Britney Spears - 3 (Manhattan Clique Mix)

Κοίτα να δεις που έφαγα φλας με την Britney τώρα στα γεράματα - δικά της, όχι δικά μου. Για το '3' σου είχα μιλήσει όταν το πόσταρα. Είναι απ' αυτά τα μπάσταρδα πειράματα εξ' Αμερικής που μπερδεύουν electro με pop και r'n'b (ο Θεός να το κάνει). Πολύ γρήγορο, βιαστικό και αγχώδες, ανούσιο αλλά όχι μ' έναν ευχάριστο, εφηβικό τρόπο - ότι κι αν αυτό σημαίνει. Όταν είδα όμως το video clip του άλλαξα γνώμη. Φταίει που τα μάτια της Britney δείχνουν βαριά και δυσανάλογα με την ηλικία της κουρασμένα από εμπειρίες, φταίει που μου φάνηκε να πασχίζει να δείξει φρέσκια και καβλιάρα (ειδικά με το άσπρο ολόσωμο κορμάκι - σχεδόν θλιβερό θέαμα), φταίει που μου φάνηκε σαν φασόν δουλειά του Καπετανίδη για την Μαριάντα Πιερίδη, θα σε γελάσω. Πάντως ξφνικά μου άρεσε και το τραγούδι και η ίδια. Θα μου πεις: την θάβεις 100 μέτρα κάτω απ' την γη για να καταλήξεις στο ότι σ' άρεσε; Το μυαλό του ανθρώπου λειτουργεί με μυστήριους τρόπους. Η εκτέλεση των αγαπημένων Manhattan Clique (κολλητοί του Andy Bell των Erasure και πίσω από κάθε teen remix τους τελευταίους μήνες) είναι ηλεκτρονική και λίγο πιο αργή και στρωτή απ' την original.

Check It!!

Madonna & Akon - Celebration (Akon Edit) EXCLUSIVE

Βγάζει η πριγκήπισσα single και πηγαίνει κατευθείαν στο Αμερικάνικο #1, βγάζει η βασίλισσα και παλεύει η δόλια να μπει στο top 10 - ποιός είπε ότι η ζωή είναι πάντα δίκαιη με τις μεσήλικες pop-stars; Η αλήθεια είναι πως η Maddy τα θέλει όλα (όχι πως δεν της αξίζουν). Και την οικογένεια (τα πιτσιρίκια, έστω) και τον Jesus και τον θαυμασμό και την επιτυχία και όλα. Γίνεται; Αυτή πιστεύει πως ναι. Τι συμβαίνει τώρα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και δεν μπορεί να κάνει έναν πάταγο της προκοπής, δεν καταλαβαίνω. Τι r'n'b δοκίμασε, τι disco, τι house, τι συνεργασίες έκανε, τι... ό,τι φαντάζεσαι. Τίποτα. Ακόμη και οι gays που πάντα την λάτρευαν σαν Θεά τώρα έχουν στρέψει την προσοχή τους στην Lady Gaga (μην σου πω και στην Taylor Swift). Το 'Celebration' όσο κι αν σπρώχτηκε από ραδιόφωνα, blogs και έντυπα, ακόμη και με δύο video-clips (στο ένα εκ των οποίων η Λούρδη 'έπαιζε' την μαμά στο 'Like A Virgin') δεν τράβηξε. Τώρα, τόσο καιρό μετά, αποφάσισε να το κάνει ντουέτο με τον Akon μπολιάζοντάς το με το γνωστό pop-r'n'b ύφος του - λίγο αργά όμως. Αποκλειστικότητα (τουλάχιστον μέχρι να το κατεβάσει ο πρώτος και να το μοιράσει) του musicmakesthedifference.

Check It!!

Wale feat. Bun B - Mirrors

Ο mansta σας φίλες και φίλοι (κατάλοιπο προεκλογικής περιόδου) είναι έτοιμος να τα παρατήσει. Blog γιοκ soon (σαν Κινέζικο ακούστηκε). Μπόλεκ και Λόλεκ, Ρήγας και Αποστόλου, Φάννυ και Αλέξανδρος, τέτζερης και καπάκι, Αναστασιάδης και Περρής, Simon και Garfunkel, Τομ και Τζέρυ, Άντζελα και Τρούπης, κώλος και βρακί και τώρα, Ecovag και george kiris. Δεν κατάλαβες; Πήγαινε λίγο πίσω και διάβασε τα σχόλιά τους στις τελευταίες μου αναρτήσεις. Είναι έτοιμοι σου λέω να πάρουν επάξια την σκυτάλη! Τους πετάς τις μουσικές πληροφορίες (στα μούτρα - sooo brazzers), τους δίνεις το θέμα και έτοιμο το σενάριο! Ο Νταλί θα ήταν υπερήφανος γι αυτούς τους camp μαστόρους του σουρεαλισμού, που αν ζούσαν στην εποχή του θα ήταν από τους πρώτους καλεσμένους των θρυλικών parties του μαζί με την Αμάντα Ληρ και τον Ζαν Κοκτώ. Άξιοι συνεχιστές όλων των προαναφερθέντων ντουέτων (λέμε τώρα) είναι ο Wale με τον Bun B που ετοιμάζονται να κυκλοφορήσουν το single τους 'Mirrors' σε παραγωγή του φοβερού και τρομερού Mark Ronson (Κρασόσπιτη και Καλόκαιρος), με μυρωδιά από 70s blaxploitation ταινίες.

ps: η πρόταση παιδιά, όντως ισχύει.

Check It!!

The Saturdays - Beggin' (Frankie Valli & The Four Seasons Cover)

Ένας φίλος από την Σουηδία μου είχε πρωτοδώσει το remix του Pilooski στο 'Beggin' του Frankie Valli (ήταν φίλοι με τον Γάλλο dj και παραγωγό) αρκετούς μήνες πριν κυκλοφορήσει. Είχα πάθει πλάκα - αν και ποτε δεν φανταζόμουνα ότι θα γνώριζε στην χώρα μας τετοια επιτυχία. Έκτοτε το σιχάθηκα (το άκουγες από γ' κατηγορίας τραγουδιστές σε μπουζουξίδικα μέχρι το τελευταίο επαρχιακό μπαράκι - ανάμεσα σε Πλούταρχο και Σφακιανάκη). Νόμιζα ότι θα το ξανακούσω την επόμενη δεκαετία με το καλό, αλλά να που οι Saturdays με μια σχεδόν unplugged εκτέλεση μ' έκαναν να αναθεωρήσω. Όχι βέβαια γιατί το είπαν ανατρεπτικά (ένα τσούρμο κοριτσάκια είναι, όχι η Aretha Franklin) αλλά γιατί το είπαν απλά και αθώα - τις φαντάζεσαι σ' ένα δωμάτιο, ίσως μαζί με τ' αγόρια τους, να το τραγουδάνε χαλαρά μεταξύ τους. Το τραγούδι περιλαμβάνεται σ' ένα cd που κυκλοφορεί από το Βρετανικό δισκάδικο HMV (και που πουλιέται μόνο σ' αυτό έναντι μόνο 5 στερλινών), με τίτλο 'My Inspirations', στο οποίο γνωστοί καλλιτέχνες διασκευάζουν αγαπημένα τους τραγούδια.

Check It!!

Timbaland feat. Justin Timberlake - Carry Out

Ο Timbaland με κούρασε. Αναμφισβήτητα είναι πανέξυπνος και ταλαντούχος σαν παραγωγός αλλά σπαταλάει το ταλέντο του δεξιά κι αριστερά φροντίζοντας μόνο να γεμίζει την τσέπη του με ζεστά, πράσινα δολλάρια - γιατί μη μου πεις ότι συνεργάστηκε με τον Dima Bilan από εσωτερική ανάγκη για καλλιτεχνική αναζήτηση. Έτσι όμως χάνει το κύρος του και κάνει τον τίτλο του 'next Dr.Dre' να φαντάζει ολοένα και πιο απόμακρος. Βρήκε μια φόρμουλα και 'φοράει' το τέμπο του 'Give It To Me' στα μισά τραγούδια του. Νισάφι. Στην ίδια κατηγορία ετοιμάζεται να μπει κι ο Justin Timberlake (του οποίου δηλώνω fan) ο οποίος αν δεν μοιράζεται το κρεβάτι του με την κάθε Ciara, τότε είναι απλά μπούφος και θα βρεθεί σύντομα να κοιτάζει κατάματα την άβυσσο. Η συνεργασία τους μέσα απ' το 'Shock Value 2' (έχω μεγάλη περιέργεια να δω πως θα παει εμπορικά αυτό το album που τελευταία διαρρέει κάθε μέρα τραγούδι-τραγούδι) παραδόξως είναι ενδιαφέρουσα (αν και όχι συγκλονιστική) γιατί έχει κάτι από ρετρό funk τύπου Prince.

ps: ναι, ο Justin είναι στην photo, απ' την ταινία 'Love Guru'. Θεός;;;

Check It!!

Dj Delicious & Till West - NYPD (Original Mix)

Σήμερα ανακοινώθηκε η λίστα του περιοδικού DJ με τους καλύτερους jockeys στον κόσμο έτσι όπως ψηφίστηκαν από το κοινό. Δεν χρειάζεται να σου πω ότι όλοι οι άνθρωποι του χώρου δίνουν γη και ύδωρ για να υπάρχει το όνομά τους μέσα - σε περίοπτη, εννοείται, θέση. Στην κορυφή για άλλη μια χρονιά ο Armin Van Buuren και ενώ μέσα υπάρχουν κλασσικά όλοι οι γνωστοί-άγνωστοι από τον χώρο της progressive-electronica-dubstep-συμπλήρωσε κατά βούληση, λείπουν οι old school djs με τους οποίους μεγαλώσαμε - έξωαπ' τους 100 ο Morales κι ο Knuckles. Ήταν χειρότεροι απ' τον Bobina (#16); Δεν νομίζω. Απλά έτσι όπως διεξάγεται η ψηφοφορία τα τελευταία χρόνια, σαφώς και είναι διαβλητή. Ψηφίζει όποιος θέλει μέσω internet - οπότε αν με θέλετε στην λίστα του χρόνου, λέω να ξεκνήσω από τώρα την προπαγάνδα. Μιλώντας για dance, ότι πιο hot υπάρχει σήμερα στον πλανήτη είναι αυτή η συνεργασία του Dj Delicious με τον Till West (Γερμανοί αμφότεροι) στο 'NYPD' που παίζουν στα sets τους οι Swedish Mafia, ο Pete Tong, ο Tocadisco και τόσοι άλλοι. Πρωτότυπο δεν το λες αλλά αν έπαιζα σε εμπορικό club σίγουρα θα έλιωνα αυτό το funky, απίστευτα πιασάρικο track που θα γίνει σίγουρα super hit (τρέμε 'Deep Fear').

Check It!!

Robbie Williams - Last Days Of Disco

Το προηγούμενο album του Robbie Williams, το 'Rudebox', ήταν το καλυτερο της καριέρας του - ενστάσεις δεκτές στα comments. Το τι φλας έφαγαν οι δισκοκριτικοί και το ξέσκισαν στο θάψιμο ή τι παραπάνω περίμεναν οι fans του και δεν το αγόρασαν, θα σε γελάσω. Είχε εκπληκτικές παραγωγές από super-stars σαν τους Pet Shop Boys και εμπνευσμένες διασκευές σαν το 'Lovelight'. Μάλλον θα έπρεπε να πέφτει στα πατώματα οδυρόμενος σε μπαλάντες τύπου 'Angels' ή να κοιταζει αλλήθωρα και λάγνα την κάμερα σε ραδιοφωνικά χιτάκια τύπου 'Feel' - υπέροχα, κατά τ' άλλα, και τα δύο. Το νέο του album 'Reality Killed The Video Star' έφτασε χθες στα χέρια μου. Και είναι τραγικό. Η παραγωγή του Trevor Horn πομπώδης αλλά και ξεπερασμένη (κλέβει μέχρι και τον εαυτό του στο 'Owner Of A Lonely Heart', εεε, 'Do You Mind' ήθελα να πω), οι συνθέσεις είνι για b-sides των Jonas Brothers ενώ ο ίδιος φαίνεται να αποχαιρέτησε για τα καλά τον κωλοπαιδισμό του και χαμογελά (ευτυχισμένος;) καλογυαλισμένος, γοητευτικός και ευνουχισμένος, στις νέες promo φωτογραφίες του. Το 'Last Days Of Disco' ξεχωρίζει (όπως και ένα-δύο άλλα tracks) περισσότερο για τον προβοκατόρικο τίτλο του (φαντάζεσαι έναν σούπερ-χορευτικό δυναμίτη) και λιγότερο γιατί είναι αριστούργημα. Κρίμα και πάλι κρίμα.

Check It!!

Lindstrom & Christabelle - Baby Can' t Stop (Aeroplane Remix)

Το επόμενο Σαββατοκύριακο κατεβαίνω Αθήνα για Beyonce. Ο φίλος μου ο Β την είδε στο Λονδίνο και μου είπε πως ήταν καλύτερη κι από την Madonna - και τον πιστεύω γιατί έχει δει την βασίλισσα πάνω από 5 φορές ζωντανά (την μία μαζί μου στην Βαρκελώνη). Τί διάολο, να λες ότι ασχολείσαι με την μουσική επαγγελματικά και να χάνεις τέτοια συναυλία, γίνεται; Δεν γίνεται. Έμαθα όμως πως μια μέρα πριν, στο μπαράκι του Hilton (της Paris ντε!) θα παίξουν οι Aeroplane. Τους είχα δει την Άνοιξη στην αποθήκη Β στο λιμάνι (διάβασε παλιότερο post μου με το remix τους στο 'Paris') και ανυπομονώ να τους ξαναδώ (sooo happy, δύο σ' ένα). Από σινγκλάκια και remixes καλά πάνε, δίσκο να δούμε πότε θα βγάλουν. Τρώω τα νύχια μου. Το 'Baby Can' t Stop' των Νορβηγών Lindstrom & Christabelle είναι η πιο πρόσφατη παραγωγή τους (μαζί με το 'Bodies' του Robbie Williams) κι είναι γεμάτο ρετρό handclaps και κολλητικά ριφάκια που φωνάζουν από μακριά italo-disco.

Check It!!

Young Soul Rebels - I Got Soul (The Killers Cover)

Τα φιλανθρωπικά super groups ήταν στα ντουζένια τους στα eighties με συγκροτήματα όπως οι USA For Africa και οι Band Aid, ενώ μετά τα naughties το φαινόμενο υποχώρησε. Εκ των πραγμάτων τέτοιες προσπάθειες αντιμετωπίζονται τουλάχιστον με συμπάθεια ενώ περιπτώσεις σαν των νεοσύστατων Young Soul Rebels σε κερδίζουν με το 'καλημέρα'. Η VV Brown, ο Frankmusik, η Pixie Lot και μια πλειάδα νέων καλλιτεχνών από την Βρετανία διασκευάζουν το 'All These Things That I' ve Done' των Killers (το οποίο νομίζω πως εξαρχής θα έπρεπε να λέγεται 'I Got Soul') για λογαριασμό της οργάνωσης War Child που φροντίζει ώστε τα παιδιά που είχαν την ατυχία να βρεθούν σε πόλεμο, να αποκτήσουν καταφύγιο, τροφή και μόρφωση. Μακάρι να σκίσει σε πωλήσεις στην Αγγλία (γιατί μόνο εκεί θα κυκλοφορήσει) γιατί εκτός από τρυφερό και ανθρώπινο σαν κίνηση είναι πραγματικά καλό και σαν τραγούδι από μόνο του.

Check It!!

Bertie Blackman - Thump (Wild Turkeys Remix)

Πω πω, αυτή η ντάγκλα με τις μαζεμένες αργίες, να μην θες να κουνήσεις τα πόδια σου ούτε να πας μέχρι την κουζίνα - κι η προοπτική της εκδρομής, όσο θελκτική φάνταζε την προηγούμενη εβδομάδα τόσο απόμακρη πιθανότητα μοιάζει σήμερα. Από καναπέ σε καναπέ, από 'Cars' σε 'Shawn The Sheep', απ' το remastered διπλό 'Rio' των Duran Duran σε φρέσκα blog-songs, σερνόμαστε οικογενειακώς. Η Bertie Blackman συνεχίζει την Αυστραλιανή εισβολή στον κόσμο της μουσικής και το τραγούδι της 'Thump' είναι μέσα από τον τρίτο δίσκο της 'Secrets & Lies'. Η μίξη των Wild Turkeys βωλόδερνε στο iphone μου εδώ και λίγο καιρό αλλά, βλέπεις, ακόμα δεν το πήρε χαμπάρι κανείς. Το κανονικό είναι ένα ψιλοσυνηθισμένο ροκάκι, απ' αυτά που δεν μ' εντυπωσιάζουν και ενώ οι remixers ουσιαστικά πρόσθεσαν ένα ψεύτικο 'τσούκου-τσούκου' μπιτάκι, ένα ψηφιακό μπάσο κι ένα μπλιπ εδώ κι ένα εκεί, ως εκ θαύματος το μετέτρεψαν σ' ένα μικρό pop κομψοτέχνημα.

Check It!!

Kasper Bjorke - Young Again (Serge Santiago Italo Boot Remix)

Η Δανία, μαζί με την Ελβετία και κανα-δυό άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, φαντάζει τόσο βαρετή στα μάτια μου που θα προτιμούσα να κατάπινα ένα κουβά ξυραφάκια απ' το να ζούσα εκεί. Για μουσική σκηνή, ούτε λόγος. Περισσότερη ζωή έχουν τα κοιμητήρια στην Θέρμη από την Κοπεγχάγη. Boring. Έλα όμως που ο 33χρονος dj και παραγωγός Kasper Bjorke είναι από εκεί! Το ντεμπούτο album του θα βγει ως το τέλος του χρόνου και το νέο του single θα είναι το 'Young Again' (υπέροχο τραγούδι αλλά και video-clip). Ο Serge Santiago είναι remixer και πρωη συνεργάτης του Radio Slave - άρα καταλαβαίνεις ότι τα μπιμπλίκια και τα φουτουριστικά disco είναι το στοιχειο του (μου). Η εκτέλεσή του είναι εντελώς Human League (circa 1978-1980) αλλά πιο χορευτική και είναι ο ορισμός του τι ακριβώς γουστάρω χθες, σήμερα, πάντα. Από τις κορυφαίες παραγωγές και τραγούδια της χρονιάς το έχω στο repeat συνεχώς! Thanx H!

Check It!!

Antony & The Roma Sinfonietta Orchestra - Nessun Dorma EXCLUSIVE

Είμαι στον τέταρτο κύκλο του 'How I Met Your Mother' και, πολύ απλά, δεν μπορώ να σταματήσω να βλέπω. Είναι εθιστικό γιατί είναι γρήγορο και έξυπνο ενώ συνδυάζει, με τον τρόπο που το έκαναν στο 'Friends' (το καλύτερό μου με διαφορά), χιούμορ και συναίσθημα. Επίσης να καταθέσω ότι ο Neil Patrick Harris είναι ο πιο legendary κωμικός της νέας γενιάς - ήταν ο παρουσιαστής των φετινών Emmy. Είναι αποδεκτό πλέον ότι τα σήριαλ είναι ο νέος κινηματογράφος - κι όχι άδικα. Προσεγμένα σενάρια, εντυπωσιακή αισθητική, δυνατό cast και κινηματογραφική αισθητική: αυτό είναι το πακέτο τους και σε συνδυασμό με την οικονομική κατάσταση των τελευταίων χρόνων φαντάζει ως η απόλυτη διασκέδαση (μετά το σεξ). Πριν επιστρεψω σ' ένα ακόμη επεισόδιο σου προτείνω την επική διασκευή που έκανε ο Antony, χωρίς τους Johnsons αλλά με την Roma Sinfonietta Orchestra, στο κλασσικό 'Nessun Dorma' για τις ανάγκες τηλεοπτικής διαφήμισης του καφέ Lavazza. Μένω μ' ανοιχτό το στόμα σε κάθε ερμηνεία του που κινείται με άνεση από το goth στην όπερα με μοναδικές δραματουργικές κορυφώσεις και το συγκεκριμένο τραγούδι μοιάζει σα να βγήκε από αιματοβαμμένη σκηνή ταινίας του Dario Argento. Αποκλειστικά στο musicmakesthedifference.

Check It!!

Femii - Pole Dancer

Τελευταία κάτι γίνεται με το πάντρεμα της r'n'b με την electro και η πλάκα είναι ότι λειτουργεί κιόλας - τρανό παράδειγμα ο Taio Cruz και η υπερμεγέθης επιτυχία του. Στα βήματά του απ' ότι φαίνεται βαδίζει και ο, νέος και εξαιρετικά ταλαντούχος, Femii. Η Αγγλία δεν φημίζεται κιόλας για παράδοση στην soul - πάντα ήταν κάπως νερωμένη με δόσεις pop, χάνοντας σε αυθεντικότητα. Το 'Pole Dancer' είναι το πρώτο του single και κυκλοφορεί στις 9 Νοεμβρίου. Μου θύμισε K-Maro και 'Femme Like You' (το λάτρευα τότε αυτό το τραγούδι), που με την σειρά του θύμιζε παραγωγές του Nile Rodgers των αρχών του 80 (πράγμα καλό). Έχει και remixes των Digital Dog αλλά είναι λίγο ισοπεδωτικά οπότε αν είναι ενέδωσε στο αυθεντικό που έχει και τα φόντα να γίνει hit. Αγνόησε μόνο το στυλάκι του (αποτριχωμένο στην εντέλεια στήθος και υφάκι 'φέρτε μου τον Usher να τον δαγκώσω').

Check It!!

Frankie Knuckles & The Shapeshifters - The Ones You Love

Απόγευμα Σαββάτου, βγαίνω με τα παιδιά στο πάρκο, παίζουμε για λίγο μπάλλα αλλά μετά έρχονται κάτι συμμαθητές τους και αρχίζουν τα σουτάκια μεταξύ τους. Εγώ ξαπλώνω σ' ένα παγκάκι και χαζεύω τα σύννεφα που κυριολεκτικά τρέχουν από πάνω μας. Η ξαφνική σκοτεινιά που προμηνύει καταιγίδα, σε συνδυασμό με το ψυχρό αεράκι που αισθάνομαι στο πρόσωπό μου και η εικόνα από του ουρανού, είναι νομίζω η καλύτερη (προσωπική) στιγμή μου εδώ και εβδομάδες. Όταν άρχισε να ψιχαλίζει φύγαμε σφαίρα για το σπίτι κι εγώ ένοιωθα ανακουφιστικά χαλαρός. Ανοίγοντας το mailbox μου πέφτω σ' αυτην την απροσδόκητη συνεργασία του Frankie Knuckles (είναι οι μέρες του μου φαίνεται, πρώτα η Whitney Houston, μετά ο Michael Jackson και τώρα αυτό) και των Shapeshifters στο 'The Ones You Love'. Πιο disco απ' ότι περίμενα, πιο εμπνευσμένο απ' ότι φανταζόμουνα και πιο πιασάρικο απ' ότι προσδοκούσα, με τα υπέροχα φωνητικά της Jenna Gibbons και τον θρυλικό Eric Kupper στα πλήκτρα, είναι ένα σύγχρονο classic vocal house.

Check It!!

Mapei - Public Enemy

Αλητεία είναι η λέξη που μου ήρθε στο μυαλό ακούγοντας το 'Cocoa Butter Diaries' EP της Mapei. Η τύπισσα είναι Σουηδέζα (αλλά όχι όπως θα φαντασιωνόσουνα ερωτικά μια Σουηδέζα - είναι έγχρωμη) και έχει μέσα της περισσότερη ενέργεια, αυθάδεια και κωλοπαιδισμό από 100 Guns 'n' Roses. Την παρομοιάζουν με την M.I.A. και δεν έχουν άδικο. Είναι της ίδιας φιλοσοφίας - γυναίκες όχι απλά χειραφετημένες αλλά καταπιεσμένες και γι αυτό ζοχαδιασμένες και επικίνδυνες (εκρηκτικός συνδυασμός - δεν θά' θελες να βρεθείς στον δρόμο τους). Τώρα το πως καλλιέργησε τέτοια συναισθήματα στην νερόβραστη Στοκχόλμη, θα σε γελάσω. Το 'Public Enemy' δεν ξέρω αν μιλάει για την ίδια (θα μπορούσε) αλλά είναι γεμάτο ωμή, ακατέργαστη ενέργεια και δεν μπορώ να καταλήξω αν αυτό με τρελαίνει ή μου την σπάει.

Check It!!

B.B.E. - 7 Days & One Week (Genji Yoshida Remix)

Από τις εποχές που η δισκογραφική εταιρία Positiva μεσουρανούσε μας έρχεται αυτό το club classic. Είναι απ' αυτά τα τραγούδια που ξετρελαίνουν τους Έλληνες clubbers - και ίσως όχι άδικα. Η μελωδία του '7 Days & One Week' αποδείχτηκε ανθεκτική στον χρόνο, γράφοντας στην συλλογική μνήμη των clubbers. Κατά καιρούς το έχουν 'πειράξει' επίσημα και ανεπίσημα διάφοροι παραγωγόί με αμφίβολα αποτελέσματα αλλά ο Genji Yoshida (Γερμανός αλλά, το μάντεψες, με Ιαπωνική καταγωγή) το φρέσκαρε στο γνωστό, λίγο progressive λίγο minimal, στυλ του και μ' έκανε να το συμπαθήσω γιατί:

α) δεν ξεπέρασε τα 130 bpm

β) κράτησε ατόφιο το riff του τραγουδιού (αν και θα το προτιμούσα χωρίς τα φωνητικά)

γ) το έκανε ν' ακούγεται λίγο πιο σοβαρό (μέχρι και μελαγχολικό το λες)

δ) (last but not least) δεν το έκανε πριόνι!!!

Check It!!

Frankmusik - 3 Little Words (Saint Etienne Remix)

Σε μια φάση Saint Etienne-ίασης ακούω συνεχώς το άψογο 'Foxbase Beta' και σκέφτομαι πόσο πρωτοπόριακό συγκρότημα ήταν. Τους θυμάμαι στον Μύλο (τους είχα πάρει συνέντευξη τότε και ανταλλάξαμε τηλέφωνα με τον Bob και τον Pete - αν και δεν βρεθήκαμε ποτέ) σε μια απ' τις ωραιότερες συναυλίες της ζωής μου. Ακόμα θυμάμαι τον ποδαρόδρομο που ρίξαμε με την Σ και την Κ γιατί, βλέπεις, είχαν απεργία τα taxi εκείνο το βράδυ. Ο Frankmusik απ' την άλλη, θεωρώ πως είναι ένας υπερεκτιμημένος δανδής της electronica, ένας nerd των notebooks με ταλέντο, τόσο στο να ενορχηστρώνει μια εθιστική μελωδία, όσο και μια ελεγχόμενη φασαρία - όπως στο πρόσφατο remix του για τους Erasure. Το '3 Little Words' έχει καιρό που πρωτοβγήκε σαν single αλλά η αποτυχία του (κρίμα) έκανε την εταιρία του να προσπαθήσει να το ξαναπουσάρει με νέες εκτελέσεις. Αυτή των Saint Etienne συνδυάζει ακουστική κιθάρα με πιανάκια και disco beats βγάζοντας όλη την σοφιστικέ γοητεία του τραγουδιού.

Check It!!

Michael Jackson (Jackson 5) - Forever Came Today (Frankie Knuckles Late Night Antics Remix)

Η μέρα πλησιάζει, τα εκδοτήρια των multiplex πήραν φωτιά, οι κριτικοί την περιμένουν με το τουφέκι και οι fans μ' ανυπομονησία. Η νέα (αλλά σίγουρα όχι και τελευταία) ταινία του Michael Jackson είναι προ των πυλών. Τί περιμένω από αυτήν; Τίποτα και τα πάντα - ίσως λίγη φτηνή συγκίνηση των 9,5 ευρώ και, πάμε παρακάτω. Γιατί όπως αποδείχτηκε κι απ' το 'This Is It', πιθανότατα θα είναι μια ακόμη προσπάθεια της οικογένειας του αποθανόντα για μια, άκομψη για μένα, αρπαχτή. Με πιο πολύ ενδιαφέρον παίρνω στα χέρια μου τα remix series που κυκλοφορούν απανωτά. Το καινούργιο έχει κι αυτό το remix του Frankie Knuckles στο 'Forever Came Today' των Jackson 5 - που ήτανε με την σειρά του διασκευή στο classic των Supremes. Ο Frankie δούλεψε με αγάπη και μεράκι και μας παρέδωσε ένα disco αριστούργημα, γνήσια παλιομοδίτικο, με ένα από τα καλύτερα breakdown που άκουσα εδώ και καιρό, απίστευτα ξεσηκωτικό και στυλάτο. Το ακούς και, είναι αλήθεια, ο Michael ζει!!

Check It!!

Chelxia Chan - By Chance (Martin Buttrich Remix)

Τετάρτη ήταν ανέκαθεν η χειρότερή μου μέρα - πολύ μακριά και απ' το προηγούμενο και απ' το επόμενο Σαββατοκύριακο (κι άσε τoυς Boomtown Rats να γκρινιάζουν για τις Δευτέρες). Ξυπνάω και είμαι όλο ουφ και ουφ. Και προσπαθώ ρε γαμώτο να καταπολεμήσω αυτήν την οκνηρία της ημέρας - πχ σήμερα ξεκίνησα με δυνατό καφέ, γυμναστήριο και 'ηθικόν ακμαιότατον'. Τζίφος. Σέρνομαι. Ευτυχώς φτάνοντας στο γραφείο με περιμένουν πάντα μουσικές που ευελπιστώ να μου φτάξουν την διάθεση. Δεν συμβαίνει πάντα αλλά να που σήμερα η Chelxia Chan (με τ' όνομα) μου χαμογέλασε. Τώρα από που ξεφύτρωσε αυτή η τύπισσα θα σε γελάσω - και δεν το θέλω. Μοιάζει Κινέζα, Γιαπωνέζα, κάτι σε σχιστομάτα πάντως και είναι πιανίστρια. Ο Martin Buttrich απ' την άλλη ('πλούσιος κώλος' σημαίνει το επίθετό του ή είναι ιδεά μου;) είναι Γερμανός και οι παραγωγές του είναι πάντα στυλάτες και κινούνται στα όρια της deep ηλεκτρονικής house. Το 'By Chance' είναι ένα απ' τα πιο ταξιδιάρικα τραγούδια που άκουσα φέτος και θα ακουγότανε το ίδιο τέλεια σ' ένα club του Βερολίνου ή σε μια παραλία του Αγίου Δομίνικου. Αν το ανακαλύψουν τα 'εναλλακτικά' ραδιόφωνα θα το τσακίσουν.

Check It!!

The Postmarks - No One Said This Would Be Easy

'Κόκκινο κρασί και φίλοι, βροχερές μέρες και έναστρες νύχτες, ήσυχα βράδια και υπέροχα γεύματα, η εξοχή και η θάλασσα, το Φθινόπωρο και η Άνοιξη, γενικά η θαυμάσια τέχνη του να ονειρεύεσαι'. Έτσι περιγράφουν οι ίδιοι την μουσική και τις επιρροές τους στην σελίδα τους στο myspace και ειλικρινά, τα δικά μου λόγια μοιάζουν υπερβολικά φτωχά. Στην μουσική των Postmarks θα βρεις ψήγματα απ' την ρομαντική pop των Pale Fountains, απ' την sixties αφέλεια των Cardigans κι από τα γκρίζα χρώματα των Belle & Sebastian. Πίστεψέ με, το rock, κλασσικό ή indie, μ' έχει κουράσει τόσο πολύ (ίσως γιατί έχουμε ακούσει τα πάντα που μπορούν να παιχτούν από φυσικά όργανα) που χασμουριέμαι στις πρώτες νότες ενός κιθαριστικού σόλο. Αν όμως, όπως στο 'No One Said This Would Be Easy', ο συνδυασμός περιλαμβάνει μελοδραματικά έγχορδα αλλά και μια σπάνια, αέρινη ευαισθησία, τότε το αποτέλεσμα αλλάζει εντελώς κι εσύ δεν μπορείς παρά ν' ανοίξεις διάπλατα την καρδιά σου και να το αφήσεις να φωλιάσει.

Check It!!