Η μουσική, ως γνωστόν, είναι εντελώς υποκειμενική υπόθεση. Το σκουπίδι μου ίσως είναι το διαμάντι ενός άλλου. Δεν υπάρχει αντικειμενικότητα σ' αυτο - καλά, εκτός απ' τα πολύ βασικά πράγματα, Beatles, Rolling Stones, David Bowie και τέτοια, ξέρεις. Πίσω απ' το ψευδώνυμο Allure κρύβεται ένας πιτσιρικάς Παριζιάνος, ο Lorris Piasco, ο οποίος σίγουρα έχει κλασσική μουσική παιδεία και είναι πιο κοντά στον Maurice Ravel απ' ότι στους Daft Punk - αν και στο 'Nocturne' νομίζω ότι τους συνδυάζει τέλεια. Για κάποιον αυτό ίσως είναι ένα τραγούδι άνευ ουσίας ή και συναισθημάτων, για μένα όμως έχει αυτό το κάτι που μπορεί να με κάνει να το έχω στο repeat με τις ώρες στο pc μου. Καταρχήν το πιάνο που δεσπόζει στο track και αυτή η σπάνιας ευαισθησίας μελωδία που σε εγκλωβίζει και σε κρατάει από το πρώτο μέχρι το και τελευταίο δευτερόλεπτο. Το απλοϊκό τίποτα; Ίσως. Ένα τίποτα όμως με μια καρδιά που χτυπάει πιο δυνατά από δεκάδες τραγούδια του συρμού που κατακλύζουν charts και ραδιόφωνα.Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2009
Allure - Nocturne
Η μουσική, ως γνωστόν, είναι εντελώς υποκειμενική υπόθεση. Το σκουπίδι μου ίσως είναι το διαμάντι ενός άλλου. Δεν υπάρχει αντικειμενικότητα σ' αυτο - καλά, εκτός απ' τα πολύ βασικά πράγματα, Beatles, Rolling Stones, David Bowie και τέτοια, ξέρεις. Πίσω απ' το ψευδώνυμο Allure κρύβεται ένας πιτσιρικάς Παριζιάνος, ο Lorris Piasco, ο οποίος σίγουρα έχει κλασσική μουσική παιδεία και είναι πιο κοντά στον Maurice Ravel απ' ότι στους Daft Punk - αν και στο 'Nocturne' νομίζω ότι τους συνδυάζει τέλεια. Για κάποιον αυτό ίσως είναι ένα τραγούδι άνευ ουσίας ή και συναισθημάτων, για μένα όμως έχει αυτό το κάτι που μπορεί να με κάνει να το έχω στο repeat με τις ώρες στο pc μου. Καταρχήν το πιάνο που δεσπόζει στο track και αυτή η σπάνιας ευαισθησίας μελωδία που σε εγκλωβίζει και σε κρατάει από το πρώτο μέχρι το και τελευταίο δευτερόλεπτο. Το απλοϊκό τίποτα; Ίσως. Ένα τίποτα όμως με μια καρδιά που χτυπάει πιο δυνατά από δεκάδες τραγούδια του συρμού που κατακλύζουν charts και ραδιόφωνα.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Αυτό το "κάτι" είναι για μένα από τα λίγα πράγματα που έχουν την δύναμη να με κάνουν να θέλω να καθήσω πίσω από το τιμόνι και να οδηγώ για το πουθενά ακούγοντάς το όλη νύχτα, χωρίς να με νοιάζει πού θα ξημερωθώ -και δεν το πιάνω εύκολα το τιμόνι!
ΑπάντησηΔιαγραφήΌσο για τους Μπιτλς, τους Στόουνς και τον Μπάουι... καλά, μην ορκίζεσαι κιόλας!
(Τι κουλή φωτογραφία είναι αυτή; Σαν πρόμο από τη "Νέα Σελήνη", νομίζεις πως αν γυρίσει το κεφάλι του, θα δεις τον Πάτινσον με τις δοντούκλες... ντοντ λάικ!)
san thn agaphmenh mou kolonia thn allure......teleio!!!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφή8 Δεκεμβρίου και καταφέρνω ν'ακούσω το κομμάτι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟνειρικό instumental που θυμίζει αρκετά Daft punk, αλλά εδώ το πιανάκι κάνει την διαφορά.Δεν είναι κομματάρα αλλά ακούγεται πολύ πολύ ευχάριστα!
Deejay gm