Ετοιμάζω την λίστα με τα 50 καλύτερά μου singles για το 2010 κι έχω πελαγώσει. Δεν νομίζω πως θα βγάλω άκρη. Ανεβάζω, κατεβάζω και στο τέλος μένω ανικανοποίητος. Ποιά δηλαδή η διαφορά του #35 με το #36; Καμμία. Άντε να δούμε τι άκρη θα βγάλω - για ν σ' έχω μετά να γκρινιάζεις γιατί εκείνο έτσι και αυτό αλλιώς. Στο θέμα τώρα. Πάντα εντυπωσιάζομαι όταν ακούω εικοσάχρονα να πειραματίζονται με ήχους των eighties. Και συγκινούμαι. Αν ακούσεις το 'Oh' των Βερολινέζων Tyskerhar θα πιστέψεις πως είναι ένα ξεχασμένο κομμάτι pop-ιστορίας που βρέθηκε θαμμένο ή και χτισμένο πίσω από κανέναν τοίχο κάποιου σπιτιού, σαν διήγημα του Edgar Allan Poe, ανέγγιχτο απ' τον χρόνο. Η παραγωγή είναι αυθεντικά παλιομοδίτικη, εποχής 'Travelogue' των Human League και θα έπαιρνα όρκο οτι είναι κάτι από τότε, κάτι της Mute ίσως. Δεν είναι θαυμάσιο;
Check It!!
Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου