Παρασκευή 5 Ιουνίου 2009

Carmen Electra - Go Go Dancer (12" Mix)

Πίσω στην γνωστή δεκαετία, ο Prince ήτανε η επιτομή του success story με επιτυχία τόσο εμπορική, όσο και καλλιτεχνική. Οι δυσκοίλιοι κριτικοί του Rolling Stone, του NME, ακόμη όμως και του εφηβικού Smash Hits, έπιναν νερό στ' όνομά του. Και εγώ τον λάτρευα. Ειδικά το 'When Doves Cry' θα το έβαζα και στην κασέτα με τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια όλων των εποχών (60άρα) σε περίπτωση που ναυαγούσα σ' ένα νησί μ' ένα κασετόφωνο και καμμιά εικοσαριά κούτες μπαταρίες. Τον ζήλευα όμως κιόλας. Ένα πενήντα ο μπαγάσας και είχε ρίξει στο κρεβάτι τις πιο ωραίες γυναίκες, από την Sheena Easton μέχρι την Sheila E. Η εντυπωσιακότερη όλων όμως ήτανε η Carmen Electra η οποία ξεκίνησε απ' τον χορό για να κατακτήσει και την καρδιά του. Κι αυτός όμως. Large. Της έγραψε τραγούδια, της έκανε την παραγωγή. Μάταια. Άπατη η Carmen. Άκαρδος και σκληρός ο κόσμος. Και απέμεινε είκοσι χρόνια μετά ο φίλος μου ο Α να ψάχνει απεγνωσμένα την σπάνια εκτέλεση απ' το 12" του 'Go Go Dancer'. Για σένα φίλε, μαζί με τα περαστικά μου!

Lemonheads feat. Kate Moss - Dirty Robot

Μόλις προχθές σου έλεγα για την εμμονή τελευταία με τα robots στην θεματική των τραγουδιών (αφόρητα 80s, στα όρια του kitsch αλλά γι αυτό και λατρεύουμε - ειδικά αν αυτά μοιάζουνε με τον Τενεκεδάνθρωπο απ' τον 'Μάγο Του Οζ' ή έστω με τον C-3PO από το 'Star Wars') κι έτσι μετά την Marina με τους Diamonds, τους Royksopp με την Robyn, σειρά έχουν οι Lemonheads με την Kate Moss - ναι, την γνωστή. Στα τέλη Ιουνίου βγάζουν νέο album με τίτλο 'Varshons' που θα περιλαμβάνει μόνο διασκευές. Το παρήγορο είναι ότι δεν διασκευάζουν 'σούπες' άρα σαν πρόθεση τουλάχιστον, δεν πάνε για την μεγάλη αρπαχτή. Τίμιο συγκρότημα, απ' αυτά όμως που δεν με εξιτάρουν γενικώς, στο 'Dirty Robot' ακούγονται σχεδόν χορευτικοί, απροσδόκητα δροσεροί και φρέσκοι και γι αυτό φταίει σε μεγάλο βαθμό η super-hot-sexy-babe-oh-my-God! Kate Moss η οποία φαίνεται πήρε το κολάι μετά την συνεργασία της με τους Primal Scream και ετοιμάζεται να πολιορκήσει την μουσική βιομηχανία - πράγμα που απέτυχαν να κάνουν στο παρελθόν μοντέλα όπως η Naomi Campbell. Για να δούμε...

Πέμπτη 4 Ιουνίου 2009

Δήμητρα Γαλάνη - Ζω (Marsheaux Remix)

Τι συμβαίνει μέσα στο μυαλό των ανθρώπων των δισκογραφικών αλλά και των καλλιτεχνών, ουδείς γνωρίζει. Γιατί δηλαδή να χρειαζότανε φρεσκάρισμα το 'Ζω' της, εκπληκτικής κατά τ' άλλα, Δήμητρας Γαλάνη; Remix project λοιπόν για την ερμηνεύτρια, πρώτο single του οποίου αυτό που, απ' ότι μαθαίνω, το σκίζει ο Best της Αθήνας. Λογικό. Οι Marsheaux το κάνουν ένα εύφορο ραδιοφωνικό hit γεμάτο μπιμπλίκια (λατρεύω την λέξη) αλλά του δίνουν και 'εναλλακτικό' status - εξ' ου και το ποστάρισμά μου με κάτι τόσο κατάφωρα ελληνικό. Ο φίλος μου ο Γ μου το έστειλε μόλις το τελείωσαν κάτι μήνες πριν και μου έκανε πλάκα ότι και καλά το είχε κάνει ο Vince Clarke (μεγάλη καψούρα μου). Ψιλοτσίμπισα (άγνωσται αι βουλαί της Δήμητρας) και μετά μου είπε την αλήθεια. Ας είναι. Αν σου αρέσουν οι Marsheaux (απίστευτες!) έχε το νου σου γιατί επιστρέφουν με νέο υπέροχο δίσκο και όλο και κάτι θα σε κεράσω μέσα απ' αυτόν...

The Pussycat Dolls - I Will Survive (Hush, Hush)

Ένα τραγούδι θεσμός που έχει διακευαστεί από αμέτρητους καλλιτέχνες, όλων των μουσικών χώρων και σε διάφορες γλώσσες (ακόμα και στα Ελληνικά με τον Φίλιππο Νικολάου - 'Θα Επιζήσω') με ποικίλα αποτελέσματα. Ένα συγκρότημα που δοκιμάστηκε και λόγω έντονων καβγάδων μεταξύ των μελών του ακόμα και μπροστά σε κοινό στην διάρκεια συναυλίας, και λόγω πολλών και συνεχόμενων αποτυχιών (το προσωπικό album πχ, της Nicole Scherzinger δεν βγήκε ποτέ στην αγορά αν και προωθήθηκαν ένα-δυο τραγούδια του - μάταια όμως. Δεν ήταν μαθημένα τα κορίτσια σε τέτοιου είδους σκαμπίλια απ' την ζωή κι έτσι φαρμακώθηκαν. Πήραν τα πάνω τους λίγο με την επιτυχία του 'Jay Ho' μέσα απ' τον 'Slumdog Millionaire' αλλά και πάλι. Ίσως αλλάξει η τύχη τους με το νέο τους single 'Hush, Hush' που σε κάποιες λίγο ρετρό εκτελέσεις τσακίζει κόκκαλα. Εδώ η ολοκαίνουρια 'I Will Survive' βερσιόν του που ξεκινάει με το 'first was afraid, i was petrified...' για να μετατραπεί σ' έναν pop χορευτικό παιάνα που ευελπιστεί να βγάλει τον Kevin Klein από μέσα σου - θυμάσαι την σκηνή στο 'In & Out';

Τετάρτη 3 Ιουνίου 2009

Jamie Lewis feat. Kim Cooper - Mo' Butter

Καλοκαιρινή βροχή. Σαν τραγούδι της Belinda Carlisle τρώγεται, σαν φαινόμενο όμως... Και άντε. Να είχαμε πήξει στις ζέστες, να το δεχτώ και να το καλοδεχτώ. Ακόμα όμως δεν μας γλύκανε, δεν απολαύσαμε κοντομάνικα και βερμούδες, δεν νοιώσαμε να κολλάμε απ' την υγρασία και τον ιδρώτα, και μας το χαλάει; Γιατί; Υπομονή όμως, έρχεται καύσωνας το 3ήμερο και μη σου πω ότι θα πεθυμήσουμε βροχές και καταιγίδες. 'So Sexy' λεγότανε η προηγούμενη συνεργασία του Jamie Lewis με την Kim Cooper και ήταν ένα house track που προκάλεσε αίσθηση και, παραδόξως μιας και δεν ήταν καγκουροτράγουδο, γνώρισε τεράστια επιτυχία - ίσως γιατί στα χείλη του Νεοέλληνα λειτούργησε λαϊκά, σαν φλερτ. Έβλεπε το μωρό στο απέναντι stand και του τραγουδούσε (και καλά προκλητικά) 'you' re so sexy, sexy, sexy' (χίλιες φορές καλύτερα απ' το 'like a, like a, like a'). Η νέα τους δουλειά μαζί δεν είναι με τίποτα τόσο catchy - άσε που τα φωνητικά της Kim με λιγώνουν - αλλά και πάλι, σαν παραγωγή είναι ένα επίπεδο επάνω απ' τα άλλα χορευτικά τραγούδια του συρμού. Αν σ' αρέσει η house κάνε υπομονή. Σου ετοιμάζω κάτι δυνατό.

Marina & The Diamonds - I Am Not A Robot (Starsmith' s 24 Carat Remix)

Για το Μαρινάκι έχω ξαναγράψει. Πεθαίνω για την εκκεντρικότητα και την διαφορετικότητα στους καλλιτέχνες ειδικά όταν αυτές συνδιάζονται με μπόλικο ταλέντο. Το κορίτσι είναι τρελοκομείο αλλά με έναν υγειή τρόπο που θυμίζει θρύλους τις δεκαετίας του 70 - ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε. Ιρλανδέζα (αν και στο myspace της στην καταγωγή γράφει και 'Ελλάδα' - τί θέλει να πει ο ποιητής;), μελαχροινή και καυτή όσο δεν φαντάζεσαι, είναι έτοιμη να κατακτήσει τα charts, κι αν το 'Obsessions' δεν της έκατσε το κορίτσι δεν το βάζει κάτω κι ετοιμάζεται να βγάλει ένα E.P. με τίτλο 'The Crown Jewels' που θα περιλαμβάνει τέσσερα tracks. Πολλά robots πέσανε τελευταία κι έτσι μετά τους Royksopp έρχονται και οι Marina & The Diamonds με το 'I' m Not A Robot' που σ' αυτή την εκτέλεση αν και δεν είναι ενδεικτικό του ελαφρώς folk στυλ τους, έχει μια εθιστική, disco μπασογραμμή που δίνει ώθηση στο τραγούδι - και στα πόδια αν έχεις διάθεση για χορό. Ψάξε το σινγλάκι γιατί σε χρόνο dt θα είναι super συλλεκτικό!

Τρίτη 2 Ιουνίου 2009

Kurd Maverick - Blue Monday (New Order Cover)

Το αυθεντικό των New Order είναι ένα τραγούδι ορόσημο, ένα αριστούργημα, ένα διαχρονικό ηλεκτρονικό κομψοτέχνημα, ένα απ' τα πιο επιδραστικά tracks στην pop μουσική ever. Πατώντας στις indie καταβολές τους λόγω Joy Division αλλά μπολιάζοντάς τες και με την disco μουσικής της εποχής (βλέπε Bobby Orlando) έφτιαξαν κάτι πίσω στο 1983, την σημασία του οποίου νομίζω πως ούτε κι οι ίδιοι δεν κατάλαβαν τότε. Το πιο καλοπουλημένο 12ιντσο όλων των εποχών, ένα από τα πιο όμορφα, minimal εξώφυλλα από τον Peter Saville (αυτό με το κοπτικό και την δισκέτα), το γεγονός ότι δεν είχε κανονικό ρεφραίν συν το ότι ποτέ δεν βγήκε σε συμβατική ραδιοφωνική εκτέλεση των τριών, τεσσάρων λεπτών, όλα συνέβαλαν στον μύθο του.
Άντε πες μου τώρα πως διασκευάζεις κάτι τέτοιο...Ο Kurd Maverick με περισσή αυτοπεποίθηση απλώνει τα χεράκια του πάνω του και φτιάχνει μια εκδοχή που άλλοι θα την απορρίψουν σαν ιεροσυλία κι άλλοι θα την δεχτούν σαν μια ευκαιρία για τους νεότερους να μάθουν κάτι κλασικό. Διάλεξε στρατόπεδο.

Sugababes - Teardrops (Womack & Womack Cover)

Είμαι κακός αλλά κάθε φορά που ακούω το 'Teardrops' των Womack & Womack θυμάμαι το video clip του και την χαρακτηριστική κίνηση του κεφαλιού της τραγουδίστριας - την οποία και μιμούμασταν στην παρέα για χρόνια - και την ξανακάνω ασυναίσθητα. Τέλειο pop-soul τραγούδι, απόλυτα χαρακτηριστικό της εποχής του και η μεγαλύτερη επιτυχία της φαμίλιας των Womack. Οι Sugababes απ' την άλλη είναι ένα συγκρότημα-λάστιχο αφού έχει αλλάξει δύο φορές σύνθεση και μόνο ένα μέλος είναι ίδιο από την σύστασή τους. Η πλάκα είναι ότι αυτό δεν έχει καμμία σημασία και ο ήχος και τα φωνητικά τους είναι ίδια κι απαράλλακτα. Η Island είναι μια από τις ιστορικότερες δισκογραφικές εταιρίες με ονόματα τόσο δυνατά αλλά και ετερόκλητα όσο οι B52's, ο Bob Marley, οι U2 και οι Jethro Tull και φέτος κλείνει 50 χρόνια στο προσκήνιο και τα γιορτάζει με μια τριπλή συλλογή το τρίτο cd της οποίας έχει μόνο διασκευές αγαπημένων τραγουδιών του καταλόγου της από την Amy Winehouse, την Grace Jones και την Gabriella Cilmi, μεταξύ άλλων. Από εκεί και το 'Teardrops' των Sugababes οι οποίες το έπαιξαν safe κρατώντας το ύφος και το στυλ του αυθεντικού, απλά φρεσκάροντάς το λίγο στην παραγωγή. Thumbs up!

Δευτέρα 1 Ιουνίου 2009

Joi Cardwell - People Make The World Go Round (Kenny Dope Remix)

Δεν θα ήτανε υπερβολή αν σου έλεγα ότι η Joi Cardwell είναι η ιστορία της house. Προικισμένη με μια φωνή σαν μέλι, η γυναίκα μπορεί να υπερηφανεύεται ότι έχει συνεργαστεί σχεδόν μ' όλους τους παραγωγούς του χώρου κερδίζοντας τον σεβασμό τους. Αυτό της έδωσε ένα status που λίγες γυναίκες τραγουδίστριες απολαμβάνουν σήμερα - αυτή, η Ultra Nate, η Barbara Tucker, η Dajae ίσως και μερικές ακόμη. Το 2009 φαίνεται τόσο μακρινό για κάποιον που ξεκίνησε την καριέρα του στα τέλη των 80's, κι όμως, αυτή δηλώνει παρούσα και βγάζει νέο δισκάκι με τίτλο 'Wanderlust' και με την συμβολή ανθρώπων σαν τον Kenny Dope των Masters At Work που έκανε αυτό το remix του 'People Make The World Go Round' - καμμιά σχέση με το γνωστό classic. Είπαμε, μπήκε καλοκαίρι, και τραγούδια σαν κι αυτό είναι ζουμερά και γλυκά σαν μια παγωμένη φέτα καρπούζι ενώ ταυτόχρονα λειτουργούν και αναζωογονητικά σε αυτοκίνητα και beach bars. Ξεπλένουν τα 'πριόνια' και την 'μπουζουκίλα'.

Livvi Franc - Now I' m That Bitch (Sam Sparro Remix)

Καμμιά φορά (τι καμμιά φορά δηλαδή, σχεδόν πάντα) η showbiz γίνεται πολύ σκληρή. Ο Sam Sparro γι αλλού ξεκίνησε κι απ' ότι φαίνεται, αλλού η ζωή τον πάει. Πολυτάλαντο το αγόρι μας, χαριτωμένο μα και χαρισματικό, δεν μου το βγάζεις απ' το μυαλό ότι του την έβαλε την τρικλοποδιά η Maddy. Και έτσι να μην είναι, δυστυχώς, απ' ότι φαίνεται θα καταχωρηθεί στην ιστορία ως 'one hit wonder' - ίσως πάλι και όχι. Στο μεσοδιάστημα κάνει remix στο ντεμπούτο single της μόλις 21 ετών Livvi Franc. Ακόμα και ο τίτλος του είναι super: 'Now That I' m A Bitch' ενώ και το album που ετοιμάζεται να βγάλει μοιάζει πολλά υποσχόμενο με συνεργασίες με ανθρώπους-κλειδιά που έντυσαν με επιτυχία την Lady Gaga, την Rihanna, την Kylie Minogue και την Amy Winehouse, μεταξύ άλλων. Προφανώς η εταιρία της είναι πεπεισμένη ότι η μικρή θα σκίσει, δεν εξηγείται αλλιώς. Η εισαγωγή απ' την εκτέλεση του Sam μου θυμίζει το 'Gypsy Woman' της Crystal Waters - πράγμα καθόλου κακό - ενώ έχει ακόμα σφυρίγματα και μια ακαταμάχητη μελωδία.
Καλο καλοκαίρι!

Κυριακή 31 Μαΐου 2009

Λένα Πλάτωνος

Αν δεις έναν ψηλό τύπο να κυκλοφορεί ανατολικά και στο κέντρο της πόλης με την μηχανή του επαναλαμβάνοντας σαν mantra ή σαν ιαχή την φράση 'είμαι ευτυχισμένη', μην παραξενευτείς. Εγώ είμαι και είμαι απολύτως στα καλά μου.
Η Λένα Πλάτωνος είναι η μαμά της ηλεκτρονικής μουσικής στην Ελλάδα. Είναι η Anne Clark μας, πολύ πριν την Anne Clark. Είναι μια μεγάλη ποιήτρια κι όχι απλά μια στιχουργός-ερμηνεύτρια. Είναι ένας θησαυρός που έχουν ανακαλύψει λίγοι - και οι περισσότεροι ετεροχρονισμένα. Απ' την 'Λιλιπούπολη' στα πρόσφατα 'Ημερολόγια' το ταξίδι της είναι μεγάλο και δύσβατο. Περνά μέσα από προσωπικούς εφιάλτες και πόνο. Οι ιστορίες της, πολλές φορές στα όρια του σουρεαλισμού, βρίθουν εικόνων και συναισθημάτων. Αν την έχεις ακούσει θα θυμάσαι πάντα πότε ήταν η πρώτη φορά. Αν σε ξάφνιασε ευχάριστα ή δυσάρεστα η αμεσότητα και η δροσιά της κοριτσίστικης φωνής της. Ήταν οι 'Εμιγκρέδες Της Ρουμανίας' ή μήπως το 'Χοντρό Μπιζέλι'; Η 'γιαγιά' Λένα έχει πάντα ένα παραμύθι για τον καθένα μας.
Μάϊος 2009
Για περιορισμένες εμφανίσεις (μόλις 10) κάποιοι τυχεροί την απόλαυσαν ζωντανά στο θρυλικό Κύτταρο μαζί με τους αγαπημένους της φίλους (Φριτζήλα, Βήτα, Etten, Παλαμίδα, Βικτόρια). Μαζί κι εγώ το βράδυ του τελικού του champions league (ο λόγος που μπορέσαμε να βρούμε τραπέζι - δεν περίμενα ότι θα το πω αυτό αλλά ας είναι καλά το ποδόσφαιρο)! Είμαι ακόμα πρωτόγνωρα συγκινημένος γιατί έγινα κοινωνός ενός κομματιού ιστορίας. Και μόνο που την θυμάμαι να απαγγέλει ανάμεσα στις εκπληκτικές μουσικές της, και μόνο που φέρνω στο μυαλό μου το βλέμμα και τα λόγια της μετά backstage, οι τρίχες στην πλάτη μου σηκώνονται. Τι να σου λέω...
Ο 'Μάρκος' είναι η ιστορία...μάλλον αν δεν το ξέρεις καλύτερα άκουσέ το με καθαρό μυαλό. Μέσα από το ιστορικό 'Γκάλοπ' της.
Η 'Πρωτομαγιά' (ειρωνικά σήμερα, τελευταία μέρα του Μάη) είναι απ' το πρόσφατο 'Ημερολόγια' και είναι ένα ανεβαστικό house' γεμάτο αισιοδοξία - ή μήπως όχι; Εκείνο το 'βέβαια εσύ λείπεις', πονάει ακόμη κι αν δεν έχεις βιώσει την απώλεια ή την μοναξιά.
Υποκλίνομαι.

Παρασκευή 29 Μαΐου 2009

T.I. feat Mary J.Blige - Remember Me

Είδες το debate χθες; Πίσω από τον ήλιο που λένε. Αντί να διασταυρώσουν τα ξίφη τους οι πολιτικοί αρχηγοί άμεσα, τους είχαμε εκεί όλους μαζί, κορδωτούς-κορδωτούς, προετοιμασμένους σαν μαθητές του Γυμνασίου λίγο πριν από τις εξετάσεις (και με στημένα θέματα) να εκφωνούν ο καθένας τον δικό του λόγο απέναντι σε δημοσιογράφους που τους έκαναν τις ηπιότερες των ερωτήσεων. Το αστείο και συνάμα το τραγικό της υπόθεσης είναι ότι όλοι αυτοί που τους βρίζουν νυχθημερόν (δηλαδή εσύ κι εγώ - το εγώ σχήμα λόγου) θα τους ψηφίσουν ξανά τροφοδοτόντας γι άλλη μια φορά το πολιτικό σύστημα - και η αποχή φυσικά και δεν είναι λύση. Φόρτσα Ελλαδάρα! Αλλαγή θέματος. Ο T.I. είναι σε μια φάση της καριέρας του που και να βήχει σ' ένα τραγούδι, αυτό θα πάει στο Νο1 της Αμερικής. Στ' αλήθεια. Η Mary J.Blige είναι ένα γνήσιο 'street girl' προικισμένο με μια από τις συγκλονιστικότερες 'μαύρες' φωνές των τελευταίων 20 χρόνων, ικανό με άνεση να περνάει απ' τις σπαραξικάρδιες μπαλάντες, σε ρίμες-δυναμίτη για τις πίστες. Η συνεργασία τους είναι μια rap μπαλάντα γεμάτη ευαισθησία και ένα απ' τα καλύτερα τραγούδια του είδους που άκουσα τελευταία - αντίδοτο σε κάθε λογής Pitbull που ταλαιπωρούν τα charts.

Pete Yorn & Scarlett Johansson - Relator

Η Scarlett Johansson είναι θεά, δεν λέω κάτι καινούριο, αλλά δεν είναι με τίποτα η κορυφαία μου φαντασίωση (αν και είναι στην 5άδα). Έχει χίλια καλά (υπέροχα χείλια, απίστευτα τέλειο στήθος) αλλά ταυτόχρονα μου βγάζει κάτι λίγο ξενέρωτο και λαϊκό (αν και το τελευταίο μερικές φορές λειτουργεί αφροδισιακά). Είμαι λίγο πιο κλισέ σαν τύπος και ψηφίζω Megan Fox. Ακόμα, για να πάμε και στις ημεδαπές, και Τζούλια Αλεξανδράτου (όταν δεν μιλάει) ή Ρίτα Αντωνίου. Σκαμπιλίζομαι για να συνέρθω και μπαίνω στο θέμα. Την Scarlett την έκραξε πολύς κόσμος για τις διασκευές που έκανε σε tracks του Tom Waits. Ακόμα όμως και οι πιο κακιασμένοι ή ανοργασμικοί αναγνώρισαν σ' αυτήν την αγνότητα των προθέσεων και μια καλή πρώτη ύλη, την βραχνή, sexy φωνή της. Με τον Pete Yorn ηχογράφησαν πριν από τρία χρόνια έναν δίσκο που τελικά θα κυκλοφορήσει μέσα στον Σεπτέμβρη. Κάλιο αργά... Το 'Relator' είναι ένα ροκάκι, λίγο country, που αποδεικνύει ότι η φωνή της δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από επαγγελματίες του είδους και, πίστεψέ με, δεν μιλάει η τεστοστερόνη μου τώρα...

Taio Cruz - Everybody' s Changing (Keane Cover)

Βρίσκομαι στο αεροδρόμιο. Έχει πολύ κόσμο και περιμένω επιτέλους την αναγγελία της πτήσης μου - ασχετο: είναι δυνατόν να κόβεις εισιτήριο για τις 4 και 20 και να φεύγει πρώτα η πτήση των 5 παρά 20 της ίδιας εταιρίας (Ολυμπιακή) που δεν διάλεξες γιατί... ήθελες να φύγεις νωρίτερα; Βαθιές αναπνοές. Μετράω ως το 100 από μέσα μου. Επιτέλους ξαναηρεμώ. Βάζω το mp3 για να ακούσω κάτι καινούρια τραγούδια και είμαι κανονικά στον κόσμο μου. Με το που ξεκινάει το τραγούδι αυτό χαλαρώνω τόσο πολύ που νομίζω πως θα χάσω και την πτήση και αίσθηση του χρόνου, ακόμα και το ποιος είμαι. Αισθάνομαι όπως όταν κολυμπάς και κάνεις βουτιά. Ξαφνικά όλοι οι ήχοι από γύρω μου εξαφανίζονται και βρίσκομαι σε μια κατάσταση νιρβάνας, ήρεμος και χαλαρος (όσο κρατάει η αναπνοή σου). Ξεκινάει το 'Everybody' s Changing' κι εγώ χάνομαι. Αγαπώ την εκτέλεση των Keane (με διαφορά το καλύτερό τους τραγούδι) αλλά ο Taio Cruz του φύσηξε μια soul πνοή και με μια απλή κι απέριττη ενορχήστρωση το έκανε παραμυθένιο.

Sharam feat. Kid Cudi - She Came Along (Ecstacy Of Radio Edit)

Ένα απ' τα πιο πολυσυζητημένα τραγούδια σε blogs το τελευταίο δίμηνο, με την ερμηνεία του αγαπημένου rapper των bloggers Kid Cudi (αυτοί έχτισαν το success story του), με μια ιδέα που πρωτοακούσαμε αιώνες πριν από τους KLF στο 'Justified & Ancient' (φρέσκια electronica με παλιομοδίτικα country φωνητικά) και το αποτέλεσμα, ένα απ' τα τραγούδια που θα βαρεθείς ν' ακούς τους επόμενους μήνες (ικετεύω μόνο djs και ραδιόφωνα να μην το κάνουν 'Beggin' γιατί τ' ορκίζομαι, θα κάνω χαρακίρι στην Αριστοτέλους και σε ώρα αιχμής)! Το κανονικό 'She Came Along' υπήρχε στον δίσκο του Sharam (το ένα ήμισυ των φοβερών Deep Dish) 'Get Wild' αλλά σε μια κολοβή εκτέλεση - αν και playable παρόλ' αυτά - ενώ το sample είναι από την 60s ιέρεια Patsy Cline. ΈντοναΜε το που έπεσε στα χέρια μου η επίσημη ραδιοφωνική εκτέλεση, δεν κρατήθηκα. Ακόμα βέβαια είναι νωρίς. Ελπίζω να μην το μετανοιώσω μετά από τις εκατοντάδες ακροάσεις που σίγουρα θ' ακολουθήσουν.

Τετάρτη 27 Μαΐου 2009

The Black Eyed Peas - I Gotta Feeling

Ετοιμάζομαι για dolce vita στην πρωτεύουσα και δεν έχω όρεξη για πολλά πολλά, κανόνισε. Είμαι με το ένα πόδι στην πόρτα αλλά όχι πριν σου κάνω ένα brief για τους Black Eyed Peas. Τί μαλακία ήταν κι αυτό το 'Bow Pow Pow'!! Πού ακριβώς απευθηνότανε; Μα, τόσες εβδομάδες νούμερο ένα; Τόσο πολύ έλειψαν στον κόσμο που με το που κυκλοφόρησαν single, έτρεξε να το αγοράσει; Jesus Christ (superstar)! Εφηβικό rap - κι αυτοί οι έφηβοι, εντελώς μπούφοι; Ακόμα κι αν πιάσατε κάτι στο τραγούδι (ατμόσφαιρα, παραγωγή, φωνητικά, τα μπούτια της Fergie) που δεν έπιασα εγώ, κατεβάστε το ρε παιδιά! Ήμαρτον μ' αυτά τα τραγούδια που υποτιμούν τη νοημοσύνη μας (πολύ διδακτικός βγαίνω εδώ και δεν μ' αρέσει αλλά, η μαλακία να λέγεται). Το νέο τους single είναι καλό γιατί δεν είναι δήθεν, δεν πάει για το slogan που λένε, και είναι πιο pop απ' ότι θα περίμενες και λιγότερο rap. Χαλεποί οικαιροί για το εμπορικό τραγούδι οπότε... στους τυφλούς ο μονόφθαλμος.

Superfunk feat. Ron Caroll - Lucky Star (David Vendetta Remix)

Κάτσε να δεις που δούλευα όταν βγήκε το 'Lucky Star'...χμμμ, θυμήθηκα! Χλιδάτο bar-restaurant, με άνεση στο τι μουσικές θα πλασάρεις στον κόσμο - ο οποίος με την σειρά του ήτανε θετικότατος - και καλή εποχή για τα disco-house (βλέπε 'Lady', 'Groovejet', 'At Night' κτλ). Τότε βγήκε και το hit των Superfunk και δεν χρειαζότανε να είσαι μάγος για να καταλάβεις ότι ο Ron Caroll το έτρωγε το φαγάκι του - πώς αλλιώς να βγάλεις τέτοια φωνή; Λίγο μελό αλλά και extra large ερμηνεία σε ένα απλό, γλυκό και πιασάρικο τραγουδάκι. Ανακύκλωση είναι το οικολογικό μύνημα τα τελευταία χρόνια και ήταν μόνο θέμα του πότε θα έπιανε κάποιος στα χεράκια του κι αυτό. Την καλύτερη νέα εκτέλεση νομίζω πως την κάνει ο David Vendetta γιατί ενώ έχει σαν βάση του το μπάσο, χρησιμοποιεί και κλασική κιθάρα δίνοντας ένα πιο μεσογειακό feeling στο τραγούδι. Το original βέβαια δεν το φτάνει αλλά είναι μια καλή ευκαιρία να ξαναπαιχτεί ένα, σχεδόν ξεχασμένο, τραγούδι.

Τρίτη 26 Μαΐου 2009

Nouvelle Vague feat. Martin L.Gore - Master & Servant (Depeche Mode Cover)

Εντάξει, είναι αλήθεια πως τα παιδιά είχανε μια ωραία ιδέα κι από τότε την ξεζουμίζουνε. Lounge διασκευές, με φυσικά όργανα, μεγάλων eighties επιτυχιών. Ε, και; Όταν και η ιδέα είναι τόσο καλή και οι εφαρμογές της απεριόριστες, porquoi pas; Από τότε που βγήκε η πρώτη τους δουλειά είχαμε και καμμιά τριακοσαριά χιλιάδες παρόμοιες διασκευές από άλλα συγκροτήματα - ακόμη κι ο ίδιος ο Marc Collins που κρύβεται πίσω απ' τους Nouvelle Vague κόπιαρε τον εαυτό τους στους Hollywood, Mon Amour (μόνο που εκεί τα αυθεντικά τραγούδια ήταν από κινηματογραφικές ταινίες). Η πρωτοτυπία του νέου τους album όμως έγκειται στο ότι αυτή την φορά χρησιμοποιούν και ήρωες της εποχής όπως τον Terry Hall, τον Ian McCulloch και τον Martin Gore. Με τον τελευταίο στα backing vocals διασκευάζουν το 'Master & Servant', ένα απ' τα μεγαλύτερα hit των Depeche Mode στην Αμερική ever. Νόστιμο σαν δείγμα, υπομονή όμως μέχρι τις 15 Ιουνίου που κυκλοφορεί το 'Nouvelle Vague 3' να δούμε τι παίζει και με τα υπόλοιπα tracks...

Basement Jaxx - Raindrops (Funkagenda & Paul Thomas Redux)

Φαγωθήκαμε με τον φίλο μου τον Γ μέσω Facebook για το νέο single των Basement Jaxx - όχι τότε το έπαιξε ο Pete Tong (-πώς το είχες εσύ νωρίτερα;-κι όμως το είχα ρε φίλος!), όχι είναι ή δεν είναι γαμάτο (δεν είναι), γιατί δεν το παίζουν τα εδώ ραδιόφωνα (νά 'τανε και το μόνο) και άλλα τέτοια ευχάριστα και παιδικά. Το 'opus' του συγκροτήματος σαν album χωρίς αμφιβολία υπήρξε το 'Rendez-Vous' οπότε μοιραία η σύγκριση γίνεται μ' αυτό. Ε, το 'Raindrops' σαν single δεν λέει. Είναι λίγο σαν φτηνός συγγενής του. Όλα τα συστατικά της επιτυχίας είναι εδώ - ανεβαστικά drums, 'κόντρα΄στο χορευτικό στυλ της μουσικής φωνητικά, latin στοιχεία και φαντεζί ενορχήστρωση - κάπου όμως η συνταγή χαλάει. Το ολόφρεσκο remix των Funkagenda & Paul Thomas είναι έξω καρδιά (απόψε ήρθα για να πιω λιγάκι παραπάνω), πολύ χορευτικό, με ωραίο κόψιμο και χρήση της λούπας με τα φωνητικά, και θα χορευτεί πολύ. Στο εξωτερικό.

Δευτέρα 25 Μαΐου 2009

50 Cent - OK, You' re Right

Προβλήματα που έχει ο κόσμος. Δεν λέει να του 'κάτσει' τραγούδι τελευταία του 50 Cent. Το ένα single μετά το άλλο στέλνει στα Αμερικάνικα ραδιόφωνα αλλά αυτά τα 'γ*******, μην γ***** την μ*** που τα π*****' (όπως θα έλεγε ευγενικά κι ο ίδιος ο gangster-rapper) δεν παίζουνε τίποτα! Πάνε (φοβάμαι ανεπιστρεπτί) οι εποχές που έσκιζε με το 'P.I.M.P.', το 'In Da Club' άντε και με το 'Candy Shop'. Το ολοκαίνουργιο τραγούδι του 'OK, You' re Right' είναι σε παραγωγή του Θεού Dr.Dre (αν μιλάμε για επιδραστικούς καλλιτέχνες στον χώρο του rap και του σύγχρονου r'n'b) και είναι βαρβάτο όπως ακριβώς κι ο ερμηνευτής του. Αυτό όμως δεν πουλούσε ανέκαθεν ο 50 Cent με το ιστορικό περί συμμοριών, φυλακής κτλ και την εμφάνιση 'κάντε στην μπάντα μάγκες γιατί την βάψατε' (για να είμαι κι ευγενικός); Τελικά η τεστοστερόνη, οι τρικέφαλοι και οι τετρακέφαλοι μπορούν να σπρώξουν την καριέρα σου μέχρις ενός σημείου. Μετά πρέπει να τα καταφέρεις μόνος σου.
ps: για να μην είμαι άδικος, το τραγούδι μ αρέσει. Πολύ.