που καθόλου φτωχός δεν είναι σε χαρίσματα, από εμφάνιση μέχρι φωνή). Με όλα τα μάτια στραμμένα επάνω του και το με hype που τον ακολουθεί, νομίζω πως μπορεί ν' αποτελέσει το next big thing.

Hot Toddy - Won' t Let Go

Τον λένε Chris Todd, είναι hot και κάνει τζιζζζ!!! Ο Hot Toddy με τ' όνομα έβγαλε επιτέλους τον πρώτο του προσωπικό δίσκο με τίτλο 'Late Night Boogie'. Οι τακτικοί επισκέπτες θα θυμούνται (και πως να ξεχαστεί;) το ανοιξιάτικο anthem 'Down To Love' αλλά και το 'Won' t Let Go', που επίσης περιλαμβάνεται εκεί και σου έχω σήμερα, δεν παέι πίσω. Η Danielle Moore ξέρει πως να χαϊδεύει τις αισθήσεις σου με τα φωνητικά της, να σου ψιθυρίζει στο αυτί γλυκά, να σου υπόσχεται και ο Todd δείχνει πως μελέτησε τις παραγωγές των Indeep (αγαπάμε Tony Humphreys!) αλλά και του D-Mob, μιας και η μπασογραμμή του σκάει σαν κύμα στα όρια της acid. Τέλειο!

Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010

Tricky - Time To Dance

Από τα ιδρυτικά στελέχη των Massive Attack (έκτοτε, ότι κι αν μου λες, το συγκρότημα ποτέ δεν κατάφερε να πιάσει τα ίδια επίπεδα) αποφάσισε να ηχογραφήσει τον πιο βατό και πλουραλιστικό του δίσκο, το 'Mixed Race', που κυκλοφορεί στις 27 Σεπτεμβρίου από την Domino. Πριν βιαστείς να το αποκηρήξεις απογοητευμένος από τα τελευταία του albums πρέπει να σου πω ότι είναι η καλύτερη δουλειά του απ' την εποχή του 'Maxinquaye'. Με συνεργασίες με τρανταχτά ονόματα όπως ο Bobby Gillespie των Primal Scream και η Terry Lynn, με το σωστό promotion μπορεί να σκίσει. Ο Tricky έχει κέφια και παίζει με τα καινούργια του lego που είναι, μεταξύ άλλων, η ethnic (άκου το 'Hakim' με τα φωνητικά του Αλγερινού Hakim Hamadouche) και η house (το μόλις δύο και κάτι λεπτών 'Time To Dance' που σου προτείνω) και μοιάζει στ' αλήθεια να ευχαριστιέται το παιχνίδι!
Check It!!

UNKLE feat. Lumerians with Rebecca Coseboom - Seperate Half

Για τους UNKLE μπορείς να πεις ένα εκατομμύριο πράγματα. Ή και τίποτα. Αν δεν τους ξέρεις προσπέρασε άφοβα, αν όμως τα ονόματα James Lavelle, Dj Shadow ή έστω Tim Goldsworthy σου λένε κάτι, μείνε. Σήμερα κυκλοφόρησαν ένα EP με τίτλο 'The Answer' σε πολύ περιορισμένα αντίτυπα και μπορείς να παραγγείλεις μόνο από εδώ (όσο προλαβαίνεις). Περιέχει δύο νέα τραγούδια, κάποια remixes και συνεργασίες με τον Lupe Fiasco (smart move) και τους Καλιφορνέζους Lumerians. Οι τελευταίοι είναι που δίνουν μια ψυχεδελική, σχεδόν goth, νότα στο 'Seperate Half', ένα μαύρο κι άραχνο τραγούδι με βιομηχανικά beats, Calexico κιθάρες και spooky φωνητικά απ' την Rebecca Coseboom, που μου θύμισε τις μέρες που δεν φορούσα τίποτα εκτός από μαύρα και ξημεροβραδιαζόμουν στην Κορομηλά πίνοντας ξύδια και περιμένοντας το τέλος του κόσμου (δεν ήρθε).

Diana Ross & The Supremes - My World Is Empty Without You (Drop Out Orchestra Remix)

Δεν ξέρω αν είναι οι νέοι Aeroplane, οι νέοι Mighty Mouse ή οι νέοι Villa (είναι τόσο βαρετές οι ταμπέλες), αυτό που ξέρω είναι ότι οι Drop Out Orchestra είναι έτοιμοι για το 'μπαμ'. Είναι Σουηδοί (γιατί περίμενες κάτι άλλο;), έχουν την δισκογραφική Drop Out και έχουν ρημιξάρει για την πλάκα τους πράγματα και θαύματα (έτσι γίνεται το σωστό promotion) ενώ παραγωγές τους έχουν συμπεριληφθεί σε dj sets πολλών γνωστών hipsters. Γιατί ξεχωρίζουν; Αριστοτεχνική αίσθηση του ρυθμού, ντισκοειδείς μπασογραμμές, κρυστάλλινα συνθεσάιζερς και μελωδίες, το βασικό στοιχείο που λείπει από τις σημερινές χορευτικές δουλειές. Το remix τους στο classic της Diana Ross και των Supremes είναι το τέλειο παράδειγμα: έχει όλα τα παραπάνω στοιχεία συν το ότι έχοντας χάσει κάτι απ' την ρετρό γοητεία του έγινε ένα σεξουαλικό boogie με υπέροχα λικνιστικό τέμπο.

Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου 2010

Sam Sparro - Pink Cloud

Περισσότερο παραγωγός τελευταία και λιγότερο αυτόνομος καλλιτέχνης, το νέο του τραγούδι είναι περισσότερο μια άσκηση ύφου και λιγότερο μια κανονική σύνθεση. Το θέμα όμως είναι ο ίδιος ο Sam Sparro, εξέχουσα περίπτωση δημιουργού, ιδιαζόντως ευφυούς και ταλαντούχου, που έκαψε την καριέρα του μετά από μια σειρά ατυχών, ίσως και υπερφίαλων, δηλώσεων - μα τα βάζεις με την Maddy βρε Sam μου; Το 'Pink Cloud' (so gay) είναι ένα house της σχολής του Chicago που φέρνει στο μυαλό late eighies επιτυχίες των Farley Jackmaster Flash και Steve 'Silk' Harley, πράγμα καλό. Απλά θα ήθελα τουλάχιστον ένα δυνατό ρεφρέν σ' αυτό το old-school χαουζάκι. Όπως και νά 'χει χαίρομαι που τον έχουμε και πάλι κοντά μας.

Clare Maguire - Ain' t Nobody (Memory Tapes Remix Edit)

Η Clare Maguire είναι μόλις είκοσι χρονών και ανήκει στην μεγάλη εκείνη παράδοση των συγκλονιστικών φωνών από την Γηραιά Αλβιώνα - με πιο πρόσφατο παράδειγμα την Duffy. Ο κόσμος άρχισε να γυρίζει γύρω της με το 'The Strangest Thing' που χάριζε απ' το site της με αντάλλαγμα την ηλεκτρονική σου διεύθυνση. Η εντυπωσιακή φωνή της έλαμπε ακόμα και σ' εκείνη την μέτρια σύνθεση. Τώρα όμως είναι έτοιμη για μεγάλα πράγματα με το πρώτο single της 'Ain' t Nobody' (καμμιά σχέση με το classic της Chaka Khan) που κυκλοφορεί στις 18 Οκτωβρίου. Θα σε κερδίσει απ' την εισαγωγή του, με την πρώτη νότα της βραχνής, bluesy φωνής της που θ' ακούσεις. Άκου πρώτα το original απ' το video και μετά την εκτέλεση των Memory Tapes που μου άρεσε γιατί μου θύμησε το ατμοσφαιρικό d&b remix του Πατρελάκη στο 'Παραμιλητό μου' της Τσαλιγοπούλου (άσχετο;).
Check It!!

Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου 2010

French Horn Rebellion - This Moment

Οι French Horn Rebellion δεν είναι καθόλου Γάλλοι αλλά Αμερικανοί (κάνοντας το 3-in-a-row για την Νέα Υόρκη) και αφού μπήκαν στα καλύτερα σπίτια ως remixers (πιο πρόσφατο δείγμα η εκτέλεσή τους στο comeback single των θρυλικών OMD - με την ιδιοφυή αλλαγή στο ρυθμικό μέρος κάπου στην μέση) ανοίγουν φτερά για σόλο καριέρα με το ντεμπούτο album τους 'The Infinite Music Of French Horn Rebellion' που κυκλοφορεί ελεύθερο στις 9 Νοεμβρίου. Το 'This Moment' που είναι το πρώτο single μέσα από εκεί, είναι πολύ πιο εύκολο, pop και ραδιοφωνικό απ' ότι ήλπιζες παύλα προσδοκούσες παύλα ευχόσουν και έτοιμο για να μπει στο soundtrack του επόμενου 'Sex & The City' (naaaaaaat!).

Πέμπτη 9 Σεπτεμβρίου 2010

The Hundred In The Hands - Young Aren' t Young

Η χορευτική pop έχει συνήθως την ρετσινιά της εφηβικής και της απλοϊκής ενώ η rock ή η indie της βαθυστόχαστης και της ενήλικης. Αστείο. Βαριέμαι να παραθέτω παραδείγματα απλά θα σου πω ότι αν λάτρεψες τους Everything But The Girl και στην folk αλλά και στην dance φάση τους θα ενδώσεις με ευκολία στο νεοϋρκέζικο ντουέτο των The Hundred In The Hands - αν και η φωνή της Eleanore δεν μπορεί ούτε κατά διάνοια να συγκριθεί μ' αυτή της Tracey. Το ομώνυμο ντεμπούτο τους βγαίνει στις 20 του μήνα και το 'Young Aren' t Young' που το ανοίγει είναι ενδεικτικό. Το σκηνικό έξω από ένα club: ένα κορίτσι κοκκινίζει καθώς εξομολογείται τον έρωτά του, ένα αγόρι με τα χέρια στις τσέπες κοιτάζει το πάτωμα με αμηχανία, δυο καρδιές χτυπούν στον ρυθμό του τραγουδιού που ακούγεται από μέσα και μετά ένα φιλί.
Check It!!

Jimmy Edgar feat. Theophilus London - Hot Raw Sex

Ζόρικος Αμερικανός παραγωγός που αγαπάει τα μπιμπλίκια, την Νεοϋορκέζικη disco των seventies και το να ξημεροβραδιάζεται σε porn sites όπως κάθε αρσενικό που σέβεται τον εαυτό του, ψάχνει άτομα για φωνητικά στις μουσικές του. Οι δύο πρώτοι που τσίμπησαν στον τίτλο-κράχτη 'Hot Raw Sex' του Jimmy Edgar ήταν οι συμπατριώτες του Machinedrum και Theophilus London. Η πρώτη εκτέλεση είναι too much ακόμη και για τα δικά μου γούστα, η δεύτερη όμως είναι τόσο Arthur Baker, τόσο 'White Horse' και τόσο σεξουαλική που σχεδόν μυρίζεις τα σωματικά υγρά στον αέρα μετά από μια βραδιά ακολασίας σε βερολινέζικο καμπαρέ!

Baths - Lovely Bloodflow

Είναι γνωστή η αδυναμία μου σε πειραγμένες, αλαφροίσκιωτες προσωπικότητες στην μουσική. Ο Καλιφορνέζος Baths (οι φίλοι του τον ξέρουν ως Will Wiesenfeld) είναι το τελευταίο μου κόλλημα. Δεν μπορείς να περιγράψεις την μουσική του και να μην χρησιμοποιήσεις λέξεις όπως ονειρική ή πειραματική και το μόνο πρόσωπο που μου έρχεται στο μυαλό μοιραία είναι η Bjork. Το 'Lovely Bloodflow' (άκου τίτλο!) είναι το νέο single (καλά, μην περιμένεις να το δεις και στο Billboard) μέσα απ' το 'Cerulean' που κυκλοφόρησε το καλοκαίρι που μας πέρασε. Πριν το κατεβάσεις δες οπωσδήποτε αυτό το υπέροχα αλλόκοτο sci-fi παραμύθι που έχει για video-clip!
Check It!!