Αν σου αρέσει η χορευτική μουσική (και δεν εννοώ την χορευτική pop όπως παίζεται απ' τα ραδιόφωνα του συρμού και της μάζας) τότε θα έχει πάρει σίγουρα κάπου το αυτί σου τους Soul Clap. Αν είσαι τρελός και παλαβός με την soulful house τότε μάλλον θα πίνεις νερό στ' όνομά τους ακολουθώντας τους φανατικά σε myspace και soundcloud και συγκεντρώνοντας τις κυκλοφορίες τους. Το ντουέτο από τις Ηνωμένες πιλιτείες βλέπεις έχει θητεύσει στο πλευρό του Francois Kevorkian, του Dimitri From Paris και του Frankie Knuckles (τώρα τσίμπησες, ε;). Το 'Lonely C' είναι το νέο τους single που είναι Prince εποχής 'When Doves Cry' - αρκεί ν' ακούσεις το ρυθμικό και τα περίεργα φωνητικά του - και όπως κατάλαβες είναι, επίσης, άψογο. ps: στο τελευταίο μου mixtape μπορείς να βρεις κι ένα remix τους σ' ένα, όχι πολύ γνωστό, τραγούδι του Stevie Wonder. Check It!!
Δεν ξέρω αν η Lissie είναι καταστροφή για την πίστα, αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι το συγκρότημα από την Σουηδία έχει μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση στην έννοια της electropop που δεν μοιάζει με κάτι άλλο, όχι μόνο απ' τα εμπορικά αλλά και από τα λεγόμενα εναλλακτικά. Έχω καταλήξει ότι κάτι παίζει με τα συγκροτήματα από τον Βορρά, το χιόνι, η έλλειψη ήλιου, η υπερβολική οργάνωση και τάξη, δεν ξέρω... Αυτοί όμως έχουν και κάτι διαστροφικό, στην μουσική, στις φωτογραφίες, στα κλιπάκια τους. Το 'Glowing Hearts' είναι άλλο ένα απ' αυτά τα υπέροχα περίεργα τραγούδια τους, μ' ένα low-budget βίντεο τύπου 'Lat Den Ratte Komma In' και μια κολλητική μελωδία με atari σύνθια. Check It!!
Το Brighton είναι μια απ' τις πιο ωραίες βρετανικές πόλεις και νομίζω πως θα μπορούσα πολύ άνετα να ζήσω εκεί. Παραθαλάσσια, με έντονη ζωή και δυο βήματα από το Λονδίνο, είναι συχνή μου επιλογή όταν θέλω να δω έναν αγαπημένο μου καλλιτέχνη αποφεύγοντας τον χαμό των μεγάλων συναυλιακών χώρων. Δεν είναι αυτό το θέμα μου όμως. Απλά από εκεί κατάγονται οι newbies :Kinema που παίζουν indisco. Τελικά δεν υπάρχει πιο δόκιμος όρος για να περιγράψεις την indie μουσική με disco στοιχεία. Το single τους 'My Beautiful Machines' κυκλοφορεί την Δευτέρα που μας έρχεται σε 7ιντσο πορτοκαλί βινυλίου αλλά και σε 12ιντσο που θα περιλαμβάνει τα χορευτικά remixes των Σουηδών Drop Out Orchestra, οι οποίοι είναι το τελευταίο μουσικό μου φετίχ - ότι κάνουν είναι τρομερό! Η εκτέλεσή τους στο τραγούδι απλώνεται σε 12 χορταστικά λεπτά (κανονική υπερπαραγωγή σου λέω!) και την βρίσκεις αποκλειστικά στο musicmakesthedifference. Check It!!
Την Παρασκευή που μας πέρασε είδα για πρώτη φορά στην ζωή μου Νικολούλη. Όχι την ίδια - αυτήν την έχω δει μέχρι και σε εκδοχή Αλίκης - την εκπομπή της εννοώ. Ολόκληρη. Είχε να κάνει με την αξαφάνιση (τί άλλο;) μιας κοπέλας που βρέθηκε τελικά νεκρή μετά από 4 μήνες σε κατάσταση που δεν μπορώ να σου περιγράψω χωρίς να μου ξανάρθει ναυτία. Κανονικό thriller δηλαδή (ή ήταν μόνο εκείνο το επεισόδιο;). Παράλογο λοιπόν που ήθελα κάποια στιγμή να το σχολιάσω; Έκατσε βλέπεις και στην φάση που είμαι down (down, down, down) και μετά από κάτι σλασεράκια της κακιάς ώρα που έβλεπα τις τελευταίες εβδομάδες συν τα δύο επετειακά 'Ju-On', ε πολύ θέλει ο άνθρωπος; Τώρα είμαι έτοιμος σου λέω για κομεντί και Jennifer Aniston! Πριν κατρακυλήσω όμως ακούω τους Ιταλούς Michele Tessadri και Luca Saponaro, στο 'Slave' απ' το ομώνυμο EP τους. Το remix του Munk είναι ένα instrumental σχεδόν διαστροφικό, με fractal ήχους που ταξιδεύουν από τα ηχεία μέχρι την καρδιά της ύπαρξής σου. Check It!!
Καταρχήν τσιμπάς με το cool όνομα: Elite Gymnastics - σε προδιαθέτει επίσης για το τι θ' ακούσεις. Κάτι χειροποίητο, lo-fi ίσως. Chillwave λένε οι ίδιοι. Μηδέν χρήματα αλλά πλούσιοι σε συναισθήματα. Γι αυτό και δεν τσιγκουνεύονται και μοιράζουν δωρεάν την μουσική που φτιάχνουν μέσα απ' το site τους. Ύστερα είναι και οι photos τους - δύο γλυκανάλατα πρόσωπα (οι ίδιοι), ταπετσαρίες, φλοράλ σχέδια, χαλκομανίες, πολαρόιντς, κύματα, ρετρό, εξοχικά σπίτια, λεπτομέρεις και αντικείμενα από μια ζωή που σίγουρα δεν είναι δική τους αλλά την νοσταλγούν με άδολο ρομαντισμό. Το 'Montana' είναι το πιο ζωηρό, funky θα το έλεγες με τις γουά-γουά κιθάρες του, τραγούδι από το τελευταίο τους EP με τίτλο 'Neu!'92'. Check It!!
Σήμερα, Τρίτη βράδυ, έκανα την πρώτη μου βόλτα στο κέντρο της πόλης, μετά την εγχείρηση της πρηγούμενης εβδομάδας. Είναι γνωστό ότι η Πέμπτη για παράδειγμα, που παλιότερα ήταν η ιδανική μέρα εξόδου, είναι πεσμένη. Πολύ. Αυτό που είδα όμως σήμερα σχεδόν με τρόμαξε. Αν έχεις βρεθεί σε κάποια τουριστική πόλη της Βουλγαρίας (απ' αυτές που δουλεύουν με τα εμπορικά καταστήματα τα πρωινά και με τα μπαροκλαμπάκια των ξενοδοχείων τα βράδια) κάποια στιγμή τα τελευταία χρόνια, τότε η εικόνα θα σου είναι οικεία. Νέκρα. Και μια μελαγχολία. Σαν μια οικονομικά ξεζουμισμένη επαρχιακή πόλη (πρόσεξε, όχι δυτικού τύπου) που έχασε το χαμόγελο και, το κυριότερο, την αισιοδοξία της. Αυτή είναι η Θεσσαλονίκη και, το κυριότερο, τα χειρότερα είναι αυτά ή όχι; Στο αμάξι ακούγαμε το νέο single του Willy Joy απ΄το Chicago και η ζεστασιά του ήχου με το σαξόφωνο και τα abstract beats του, έκαναν το κοντράστ σχεδόν αφόρητο. Είχα δει και το κλιπ που τού 'κανε ο Mark Newman νωρίτερα, καταλαβαίνεις (μα τι παραλία!)... Check It!!
Ο David Lyre από το Manchester ξεκίνησε να χτίζει προσεκτικά την καριέρα του. Πρώτα με διασκευές σε γνωστά τραγούδια με το δικό του απαράμιλλο στυλ κι έπειτα με συνθέσεις του που άρχισε να προμοτάρει ο ίδιος ιντερνετικά. Τον παρακολουθώ εδώ και καιρό κι όταν πριν από λίγο καιρό άκουσα το original 'In Arms' θεώρησα ότι μπορεί ν' αποτελέσει το διαβατήριό του για την επιτυχία - καλλιτεχνική πρώτα, γιατί η εμπορική ίσως και ν' αργήσει. Η φωνή του είναι βγαλμένη από περασμένες δεκαετίες και το impact πάνω σου νομίζω πως θα είναι ακαριαίο. Η νέα εκτέλεση του Pearson Sound, που είναι ένα alias του Ramadanman, δεν είναι dubstep αλλά moody ηλεκτρονική pop για όλες τις ώρες της μέρας, που δένει απίστευτα με τα ντεμοντέ, noir (σαν την photo) φωνητικά του crooner - μπόνους το τιμπαρτονικό, αριστουργηματικό, video-clip του. Check It!!
Ο Tog κατάγεται από την Νορβηγία (πρωτοπόρος ευρωπαϊκός Βορράς) και ανήκει στην κατηγορία των newbies που λατρεύω ν' ανακαλύπτω - αλλά αφού δεν αφήνεις comments, μοιραία μένω με την απορία για το αν σου αρέσουν ή όχι (θα στραβώσω σε ανύποπτο χρόνο και θα ρίξω ρολά, νά 'σαι σίγουρος - κι αυτό δεν είναι απειλή). Περιγράφει την μουσική του σαν house-pop εμπνευσμένη από ταινίες τρόμου, westerns και film-noir (ότι κι αν σημαίνει αυτό). Το νέο του σινγκλάκι λέγεται 'Sansen' και πίστευα ότι η γλώσσα θα λειτουργούσε αποτρεπτικά στο να μου αρέσει αλλά ο τύπος έχει μια αλάθητη pop αίσθηση και το τραγούδι ένα ethnic μουσικό κόψιμο στην μέση και δροσερά γυναικεία φωνητικά που μ' έκαναν να κολλήσω μαζί του. ps: πώς μπορεί κανείς να βάλει το τριγωνάκι πάνω από το o του ονόματός του όπως θά 'πρεπε;; Check It!!
Τελικά το 'Night People' ήταν grower. Με τον καιρό και με τα ακούσματα, μου άρεσε. Πολύ. Απλά σε τέτοιες περιπτώσεις αναρωτιέμαι, αν δεν ήταν το comeback τραγούδι των Human League, θα είχα ασχοληθεί τόσο πολύ μαζί του ή θα το προσπερνούσα; Η αλήθεια μοιάζει αυτονόητη. Ειδικά σήμερα που όλα τρέχουν με χίλια, δεν έχω (έχουμε) υπομονή για τέτοια. Πάντως το ένατο album του θρυλικού συγκροτήματος 'Credo' θα βγει στις 28 Μαρτίου, την παραμονή των γενεθλίων μου, ενώ μία εβδομάδα νωρίτερα θα έχει κυκλοφορήσει το single τους 'Never Let Me Go'. Το τελευταίο πράγμα που θα περίμενες είναι να μην τραγουδάει σ' αυτό ο Phil Oakey. Ε ναι λοιπόν, εδώ στα lead vocals έχουμε την Susan Sulley, αν και παραδόξως το τραγούδι δεν θυμίζει καθόλου το 'One Man In My Heart', για παράδειγμα, αλλά την συνεργασία τους με τους Jimmy Jam & Terry Lewis στο album 'Crash' - είναι δηλαδή ηλεκτρονικά soulful και ευχάριστα απροσδόκητο. Check It!!
Η reggae έχει συνδυαστεί στο μυαλό μας με καλοκαίρι, τεμπελιά, φοίνικες, αμμουδιές, άντε και μπάφους (άνευ pro). Κι όμως. Όταν ξεκίνησε σαν είδος είχε μυρωδιά φιλοσοφίας και επαναστατικότητας με θρησκευτική χροιά. Καθόλου τυχαία πολλά τραγούδια του Bob Marley (γιατί ο Bobείναι η reggae) εξυμνούν τον Θεό και τις αρετές της αγάπης και της ομόνοιας. Ο ίδιος μπορεί να έφυγε από την ζωή εδώ και δεκαετίες αλλά εκτός από το τεράστιο έργο του, άφησε κι ένα τεράστιο γενεαλογικό δέντρο, με πολλά παιδιά κι ακόμα περισσότερα εγγόνια, που θα μας απασχολούν για πολλές δεκαετίες ακόμη. Ένας από τους ταλαντούχους γιούς του, ο Stephen, ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει το νέο του single 'No Cigarette Smoke (In My Room)' που είναι ένα ντουέτο με την Melanie Fiona. Είναι τόσο αγνά ερωτικό και τόσο ράθυμα γλυκό, που απλά σκέφτομαι γιατί να μην είναι Ιούλιος, γιατί να μην είμαι διακοπές με το μωρό μου, γιατί να μην έχω ράστα, γιατί μην είμαι ωχαδερφιστής, γιατί, γιατί, γιατί... Check It!!
Μερικά μόνο δευτερόλεπτα τηλεοπτικού χρόνου (κατά προτίμηση στο λεγόμενο prime-time) κι ένα εμπνευσμένο τηλεοπτικό spot, μπορούν να καταφέρουν για την καριέρα σου ότι δεν μπορεί ούτε σε χίλια χρόνια ο πιο δαιμόνιος ατζέντης. Οι Fallen Angels, όνομα προφανώς εμπνευσμένο απ' το οπτικό μέρος του spot, με τα οπερετικά φωνητικά τους ετοιμάζονται να γνωρίσουν επιτυχία με την άκρως σαγηνευτική διασκευή τους στο 'Sexy Boy' των Γάλλων Air. Κι όλ' αυτά γιατί κάποιος είχε την έμπνευση να ντύσει μ' αυτό την καινούργια διαφήμιση γνωστού αποσμητικού. Μαζί με τους θηλυκούς, sexy αγγέλους που πέφτουν στην γη και θυσιάζουν τα φτερά και την θεϊκότητά τους στον βωμό του έρωτα και της ζωώδους σεξουαλικής έλξης, σχεδόν ακούς και τα δολλάρια να κατρακυλούν, σαν νά 'κανες θαρρείς τζακ-ποτ σε κουλοχέρη. Check It!!
Οι Blancmange είναι ένα απ' τα πιο αδικημένα συγκροτήματα της βρετανικής electronica των eighties κι αυτό με στεναχωρεί. Με μόνο τρία albums στο ενεργητικό τους και μια χούφτα chart hits, θεωρώ πως άφησαν ανεξίτηλο το στίγμα τους στην pop της εποχής αναμιγνύοντας ethnic στοιχεία με χορευτικά beats. Αξέχαστο συγκρότημα και η χαρά που πήρα όταν έμαθα πριν από λίγο καιρό μαθαίνοντας για την επανένωσή τους ήταν πελώρια. Νέος δίσκος και περιοδεία για τον Neil Arthur και τον Stephen Luscombe. Το 'Blanc Burn' κυκλοφορεί στις 7 του Μάρτη αλλά εγώ νιώθω ήδη ρίγη ηδονής ακούγοντας το demo που χαρίζουν μέσω του επίσημου site τους. Ένα δεύτερο δείγμα της εκ νέου συνεργασίας τους σου έχω εξασφαλίσει σε αποκλειστικότητα στο musicmakesthedifference - και είμαι περήφανος γι αυτό. Το 'The Western' θα υπάρχει στο καινούργιο album και με τις ανατολίτικες μελωδίες, τα tamlas και τα χαρακτηριστικά vocals του είναι 100% Blancmange στα καλύτερά τους. Ετοιμάζω βαλίτσες για Λονδίνο... Check It!!
Η Αυστραλία είναι η σημερινή Μεγάλη Βρετανία. Σ' αυτό το απλό συμπέρασμα κατέληξα πολύ εύκολα. Ότι καλό εναλλακτικοηλεκτρονικοπόπ άκουσα τελευταία, έχει την ίδια χώρα προέλευσης. Και οι Aston Shuffle από εκεί κατάγονται. Ένα δεύτερο συμπέρασμα μεαφορμή αυτούς και πάλι, είναι ότι για να κάνεις καριέρα σήμερα δεν φτάνει να είσαι παραγωγός ή dj ή καλλιτέχνης μόνο. Βοηθάει το να είσαι λίγο απ' όλα - αν έχεις και γνώσεις γραφιστικής για να επιμελείσαι το προιόν (τον εαυτό σου δηλαδή) πιο ολοκληρωμένα, τόσο το καλύτερο. Το νέο σινγκλάκι των παιδιών είναι το 'Start Again' μέσα απ' το επερχόμενο, ομώνυμο, ντεμπούτο τους. Στο remix των Jump Jump Dance Dance (όχι μάντεψε από που κατάγονται, σε προκαλώ!) είναι ένα διαβολικά αθώο indisco με τα κουδουνάκια, με τις κοφτές κιθάρες, με τα girlie φωνητικά του, τέλειο αντίδοτο δηλαδή στα αρνητικά κύματα που σκάνε γύρω μου με θόρυβο. Check It!!
Οι Torpedo είναι απόγονοι των Βίκινγκς και συγκεκριμένα Σουηδοί, επιβεβαιώνοντας το αξίωμα που θέλει δυο-τρεις χώρες να μονοπωλούν μουσικά το ενδιαφέρον μας. Το πρώτο τους single κυκλοφορεί ανήμερα του Αγίου-Βαλεντίνου με το album να ακολουθεί στις 29 του επόμενου μήνα. Οι συγκρίσεις με τους Miike Snow, προφανώς λόγω καταγωγής, είναι μάλλον ατυχείς. Ο ήχος τους είναι επικό new-wave του ογδόντα και οι Simple Minds ήταν το πρώτο όνομα που μου ήρθε στο μυαλό ακούγοντας το 'Waiting For The Fall'. Σχεδόν είδα μπροστά μου το video-clip του γεμάτο φωτιές, κοστούμια εποχής, χιονισμένα τοπία και άγριες μάχες σώμα με σώμα. Με τις φωτογραφίες στο myspace τους απλά επιβεβαιώθηκα - κι εντυπωσιάστηκα!! Check It!!
Το 'No Milk Today' είναι απο εκείνα τα τραγούδια που μπορεί να μην ξέρεις πότε τα άκουσες για πρώτη φορά, ίσως και να μην γνωρίζεις καν ποιοι το ερμηνεύουν, αλλά είναι τόσο βαθιά ριζωμένο μέσα στο dna σου, όπως όλα τα πραγματικά classics από τα sixties και τα seventies - κάπου τα πήρε το αυτί σου (στο soundtrack του 'Forrest Gump' ήταν θαρρώ;) και σου είναι απόλυτα οικεία παιδιόθεν. Ο Vassilikos των Raining Pleasure πριν από λίγο καιρό έβγαλε το album του 'Vintage' στο οποίο διασκεύαζε αγαπημένα του τραγούδια. Ο δίσκος δεν πήγε (πάτησε την ετικέτα με τ' όνομά του για να διαβάσεις την γνώμη μου γι αυτόν) κι έτσι αποφάσισε να ηχογραφήσει μερικά έξτρα tracks για να τον προωθήσει εκ νέου - μάλιστα θα κυκλοφορήσει και σε βινύλιο (πόσο vintage;). Έτσι λοιπόν φρεσκάρε ευχάριστα και ελαφρώς ηλεκτρονικά την επιτυχία των Herman' s Hermits, ελπίζω να γνωρίσει επιτυχία γιατί του αξίζει και είναι η σημερινή διασκευή του Σαββάτου. ps: αν όλα πάνε καλά σε λίγο καιρό θα σου έχω και μία σχετική έκπληξη... Check It!!
Οι 37th State είναι ένα project του Stephane Malca που είναι μέλος της νιγηριανής κοινότητας του Λονδίνου (η οποία είναι τεράστια - από εκεί και το όνομα του συγκροτήματος που υπονοεί ότι η βρετανική πρωτεύουσα είναι η 37η πολιτεία της Νιγηρίας) και μαζί με τον Dele Sosimi υπήρξαν συνεργάτες του Θεού Fela Kuti και του γιού του Femi. Όπως κατάλαβες afro, nu-soul και hip-hop, καθώς και συνεργασίες με εκλεκτά ονόματα του χώρου, περιλαμβάνει το μενού του ντεμπούτου album τους που κυκλοφορεί την επόμενη εβδομάδα. Στο 'Invisible Hands' φωνητικά κάνει ο Keziah Jones (θυμάσαι το κλασικό 'Rhythm Is Love';) και το ρετρό funk με το οποίο είναι ποτισμένο νομίζω πως τιμάει όλους τους προαναφερθέντες και την ιστορία τους. Classy. Check It!!
Διαβάζοντας 'White Horse' στον τίτλο, πώς να μην πάει το μυαλό μου στο πρωτοποριακό hit των Laid Back; Ίσως ακριβώς αυτό να ήθελαν και οι Jessica 6, να αποτίσουν δηλαδή έναν φόρο τιμής στην νεοϋορκέζικη χορευτική σκηνή. Έναν χρόνο περίπου μετά το χλιαρό 'Fun Girl' - γι αυτό και δεν το βρήκες τότε στο musicmakesthedifference - η Nomi Ruiz (διάσημο μοντέλο, χορεύτρια, σελέμπριτυ και ex-Hercules & Love Affair) στα φωνητικά, μαζί με τον κιμπορντίστα Morgan Wiley και τον μπασίστα Andrew Raposo, επιστρέφουν μ' ένα single δυναμίτη. Τόσο απλό, τόσο sexy, τόσο ογδόντα και τόσο όμορφο που στα 5 λεπτά που διαρκεί μ' έκανε να ξεχάσω για λίγο την στραβωμάρα και τον πόνο των τελευταίων ημερών. Χωρις υπερβολή. Να σου τονίσω και άλλη μία φορά ότι θεωρώ την Nomi τεράστια star-in-the-making, γι αυτό έχε τον νου σου... Check It!!
Ο Matthew Engst και η Chau Phan γνωρίστηκαν σ' ένα υπόγειο της ηλιόλουστης Πόλης Των Αγγέλων, σ' ένα meeting μιας ομάδας UFOlogists (αλήθεια ή μύθος γεγονός είναι ότι αυτό δίνει μια πρώτης τάξης ιστορία για να συνοδεύει τ' όνομά τους). Έκτοτε μέτρησαν συνεργασίες με καλλιτέχνες όπως η Cyndi Lauper (!) και ο Axwell. Το νέο τους σινγκλάκι 'Follow Me Home' που μόλις κυκλοφόρησε, τους βρίσκει σε πολύ καλή φάση με κάποιες συνεργασίες που ξεκίνησαν στην Σουηδία (ταιριάζει και με τον ήχο τους) ανοίγοντας ταυτόχρονα και μια πόρτα για την ευρωπαϊκή αγορά - λίγο Kylie και πολύ Robyn, με αθώα κοριτσίστικα φωνητικά και διαστημική ντίσκο παραγωγή! Check It!!
Τελευταία η σχέση μου με τους Hurts περνάει μια κρίση. Νομίζω ότι αυτή ξεκίνησε απ' την αναβολή των συναυλιών τους στην χώρα μας τον περασμένο Νοέμβρη (υπομονή, κοντεύουν οι νέες ημερομηνίες μέσα στον Μάρτη) και τους το κρατάω μανιάτικο. Ίσως φταίει κι αυτό το overhype που τους έχει περιβάλει όλους αυτούς τους μήνες και μου δίνουν την αίσθηση ότι το καβάλησαν λίγο. Δεν ξέρω. Θέλω πάντως σίγουρα καινούργια τους τραγούδια (βαρέθηκα το 'Happiness') και οπωσδήποτε μερικά απ' αυτά να είναι χαρούμενα. Και δεν με κοροϊδεύουν με χορευτικές εκτελέσεις των γνωστών, μελαγχολικών τους, σαν το 'Sunday'. Αδύναμο τραγούδι στην αυθεντική του μορφή, ο Seamus Haji στο remix του, χωρίς να κάνει τίποτα το ιδιαίτερο, καταφέρνει να του εμφυσήσει ζωντάνια και φρεσκάδα, ακουμπώντας όμως την μελαγχολία μιας μοναχικής Κυριακής μετά από clubbing... via Check It!!
'Back on the chain gang' που έλεγαν κι οι Pretenders. Πάει και η εγχείρηση, την άφησα πίσω μου - αν και κάποιες επιπλοκές εξακολουθούν να με ταλαιπωρούν και περιμένω κάποια (σημαντικά) αποτελέσματα από τα οποία θα εξαρτηθεί μία θεραπεία που θα πρέπει ν' ακολουθήσω... για πάντα. Σκατά δηλαδή αλλά τουλάχιστον είμαι όρθιος στα πόδια μου. Ευχαριστώ από καρδιάς για τις θετικές σας σκέψεις, για κάθε μήνυμα, για όλο το νοιάξιμο, για τις ευχές. Το τραγούδι αυτό του Kris Menace έκλεινε το mixtape του Γενάρη (το κατέβασες;) και ήθελα να το ποστάρω εδώ πριν νοσηλευτώ αλλά δεν πρόλαβα. Σήμερα που βγήκα μου φάνηκε ταιριαστά συμβολικό για να πάρω ξανά μπροστά, μιας και ο τίτλος αυτού του μελωδικού, νταφτπανκοειδούς house είναι... 'Phoenix'. Check It!!
1) Yazoo - Upstairs At Eric's
2) The Human League - Dare
3) Erasure - Chorus
4) Pet Shop Boys - Please
5) Duran Duran - Rio
6) Depeche Mode - A Broken Frame
7) The Smiths - Hatful Of Hollow
8) The Beloved - Happiness
9) Electribe 101 - Electribal Memories
10) Λένα Πλάτωνος - Σαμποτάζ
